Het HondenForum

Na vandaag weer eens een ontsnapt buurt-hondje te hebben thuisgebracht, begon ik me eigenlijk wel af te vragen of ik nou echt de enige ben diedat ziet en er iets aan doet...
Ik het afgelopen jaar heb ik al (hier komt mn lijstje):
-2 keer dezelfde maltezer
-1 stabij-kruising
-1 boxer
-1 flatcoat
-2x hetzelfde boomer-ietsje
-1 andere boomer
-4 keer dezelfde labrador
- ontelbare keren de overbuur-poedelmix
-en vandaag weer een maltezertje

thuisgebracht omdat ze loslopen in de buurt.

Vaak kom ik er eentje tegen als ik met de hond(en) loop, of ze lopen letterlijk in de voortuin.
Als ik een loslopende hond zie, zonder eigenaar in de verre omtrek, probeer ik hem te lokken, en mee naar huis te nemen, om hem daar aan te lijnen (of bij bekende hond, rechtstreeks naar eigen huis te brengen). Vervolgens ga ik met aangelijnde hond door de buurt sjokken, in de hoop een zoekende eigenaar tegen te komen. Bij 1 boomer en de flatcoat was dat het geval. Alle anderen heb ik via via thuisgebracht.

Ik zie zo'n beestje loopen, ondertussen fietsen, rijden en wandelen er mensen rustig voorbij om even naar de hond te kijken, en gaan weer verder.
In veel gevallen (als ik de hond dan kom 'thuisbezorgen') werd de hond nog niet gemist, of krijg ik als commentaar:"Och dat doetie zo vaak, maar hij komt wel weer terug hoor..."

Zulke mensen (het 'komt wel weer terug'-type) kan ik echt niet hebben... Oké we wonen in een woonwijk, maar er rijden genoeg mensen asociaal hard langs het loopveldje. Bovendien is er op 50 meter van datzelfde veld een drukke weg. Dat zulke mensen helemaal geen zorgen hebben om hun hond, irriteert me echt mateloos. En dat ik de enige schijn te zijn die de moeite neemt om zo'n hond weer thuis te brengen....
Sorry voor mijn lange verhaal, maar ik moest even uitrazen...

je kan wel je eigen honden thuisbreng service beginnen

Ah, jij woont ook in 't Noorden.
Ik heb ooit een loslopende cockerspaniel met een temperatuurtje van 30 graden in de schaduw van straat geplukt omdat ze alleen rondzwierf. Rondvragen hielp niet dus asiel gebeld. (Ging nl. totaal niet met onze Branco) Later heb ik haar nog met eigenaar gezien. Heb nooit iets vernomen verder dus ik heb niet het idee dat de eigenaar zo blij was dat ik haar van straat haalde. Het was trouwens al een ouder hondje.

Ook heb ik wel eens een labrador op de run gestopt (angstig gillende baasjes erachteraan, want hij ging richting de ''grote weg''), en een stabij (of wetterhoun... redelijk krullerig, wel...) meermalen teruggebracht toen ze nog pup was, omdat ze graag uit de tuin van de baasjes ontsnapte.

Ik heb tot nu toe een labrador, een golden en een jackie laten ophalen door de ambulance. Althans de labrador eigenaar was al naar de DA gegaan, die waren erg blij. De andere geen idee hoe het afgelopen is

Ik woon in de Randstad, één loslopende Leonberger, meer niet. Zijn vrouwtje had hem aangelijnd maar daarbij een foutje gemaakt zodat hij wel los kon komen. Voeg daar aan toe dat het een jong beest was die wel in was voor een avontuurtje en ik heb aardig wat moeite moeten doen om hem te arresteren.

Verder ken ik van af en toe een praatje een eigenaar van een Shiba Inu reu die oogluikend toelaat dat zijn reutje af en toe wegloopt (30 km buurt). En ik moet zeggen, die reu zie ik niet in zeven sloten tegelijk lopen. Dan Durga die dat ook een paar keer heeft geflikt door door het katteluik te kruipen en die ik nu wel binnen weet te houden, ook die wist kennelijk aardig wat ze deed toen ze er alleen op uitging. De overbuurvrouw zag haar een keer scharrelen voor mijn huis, ze bleef netjes op de stoep. Bij haar is het de vrees voor hardrijders en diefstal die maakt dat ik haar koste wat het kost binnen wil houden.

Wij zijn de hond van mijn ex al meerdere malen kwijt geweest. Het hek hoger gemaakt etc. maar toch wist hij vaak te ontsnappen.
Al die mensen die hem gered hebben van de grote weg, van de rommelmarkt(8km verderop), 2 keer toe de dierenwinkel, etc.etc.etc. zijn wij enorm dankbaar.
Het is vreselijk als je hond weg is en je weet niet waar je zoeken moet.
Half jankend op je fiets, de ander met de auto zoeken.
En een keer hoorde ik in de verte een ambulance....ik had het niet meer!
Gelukkig altijd goed afgelopen, maar het gebeurt zo snel op hele kleine onbewaakte momentjes, en een ongeluk zit in een klein hoekje dus ik vind het altijd doodeng!
Ik heb zelf nog nooit een hondje gevonden.

In duin heb ik wel eens vertwijfeld gestaan toen ik een border steevast bij een bank zag blijven zitten en ik dacht haar al te herkennen van een meneer met een engels accent die nog een border had.. er kwamen toen ook mensen met ook een border die die bewuste man met 1 hond hadden zien lopen, zij hebben de hond aangelijnt en zijn terug de richting in gelopen waar de man liep.. (hij had mij zelf wel eens verteld dat de hond angstig was en dan wegliep meestal naar de auto..)
Verder in duin eens een bloedhond die stond te joelen.. maar ik kon hem niet vinden..
Een hondje die ik wel heb meegenomen van strand die achteraf door een knal in de duinen was geschrokken en ik uit zee aan zag komen zwemmen.. de hond bleek bij mij in de buurt te logeren dus eind goed al goed
De lab pub die voor mijn huis als een dolle aan het rennen was heb ik gevangen en wat ik dacht dat de baasjes waren en dat ook waren weer afgeleverd...
En verder zie ik hier soms wat onbekende reutjes struinen..(althans ik herken de hondjes inmiddels wel maar zou niet weten welke baas erachter zit) maar zo regelmatig..en zo zelfbewust dat ik vermoed dat die gewoon uit huis mogen om in andermans tuintjes de behoeften mogen gaan doen en dan naar huis terug keren

Ik breng ze altijd naar het dierenbescherming/asiel, ik kan hier geen vreemde honden hebben bij mn honden dus ze moeten toch ergens heen...
Dat zijn imiddels: 2 labradors, 1 huskey, 1 franse bull, 1 golden geweest.

Abby schreef:Zulke mensen (het 'komt wel weer terug'-type) kan ik echt niet hebben... Oké we wonen in een woonwijk, maar er rijden genoeg mensen asociaal hard langs het loopveldje. Bovendien is er op 50 meter van datzelfde veld een drukke weg. Dat zulke mensen helemaal geen zorgen hebben om hun hond, irriteert me echt mateloos. En dat ik de enige schijn te zijn die de moeite neemt om zo'n hond weer thuis te brengen....

Irriteert mij ook mateloos, maar dan meer in de trant van "die honden zal niets gebeuren". En dan bedoel ik niet dat ik graag wil dat die honden overreden worden (Murphy, Marian!!!), maar soort van bitterheid.... zulke lakse baasjes en hen gebeurt niets.

Hier kom ik het trouwens eigenlijk niet meer tegen. Ja wel bazen die hun hond kwijt zijn geraakt "daar en daar" en uiteraard help ik dan zoeken. Al een paar keer succesvol overigens. En als er een Golden ergens in een tuin rondscharrelt komen ze altijd gelijk bij mij aan de deur
"O nee, ik zie het al, je hebt ze alletwee nog!", maar ik weet dan wel waar de Golden wel thuis hoort dus ik loop even mee om hem thuis te brengen (en dan sta je aan de deur met Max en dan is het "ooooo, was hij weg dan???"; dat gedeelte begrijp ik ook niet goed).

ik kom het eigenlijk zelden tegen gelukkig. 1x een pup achter me aan gehad die ergens uit een paadje kwam wandelen, die heb ik terug dat paadje in gejaagd omdat ik dacht dat ie wel in 1 van die tuinen daar zou horen. geen idee van wie die was en Ragyo moest hem niet, ben ook niet echt op het idee gekomen om hem mee te nemen (was ook geen gevaarlijke buurt/situatie).
en 1x kwam ik mensen tegen die hun herder kwijt waren, toen ik verderop tijdens mijn ronde die herder tegenkwam ben ik teruggerend om te zeggen waar hij was (hond ging er vandoor zodra hij mij zag en de mijne grauwend in de lijn hingen, dus meenemen geen optie)

Toen we hier net kwamen wonen wist ik niet wat ik meemaakte, de 1 na de ander kwam ik alleen zonder baasje tegen, en dan zeggen ze dat husky's weglopers zijn, nou die van mij zijn nog nooit weg gelopen
Afijn ik bracht ze elke keer heel braaf naar het asiel....totdat ik dus het vriendelijke verzoek kreeg dat niet meer te doen

Wat blijkt, hier worden smorgens gewoon een paar deuren open gezet en hondlief mag zichzelf gaan uitlaten/vermaken....savonds mag hondlief weer naar binnen

Ik heb ook al een paar keer een hond van straat geplukt. Na een korte zoekactie naar
de baas breng ik de hond in kwestie rechtstreeks naar het asiel/dierenambulance. Ik neem geen vreemde honden mee naar huis omdat ik verschillende huisdieren heb en ik niet weet hoe zo'n hond daar op zal reageren. En ik ga mijn eigen dieren niet een hoop stress bezorgen omdat een baas niet goed op let.

Ik heb alleen een keer een poedelreu vastgehouden die zo de drukke straat over kwam rennen om aan Gol te snuffen
En de vrouw die erbij hoorde liep diep in gedachten verzonken door en hoorde me niet roepen Ik heb hem maar even vastgeklikt aan Gol (dubbele lijn) en pas toen de vrouw aan het einde van de straat was keek ze om waar haar hond was en zag mij in de verte zwaaien

Marion. schreef:

Abby schreef:Zulke mensen (het 'komt wel weer terug'-type) kan ik echt niet hebben... Oké we wonen in een woonwijk, maar er rijden genoeg mensen asociaal hard langs het loopveldje. Bovendien is er op 50 meter van datzelfde veld een drukke weg. Dat zulke mensen helemaal geen zorgen hebben om hun hond, irriteert me echt mateloos. En dat ik de enige schijn te zijn die de moeite neemt om zo'n hond weer thuis te brengen....

Irriteert mij ook mateloos, maar dan meer in de trant van "die honden zal niets gebeuren". En dan bedoel ik niet dat ik graag wil dat die honden overreden worden (Murphy, Marian!!!), maar soort van bitterheid.... zulke lakse baasjes en hen gebeurt niets.

Hier kom ik het trouwens eigenlijk niet meer tegen. Ja wel bazen die hun hond kwijt zijn geraakt "daar en daar" en uiteraard help ik dan zoeken. Al een paar keer succesvol overigens. En als er een Golden ergens in een tuin rondscharrelt komen ze altijd gelijk bij mij aan de deur
"O nee, ik zie het al, je hebt ze alletwee nog!", maar ik weet dan wel waar de Golden wel thuis hoort dus ik loop even mee om hem thuis te brengen (en dan sta je aan de deur met Max en dan is het "ooooo, was hij weg dan???"; dat gedeelte begrijp ik ook niet goed).

Misschien kwam het wat anders over, maar ik bedoelde precies hetzelfde als wat jij nu zegt! Ik vind het helemaal niet erg om zo'n hond terug te brengen, maar als je dan zo'n beetje wordt afgesnauwd dat hij dat wel vaker doet, en dat dat de bedoeling is ("hij komt altijd gewoon wel weer terug..."), dan gaan mn handjes toch wel jeuken.

Op mijn zondagse kranten-route kom ik ook af en toe ook een loslopende jack-hussel tegen, waarvan de eigenaar zelfs boos werd toen ik het hondje staande hield (langs 1 van de hoofdwegen van het dorp, waar je officieel 50 mag, maar iedereen makkelijk 80 rijdt, vooral in de ochtend en avond...) Ik kan zulke mensen echt wel schieten... Als je te lui bent om je hond uit te laten, neem er dan geen! En anders regel een uitlaatservice, omhein je tuin. Maar dit vind ik gewoonweg onverantwoordelijk gedrag.

Ik heb ook wel eens overwogen om de 'zichzelf-uitlatende' hondjes naar het asiel te brengen, maar tot nu toe nog niet gedaan. Misschien als ik echt geen eigenaar kan vinden, dan wel.

Oja, ik zeg trouwens wel dat ik de gevonden honden 'mee naar huis neem' maar dat is dan alleen tot in de hal/bij de voordeur, en alleen als er iemand anders thuis is om de eigen beesten even uin een andere ruimte te doen. Dan lijn ik de hond snel aan en ga weer op pad.

Nee, ik zie vrijwel nooit alleenlopende honden op een jack russel reutje na die 's morgens vroeg eruit wordt geknikkerd en 's avonds laat weer naar binnen mag . De hele wijk had last van het dier omdat hij teefjes of ze nou loops waren of niet lastig viel (was niet gecastreerd). Een paar keer hebben buurtbewoners het diertje door de dierenambulance laten oppikken en moest hij worden 'vrijgekocht' uit het asiel (wat die mensen dan ook braaf deden ). Maar waarschijnlijk werd hun dat te duur en hebben ze hem laten castreren. 't Beestje loopt nu nog steeds buiten, alleen laat hij nu de teefjes met rust. Eigenlijk is het een stakkerdje, met lelijke kale plekken en altijd een beetje viezig.
Maar ik ben wel een paar keer blij geweest met mijn buren omdat Cody wel eens de benen nam. Gelukkig ben ik zowat de enige met collies, dus iedereen weet wel dat hij van ons is. Eén keer is hij zelfs 3 km verderop gevonden, wat een opluchting toen ik een telefoontje kreeg dat hij bij iemand in de tuin zat. En ja: ik heb ook een keer gezegd 'is-tie weg dan?'
Dacht ik dat hij braaf in de tuin zat, heeft hij de poortdeur toch opengekregen en heeft de kuierlatten genomen (en nee, ik ga niet elke vijf minuten kijken of de honden nog in de tuin zitten).

Waar ik nu woon (6 km verder dan waar ik eerder woonde en met veel meer honden) eigenlijk niet meer. Voorheen nam ik dus regelmatig honden mee. Waarvan 2 keer hetzelfde kooikerhondje waarvan de eigenaren de welbekende uitspraak hadden en ik hem dus gewoon de derde keer niet meer van straat gehaald heb. Maar dus ook al eens een jackrusselachtig gevolgd (die ik niet gevangen kreeg, maar dagen later wel in asiel tegen kwam), een golden retriever, een duitse staander die ook regelmatig wegliep en die later daarom volgens mij ook herplaatst is en nog een aantal kruizingen. Overigens kom ik vaker met gewonde vogels thuis en inmiddels 2 zwerfkatten maken de lijst compleet. (en een konijn wat ik niet heb kunnen vangen)

Tja ik snap het dus ook niet hoor. Sowieso kan ik er moeilijk in komen, heb zelf 3 honden gehad, nog eens 2 opvangers(waarvan 1 met nogal wat jachtpassie) en veel honden in mijn omgeving en daarvan geen 1 wegloper. Waarom lopen zulk soort honden toch weg? Eerlijk gezegd begrijp ik het gewoon niet. Een hond loopt toch niet zo maar even weg van de roedel?

Ik vind deze verhalen altijd zo grappig want ik kom dus echt nooit honden tegen zonder baasjes of honden die ineens voor de deur staan o.i.d.

Tja ik snap het dus ook niet hoor. Sowieso kan ik er moeilijk in komen, heb zelf 3 honden gehad, nog eens 2 opvangers(waarvan 1 met nogal wat jachtpassie) en veel honden in mijn omgeving en daarvan geen 1 wegloper. Waarom lopen zulk soort honden toch weg? Eerlijk gezegd begrijp ik het gewoon niet. Een hond loopt toch niet zo maar even weg van de roedel?

Tja, ik heb het ook nog nooit meegemaakt met mijn collies .
Als er één roedelbewust ras is, is het de collie wel. Maar Cody is wel op meer gebieden de spreekwoordelijke uitzondering op de gouden regel. Hij is (behalve voor mij dan) niet lief, niet zachtaardig, niet tolerant, niet slim, niet elegant..., kortom een aanfluiting op de rasstandaard
Overigens, moet ik het 'weglopen' iets nuanceren. Volgens mij is het niet bewust weglopen. Maar iets prikkelt zijn nieuwsgierigheid, hij loopt er op af en kan vervolgens mij en de roedel niet meer terugvinden. Geen gein, hoor, maar echt waar. Ik heb wel eens staan toekijken hoe hij helemaal paniekerig om zich heen loopt te kijken en vervolgens maar in wanhoop (?) een richting indraaft .
En als ik dan roep c.q. fluit dan loopt hij echt al zoekende om zijn as te draaien en loopt wéér de verkeerde kant uit. Meestal ga ik hem maar ophalen en dan springt hij zowat van pure opluchting in mijn armen.
Aangezien ik door de jaren heen alleen maar met normale collies heb geleefd, duurde het even voor het kwartje bij mij viel en ik besefte dat ik hém in de gaten moet houden i.p.v. andersom.

De 1e hond die ik dacht goed te doen met de dierenambulance bellen, was een hele oude golden. Zodra ik belde en de hond beschreef was het; oh, das Elsa, laat maar gaan, die woont daar en daar.
Die hond wordt nooit uitgelaten, maar scharrelt wel zo'n beetje de hele dag de hele wijk door op zoek naar eten.. Ondertussen is ze 14 en leeft nog steeds..

Ook wel ns een kruising Huskey, die leuk achter mij en Boomer aanliep, maar ik moest naar de cursus.. Dus de dierenambulance gebeld, konden ze m nergens vinden en 'zou hij wel van iemand uit een flat in de buurt zijn, die dan vanaf zn balkon de hond in de gaten hield'..

In het park 2 New Foundlanders gevonden, beiden met moeite aangelijnd, Boomer erachteraan huppelend en net toen ik een plek afgesproken had met de dierenambulance, kwam de eigenaar; de honden waren de rasbeschrijving niet gevolgd, want 'ze waren achter een konijn aangegaan en dat staat niet in de rasomschrijving'...

Verder nog een kruisinkje, die bleek door zoonlief van 10/11 uitgelaten te worden en niet meegelopen te zijn terwijl zoonlief doorstepte. Half uur geprobeerd de hond te vangen, tot me verteld werd dat hij daar en daar woonde en zoonlief er juist aankwam.

estelle schreef:Ik vind deze verhalen altijd zo grappig want ik kom dus echt nooit honden tegen zonder baasjes of honden die ineens voor de deur staan o.i.d.

de labjes en goldens liepen hier voor het huis los, ik kende ze niet heb een tijdje staan kijken maar toen ze bleven snuffen en rondhangen heb ik ze vastgeklikt en naar het asiel gebracht. Ik ken de honden hier in de buurt dus weet wel goed welke er wel en niet horen. Deze bleken vanuit een hele andere wijk te komen een behoorlijk eind hier vandaan...
(was niet tegelijk maar wel allemaal ongeveer het zelfde verhaal en ze kwamen wel allemaal uit diezelfde wijk)

De husky ben ik voor gebeld door het cafe iets verderop. De eigenaar weet dat ik honden heb en hij liep af en toe naar binnen bij hem maar niemand kon hem pakken of de deur dichtdoen dan was ie weer weg.
Ik had geluk dat Xena loops was, ik rook enorm lekker denk ik hij zocht mij zelfs op ipv andersom...
Staat hier nog ergens op het forum geloof ik...

En de franse bull heb ik bij de Rabobank gevonden. Tenminste.. een meisje had hem gevonden, vroeg bij de bank of ze het asiel daar mocht bellen maar het was iets voor 4 en ze gingen sluiten dus dan moesten ze wachten omdat ze moesten wachten op de dierenambulance en eigenlijk kwam het er op neer dat ze daar geen zin in hadden.
Ik heb het verhaal een tijdje aangehoord (stond te wachten voor de stortingsapparaat) en gezegd, geef maar hier ik breng hem wel weg... wat een gedoe om een telefoontje...

Hier loopt een boerenfoxje uit de andere buurt vandaan regelmatig rond te rennen, gewoon over een drukke rotonde met auto's, roetschjt dan langs alle honden die hij ziet en rent dan keihard terug die wijk weer in. Je krijgt hem niet eens te pakken. En elk jaar weer een aantal keren, vooral in het voorjaar, waarschijnlijk moeten de baasjes dan weer even wennen aan open deuren en tuinpoorten ofzo.
En regelmatig zie ik in de zomer reutjes die hun neus achterna gaan. Ik heb er 1 keer 1 weten te vangen en die is naar het asiel gegaan. Maar meestal krijg je ze niet eens te pakken. Nu loop ik ook met niet aardige honden, dus dat scheelt ook. Maar ik ben ook weer terug gegaan om te zien of ik ze te pakken kreeg, maar nee hoor, 1 keer bijna, floept de slipketting terug van de kop, hup weg hond natuurlijk. Maar ik bel gewoon de dierenambulance en geef door waar ze gesignaleerd zijn.
1 keer hadden we een hond echt maandenlang zwervend bij het werk op een industrieterrein. Maar die kregen we ook niet te pakken. Hebben we nog de dierenambulance voorgesteld om met een loopse teef te lopen en een vangkooi te plaatsen, maar daar waren ze zelf al mee bezig. Die hond was net geplaatst vanuit het asiel en bij de nieuwe baasjes weggelopen. Uiteindelijk is hij weer gevangen, na maanden, maar die hond is zo schichtig, die blijft lekker in het asiel, met een hond waar hij stapelmesjogge op is. Daar kan ie rennen op grasveldjes met hoge hekken, want hij peert hem direct als ie de kans krijgt.

gyanty schreef:Tja ik snap het dus ook niet hoor. Sowieso kan ik er moeilijk in komen, heb zelf 3 honden gehad, nog eens 2 opvangers(waarvan 1 met nogal wat jachtpassie) en veel honden in mijn omgeving en daarvan geen 1 wegloper. Waarom lopen zulk soort honden toch weg? Eerlijk gezegd begrijp ik het gewoon niet. Een hond loopt toch niet zo maar even weg van de roedel?

Wat dacht je van loopse teven die uit de tuin ontsnappen en intacte reuen die op een loopse teven spoor zitten? Of een hond die is gaan jagen?

Ik heb denk ik zo'n vijf keer een hond teruggebracht. En de keren dat ik de loopse JR mix heb teruggebracht, tel ik dan als 1 keer. Moet eerlijk zeggen dat ik wat minder enthousiast er over geworden ben. De reactie van de mensen is nooit 'wat fijn dat je hem hebt gevonden', maar meer 'och is hij alweeeer ontsnapt' en 'hij komt altijd wel terug hoor'. Nou, zoek het dan lekker zelf maar uit joh.

Wat ik vindt en niet snel af kan leveren laat ik ophalen door de dierenambulance.Ook de "laat jij jezelf maar uit" hondjes.
Ook in rustige straten rijden auto's en brommers doen ook zeer. Vindt ik veels te gevaarlijk. Als die bazen te beroerd zijn om toezicht op hun hond te houden (en dus gewoon mee uit te nemen) dan hadden ze geen hond moeten nemen. Daarnaast... wat zou er gebeuren als mijn hond zo hondje lelijk bijt? dan is dat niet mijn schuld maar ik ben wel degene die me er rot over voelt. Maar gelukkig kom ik ze niet vaak tegen Wel wordt ik soms met de teef van mijn moeder achtervolgt door hitsige reutjes. En als die na een half uurtje niet opgehaald zijn voor de deur dan laat ik ze ook ophalen.
gevaarlijk en ook nog eens heel irritant zo een stalker rond je huis.
Iemand uit de wijk heeft me er inderdaad ook wel eens op aangesproken (hij komt vanzelf wel naar huis dus laat hem maar hoor) maar ik heb meneer vriendelijk verzocht om terug in zijn tijdmachine naar 1920 te gaan, toen kon dat nog wel, en daar verder te leven.
Veel te gevaarlijk voor een hond alleen en veel te veel overlast voor de rest van de wijk. Mijn moeder krijgt de zenuwen als ze met een loopse hond een blokje om wil en ik geloof nooit dat die meneer haar "oeps"nestje op komt halen als ze acht weken zijn.