Het HondenForum

Moet even men verhaal kwijt, ben eigenlijk al van gisteren helemaal de kluts kwijt

Mijn vriendin haar lieve hond is gestorven, dit gebeurt natuurlijk meer dat honden sterven, maar de manier hoe vind ik zo triest en voel me schuldig ook.

Van dinsdag of woensdagmorgen was hij al niet goed, at niet, kon niet poepen en gaf over en lag er wat verdoofd bij, donderdagavond gaat ze naar dierenarts en hij word direct geopereerd waarschijnlijk iets in zijn darmen vast, zat een koord in en een stuk schedel van een dier, de darm was al zwart aan worden daar, dierenarts zegt dat kantje boord was.

donderdagnacht vertrekt ze 4 dagen op reis, was al daarvoor geboekt en ja, eigenlijk had ze misschien moeten thuisblijven en ze twijfelt ook enorm maar bij haar in huis wonen nog 4 mensen die hem kunnen verzorgen en zeggen hem goed te verzorgen en ze gerust weg kan, dus ze vertrekt met een bang hartje, ikzelf had gezegt dat ik hem bij me zou nemen, maar mijn man vond dit geen goed idee omdat ik met mijn 3 honden al zoveel werk heb en een pas geopereerde hond misschien beter in zijn eigen omgeving blijft, en tja, er waren veel mensen in huis daar en dacht dat het wel zal lukken, dus niet gedaan

vrijdag bel ik en het ging redelijk met hem zeggen ze daar thuis

zaterdagmorgen 9 uur ga ik kijken bij hem en hij was graatmager, at niet, had geen kracht en wankelde op zijn poten, kop vol kots dus verzorging liet te wensen over en zijn medicatie bleef niet binnen wat ook al niet goed was, kots afgeveegt en in zijn ogen zag ik dat hij aan sterven was, zo dof, diep in de kassen, niets levenslust meer, maar de huisgenoten wimpelen dat af en zeggen, die komt er door, maar voelde dat dit niet goed ging, 1 van die huisgenoten vertrouwde ik wel en dacht na mijn gesprek met hem hij beetje meer moeite zou doen, rade dringend aan dierenarts te bellen, gaf hem water en probeerde te laten eten, wilde hij niet, na 45 min vertrok ik terug naar huis met de vraag me op de hoogte te houden en als ze hulp nodig hebben dit te zeggen, belde uurtje later om te horen of ze dierenarts hadden gebeld, deze kwam in de loop van de dag, hij had een ontsteking gekregen, kreeg een boel spuiten en moesten verder afwachten, s'avonds belde ik weer, toestand hetzelde, s'morgens weer gebeld en hij was overleden nog voor dierenarts er was, wist dat dit ging gebeuren zag het gewoon in zijn ogen, ook al geloofde niemand het, dus ja, men kan aan een hond zien als hij op sterven ligt

Maar voel me schuldig, had hij het overleefd als ik hem die donderdagnacht nacht bij me had genomen, had ik hem zaterdagmorgen moeten meenemen en verder verzorgen zoals mijn eerste opwelling was, want vrees dat hij een deel daardoor gestorven is, door slechte verzorging of zou hij eender bij wie altijd gestorven zijn, dat blijft dus heel de tijd door mijn hoofd spoken.

Had die dierenarts hem niet langer in observatie moeten houden dan in plaats naar huis te sturen direct na operatie, of moeten meenemen die zaterdag toen het zo slecht ging

Het was zo'n leuke hond, 6 jaar dacht ik dat hij was, altijd vrolijk, heel actief, kon als de beste zwemmen en mijn hond was zijn beste maatje

Ik zie nog altijd zijn zielige ogen voor mij en hoe ik die kots dat al aangekoekt was af stond te vegen, hoe hij daar in midden van de tuin lag als ik van wandeling met de andere honden terugkwam en alleen zijn staartje even bewoog, maar ook hoe hij was tijdens een wandeling, vind het gewoon verschrikkelijk en begrijp nog altijd niet waarom die mensen niet zagen dat hij aan sterven was

sonja

triest allemaal, ik begrijp je schuldgevoel ook wel, ergens vind ik dat nl ook wel, je wist dat het niet goed ging, dat hij niet de verzorging kreeg die hij nodig had... maar goed, feitelijk had je vriendin bij de hond moeten blijven...

arme hond... ( een naam heeft hij niet?)

Bento, en ja, waarschijnlijk had het beter geweest, maar ook, 3 honden in huis die hem lastig hadden gevallen, weet niet of dit had gegaan gewoon als mijn hond zijn dikke vriend hier weet zitten en er niet bij mocht

Helaas had jouw vriendin die donderdagavond niet moeten twijfelen maar zeker moeten weten waar haar verantwoording lag.
Wil echter niet zeggen dat als ze thuis was gebleven, de hond niet was overleden.
Maar bij zo'n ingreep en constatering wat er aan de hand is, heeft het beestje gewoon alle zorg en steun nodig van z'n baasje, die op zo'n moment door niemand is te vervangen.

Geen grijze haar op m'n hoofd die er aan denkt m'n maatje met zulk ziekbeeld achter te laten bij wie dan ook. Nog maar niet te spreken over het feit da'k na zo'n operatie geen moment van z'n zij zou wijken. Er zijn meerdere personen die hun vakantie (of whatever) laten schieten vanwege hun 4-voeter...

Het laatste wat jij moet doen, is je schuldig voelen.

Triest dat helemaal niemand iets gedaan heeft met alleen de hond voor ogen.... je vriendin die het dier gewoon achterliet... de mensen daarin huis die het dus ws geen bal boeide.... en jij die ook wel een goede reden had om de hond daar telaten.... allemaal telaat d ehond is dood en het is ws beter zo... schuldgevoel heeft helemaal niemand wat aan en d ehond al helemaal niet

toch geen haar op mn hoofd die uberhaupt maar een sec. er aan zou denken op vakantie te gaan als mijn hond doodziek was... jammer van het geld... dan sparen we maar door voor het jaar erop... mijn hond is toch iets belangrijker dan mijn plezier.

hier nog een, ik zou geen millimeter van de zijde wijken als mijn hond ziek zou zijn laat staan op vakantie gaan
zo zou ik met geen enkel levend wezen omgaan, ze blijven toch afhankelijk van je
dit is heel triest

Alhoewel ik jouw schuldgevoel heel goed begrijp is de enige die zich hier de ogen uit haar kop moet schamen je vriendin.Die had niet weg moeten gaan.

Arme hond

Jouw hond die zijn beste vriend was, zou hem heus niet hinderlijk hebben lastiggevallen: honden weten het prima als een andere hond ziek/zwak/niet in orde is. Niet om jou een schuldgevoel aan te praten, hoor.
Het is je vriendin die natuurlijk helemaal fout zit.

Arme Bento, niemand die echt voor hem wilde zorgen en de verantwoording wilde nemen .
Baasje niet, oppas niet, vriendin niet, dierenarts niet (zo te lezen), niemand niet
Schuldgevoelens zijn geheel op zijn plaats, vind ik, maar je bent zéker niet de enige die ze zou moeten hebben.

Wat in en intriest voor de hond........
Ik zou er niet aan moeten denken om met vakantie te gaan, als mijn hond zo ziek is.

Marika schreef:Helaas had jouw vriendin die donderdagavond niet moeten twijfelen maar zeker moeten weten waar haar verantwoording lag.
Wil echter niet zeggen dat als ze thuis was gebleven, de hond niet was overleden.
Maar bij zo'n ingreep en constatering wat er aan de hand is, heeft het beestje gewoon alle zorg en steun nodig van z'n baasje, die op zo'n moment door niemand is te vervangen.

Geen grijze haar op m'n hoofd die er aan denkt m'n maatje met zulk ziekbeeld achter te laten bij wie dan ook. Nog maar niet te spreken over het feit da'k na zo'n operatie geen moment van z'n zij zou wijken. Er zijn meerdere personen die hun vakantie (of whatever) laten schieten vanwege hun 4-voeter...

Het laatste wat jij moet doen, is je schuldig voelen.

Mee eens en ik heb er niets aan toe te voegen.

Ondanks dat de hond van je vriendin is en ik niet kan begrijpen dat ze is weggegaan na de hond in zo'n toestand achter te laten, vind ik toch dat jij ook iets had moeten doen. Je stond er bij en je keek er naar. Die hond heeft geleden, dat heb je gezien. Het maakt in mijn ogen dan niet meer uit wie de eigenaar is. Je grijpt dan in voor de hond zelf. Bah, misselijk gedoe van iedereen. Allemaal mensen er omheen en niemand doet wat. Hoe is het mogelijk. Arme hond.

Arme, arme Bento.....rust zacht, lieve jongen Wat zal hij zich ellendig hebben gevoeld. Onder de kots, hondsberoerd, en het baasje gaat weg......

Ik vind het ook onbegrijpelijk dat je je hond zomaar achter laat en zelf op vakantie gaat .Onverantwoordelijk van het baasje. Ik kan me jouw schuldgevoel ook heel goed voorstellen,maar jouw vriendin had nooit weg mogen gaan,vind ik.

Sterkte met het verlies.

er had hoe dan ook ingegrepen moeten worden.

Wat ik het ergste vind is dat ze pas donderdagavond naar de dierenarts gegaan is.
Hij was al vanaf dinsdagmorgen of woensdagmorgen helemaal niet goed schreef je.
Al zou een hond van mij niet kunnen poepen, niet eet, overgeeft, dus duidelijk ziek is, dan ga je toch zo snel als je kan naar de dierenarts ?
Ik snap best dat jij je schuldig voelt, maar die vriendin van je...nee, daar heb ik geen goed woord voor over.

Zulke mensen zouden een verbod moeten krijgen om dieren te houden. Echt, ik probeer me netjes te grdragen, maar hier krijg ik zo de neiging van om iedereen verrot te schelden.

Nou ja zeg, dat zijn een hele hoop mooie smoesjes op een rij.
Iedereen schuift de verantwoording van zich af,ondertussen is die hond helemaal verlaten door ieder die beweerd van hem te houden.
Als het een hond was die ik kende had ik hem wel meegenomen er is bij iedereen wel een plekje in huis waar een zieke hond rustig kan liggen en waar je
steeds kan kijken hoe het met hem gaat en meteen kan reageren als het slechter gaat.

Op vakantie gaan als je hond zo ziek is ik ga nog geen uur van huis als er bij mij een hond of kat ziek is.
Bij is Bor nu erg ziek en ik heb alles afgebeld, ik ga nergens heen dan.

Ri@ schreef:Zulke mensen zouden een verbod moeten krijgen om dieren te houden. Echt, ik probeer me netjes te grdragen, maar hier krijg ik zo de neiging van om iedereen verrot te schelden.

Ik ook :sst: Ik had desnoods mijn eigen honden ergens laten logeren om voor hem te kunnen zorgen, zeker nadat ik had gezien dat er niet naar hem werd omgekeken. Erg triest, doodziek zijn en nog alleen gelaten worden ook

Bah, wat een manier om met een doodziek dier om te gaan...
Dat het baasje nooit meer een hond neme, en dat de rest, incl TS zich de ogen uit de kop schaamt...
Ze hebben het arme beest gewoon laten creperen met zn allen....

Had ik dit maar niet gelezen
Verschrikkelijk zeg, op vakantie gaan als je hond zo ziek is! Wie doet dat nou!
Al had die vakantie me 10.000 euro gekost, mijn hond was toch echt wel voor gegaan hoor..
Ik heb echt medelijden met dat arme dier... Zo eenzaam en alleen gestorven, bij mensen die het duidelijk geen reet interesseert.. wat een verschrikkelijke dood zeg!
Van zulke verhalen krijg ik gewoon een plaatsvervangend schuldgevoel... bah... dat arme dier...
En idd zoals iemand hier al aanhaalde had Bento al veel eerder bij de dierenarts moeten zitten.
Neehoor, voelen jullie je allemaal maar goed schuldig, dat gevoel is nog niks met het gevoel dat die arme Bento gehad heeft moeten hebben.

wat ontzettend triest. er is natuurlijk niemand die achteraf kan zeggen of de hond het had kunnen halen, maar te moeten sterven zonder zijn eigen baasje aan zijn zijde, dat is wel heel zuur. als ik zie hoe mijn honden aan mij hangen, kan ik me voorstellen dat ze mijn steun nodig hard hebben om dat soort momenten door te komen, om door te blijven vechten. ik zou ook niet weg gegaan zijn.. nu ja als je vriendin had geweten dat hij zou sterven zou ze wel gebleven zijn neem ik aan. het is gewoon heel jammer zoals het gegaan is, maar er valt niets meer aan te doen.
sterkt sonja!

Wat een ellendig en verdrietig einde voor Bento. Arme hond. Ik krijg er tranen van in mijn ogen.
Eigenlijk heeft niemand goed en alert gereageerd maar de verantwoording ligt toch bij jouw vriendin. Je gaat toch niet op vakantie als je hond ziek is?
Ik wens je veel sterkte

Wat een walgelijk afschuifsysteem eigenlijk....
Baas schuift het af naar vriendin, vriendin schuift het af naar medebewoners, medebewoners doen eigenlijk ook niks. Dus eigenlijk kon het niemand ook maar iets schelen..

Arme hond, zo ziek en in de steek gelaten en alleen dood gegaan

Sorry hoor, maar ik vind het helemaal terecht dat je je schuldig voelt.
Je zegt zelf dat je al zag dat het zou gaan gebeuren! Hoe KUN je dan toekijken en niks doen? Ik kan hier gewoon niet bij.

Natuurlijk ligt de grootste verantwoordelijkheid bij je vriendin. Je hond is een gezinslid, en in mijn geval nog mijn beste maatje. Die laat je toch niet alleen op het moment dat die ziek is? Wat maakt zo'n vakantie nog uit?! Ik zou niet eens genieten als ik weet dat het niet goed gaat met mijn meisje.

Geen woorden voor. bah

MechelGin schreef:Sorry hoor, maar ik vind het helemaal terecht dat je je schuldig voelt.
Je zegt zelf dat je al zag dat het zou gaan gebeuren! Hoe KUN je dan toekijken en niks doen? Ik kan hier gewoon niet bij.

Natuurlijk ligt de grootste verantwoordelijkheid bij je vriendin. Je hond is een gezinslid, en in mijn geval nog mijn beste maatje. Die laat je toch niet alleen op het moment dat die ziek is? Wat maakt zo'n vakantie nog uit?! Ik zou niet eens genieten als ik weet dat het niet goed gaat met mijn meisje.

Geen woorden voor. bah

Hier wil ik me graag bij aansluiten.

Wat vreselijk sneu voor die arme hond

Ik krijg hier gewoon kippevel van.

Ikzelf ben pasgeleden ook op vakantie gegaan terwijl er iets met de hond was (spieren verrekt) hoewel niet levensbedreigend zou ik nie top vakantie zijn gegaan als ze op de vrijdag net zo zou zijn geweest als op de maandag voorafgaand aan de vakantie.

Zoals de hond er hier bij lag zou er bij mij geen haar op mijn hoofd zijn om (al was het voor 1 dag) weg te gaan. Ik zou graag gewild hebben dat de hond in die situatie bij de DA zou zijn gebleven. Zou dat niet mogelijk zijn, zou ik er toch echt wel bij zijn gebleven. Als eigenaar. Maar zeker ook als vriendin. Of je nu zelf honden thuis hebt of niet, je hebt ook een man zeg je. Die kan de honden in die tijd ook wel verzorgen neem ik aan? Neem aan dat jullie in de nacht niet met de honden gaan wandelen maar dan je dan normaliter op je bed ligt.

Je hebt zelf gezien hoe de hond er aan toe was toen je terug kwam de zaterdagochtend, waarom heb je dan op dat moment niet het heft in handen genomen en zelf de DA gebeld dat het een spoedgeval betrof? Was er niemand die mee kon rijden. Waar was de eigenaar van de hond, want zoals ik het begrijp heb jij die verder zelf ook niet op de hoogte gebracht van hoe je de hond in de ochtend vond (in de kots en wetende dat hij zijn nodige medicatie niet binnen kreeg)

Ik vind dat er bij jou geen verantwoordelijkheid ligt bij de hond in die zin dat de hond jouw verantwoording is. Ik kan me je schuldgevoel (achteraf) wel voorstellen en zou dat zelf ongetwijfeld ook hebben gehad, met dat verschil dat ik de verzorging van de hond zelf wel op me zou nemen als ik het gevoel zou hebben (wat jij had) dat dat te wensen over liet.

Hoe dan ook vind ik het walgelijk dat de eigenaar weg is gegaan, maar meer nog dat zij niet is terug gekomen van waar zij ook heen moest. Was dat dan zo belangrijk dat ze dat niet kon uitstellen?

Zonde hoor, als de hond de medicatie had gekregen en binnen had kunnen houden had hij er misschien nog wel geweest?

Ik was denk ik niet op vakantie gegaan. Ik had er toch niets aan gehad. Ik denk dat je je niet schuldig hoeft te voelen want jij bent niet degene die gefaald heeft.

We laten ons allemaal wel eens bepraten om dingen te doen die tegen ons gevoel ingaan. Als je naar je gevoel had geluisterd, had de hond nog geleefd of in elk geval in je armen gestorven. Dat is de eerste en belangrijkste les om eruit te trekken. De tweede les? Kies je vriendinnen alsjeblieft wat zorgvuldiger uit, wat een trouweloosheid om op reis te gaan als je hond ziek is, zo iemand ben je beter kwijt dan rijk.

Wat een naar verhaal...
Van de eigenaren vind ik het ongelooflijk liefdeloos om op vakantie te gaan als je hond zo ziek is. Van de omstanders vind ik het ongelooflijk laks dat er - blijkbaar - helemaal niemand adequaat gehandeld heeft. Toegekeken hoe een zieke hond steeds zieker werd en tenslotte stierf.

Bah.

Arme hond.