gecastreerd, wat een impact
Geplaatst: 07 aug 2009 23:21
gister is chico gacastreerd, wat een dag/nacht.
had een afspraak om 2 uur, toen kreeg hij direct een kalmerend spuitje, nou die werkte behoorlijk goed. hij zakte op de grond en sliep beetje onrustig piepend. daarna kreeg hij de narcose die niet helemaal erin is gegaan. toen lag hij daar zo levensloos (zo leek het) ik kon mij maar slecht inhouden. half 3 vertrokken met de info om hem 5 uur op tehalen, daar aangekomen hoorde ik hemaal piepen, en kort daarna kwam de dokter om hem naar ons te brengen, ik schrok mij dood, zo slap en piepen piepen piepen, dus ik zeg al is dit niet een beetje te vroeg en waarom piept hij zoveel? dat is de narcose en doen alle honden en vanavond gaat het beter zei hij.
eenmaal thuis was hij nog steeds slap hijgend, heel eng. tegen 8 uur begon hij pas te lopen maar het piepen ging door.
tegen bedtijd hem meegenomen naar boven lekker bij ons. maar het gepiep en gejank ging continu door, heb mijn dekbed gepakt en ben naar beneden gegaan omdat hij het boven al nooit zo leuk vond. eenmaal beneden kon ik wel mee janken jeetje wat was hij zielig dat janken verschrikkelijk, ikwist het even niet meer en ben naar boven gegaan, heb hem in slaap gekriebelt op mijn dekbed. vanochtend (eigelijk niet eens door geslapen zo ongerust) was hij tot mijn verbazing wakker levendig en niet piepend enthousiast! wel had hij 4 x zijn plas laten lopen. na een kleine wandeling helemaal weer blij.
voel mij zo opgelucht, wat een impact heeft dit op chico (en ook wel op mij) gehad. nooit geweten dat dit zo erg was, teminste zo beschouw ik het, had geen dag langer moeten duren!
mijn moeders hondje is 3 jaar geleden gecastreerd maar toen hij opgehaald mocht worden kon hij al zelfstandig lopen en piepte nauwelijks. ik vind dat chico veeeelste vroeg opgehaald mocht worden, en schrok echt over zijn staat en toestand.
zo moest ik even kwijt,reageerde jullie hond ook zo op deze ingreep?
had een afspraak om 2 uur, toen kreeg hij direct een kalmerend spuitje, nou die werkte behoorlijk goed. hij zakte op de grond en sliep beetje onrustig piepend. daarna kreeg hij de narcose die niet helemaal erin is gegaan. toen lag hij daar zo levensloos (zo leek het) ik kon mij maar slecht inhouden. half 3 vertrokken met de info om hem 5 uur op tehalen, daar aangekomen hoorde ik hemaal piepen, en kort daarna kwam de dokter om hem naar ons te brengen, ik schrok mij dood, zo slap en piepen piepen piepen, dus ik zeg al is dit niet een beetje te vroeg en waarom piept hij zoveel? dat is de narcose en doen alle honden en vanavond gaat het beter zei hij.
eenmaal thuis was hij nog steeds slap hijgend, heel eng. tegen 8 uur begon hij pas te lopen maar het piepen ging door.
tegen bedtijd hem meegenomen naar boven lekker bij ons. maar het gepiep en gejank ging continu door, heb mijn dekbed gepakt en ben naar beneden gegaan omdat hij het boven al nooit zo leuk vond. eenmaal beneden kon ik wel mee janken jeetje wat was hij zielig dat janken verschrikkelijk, ikwist het even niet meer en ben naar boven gegaan, heb hem in slaap gekriebelt op mijn dekbed. vanochtend (eigelijk niet eens door geslapen zo ongerust) was hij tot mijn verbazing wakker levendig en niet piepend enthousiast! wel had hij 4 x zijn plas laten lopen. na een kleine wandeling helemaal weer blij.
voel mij zo opgelucht, wat een impact heeft dit op chico (en ook wel op mij) gehad. nooit geweten dat dit zo erg was, teminste zo beschouw ik het, had geen dag langer moeten duren!
mijn moeders hondje is 3 jaar geleden gecastreerd maar toen hij opgehaald mocht worden kon hij al zelfstandig lopen en piepte nauwelijks. ik vind dat chico veeeelste vroeg opgehaald mocht worden, en schrok echt over zijn staat en toestand.
zo moest ik even kwijt,reageerde jullie hond ook zo op deze ingreep?