Het HondenForum

Indie eet inmiddels al vijf dagen zeer weinig tot niet. Het begon al op zondagavond, haar ochtendportie carnibest is er gewoon ingegaan, die van de avond liet ze halverwege staan. Dat vond ik al niets voor haar, maar het kon zijn dat ze gewoon geen trek meer had. Ze had immers geen last van diarree of braken. Ik heb het toen weggehaald, want niet eten is de bak weg.
Op maandagochtend begon het feest, mevrouw wilde onder geen beding iets naar binnen werken. Later op de dag heb ik het nogmaals aangeboden, maar weer snuffelde ze er even aan en liep weg. Qua gedrag merkte ik ook niets aan haar, ze was niet lusteloos of zo. Prima ontlasting, niet spugen en ook geen koorts. 's Avonds weer hetzelfde verhaal.
De volgende ochtend volgde weer dezelfde lijn, dus toen heb ik de net aangebroken rol carnibest weggegooid, want misschien was daar wel iets mis mee en een pakje smuldier pens compleet gehaald aangezien dat er normaliter invliegt. Normaliter, maar nu werd ook dit even besnuffeld en de rug toegekeerd. Aan het voer lag het dus niet.
Tijd voor zwaarder geschut, want inmiddels had ik echt het idee dat er iets niet goed zat. Plakjes boterhamworst, kaas, tartaar, allerlei dingen waar ze gewoonlijk een moord voor pleegt heb ik tevoorschijn gehaald en alles zonder resultaat, op een paar minihapjes tartaar na. Die middag heb ik een afspraak gemaakt bij de dierenarts en ik mocht later die dag langskomen.
Ze is daar uitgebreid bevoeld en nagekeken, maar alles zag en voelde goed aan. Vervolgens is er bloed afgenomen en de waardes waren perfect, dus dingen zoals nier- of leverfalen konden gelukkig worden uitgesloten. De eiwitten waren wel wat aan de lage kant, maar dat was, zo werd mij verteld, te wijten aan het feit dat ze al zo lang zo goed als niets gegeten had.
Deze onderzoeken werden uitgevoerd door een pas afgestudeerde dierenarts, en aangezien zij niets abnormaals kon vinden nam de normale dierenarts het over.
Toen deze begon met druk uitoefenen op de onderrug kwam er ineens een pijnreactie van Indie, en toen de da daar nogmaals druk uitoefende gebeurde er hetzelfde. Waarschijnlijk had ze dus last van haar onderrug en lag dat ten grondslag aan het gebrek aan eetlust.
Er werd een pijnstiller toegediend en we mochten naar huis om te zien of ze nu wel wilde eten, en de volgende dag moesten we terugkomen. Die avond wilde ze wel een paar hapjes "lekkere" dingen, maar haar reguliere voer liet ze nog steeds staan. Echte vooruitgang was er dus niet.
Bij het dierenartsbezoek van gisteren is er een röntgenfoto gemaakt van Indie's onderlijf, en weer zag alles er uit zoals het hoort, zonder zichtbare blessures aan wervels. Er werd nu een iets hogere dosis pijnstiller toegediend en het advies was om in de ochtend even te bellen hoe het ging. Weer at Indie wel wat, maar nog steeds niet met dezelfde overtuiging als normaal en heel selectief (dwz, alleen de heel lekkere dingen, en ook die niet altijd. Vanmorgen wilde ze bijvoorbeeld geen eitje).
Ik heb nu overlegd en de dierenarts wil het weekend even aan zien en niet weer pijnstiller geven omdat ik niet het idee heb dat deze direct iets doet, echt beter ervan gaan eten is ze namelijk niet, en ze geeft ook geen pijn aan. Mocht ik wel merken dat ze pijn heeft heb ik ook nog rymadil in huis wat ik van de da mag geven.
Vooralsnog merk ik aan niets dat ze last heeft van haar rug, het mag nu niet van me maar als ze de kans krijgt springt ze bijvoorbeeld nog gewoon op de bank en net met het rondje door de wijk wilde ze dolgraag naar de plekken waar ze altijd los kan om rond te scheuren. Ik zou ook niet weten waardoor ze nu last heeft van haar rug, ze heeft recent geen buitelingen gemaakt tijdens het rennen, valpartijen of wat dan ook die het vermeende letsel zouden kunnen verklaren.
De afgelopen dagen heb ik er zo nu en dan wel iets ingekregen met dwangvoeren en heel af en toe eet ze dus zelf bijzonder lekkere dingen als een knakworstje, gekookt ei of een plakje worst. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat dit nog lang zo doorgaat, en ik ben echt een beetje moedeloos ervan aan het raken inmiddels. Ze is al bijna een kilo afgevallen. Vooralsnog drinkt ze zoals normaal, haar ontlasting is ook nog steeds zoals het hoort hoewel veel minder (logisch), en braken, afgezien van wat gal vanochtend, doet ze ook niet.
Het dwangvoeren vind ik vreselijk en durf ik ook niet te vaak te doen omdat ik natuurlijk niet wil dat ze daardoor misschien een blijvende aversie tegen eten ontwikkelt. Ik snap er helemaal niets van dat ze nu zo rigoreus niet wil eten, ze vrat altijd de oren van je hoofd.

Het is een beetje een lang verhaal geworden, maar wat zijn jullie gedachten hierover, en hebben jullie al eens zoiets als dit meegemaakt?

eh, schijnzwanger?

of is dat te eenvoudig gedacht.

het klinkt raar maar misschien heeft ze buikpijn ipv rugpijn?
Ik heb het bij Gina al een paar keer gehad dat ze pijn in haar rug aangaf terwijl er in haar buik iets mis was.
Laatst had ze een blaasontsteking en ook toen gaf ze rugpijn aan

Als het nog langer doorgaat zou ik foto's laten maken van haar keel. Maar dat is omdat we ooit een kat hadden die lange tijd heeft rondgelopen met een keeltumor en dus ook steeds pijn had bij het eten.

Verder ga ik mee met Renee-Uk, ik denk dat de pijn in de rug secundair is en daarom niet reageert op pijnstillers die immers de oorzaak niet aanpakken.

Kan het zijn dat ze iets verkeerds gegeten heeft dan o.a. op weg naar binnen haar keel/slokdarm/maag heeft kunnen irriteren danwel beschadigen?

assiejaja schreef:Ik ging even kijken wat voor hond je hebt en las dat je eind juni nog een toestand had met een vage ontsteking waar ze erg ziek van was.. kan dat er niet mee te maken hebben?

Oeps, sorry, ik had idd even moeten vermelden wat voor hond ik heb. Een whippet dus, van nu 19 maanden.
Dat klopt ja, ze is een dag flink beroerd geweest met hoge koorts vanwege een ontsteking ergens in haar lijf, ze heeft toen een ab kuur gehad en daarmee was de kous ook af. Ik ga er maar vanuit dat een tekenbeet de boosdoener geweest is, want ik heb niets meer aan haar gemerkt daarna. Ze toont nu ook niet ziek zoals ze dat toen deed en heeft geen koorts, dus ik denk dat die ontsteking opzichzelfstaand was. Haar bloed is eergister helemaal nagekeken, het witte bloedbeeld was prima dus van een ontsteking is geen sprake.

Rosita Compagner schreef:eh, schijnzwanger?

of is dat te eenvoudig gedacht.

Nee hoor, die optie heb ik ook stiekem wel in mijn achterhoofd en heb dat ook aangekaart bij de dierenarts. Ik twijfel alleen of het nog niet te vroeg is voor een schijndracht, Indie is namelijk van begin juli tot 23 juli voor de tweede keer loops geweest. Verder vertoont ze, behalve het niet eten, geen typisch schijndracht gedrag zoals slepen met spulletjes en nestdrang. Gezwollen melkklieren heeft ze ook niet evenals melkafgifte. Nu hoeft dit ook allemaal niet, maar ik durf het daarom ook nog niet compleet op een schijndracht vast te pinnen.
In de periode na de eerste loopsheid is ze niet schijnzwanger geweest en had ze geen eetproblemen, dus ik heb ook nog geen referentiekader van haar gedrag als ze wel schijndrachtig is. Als ze nu na de volgende loopsheid weer niet eet zal ik er dus veel geruster op zijn, maar tot nu toe is het niet eten nieuw van haar.

Bedankt voor jullie reacties!

Ik dacht eerlijk gezegd ook allereerst aan schijndracht.

Ik kan je helaas niet helpen, maar wil Indie wel beterschap wensen

met speeltjes slepen gaat ze pas over een week of 8 ...

Hier zijn ze ook zo na de loopsheid, schijnzwanger dus..
Maar het is zeker goed haar na te laten kijken om andere dingen uit te sluiten.
Hoe is ze verder buiten het niet eten? Is ze wel aktief als je haar afleid?

als het pijn is zou je dat toch echt moeten merken of verbetering zien met een shot pijnstillers.

Ondanks het bloed goed is zou ik toch wat antibiotica geven misschien toch een maagbacterie waardoor ze niet helemaal lekker op de maag is. En dan zou de klachten toch snel over moeten zijn.

Mocht dat ook niet helpen dan zou je kunnen proberen om iets te geven tegen misselijkheid, als dat het is zou ze toch moeten beginnen met eten.

Is er niets anders dat je aan haar merk... zoals smakken, veel slikken, hoofd hoger leggen?

Schijnzwangerschap wil ze nog weleens doen stoppen met eten maar dan willen ze vaak wel lekkers hebben. Heeft ze opgezwollen tepels?

Beterschap!

renee-uk schreef:het klinkt raar maar misschien heeft ze buikpijn ipv rugpijn?
Ik heb het bij Gina al een paar keer gehad dat ze pijn in haar rug aangaf terwijl er in haar buik iets mis was.
Laatst had ze een blaasontsteking en ook toen gaf ze rugpijn aan

Ik ben blij dat je zegt dat dat ook nog kan, want ik vermoed dus inderdaad dat het geval is, ondanks dat ik er niet direct een reden voor heb. Er is namelijk echt niets te merken aan haar rug, ze maakt mooie ruime passen en vanavond wilde ze het liefst achter een stel eenden aan. Een hond die rugpijn heeft zou zich toch wat rustiger houden lijkt me. Toen de dierenarts druk op de onderrug uitoefende, deed ze dat naar mijn idee op een zodanige manier dat de onderbuik ook onder druk werd gezet. Ze pakte namelijk met twee handen de flanken vast, duimen op de rug en de rest van de hand op de buik. Het viel me net trouwens wel op dat Indie het een beetje onprettig vindt als je de flanken aait en daarbij wat druk uitoefent. Gisterochtend rommelde het trouwens ook hoorbaar in haar darmen.

christo schreef:Als het nog langer doorgaat zou ik foto's laten maken van haar keel. Maar dat is omdat we ooit een kat hadden die lange tijd heeft rondgelopen met een keeltumor en dus ook steeds pijn had bij het eten.

Verder ga ik mee met Renee-Uk, ik denk dat de pijn in de rug secundair is en daarom niet reageert op pijnstillers die immers de oorzaak niet aanpakken.

Kan het zijn dat ze iets verkeerds gegeten heeft dan o.a. op weg naar binnen haar keel/slokdarm/maag heeft kunnen irriteren danwel beschadigen?

Arme kat.
Iets heel ernstigs zoals een tumor ga ik maar niet van uit, het is immers nog een erg jonge hond. Pijn bij het eten heeft ze voor zover ik weet niet, als ze eet gaat het ook wel makkelijk naar binnen en met slikken lijkt ze ook geen problemen te hebben. Ze stinkt ook niet uit haar bek en haar tanden en kiezen zijn allemaal intact. De dagen voordat de klachten begonnen heeft ze niets vreemds gegeten, ook geen kluifjes oid.

LongFields schreef:Ik dacht eerlijk gezegd ook allereerst aan schijndracht.

Ik zal het goed onthouden als mogelijke oorzaak.

Frenk schreef:Ik kan je helaas niet helpen, maar wil Indie wel beterschap wensen

Dankjewel! Het komt ook vast wel weer goed, ik zit er in ieder geval bovenop. Niets zo frustrerends als een hond die niet wil eten, maar dat ken je geloof ook ik wel een beetje van Frenk.

Saba schreef:Niets zo frustrerends als een hond die niet wil eten, maar dat ken je geloof ook ik wel een beetje van Frenk.

Ja, maar gelukkig nooit zo lang :N:

Vervelend verhaal zeg. Helaas kan ik je ook niet helpen, maar veel succes en beterschap voor Indie!

Rosita Compagner schreef:met speeltjes slepen gaat ze pas over een week of 8 ...

Zo ken ik het inderdaad ook. Ik had dat voorbeeld dan ook niet in mijn opsomming moeten zetten, maar ik heb het schijndracht gedrag nog niet eerder al zo vroeg na de loopsheid ervaren, dus ik somde maar even de symptomen op die ik kende. Mijn ervaringen met schijndracht zijn met een vroeger teefje van mijn ouders. Die begon pas grofweg een anderhalve maand na de loopsheid met slechter eten en nestdrang, en kort daarna dan melkafgifte, het speeltjes slepen en niet meer uit willen gaan. Na twee keer schijndracht is ze dan ook gecastreerd omdat ze zichzelf in de weg zat tijdens die dagen.

kitty schreef:Hier zijn ze ook zo na de loopsheid, schijnzwanger dus..
Maar het is zeker goed haar na te laten kijken om andere dingen uit te sluiten.
Hoe is ze verder buiten het niet eten? Is ze wel aktief als je haar afleid?

Ik heb nu inderdaad wel uitsluitsel dat het niet direct wordt veroorzaakt door iets engs, daarom durf ik het ook aan te kijken dit weekend. Aan haar gedrag in huis merk ik niet veel anders, ze drentelt eens door de kamer, gooit zo nu en dan met een knuffelbeest, en zont graag in de tuin, alles op geheel eigen initiatief. Slapen doet ze veel, meer dan normaal. De hitte zoals we die de afgelopen dagen zorgt meestal dat ze wat lomer is heb ik al eerder gemerkt. Buiten wil ze echt graag rennen en spelen, maar ik heb haar de afgelopen dagen aangelijnd gehouden vanwege die rug. Drinken doet ze ook gewoon.

Maria schreef:als het pijn is zou je dat toch echt moeten merken of verbetering zien met een shot pijnstillers.

Ondanks het bloed goed is zou ik toch wat antibiotica geven misschien toch een maagbacterie waardoor ze niet helemaal lekker op de maag is. En dan zou de klachten toch snel over moeten zijn.

Mocht dat ook niet helpen dan zou je kunnen proberen om iets te geven tegen misselijkheid, als dat het is zou ze toch moeten beginnen met eten.

Is er niets anders dat je aan haar merk... zoals smakken, veel slikken, hoofd hoger leggen?

Schijnzwangerschap wil ze nog weleens doen stoppen met eten maar dan willen ze vaak wel lekkers hebben. Heeft ze opgezwollen tepels?

Beterschap!

AB ben ik nooit zo happig op, zeker niet nu ze vrij recent nog een kuur heeft gehad en er momenteel niet direct een aanleiding lijkt te zijn om het te geven. Spugen heeft ze geen last van, dat wat er wel ingaat komt er ook niet meer uit. (Niet via dezelfde weg zoals het gekomen is in ieder geval. )
Ik geloof ook niet dat ze misselijk is, geeuwen, smakken en veel slikken of lebberen doet ze niet. Haar tepeltjes zijn alweer langzaam aan het slinken en niet meer zo rood als tijdens de loopsheid. Dankjewel voor de beterschapswens.

Ik kijk het de komende twee dagen aan met Indie, ik ben in ieder geval erg blij met jullie reacties!

Saba schreef:

Rosita Compagner schreef:met speeltjes slepen gaat ze pas over een week of 8 ...

Zo ken ik het inderdaad ook. Ik had dat voorbeeld dan ook niet in mijn opsomming moeten zetten, maar ik heb het schijndracht gedrag nog niet eerder al zo vroeg na de loopsheid ervaren, dus ik somde maar even de symptomen op die ik kende. Mijn ervaringen met schijndracht zijn met een vroeger teefje van mijn ouders. Die begon pas grofweg een anderhalve maand na de loopsheid met slechter eten en nestdrang, en kort daarna dan melkafgifte, het speeltjes slepen en niet meer uit willen gaan. Na twee keer schijndracht is ze dan ook gecastreerd omdat ze zichzelf in de weg zat tijdens die dagen.

kitty schreef:Hier zijn ze ook zo na de loopsheid, schijnzwanger dus..
Maar het is zeker goed haar na te laten kijken om andere dingen uit te sluiten.
Hoe is ze verder buiten het niet eten? Is ze wel aktief als je haar afleid?

Ik heb nu inderdaad wel uitsluitsel dat het niet direct wordt veroorzaakt door iets engs, daarom durf ik het ook aan te kijken dit weekend. Aan haar gedrag in huis merk ik niet veel anders, ze drentelt eens door de kamer, gooit zo nu en dan met een knuffelbeest, en zont graag in de tuin, alles op geheel eigen initiatief. Slapen doet ze veel, meer dan normaal. De hitte zoals we die de afgelopen dagen zorgt meestal dat ze wat lomer is heb ik al eerder gemerkt. Buiten wil ze echt graag rennen en spelen, maar ik heb haar de afgelopen dagen aangelijnd gehouden vanwege die rug. Drinken doet ze ook gewoon.

Als mijn jonge teefjes loops zijn geweest heb ik daarna ook altijd echt het gevoel dat ze volwassen zijn, alle gekkigheid is eruit. Ze eten niet, spelen minder en lopen maar wat te mutsen. En dan opeens heb ik een paar weken later mijn eigen gekke hond weer terug. Niet ziek, niet volwassen maar schijnzwanger. Niet heel hevig, ze lopen niet met knuffels, geven geen melk maar ze zijn gewoon zichzelf niet.
Als je uit kunt sluiten dat het iets anders is zou ik haar lekker negeren in haar kuren. Geen ander voer aanbieden. Juist iets minder voeren en veel afleiden.

Sterkte,ikhoop het het inderdaad een simpele schijndracht is

hoe is het er nu mee ???


een aantal weken geleden had ik een nagenoeg gelijkend verhaal.
daarbij was hij ook heel "traag", hij hoefde niets, niet wandelen, niet kroelen.... zo iets van lah mu maarr
Na 4 dagen nix meer aan de hand.

Achteraf bleek dat hij te veel blauwalg water had gedronken

Kan ook een baarmoederontsteking zijn?
Is dat gecontroleerd?

ranetje schreef:Kan ook een baarmoederontsteking zijn?
Is dat gecontroleerd?

Afgelopen maandag ben ik weer met haar naar de DA (mijn eigen, weer terug van vakantie) geweest omdat Indie nog steeds niet at, over het weekend minder was gaan drinken en sinds vrijdagochtend alleen nog had geplast. Ik heb ook inderdaad nog even extra gevraagd of het geen baarmoederontsteking kon zijn, maar voor zover hij het kon voelen was de baarmoeder in orde. Wel is er nogmaals bloed afgenomen en voor onderzoek naar het lab gestuurd, waarvan ik morgen de uitslag krijg. Eerlijk gezegd verwacht ik niet dat daar iets uit gaat komen (des te beter natuurlijk).

De fokker heb ik op maandag gebeld na het DA-bezoek en haar het probleem voorgelegd. In eerste instantie dacht zij aan een verstopping die ze ooit eens bij een Ierse wolfshond had meegemaakt, maar naarmate het gesprek vorderde ging toch ook zij denken dat het een gevolg van de loopsheid is, aangezien Indie's moeder dan ook een draak is met eten. Zo erg zelfs, dat de fokker haar vaak extra voert voor en tijdens een loopsheid zodat ze een "ondergrondje" heeft. Toch fijn om te weten dat het in de familie zit.

Indie is sinds gisteren weer zonder kuren gaan eten. Ze is wel flink afgevallen, maar dat voeren we er wel weer aan. Als ze ditzelfde grapje weer uithaalt na een volgende loopsheid zal ik logischerwijs veeeel minder ongerust zijn dan nu. Die pijnreactie die ze gaf bij het eerste DA bezoek zette me alleen wat op het verkeerde been waardoor ik niet gelijk durfde te geloven in een gevolg van de loopsheid.
Leuk hoor, honden.

Saba schreef: Indie is sinds gisteren weer zonder kuren gaan eten. Ze is wel flink afgevallen, maar dat voeren we er wel weer aan. Als ze ditzelfde grapje weer uithaalt na een volgende loopsheid zal ik logischerwijs veeeel minder ongerust zijn dan nu. Die pijnreactie die ze gaf bij het eerste DA bezoek zette me alleen wat op het verkeerde been waardoor ik niet gelijk durfde te geloven in een gevolg van de loopsheid.
Leuk hoor, honden.

Fijn dat ze weer eet
Tuurlijk zijn honden leuk, je moet alleen even weten hoe dat speciale exemplaar dat je zelf hebt in elkaar steekt
Leuk familietrekje

Blij te horen dat ze weer eet, hopelijk heb je het ergste nou achter de rug en komt er verder niks naar voren uit het bloedonderzoek.

Geef dr maar een knuffel

Beetje late reactie, maar wat fijn dat het weer beter gaat met Indie! Gelukkig was het niets ernstigs.