Het HondenForum

Mijn ouders hebben twee nestjes Berner Sennenhonden gefokt. En de pups uit beiden nesten zijn in Utrecht getest op levershunt. Het komt behoorlijk vaak voor bij de Berners.

Honden met levershunt gaan onherroepelijk dood tussen de 7 en 12 maanden. Zonder operatie is er geen overlevingskans, omdat de hond zichzelf aan het vergiftigen is doordat de lever niet goed werkt.

De pups uit het eerste nest waren allemaal goed, maar helaas zat er in het tweede nest wel een pupje dat levershunt heeft. Gelukkig was het een pupje dat mijn ouders zelf wilden houden, zodat ze ook geen potentiële eigenaren hoefden te teleurstellen en hoefden te zeggen dat ze die pup niet kregen. Bellezza, de pup met levershunt is nog een keer getest om zeker te zijn dat het echt levershunt is. En ja, helaas was het toch echt zo. Ondanks dat Bellezza een supergezond ogende pup is met een flinke dosis energie. Gelukkig maar. Want de operatie om levershunt operatief te herstellen is zeer zwaar.

Gisteren is Bellezza (nu 4 maanden oud) geopereerd. En de operatie duurde lang en was behoorlijk heftig. Maar het is gelukt. Bellezza is goed uit de operatie gekomen en de eerste kritieke dag heeft ze ook goed doorstaan. Alle waarden zijn goed en het lijkt er 90% zeker op dat Bellezza het wel gaat redden. Dit heeft ook grotendeels te maken met haar verder zeer goede gezondheid en goede conditie. Anders had ze deze operatie wellicht niet overleefd.
Hoogstwaarschijnlijk mag ze morgenmiddag naar huis en dan nog een weekje rustig aan doen, om verder te herstellen. Ondanks de zeer spannende dagen zijn mijn ouders blij dat ze op tijd de onderzoeken en de planning voor de operatie in gang gezet hebben.
Dit hondje gaat, als alles zo voorspoedig blijft gaan, een gezond leven tegemoet, in plaats van een vroegtijdige dood rond haar 1e jaar.

Maar als mijn ouders de pups niet met 7 weken hadden laten testen, dan hadden ze er pas achter gekomen als het hondje ziek zou worden. En de kans dat het dan fout gaat is zeer groot. Want een zieke hond overleeft een dergelijke zware operatie mogelijk niet. Die kans is veel groter dan bij een nog gezonde hond, met een goede conditie. Je moet er niet aan denken dat je een hond van 1 jaar oud moet gaan verliezen, omdat de fokker de test niet heeft gedaan. Terwijl het ras erom bekend staat. En de test kost slechts 30 euro per pup, dus ook geen reden om het niet te doen.

Komt er bij het ras, waarvan je een pup wilt, levershunt voor?
Verzoek de fokker dan dat de pups getest worden.

Doet de fokker het niet? Zoek dan een andere fokker, want het is 1 dagje, eventueel met wat hulp van de potentiële eigenaren en dan wordt het nog een gezellige dag ook, naar Utrecht en je weet als fokker zeker dat je geen honden aflevert die mogelijk levershunt hebben. Het maakt het verschil tussen leven of vroegtijdig sterven.
Er zijn nogal wat fokkers die het niet zo belangrijk vinden. Maar het zal je hondje maar zijn.

Groetjes van Bellezza

Gelukkig is het allemaal goed afgelopen en wat goed dat je ouders deze test doen.
Ik heb een kitten met levershunt gehad. Helaas moesten we hem een week na de operatie alsnog in laten slapen.
We waren 3500 euro lichter. Goed dat toekomstige puphouders zoiets bespaard blijft.

Ja, ik las je verhaal gisteren. Vreselijk dat je kitten er alsnog aan dood gegaan is. Hoe oud was de kat?

Hij was 6 maanden toen hij overleed.

Ach gos, wat triest. Wat ging er fout?

We moesten wachten op de operatie omdat die professor in Utrecht (ik ben zijn naam kwijt) met vakantie ging.
Toen de kat eindelijk aan de beurt was voor de operatie ging het een dag voor de opname mis.
Ik heb hem toen met spoed naar mijn dierenarts en 's middags met infuus en al naar Utrecht gebracht, daar is hij opgenomen op de IC. Woensdag geopereerd en vrijdag naar huis.
Het kitten had echter veel pijn. Zaterdag mijn eigen dierenarts gebeld. Die belde de dierenarts in Utrecht om te vragen wat voor pijnstiller hij mocht geven. De dienstdoende arts zei tolfedine. Bleek achteraf niet te mogen. Zondag kreeg de kat stuipen, weer met spoed naar Utrecht. Maandag weer naar huis, maar de kat bleef maar achteruit gaan. Woensdag naar eigen dierenarts. Er zat draadtrekkend vocht in de buik, kan wijzen op een ontsteking van de lever of op de dodelijke kattenziekte FIP. We konden hem terugbrengen naar Utrecht voor een nieuwe operatie. Gelijk werd erbij gezegd dat dat weer zo'n 2000 euro zou gaan kosten maar we waren al 3500 euro kwijt. Mede gezien de slechte toestand van de kitten hebben we toen besloten de kat in te laten slapen.

Fijn dat de shunt operabel was en dat het goed gegaan is
Hier in de buurt loopt een hond met levershunt. Niet operabel.
Hij is nu twee of drie jaar.
Eet speciaal voer.

Hij danst als een vrijer om Ita heen en is heel levenslustig.

Ik ben met je eens dat de fokker zoiets zou moeten controleren als het iets is dat in een ras voor komt.
Is het officiëel bekend bij de berners Roelfien?
Had er nog niet van gehoord, maar ik heb me er ook niet echt in verdiept

Ja, het komt veel voor bij Berners. Ookal wordt er nu nog geroepen dat het niet een rasgebonden probleem is. Maar het aantal berners dat levershunt heeft, neemt nogal toe en als je op levershunt en berner googled, kom je aardig wat verhalen tegen. Overigens ook bij andere rassen komt het voor, zo kwam ik ook een verhaal tegen over levershunt bij Cairn Terriërs.
Alleen laten de fokkers de honden vaak pas testen als de honden ziekelijk zijn. En als blijkt dat ze het hebben, laten de fokkers de honden inslapen, want 2500 euro voor de operatie is te duur. En dat is op zich nog niet zo'n probleem, maar het is de nieuwe eigenaar van de pup die ervoor opdraait, want het wordt vaak pas met een maand of 6 a 7 zichtbaar omdat de hond ziek wordt. Dus dan neemt de fokker vaak al geen verantwoordelijkheid meer voor de pup.

Goed dat die hond er mee kan leven.
De meeste honden gaan er aan dood als er niet geopereerd wordt.

Roelfien schreef:Ja, het komt veel voor bij Berners. Ookal wordt er nu nog geroepen dat het niet een rasgebonden probleem is. Maar het aantal berners dat levershunt heeft, neemt nogal toe en als je op levershunt en berner googled, kom je aardig wat verhalen tegen. Overigens ook bij andere rassen komt het voor, zo kwam ik ook een verhaal tegen over levershunt bij Cairn Terriërs.
Alleen laten de fokkers de honden vaak pas testen als de honden ziekelijk zijn. En als blijkt dat ze het hebben, laten de fokkers de honden inslapen, want 2500 euro voor de operatie is te duur. En dat is op zich nog niet zo'n probleem, maar het is de nieuwe eigenaar van de pup die ervoor opdraait, want het wordt vaak pas met een maand of 6 a 7 zichtbaar omdat de hond ziek wordt. Dus dan neemt de fokker vaak al geen verantwoordelijkheid meer voor de pup.

Goed dat die hond er mee kan leven.
De meeste honden gaan er aan dood als er niet geopereerd wordt.

Er schijnt soms iets te zien te zijn aan de pups als ze voor het eerst vlees krijgen.
Puppy's met shunt zouden daar op reageren met wankel lopen of zoiets?
Dat is me ooit eens verteld.
Geen idee of het waar is.

De ene shunt is dan ook nog eens niet de andere. http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=217" onclick="window.open(this.href);return false;
Het schijnt er ook weer van af te hangen hoeveel bloed nog wel door de lever stroomt?

Ja, er zit verschil in de ader en de vertakkingen die door de lever gaan. En of hij links of rechts om zit. Maar hoe dat precies zit, weet ik niet.

Maar de pup van mijn ouders is gewoon op vlees afgespeend en opgegroeid en daar is niets aan te merken. Er was helemaal niets aan te merken, en dan voelde het ook wel raar om haar te laten opereren aan iets wat je niet ziet of merkt. Maar de chirurg had ook gezegd: niet opereren, dan gaat ze onherroepelijk dood. Haar lever was nu al te klein voor haar leeftijd.
Gelukkig herstelt dat binnen enkele weken na de operatie.

Roelfien schreef:Ja, er zit verschil in de ader en de vertakkingen die door de lever gaan. En of hij links of rechts om zit. Maar hoe dat precies zit, weet ik niet.

Maar de pup van mijn ouders is gewoon op vlees afgespeend en opgegroeid en daar is niets aan te merken. Er was helemaal niets aan te merken, en dan voelde het ook wel raar om haar te laten opereren aan iets wat je niet ziet of merkt. Maar de chirurg had ook gezegd: niet opereren, dan gaat ze onherroepelijk dood. Haar lever was nu al te klein voor haar leeftijd.
Gelukkig herstelt dat binnen enkele weken na de operatie.

Dat zal zeker een vreemd gevoel zijn.
Eigelijk heb je het idee een gezonde pup te laten opereren.
Wel geweldig dat dat kan
Ze is natuurlijk niet geschikt om mee te fokken, maar van haar genieten kunnen jullie in ieder geval wel

Goed verhaal Roelfien
En wat fijn dat de operatie goed verlopen is

Wat goed dat ze met succes geopereerd is! Ik heb er af en toe van gehoord bij Tollers maar zover ik weet is het binnen dit ras niet gewoonlijk om met 7 weken te testen. De verhalen die ik heb gehoord over Tollers met een levershunt liepen dus ook niet goed af

ja het is een nare afwijking fijn dat bellezza een goede kans heeft.

ik ken het van meerdere berners, als pup dus, helaas heeft geen enkele dat overleeft, ook weet ik wel van fokkers, die wel laten testen, dat ze het pupje dan direct in laten slapen ( dat niet zozeer bij berner fokkers hoor)

Wat fijn dat het allemaal zo goed gaat wat een klote aandoening is het toch.

yamie schreef:ja het is een nare afwijking fijn dat bellezza een goede kans heeft.

ik ken het van meerdere berners, als pup dus, helaas heeft geen enkele dat overleeft, ook weet ik wel van fokkers, die wel laten testen, dat ze het pupje dan direct in laten slapen ( dat niet zozeer bij berner fokkers hoor)

Ook bij bernerfokkers hoor. En op zich snap ik dat ook wel. Je blijft als fokker zitten met een pup die minstens 2500 euro kost om te zorgen dat de levershunt gerepareerd wordt, om het zo maar te zeggen. En dan kan de hond met 5 maanden pas bij de fokker weg, als je er alsnog een baasje voor wilt zoeken. De kans dat mensen dan liever voor een gezonde hond gaan, van 8 weken, is dan groot. Terwijl de honden die de operatie goed doorstaan hebben, net zo oud kunnen worden als de honden die geen levershunt hadden. Dus dan is inslapen op zich een te begrijpen actie. Ookal zouden mijn ouders dat nooit kunnen, met 7 weken zijn het toch echt wel echte hondjes.

Ik zou momenteel echt geen berner kopen die niet getest is. Je betaalt rond de 800 euro voor een bernertje en dan kan die 30 euro er echt nog wel vanaf zonder dat de fokker financiele schade oploopt.

Onze vorige dog is ook even verdacht geweest van een levershunt. Onze eigen da kon dit niet testen, maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt. Het komt volgens mij nooit voor bij Doggen.

Ik hoor er ook weleens wat over bij de Ierse Setter.

Youp schreef:maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt .

Er is dus geen mogelijkheid om de pups op voorhand te testen? Stel dat het bij de Drentsche Patrijshond vaker voorkomt dan zou ik zeker in de toekomst mijn pups hierop laten testen. In vergelijk met de von Willebrand test is 30 euro dan eigenlijk een schijntje. En voor 30 euro heb ik liever zekerheid dan twijfels

Roswitha schreef:

Youp schreef:maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt .

Er is dus geen mogelijkheid om de pups op voorhand te testen? Stel dat het bij de Drentsche Patrijshond vaker voorkomt dan zou ik zeker in de toekomst mijn pups hierop laten testen. In vergelijk met de von Willebrand test is 30 euro dan eigenlijk een schijntje. En voor 30 euro heb ik liever zekerheid dan twijfels

Hoe duur is die von Willebrand test dan?

Youp schreef: Ik hoor er ook weleens wat over bij de Ierse Setter.

De Schapendoes is er volgens mij ook niet vrij van.

marian* schreef:

Youp schreef: Ik hoor er ook weleens wat over bij de Ierse Setter.

De Schapendoes is er volgens mij ook niet vrij van.

Ierse wolfshonden worden wel genoemd, de Ierse Setters niet.
Daarnaast nogal wat kleine rassen zoals de York, de Maltheser, de Cairn en de Dwergschnauzers.
De Schapendoes wordt idd ook genoemd en de Bobtail.

Roswitha schreef:

Youp schreef:maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt .

Er is dus geen mogelijkheid om de pups op voorhand te testen? Stel dat het bij de Drentsche Patrijshond vaker voorkomt dan zou ik zeker in de toekomst mijn pups hierop laten testen. In vergelijk met de von Willebrand test is 30 euro dan eigenlijk een schijntje. En voor 30 euro heb ik liever zekerheid dan twijfels

Er is wel de mogelijkheid om op voorhand de pups te testen. Dat hebben mijn ouders dus ook gedaan. En zo zijn ze er achter gekomen dat een pup levershunt heeft en in de toekomst problemen zou gaan krijgen.
Dit pupje is in Utrecht getest. Bij de universiteit voor diergeneeskunde, bij de kliniek aldaar.
Volgens mij doen ze eerst een bloedtestje en als daar vermoeden uit ontstaat dat er sprake is van levershunt (amoniaktest?), dan moet je hond een tweede test krijgen om het te bevestigen middels een CT scan. De kosten voor de bloedtest zijn dus rond de 30 euro. Als echter blijkt dat je hond een te hoog amoniak gehalte in het bloed heeft, wordt er verder getest met de ct scan en eventueel geopereerd en die kosten lopen dan wel op.

Bellezza is nu thuis en moet zich minstens 10 dagen volledig stil houden, mag niet spelen en springen. Dus dat wordt nog wel een 24 uurs klusje voor mijn ouders, want dat wil ze natuurlijk wel. Ze wil echter niet meer in de bench, dat associeert ze met het hok bij de kliniek, dus even op rust in de bench gaat niet lukken.

Hier staat info: http://www.uu.nl/NL/faculteiten/diergen ... fault.aspx" onclick="window.open(this.href);return false;

Youp schreef:Onze vorige dog is ook even verdacht geweest van een levershunt. Onze eigen da kon dit niet testen, maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt. Het komt volgens mij nooit voor bij Doggen.

Ik hoor er ook weleens wat over bij de Ierse Setter.

Het is een aangeboren afwijking, dus je hond heeft het vanaf zijn geboorte of heeft het niet.
Dus je kan het altijd testen.

ranetje schreef:

Roswitha schreef:

Youp schreef:maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt .

Er is dus geen mogelijkheid om de pups op voorhand te testen? Stel dat het bij de Drentsche Patrijshond vaker voorkomt dan zou ik zeker in de toekomst mijn pups hierop laten testen. In vergelijk met de von Willebrand test is 30 euro dan eigenlijk een schijntje. En voor 30 euro heb ik liever zekerheid dan twijfels

Hoe duur is die von Willebrand test dan?

Begin vorig jaar heb ik er ong. 100 euro per pup voor betaald. Dat waren dan alleen de kosten voor het onderzoek. De dierenartskosten voor afname bloed en opsturen komen er dan nog apart bij. En ik kreeg een korting omdat ik het hele nest tegelijk deed en ik 9 puppen had.

Roelfien schreef:Bellezza is nu thuis en moet zich minstens 10 dagen volledig stil houden, mag niet spelen en springen. Dus dat wordt nog wel een 24 uurs klusje voor mijn ouders, want dat wil ze natuurlijk wel. Ze wil echter niet meer in de bench, dat associeert ze met het hok bij de kliniek, dus even op rust in de bench gaat niet lukken.

Veel sterkte voor Bellezza en je ouders en bedankt voor je antwoord

Fijn dat het door het laten testen opgemerkt is, zodat Belleza nu na haar operatie een lang en fijn leven tegemoet kan zien.

Bij Nozems laatste nest was ik ook een beetje bang voor een pup met levershunt (Ieniemienie ofte wel Lola) dus zij is hier ook op getest, gelukkig bleek dat niet aan de orde te zijn bij haar.
Bij de Laekense schijnt het heel sporadisch wel eens voor te komen heb ik gehoord.

Fijn dat de operatie goed is gegaan.
Beterschap voor Belleza

ranetje schreef:

marian* schreef:

Youp schreef: Ik hoor er ook weleens wat over bij de Ierse Setter.

De Schapendoes is er volgens mij ook niet vrij van.

Ierse wolfshonden worden wel genoemd, de Ierse Setters niet.
Daarnaast nogal wat kleine rassen zoals de York, de Maltheser, de Cairn en de Dwergschnauzers.
De Schapendoes wordt idd ook genoemd en de Bobtail.

Ik heb er nog nooit van gehoord bij de schapendoes Als ik google wordt de does inderdaad genoemt maar volgens mij gaat het dan om de bobtail.

Roelfien schreef:

Youp schreef:Onze vorige dog is ook even verdacht geweest van een levershunt. Onze eigen da kon dit niet testen, maar een andere hier in Enschede wel. Met een vrij simpel bloedonderzoek. Deze methode kan alleen als de hond al ziek is door de shunt. Het komt volgens mij nooit voor bij Doggen.

Ik hoor er ook weleens wat over bij de Ierse Setter.

Het is een aangeboren afwijking, dus je hond heeft het vanaf zijn geboorte of heeft het niet.
Dus je kan het altijd testen.

Dat weet ik maar volgens mij geeft een simpele amoniaktest geen uitsluitsel over het wel of niet hebben van een levershunt. Wanneer de hond nog niet ziek is, is het amoniakgehalte dan wel verhoogd? Youp was heel ziek, vanaf 8 weken al eigenlijk. Hij had wat symptomen van een shunt, dus is hij getest met de amoniaktest. Achteraf waren de nieren de boosdoener van zijn ziekte en niet de lever.

Ja, Bellezza had absoluut geen verschijnselen van enige ziekte en via de amoniaktest is duidelijk geworden dat ze zeer verhoogde kans op Levershunt heeft. En de CT scan bevestigt dan de bloeduitslag. En natuurlijk kan een verhoogd amoniakgehalte ook iets anders zijn, maar als er teveel amoniak in het bloed zit, is er sowieso iets mis. Dus altijd aanleiding tot verder onderzoek.