Het HondenForum

Ik heb twee King Charles Spaniëls van 4 jaar oud.
De een heeft ,syringomyelia, (een te kleine schedel voor de hersenen).
De ander heeft deze afwijking ook, samen met nog een andere afwijking die bij veel honden voorkomt met een platte snuit,het brachycefaal obstructief syndroom (te lang zacht gehemelte).
Nu is mijn vraag of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben?De Spaniël met allebei deze afwijkingen is momenteel te dik om onder narcose gebracht te kunnen worden.Hij zit nu op een zwaar dieet.Zodra hij 5 kilo is afgevallen zou hij aan,brachycefaal,eventueel geopereerd kunnen worden.Het enge is dat hij nu ieder moment zou kunnen stikken. Ik heb er via het internet veel over gelezen,maar zou graag ervaringen van mensen willen lezen die hun hond een of zoals bij mijn ene Spaniël, allebei deze afwijkingen heeft.
Alle info is meer dan welkom.

sorry, nee heb hier geen ervaring mee.

heb er wel eens over gelezen. maar je hebt dus tweemaal een hondje met deze afwijking? dan komt het dus wel vaak voor?

ik hoop dat je hondje af kan vallen voor een operatie. veel sterkte in ieder geval.

Ai, dat is een hele nare aandoening die idd veel bij King Charles spaniels voorkomen. Ik heb er verder geen ervaring mee, maar wil je veel succes wensen met je twee hondjes.

Mijn wit met bruine Spaniël heeft alle symptomen van deze afwijking,behalve pijn.
Mijn zwart met witte Spaniël heeft pijn in zijn nek.Hij krijgt daar pijnstillers voor.
Aan syringomyelia is weinig te doen.Een operatie is niet zonder risico en het resultaat is niet blijvend.
Mijn DA is een behandelplan aan het samenstellen. De prognose is voor iedere hond met deze afwijking anders.Mijn DA heeft vorige week een Spanieltje van 5 jaar moeten laten inslapen.Die had medicijnen,maar op een gegeven moment helpen die niet meer.Dit hondje had erg veel pijn.
50 procent van de King Charles Spaniels hebben deze afwijking!!!

Wat rot voor je beide honden ria

Zijn er scans gemaakt bij de honden?
Ik lees tenminste dat dat noodzakelijk is om de diagnose definitief te kunnen stellen?

http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=283" onclick="window.open(this.href);return false;

ria schreef:Mijn wit met bruine Spaniël heeft alle symptomen van deze afwijking,behalve pijn.
Mijn zwart met witte Spaniël heeft pijn in zijn nek.Hij krijgt daar pijnstillers voor.
Aan syringomyelia is weinig te doen.Een operatie is niet zonder risico en het resultaat is niet blijvend.
Mijn DA is een behandelplan aan het samenstellen. De prognose is voor iedere hond met deze afwijking anders.Mijn DA heeft vorige week een Spanieltje van 5 jaar moeten laten inslapen.Die had medicijnen,maar op een gegeven moment helpen die niet meer.Dit hondje had erg veel pijn.
50 procent van de King Charles Spaniels hebben deze afwijking!!!

meen je nu echt 50 procent??!!!
wat triest dat het ras zo achteruit gaat. echt zonde van het mooie ras.ik zie ze graag.

nogmaals veel sterkte.

Toen 9 jaar geleden mijn cavaliertje overleed ben ik bewust op zoek gegaan naar een ander ras ivm gezondheidsproblemen bij de cavalier. Toendertijd voornamelijk de hartproblemen. Als ik nu lees dat 50% van dit ras LIJDER is aan een erfelijke afwijking ben ik heel blij dat ik geen cavalier meer heb genomen. Eeuwig zonde van zo'n leuk ras

Bij mijn ene Spaniël zijn alle andere mogelijke oorzaken uitgesloten .De symptomen zijn zo overduidelijk dat de DA geen noodzaak ziet om hem te laten scannen.Zodra hij opgewonden raakt of nerveus wordt,krabt hij heel hard en altijd met zijn rechter achterpoot in de lucht.Als hij aan het riempje loopt ,loopt hij op drie poten.Hij houd met lopen zijn kopje scheef.Hij draait heel vaak rondjes.Af en toe loopt hij mank en schuurt met zijn kopje over de grond.Hij hapt naar alles in de lucht.Soms is het net of hij vliegjes op de grond ziet,die er niet zijn.Zodra hij buiten in een soort luchtsroom zit,blijft hij stokstijf staan en is hij in een soort trans.Ik moet hem dan van die plek afhalen anders zou hij daar uren blijven staan.Hij is al 1 x plotseling flauwgevallen.Vorige week viel hij zomaar om.Hij trekt zich vaak terug,maar echt pijn kan ik bij hem niet bespeuren.
Mijn andere Spaniël heeft op zeker,brachycefaal,en kan nog niet onder narcose worden gebracht omdat hij nog 5 kilo moet afvallen .Voor een scan moet hij onder narcose.Mijn DA heeft bepaalde bewegingen met zijn nek gedaan om te kijken of het misschien een nekhernia is.Bij een nekhernia kan een hond bepaalde bewegingen niet maken zonder een pijnscheut te krijgen .Hij maakte ze allemaal zonder pijnscheuten .Hij krabt vaak aan de traptree de muur of over de grond.Hij likt vaak zomaar in de lucht.Buiten dat ze sinds een week een oorontsteking hebben was hun bloed goed.

ria schreef:Bij mijn ene Spaniël zijn alle andere mogelijke oorzaken uitgesloten .De symptomen zijn zo overduidelijk dat de DA geen noodzaak ziet om hem te laten scannen.Zodra hij opgewonden raakt of nerveus wordt,krabt hij heel hard en altijd met zijn rechter achterpoot in de lucht.Als hij aan het riempje loopt ,loopt hij op drie poten.Hij houd met lopen zijn kopje scheef.Hij draait heel vaak rondjes.Af en toe loopt hij mank en schuurt met zijn kopje over de grond.Hij hapt naar alles in de lucht.Soms is het net of hij vliegjes op de grond ziet,die er niet zijn.Zodra hij buiten in een soort luchtsroom zit,blijft hij stokstijf staan en is hij in een soort trans.Ik moet hem dan van die plek afhalen anders zou hij daar uren blijven staan.Hij is al 1 x plotseling flauwgevallen.Vorige week viel hij zomaar om.Hij trekt zich vaak terug,maar echt pijn kan ik bij hem niet bespeuren.

Och gut, ik vind dit eerlijk gezegd echt héél zielig klinken, arm dier. Hoe weet je dat hij geen pijn heeft?? En wat is in deze de definitie van pijn?

Ik ben opgegroeid met honden.Ik heb altijd honden gehad en zie meteen of een hond pijn heeft of zich ongelukkig voelt.
Omdat ik altijd honden met een slecht verleden opving(zo ook deze Spaniëls) of de zwakste van het nest uitkoos,heb ik veel ervaring in het signaleren van pijn , verdriet enz.Ik zag meteen dat mijn zwart witte Spaniël pijn had.
De wit bruine Spaniël heeft nog geen pijn.Zodra hij een dag heeft dat hij mank loopt,krijgt hij van mij een pijnstiller. Ondanks zijn handicap is hij vrolijk,wil graag spelen,zwemmen en wandelen.
Ik zou een hond nooit onnodig laten lijden.
Mijn vorige DA heeft mij met veel vragen laten zitten.Omdat ik zelf al veel over deze afwijkingen had gelezen ben ik naar een hele goede dierenkliniek gegaan,waar zij wel mijn vragen beantwoorden en het zeer serieus nemen.
Eindelijk krijg ik de hulp die ik nodig heb om mijn hondjes goed te kunnen begeleiden.
Bedankt voor jullie lieve reacties en medeleven.