chemisch gecastreerd: verschrikkelijk hongerig

[Githa]

Tobi was altijd al een veelvraat, maar nu hij dat implantaat heeft draait zijn hele wereld om eten. Hij gaat zelfs weer heel fanatiek aan botjes knagen, iets wat hij na zijn puppytijd maar zo-zo vindt.
Ik hou hem schraal, hij is zelfs een klein beetje afgevallen, maar ik vind het wel sneu voor hem dat ie zo duidelijk hongerig is. Mejra is ook (chirurgisch) gecastreerd (teef) en die geeft eigenlijk helemaal niet zo om eten, ik vind het verschil tussen hen zo groot.
Is dit een tijdelijk iets, dat zijn lijf misschien moet aanpassen? Of blijft ie zo hongerig?

[Sjalot]

Hoe lang heeft hij dat implantaat al? Mohan heeft hem nu een week of 2 en ik merk geen verschil qua eetlust.

[Githa]

Hoe lang heeft hij dat implantaat al? Mohan heeft hem nu een week of 2 en ik merk geen verschil qua eetlust.

Hij heeft hem sinds eind april.
Na twee weken merkte ik ook nog niets, ook niet van andere effecten trouwens. Na een week of zes begon ik verschillen te zien.

[*Esther]

Welke verschillen merkte je nog meer aan hem, Githa?

[Sjalot]

Hoe lang heeft hij dat implantaat al? Mohan heeft hem nu een week of 2 en ik merk geen verschil qua eetlust.

Hij heeft hem sinds eind april.
Na twee weken merkte ik ook nog niets, ook niet van andere effecten trouwens. Na een week of zes begon ik verschillen te zien.

Ok, ja de dierenarts zei ook al dat het staafje na 6 weken pas gaat werken.
Nou ben benieuwd dan....
Mohan heeft het staafje vanwege een vergrote prostaat.

[Shita]

Je kunt hem naast zijn maaltijden misschien gekookte boontjes geven, daar zitten weinig calorieen in en dan heeft hij toch een 'vol' gevoel.. Ik weet dat dat wel eens wordt gedaan als een hond moet afvallen, zodat hij niet de hele dag met een hongergevoel zit. Ik heb verder geen ervaring met (chemische) castratie.

[Githa]

Welke verschillen merkte je nog meer aan hem, Githa?

Dat ie wat zacht op zijn ribben is geworden, ondanks dat ie op de getallen wel wat afgevallen is. Dat zijn testikels aanzienlijk gekrompen zijn. Dat zijn vacht wel een klein beetje begint te veranderen inmiddels. Dat ie niet meer zo dwangmatig langs luchtjes loopt, hij markeert nog wel, maar hoeft het allemaal niet met alle geweld af te maken. En, en daar was het ons om te doen, dat ie minder spanning opbouwt in veel situaties. Als een andere hond aan hem snuffelt snapt ie nog steeds, dat is niet veranderd, en hij kan het nog steeds niet zelfstandig handlen, maar zicht op een andere hond geeft hem minder stress, hij pompt zich fysiek niet meer zo op en kiest liever voor een alternatief. De allerscherpste kantjes zijn eraf zeg maar.

[*Esther]

Welke verschillen merkte je nog meer aan hem, Githa?

Dat ie wat zacht op zijn ribben is geworden, ondanks dat ie op de getallen wel wat afgevallen is. Dat zijn testikels aanzienlijk gekrompen zijn. Dat zijn vacht wel een klein beetje begint te veranderen inmiddels. Dat ie niet meer zo dwangmatig langs luchtjes loopt, hij markeert nog wel, maar hoeft het allemaal niet met alle geweld af te maken. En, en daar was het ons om te doen, dat ie minder spanning opbouwt in veel situaties. Als een andere hond aan hem snuffelt snapt ie nog steeds, dat is niet veranderd, en hij kan het nog steeds niet zelfstandig handlen, maar zicht op een andere hond geeft hem minder stress, hij pompt zich fysiek niet meer zo op en kiest liever voor een alternatief. De allerscherpste kantjes zijn eraf zeg maar.

Dank je wel voor je uitgebreide antwoord!
Ik was er erg benieuwd naar!

[Gittje]

Je kunt hem naast zijn maaltijden misschien gekookte boontjes geven, daar zitten weinig calorieen in en dan heeft hij toch een 'vol' gevoel.

Ja, of KVV pens enkelvoudig. Is ook niet calorierijk. Ik doe dit voor onze Max die als gecastreerde kruising lab x rotty (10 jaar) héél snel aankomt. Het helpt iets, maar m.i. onvoldoende. Ik heb dikwijls met hem te doen