Het HondenForum

Beste leden, ik ga mijn verhaal doen in de hoop dat ik wat verdriet kan verliezen.

Ik heb 3 hondjes, 2 mattheeuwse leeuwtjes en een chihuahua, een van onze ml was de laatste tijd erg hard ademend en toen we over haar buik voeld, merkte we plots dat ze allemaal bulten in haar buik had. De volgende dag zijn we meteen naar de dierenarts gegaan en die constateerde vrijwel meteen melkklierkanker. De vraag was of het geopereerd kon worden en de arts besloot fotos te maken, we hadden het vermoeden dat het al in de longen zat door het harde ademen van de hond en inderdaad het bleek al uitgezaait te zijn tot in de longen en lymfeklier. Ook bleek de hond een ernstige hartafwijking te hebben, haar hartklep lekt vocht en daarom blijft er vocht achter haar longen. De dierenarts kan niks meer voor ons lieve hondje doen en daar ben ik helemaal kapot van. De hond is 10 jaar en nog op en top vrolijk, geloven kan ik het niet en ik kan alleen maar aan de hond denken.

Nu is mijn vraag aan jullie, zouden de vlekjes in de longen geen kalk kunnen zijn en is die operatie echt niet mogenlijk? Of zouden we haar hart niet kunnen helpen zodat ze beter gaat ademhalen?

Met vriendelijke groet

Een verdrietig baasje

Nick

Och wat verdrietig Nick. Als ik het zo lees denk ik niet dat ze beter kan worden. Heel veel sterkte hoor..

Ik sluit me bij m'n voorgangers aan. Doe wat voor je hondje het beste is... en dat is rust gunnen, geen toeters en bellen meer.
Hoe moeilijk ook voor een baasje/vrouwtje....

Sterkte.

Voor je zielerust kan je nog altijd een second opinion gaan vragen bij een andere DA.
Misschien kan je dan beter begrijpen wat er echt aan de hand is en je hond bijstaan in deze moeilijke tijden.

Alvast sterkte !

Je wilt haar natuurlijk nog helemaal niet missen.
Ik denk dat je zelf in je hart wel weet wat het beste is voor haar.
Ik zou niet gaan tobben en sleutelen, op is op, hoe rot het ook is.

Ik vind het allemaal maar heel moeilijk om het te accepteren, tranen blijven rollen en ik word er gek van. Ik ben de hond voor de komende tijd aan het verwennen en ik hoop dat ik er ooit mee akkoord kan gaan, dat lieve beestje zit nu op dit moment met mij wat patatjes te eten. Ik weet wat zei niet weet, zei sterft zonder te weten waarom, dat doet me pijn.

Ik kan het ook alleen maar met mijn voorgangers eens zijn.Het is hard,maar ik denk ook dat de dierenarts gelijk heeft en dat het einde daar is.
Ik zou haar de komende tijd gruwelijk verwennen met alles wat God verboden heeft en haar als de tijd echt daar is laten gaan.
Heel veel sterkte.

Het klinkt hard, maar voor de hond is het niet erg om dood te gaan. Die heeft geen besef van leven en dood. Maar die heeft wel besef van benauwdheid en pijn...

tekkel schreef:Het klinkt hard, maar voor de hond is het niet erg om dood te gaan. Die heeft geen besef van leven en dood. Maar die heeft wel besef van benauwdheid en pijn...

Was het voor mij ook maar zo makkenlijk om haar te laten gaan, wat ik ook probeer alleen maar tranen. Ik hou zoveel van haar en dat zal wel heel raar klinken, maar het voelt net alsof het je eigen kind is. Ik zal er alles aan doen om haar te verwennen en noem maar op, maar wat jullie al zeggen. Als de tijd is gekomen, maar ik haar loslaten:(

Nickoss schreef:Ik zal er alles aan doen om haar te verwennen en noem maar op, maar wat jullie al zeggen. Als de tijd is gekomen, maar ik haar loslaten:(

Dat is de laatste daad van liefde die je voor je dier kunt doen
Tsja, in het algemeen overleven wij onze huisdieren, en zullen we daarom vaak afscheid van ze moeten nemen

Verwen haar maar lekker, inderdaad, zij weet niet wat jij wel weet. En dat is maar goed ook.
Mocht je besluiten haar in te laten slapen, wees dan in die laatste minuten een vrolijk baasje en geef haar wat ze het allerlekkerst vindt.
Huil pas als ze dood is, dat is veel fijner voor haar.

*Ellen* schreef:Verwen haar maar lekker, inderdaad, zij weet niet wat jij wel weet. En dat is maar goed ook.
Mocht je besluiten haar in te laten slapen, wees dan in die laatste minuten een vrolijk baasje en geef haar wat ze het allerlekkerst vindt.
Huil pas als ze dood is, dat is veel fijner voor haar.

Ik huil alleen maar en daar schaam ik me niet voor. Als ik de hond hoor ademen schieten de tranen over me wangen en ik word echt gek. Die hond stond klaar in voor en tegenspoed, kon er alles vertellen en nooit zou zij mij verraden. Als ik die hond zie sterven, dan weet ik 't niet meer... Helemaal nu ik pas me opa al ben verloren.

Nick, hoe moeilijk en zwaar het ook is ..... blijf aan het belang van je hondje denken. Gun haar een hondwaardig bestaan, verwen haar zolang het nog kan, troetel met haar ..... niemand wil afscheid van zijn/haar hond nemen. Maar ..... zou je je hondje op dit moment het nog willen aandoen om een (w.s. zinloze) operatie te laten ondergaan? Narcose, pijn, zielig enz enz enz. Dat wil je toch ook niet??
Als de d.a. geconstateerd heeft dat ze kanker heeft en dat het uitgezaaid is kun je er alleen maar voor gaan zorgen dat de tijd die ze nog heeft pijnvrij is en goed in de gaten houden wanneer het genoeg geweest is. Laat haar niet onnodig langer lijden omdat je zelf geen afscheid wilt en kunt nemen.
Sterkte joh!!

flatcoat schreef:Nick, hoe moeilijk en zwaar het ook is ..... blijf aan het belang van je hondje denken. Gun haar een hondwaardig bestaan, verwen haar zolang het nog kan, troetel met haar ..... niemand wil afscheid van zijn/haar hond nemen. Maar ..... zou je je hondje op dit moment het nog willen aandoen om een (w.s. zinloze) operatie te laten ondergaan? Narcose, pijn, zielig enz enz enz. Dat wil je toch ook niet??
Als de d.a. geconstateerd heeft dat ze kanker heeft en dat het uitgezaaid is kun je er alleen maar voor gaan zorgen dat de tijd die ze nog heeft pijnvrij is en goed in de gaten houden wanneer het genoeg geweest is. Laat haar niet onnodig langer lijden omdat je zelf geen afscheid wilt en kunt nemen.
Sterkte joh!!

Zou je me kunnen uitleggen hoe ik de pijn bij de hond herken? Zij is nog steeds erg vrolijk wil graag nog lopen en eet alles wat ik er voer. Ook plast en poept ze nog helemaal goed..

Je moet je ook helemaal niet schamen om te huilen, het is je maatje en die ga je misschien heel snel kwijtraken.
Maar wacht niet te lang. Niks zo erg als je hond dood vinden die van benauwdheid gestorven is.
Beter een week te vroeg dan een dag te laat......

Nickoss schreef:

flatcoat schreef:Nick, hoe moeilijk en zwaar het ook is ..... blijf aan het belang van je hondje denken. Gun haar een hondwaardig bestaan, verwen haar zolang het nog kan, troetel met haar ..... niemand wil afscheid van zijn/haar hond nemen. Maar ..... zou je je hondje op dit moment het nog willen aandoen om een (w.s. zinloze) operatie te laten ondergaan? Narcose, pijn, zielig enz enz enz. Dat wil je toch ook niet??
Als de d.a. geconstateerd heeft dat ze kanker heeft en dat het uitgezaaid is kun je er alleen maar voor gaan zorgen dat de tijd die ze nog heeft pijnvrij is en goed in de gaten houden wanneer het genoeg geweest is. Laat haar niet onnodig langer lijden omdat je zelf geen afscheid wilt en kunt nemen.
Sterkte joh!!

Zou je me kunnen uitleggen hoe ik de pijn bij de hond herken? Zij is nog steeds erg vrolijk wil graag nog lopen en eet alles wat ik er voer. Ook plast en poept ze nog helemaal goed..

Zolang ze nog vrolijk is, graag loopt zonder neer te vallen van benauwdheid, goed eet e.d. is er nog geen reden om actie te ondernemen, maar jij kent haar al 10 jaar, jij kent haar het beste en jij bent degene die op een dag zal zien/merken dat ze achteruit gaat, niet meer wil wandelen of niet meer wil eten of heel veel moeite heeft met ademhalen en ga zo maar door.
Geloof me, een hond met pijn of een hond die wel wil maar niet meer kan .... dat zie/merk je gelijk aan je hond. Blijf haar daarom goed observeren maar ik denk dat je dat al wel doet. Geniet gewoon van de tijd die jullie nog hebben!!

Ultieme daad van liefde is ook kunnen ( moeten) loslaten.......
Wens je heel veel sterkte.

Wat vreselijk voor jullie en het hondje....... Ik ben het ook helemaal eens met m'n voorgangers. Geniet nog van haar zo lang je kunt. Wat ik heb gemerkt aan mijn honden toen het zover was, was dat ze weg gingen kruipen en niet meer wilden eten. Als ze pijn hebben gaan ze meestal veel hijgen en vaak ook trillen (maar met deze warmte hijgen ze ook heel veel). Laat ze zich niet te veel inspannen. Je zal zelf merken dat het niet meer gaat.....en dan uit liefde voor haar haar laten gaan. Tranen zijn heel normaal en getuigd alleen maar voor de liefde die je voor haar voelt.

Heel veel sterkte en gaaf haar maar heel veel knuffels.

Nickoss schreef:

tekkel schreef:Het klinkt hard, maar voor de hond is het niet erg om dood te gaan. Die heeft geen besef van leven en dood. Maar die heeft wel besef van benauwdheid en pijn...

Was het voor mij ook maar zo makkenlijk om haar te laten gaan, wat ik ook probeer alleen maar tranen. Ik hou zoveel van haar en dat zal wel heel raar klinken, maar het voelt net alsof het je eigen kind is. Ik zal er alles aan doen om haar te verwennen en noem maar op, maar wat jullie al zeggen. Als de tijd is gekomen, maar ik haar loslaten:(

Ik denk dat iedereen ook wel begrijpt hoe het voelt als je hond zo ziek is..... de meesten hebben er ook ervaring mee. En we laten allemaal tranen hoor... als er een hond ernstig ziek en dood gaat.
Maar uit liefde kun je ze ook rust geven, die ze ook verdienen.

wat een moeilijke situatie.

geniet van elkaar en als je ziet dat ze gaat veranderen moet je voor haar kiezen.. heel veel sterkte...

Ik sluit me aan bij alles wat hier al verteld is.
En vooral bij dat wat Tekkel schreef:
Het klinkt hard, maar voor de hond is het niet erg om dood te gaan. Die heeft geen besef van leven en dood. Maar die heeft wel besef van benauwdheid en pijn...

En daarbij voelen honden ook haarfijn jou stemmingen aan. Het verdriet wat je nu aangeeft zal ze ook aanvoelen.
Loslaten en haar de kans geven om waardig te sterven is misschien wel de grootste liefde die je haar kunt geven.
Wacht niet te lang, en sterkte.

Hoe hard het ook is, je zult moeten accepteren dat er weinig opties zijn. Als eenmaal duidelijk is geworden dat er niet veel tijd over is, is het beter om je te richten op die korte tijd en het naderende afscheid. Dat is beter dan, tevergeefs, hopen op een wonder. Gebruik de resterende tijd om je voor te bereiden en je er bij neer te leggen, en wees blij dat je het zelf in de hand hebt. Want het feit dat je een hond het ergste lijden kunt besparen is een groot goed. Zelf hou ik mij vast aan de gedachte dat het altijd gaat om de hond en diens belang, en niet zozeer om mij
Dat komt later wel.
Sterkte de komende tijd. Je merkt het vast wel wanneer je haar geen plezier meer doet met verder uitstel, en tot die tijd is het genieten geblazen.

Ellen zei het ook al maar ik wil je ook graag vertellen dat je goed naar t juiste moment moet kijken.
Voor de hond is het veel fijner dat ze kunnen inslapen, mensen moeten vaak tot t laatste stukje.
Wij kunnen onze hond een heel rustige manier van doodgaan bezorgen!
Het tijdstip is ook belangrijk, je wilt niet dat je hond lijdt.
Mijn eerste hondje was 17 en was benauwd, met hem heb ik een halve nacht opgezeten en was ik dus een dag te laat. Dat heb ik mezelf erg kwalijk genomen achteraf. (ik was 19 en dit was mn eerste hondje die ik moest laten gaan)
Dit is me verder niet meer gebeurd, denk ook niet dat de DA je zegt, nu moet je het doen, je moet zelf aangeven wanneer jij het genoeg vindt!
En dat is ook logisch, niemand kent je hond beter dan dat jij het doet, toch?
Mijn oudste hond heb ik 2 weken terug in laten slapen, ze ging het ook benauwd krijgen en ineens wist ik dat nu het moment gekomen was!
Dat geeft troost achteraf, dat je lieverd niet hoefde te lijden.....
Probeer er voor haar te zijn wanneer ze je het hardste nodig heeft!!!
Heel veel sterkte!!

Allemaal heel erg bedankt en ik ga afwachten tot het juiste moment, ze is nog steeds super vrolijk alleen zwaar ademig vanwege het warme weer, ik hoop snel op wat koudere dagen. Heeft iemand voor de rest nog tips? Het doet me allemaal heel erg goed.

Nickoss schreef:Allemaal heel erg bedankt en ik ga afwachten tot het juiste moment, ze is nog steeds super vrolijk alleen zwaar ademig vanwege het warme weer, ik hoop snel op wat koudere dagen. Heeft iemand voor de rest nog tips? Het doet me allemaal heel erg goed.

Voor deze warme dagen kun je het haar misschien wat aangenamer maken met een koelhalsband.

Sterkte.

Nickoss schreef:Allemaal heel erg bedankt en ik ga afwachten tot het juiste moment, ze is nog steeds super vrolijk alleen zwaar ademig vanwege het warme weer, ik hoop snel op wat koudere dagen. Heeft iemand voor de rest nog tips? Het doet me allemaal heel erg goed.

Aangezien je hondje al zwaar ademde toen het nog niet zo warm was, zou ik haar tijdens deze warmte-periode zoveel mogelijk ontzien. Dus geen inspannende dingen laten doen, korte stukjes lopen op momenten dat het nog niet zo warm is of als de ergste warmte weg is.
Gelukkig zijn de meeste honden wel slim genoeg om zelf hun gemakt te houden met die hitte, maar mocht zij er toevallig eentje zijn die lekker in de zon gaat liggen dan probeer dat te voorkomen of haal haar uit de zon.
En de laatste tip is ........ geniet van haar zolang het nog kan!!

Dankjewel allemaal.

Een vraagje, als ik aan de tepel van de hond voel dan komt er allemaal grijs spul uit, enig idée dat dat kan zijn..?

Nickoss schreef:Dankjewel allemaal.

Een vraagje, als ik aan de tepel van de hond voel dan komt er allemaal grijs spul uit, enig idée dat dat kan zijn..?

Is het niet een beetje roomkleurig?Geel?

marian* schreef:

Nickoss schreef:Dankjewel allemaal.

Een vraagje, als ik aan de tepel van de hond voel dan komt er allemaal grijs spul uit, enig idée dat dat kan zijn..?

Is het niet een beetje roomkleurig?Geel?

Ook soms ja.