Ook voelde ze ontzettend warm aan, en toen ik haar temperatuur opnam bleek wel waarom; ze had over de 40 graden koorts. Het griezeligste vond ik een bultje op haar linkerwang dat binnen een mum van tijd echt ontzettend opzwol. Hierdoor dacht ik dus in eerste instantie dat ze misschien door een insect was gestoken en daar een allergische reactie op had.
Wat het ook was, het was overduidelijk niet goed, dus ik ben gelijk met haar naar de dierenarts gereden. Daar aangekomen had ze nog steeds ernstige verhoging, en het bultje op haar wang was een gezwollen lymfeklier volgens de dierenarts. Hij heeft haar uitgebreid onderzocht en terwijl hij dat deed gaf ze nergens aan pijn te hebben, en de andere lymfeklieren waren niet vergroot. De DA kon niets anders concluderen dan dat er ergens in haar lijf een ontsteking zat, maar hij kon me niet zeggen waar. Ik heb het nog een keer extra gevraagd, maar "er staan nu eenmaal geen bordjes bij."
Verder heeft hij haar daar een injectie met AB en nog een met een pijnstiller toegediend, en ik kreeg voor 5 dagen AB (synolux) en rimadyl mee. De rimadyl heb ik na 2 dagen niet meer gegeven omdat ik niet het idee had dat ze ergens pijn had, en ik stop toch eigenlijk het liefst geen medicatie in mijn hond als het niet nodig is. Toen we weer thuis waren heeft ze eigenlijk de rest van de middag geslapen en gerust, en 's avonds was de koorts weer gedaald en wilde ze ook normaal eten. De rest van de week heeft ze nergens meer last van gehad, alleen de dag erna sprong de bult op haar wang open en kwam er wat pus uit. Er zit nu een mooie korst op het wondje daarvan, dus het heelt verder goed.
Ik heb me inmiddels gek gedacht over waar die ontsteking nou heeft gezeten, ze heeft ook gewoon geen last gehad van braken of diarree, en op aanrakingen of druk uitoefenen op lichaamsdelen reageerde ze ook totaal niet. Open wondjes heb ik ook niet gezien. Het enige wat ze liever niet had was dat je aan die gezwollen lymfeklier kwam.
De AB-kuur is sinds gisteren klaar. Eerlijk gezegd zit het me alleen nog steeds niet lekker, de verschijnselen waren zo heftig dat ik het vervelend vind dat ik niet weet waar ze vandaan zijn gekomen, en ik ben dus bang dat er een of andere enge aandoening misschien over het hoofd is gezien.
Het is een hond van 18 maanden en altijd supergezond verder, haar vacht glanst je tegemoet en ze is heel energiek en levendig. Wel verwacht ik dat ze binnenkort voor de tweede keer loops gaat worden, de eerste keer was ze daar ook een beetje beroerd van maar dat uitte zich in niet willen eten en spugen, en gezien de symptomen lijkt het me sterk dat die aankomende loopsheid hier iets mee te maken heeft. Moet ik er maar gewoon op vertrouwen dat de AB korte metten heeft gemaakt met die vreemde ontsteking en ben ik nu gewoon een overbezorgde hondenmoeder?
