Het HondenForum

Nou, we hebben hier een enerverende middag/vooravond gehad... maar al met al loopt het voorlopig wonderbaarlijk goed!

Vanmiddag lag ik even op bed met Ferro naast me. Ik merkte dat hij anders wilde gaan liggen en dat zijn achterhand niet goed meewerkte. Nou heeft hij de laatste tijd wel wat meer ouderdomsverschijnselen dus niet direct alarmerend...

Ik probeerde hem even op de been te helpen maar het ging van kwaad tot erger... kreeg hem niet overeind, hij leek zijn rechterkant niet onder controle te hebben. Liet zijn urine lopen, later ook nog ontlasting... kop helemaal scheef en dan weer de nek helemaal gestrekt, rollen door de kamer (en de viezigheid) kreunen en piepen... en daar zit je dan alleen met een hond van 35 kilo op de eerste verdieping. Gelukkig had ik een telefoon in de buurt. dus eerst Erik gebeld (die nog niet van z'n werk vertrokken was wat minimaal nog een uur reistijd betekende) en daarna de dierenarts en de dierenambulance om ons daarheen te brengen. De dierenambu was gelukkig net terug op de basis (vlak bij ons huis) en was er binnen tien minuten. We hebben hem met een brancard met z'n drieen de trap af getilld.

Bij de dierenarts zag het er niet goed uit. Zijn ogen bewogen onophoudelijk heen en weer, geen enkele kracht in de poten rechts... oordeel op dat moment ernstige hersenproblemen , dwz een hersenbloeding, -infarct of - tumor, maar hoe dan ook slecht nieuws...
Kleine kans dat hij zou kunnen herstellen, maar ook een zeer reele optie om er (bij een hond van deze maat en leeftijd - 13- ) mee op te houden en hem in te laten slapen...

Zonder Erilk (inmiddels onderweg) wilde ik niet beslissen en Ferro was inmiddels redelijk rustig, dus in ieder geval een spuit cortico's laten zetten (als er iets is dat iets zou kunnen doen was dat het) en even een rustig plekje opgezocht. Al die tijd had ik wel het idee dat hij wist wie ik was maar echt reageren of contact maken was er niet bij. Ook toen Erik binnen kwam niet echt veel reactie. Nogmaals de situatie doorgesproken en we waren eigenlijk al zo ver dat we aan het besluiten waren niet door te moeten gaan. Toch zag ik toen Ferro een beetje veranderen: werd rustiger en de ogen werden ook wat minder beweeglijk.
Tien minuten later lag hij weer stabiel zichzelf rechtop te houden met de voorpoten. En was hij ons met de ogen aan het volgen. Opstaan ging nog niet, geen kracht in de poten en verkrampte spieren. Maar toch... zó gingen we hem niet in laten slapen. Hij werd ook steeds alerter en maakte ook weer echt contact.
Daarna ging het alleen nog maar sneller beter... uiteindelijk is hij ruim twee uur nadat het mis ging met enige ondersteuning zelf naar de auto gelopen om weer mee naar huis te gaan. Nu ligt ie hier wel voor pampus maar hij heeft al weer een botje uit de tuin gesnaaid, heeft gedronken, staat zelf op en loopt rond, nog wel een beetje wiebelig maar toch...

Al met al zal het de komende tijd nog wel opletten zijn maar voorlopig ben ik alleen maar heel blij verbaasd over het wondertje dat we in huis hebben... zo ben je hem zo goed als kwijt, en zo is onze ouwe beer er nog... wat er nou precies is gebeurd gaan we misschien de komende dagen nog duidelijker krijgen, maar voorlopig doen we het maar even met alleen maar de gelukkig wetenschap dat ie er nog is.

Nou, heel verhaal, maar zo ben ik het ook even kwijt...

Zo zeg! Wat een mazzel! Ik ben bang dat ik er wel een einde aan had gemaakt en zie hoe het soms anders kan lopen. Ben maar blij dat je op Erik moest wachten dus

Nu duimen dat hij helemaal hersteld en dat jullie nog een poosje van dat wonder mogen genieten

Potverdorie wat moet jij geschrokken zijn. Maar wat fijn dat hij er weer bovenop lijkt te komen.

MARC_S schreef:Zo zeg! Wat een mazzel! Ik ben bang dat ik er wel een einde aan had gemaakt en zie hoe het soms anders kan lopen. Ben maar blij dat je op Erik moest wachten dus

ik ook... heb ook echt staan twijfelen maar had echt ook zelf nog een moment van bezinning nodig om een beslissing te kunnen nemen waar ik zelf vrede mee kon gaan hebben. En Ferro was op dat moment relatief rustig, dus ik kon die tijd ook enigzins nemen...

Ben nu sowieso heeeel erg blij dat ik er bij was toen het gebeurde. Voor hetzelfde geld was ik even weg en vind je je hond een uur later in zo'n toestand...

Nu duimen dat hij helemaal hersteld en dat jullie nog een poosje van dat wonder mogen genieten

als ie zich uitschudt heeft ie nog wat moeite stabiel te blijven staan, maar verder doet ie nu al net alsof er niks gebeurd is... kan het echt haast niet bevatten dat we al zo dicht bij de roze spuit waren en dat ie nu weer gewoon hier ligt...

Jemig, wat een verhaal.
Nu dus maar extra genieten van de extra tijd die hem gegeven is.

Jee, wat een achtbaan van emoties zo. De schrik, angst, verdriet en nu blijdschap en opluchting...
Maar wat zou het nu geweest zijn? Epileptische aanval, zou dat nog kunnen?

Geniet in ieder geval maar lekker dubbel en dwars van Ferro.

wat schrikken

gelukkig toch nog goed afgelopen

nog maar lekker gennieten van hem

Jemig, dat is inderdaad schrikken!
Ik ben benieuwd of jullie er nog achter komen wat het geweest is en duim dat het bij deze keer blijft

Is dit niet hetzelfde als wat Liam ( hond van MJ) heeft gehad?

:N: oh wat vreselijk voor jullie. Ferro was nog niet zo ver. Geweldig dat het nu goed gaat. Ik hoop voor jullie dat hij nog een poosje bij jullie mag blijven.

wat een verhaal.... hij heeft echt een wondertje gehad... hoop dat je nog lang van hem mag genieten....

Jeetje, wat zullen jullie geschrokken zijn. Inderdaad een hoop emoties die je achter elkaar hebt moeten verwerken.
Ik hoop dat jullie wondertje nog lekken een tijdje bij jullie blijft.

wow wat een verhaal zeg!
Wat geweldig dat hij er dan toch nog is.

doggy schreef:Is dit niet hetzelfde als wat Liam ( hond van MJ) heeft gehad?

Daar dacht ik ook meteen aan. Volgens mij heeft oude Max van Marian het ook zo kortstondig gehad.

Wat een geluk dat hij zo snel weer opgeknapt is!
Maar wat een schrik :N:

tekkel schreef:

doggy schreef:Is dit niet hetzelfde als wat Liam ( hond van MJ) heeft gehad?

Daar dacht ik ook meteen aan. Volgens mij heeft oude Max van Marian het ook zo kortstondig gehad.

Ja,daar lijkt het wel een beetje op en je schrikt je helemaal te pletter op zo'n moment!
Fijn dat Ferro ook weer op de been is;die ouwetjes flikken het toch maar he?

wat een schrik zeg! gelukkig dat hij zo snel opgeknapt is! ik hoop dat het hij zo een tijdje doordoet!

Dan schrik je.. gelukkig heb je even de tijd genomen! hoe is de nacht verlopen?

Jemig wat een verhaal. Een geluk bij ongeluk dat je wilde wachten en hij de tijd kreeg om bij te komen. Zo zie je maar. Ik denk dat ik de beslissing genomen had die niet meer terug te draaien zou zijn op zo een moment.
Hopelijk genieten jullie nog een flinke tijd van elkaar (zonder dit soort fratsen want dat is weer niet best voor jouw gemoedstoestand )

Jeetje, wat een verhaal zeg!
Bizar hoe snel hij toch weer opgeknapt is, fijn dat je inderdaad even wilde wachten op Erik om een eventuele beslissing die onomkeerbaar zou zijn geweest te maken.

Hopelijk is dit gewoon eenmalig geweest en kunnen jullie nog een poosje genieten van Ferro.

Jemig Wat een enorme schrik en wat een wonder daarna.... onvoorstelbaar.
Ik hoop dat dit éénmalig was en hij nu goed opknapt.

nou, je was wel even van de straat.

brrr. maar wat was het nou?

Wat een schrik zeg , fijn dat hij zo snel weer herstelde.

Wat een geluk dat het zo is afgelopen. Jullie zullen je rot geschrokken zijn, zeg.

Jee..wat schrikken !
Gelukkig herstelde hij redelijk snel .
Geniet maar met volle teugen van jullie wondertje Ferro maar dat zal helemaal goedkomen geloof ik zomaar.

Dat is zeker schrikken
Geniet nu maar dubbel van de tijd die je nog samen hebt.
Het verhaal doet mij heel veel denken aan Dimple,we hebben met hem de hele dag afgewacht,helaas herstelde hij zich niet

Geniet nog maar van hem.
Je hebt extra tijd gekregen
Ik hoop dat het goed blijft gaan als de injectie is uitgewerkt

Het gaat bog steeds verbazingwekkend goed... dwz als je niet wist dat er gisteren iets gebeurd was zou je het niet aan hem merken. Een ouwe knar is ie nog steeds, maar verder... prima

Heb als het goed is vanmiddag nog weer even contact met de DA over wat het nou geweest is, wat dat betekent vor de toekomst en of we de cortico's nog moeten herhalen.

dogluna schreef:Dat is zeker schrikken
Geniet nu maar dubbel van de tijd die je nog samen hebt.
Het verhaal doet mij heel veel denken aan Dimple,we hebben met hem de hele dag afgewacht,helaas herstelde hij zich niet

ik besef ook heel goed dat dit heel anders had kunnen gaan... als ik binnen ben bij de dierenarts en die heeft het binnen een paar minuten over de keuze om wel of niet door te gaan dan is daar echt een goede reden voor...

we zorgen nu nog wel dat hij niet alleen is, ook al ziet hij er weer helemaal normaal uit. Even kijken de komende dagen of alles goed blijft natuurlijk...

Ik ben blij dat Ferro er nog is, wat kan het raar lopen zeg. Hopelijk kunnen jullie nog een poosje in rust van hem genieten!

dierenarts even gesproken...
meest waarschijnlijk blijft toch een herseninfarct, evt -bloeding, die wonderbaarlijk snel is bijgetrokken.
epileptische aanval niet uitgesloten, maar niet nr 1 op de lijst

herhaling cortico's nu niet nodig, maar wel in de gaten houden

en de toekomst? tsja. alles kan geloof ik, van een eenmalig iets tot dat het terug gaat komen en hij er dan misschien niet meer uit komt... dat wordt dus afwachten.