Het HondenForum

Hoi Mensen,

Ik heb een hond die eind dit jaar 10 word, kyra heet ze
Ze was altijd een erg rustige hond, blafte nooit, gek op aandacht, maar kon ook heerlijk languit in de kamer liggen dutten.

Een maand of 4 geleden begon ze ineens raar gedrag te vertonen. Zenuwachtig, steeds onder de tafel en stoelen kruipen, hijgen, heel hard en langdurig blaffen. Zodra ik haar dan de tuin inliet was het goed. Maarja ik kan de hond ook niet dag en nacht in de tuin laten

Naar de dierenarts met dr, maar die zei alleen dat ik haar veel afleiding moest bezorgen en dat het met heel veel geduld minder zou moeten worden

Na een week ofzo begon ze ineens te bloeden uit dr bek, weer naar de dierenarts maar we konden niks vinden in dr bek en ik moest t in de gaten houden.

Bloeden werd minder en gin uiteindelijk over, tot een week later, weer aan t bloeden

Uiteindelijk een paar dagen erna begon ze nog gekker te doen, at ineens heel slecht, had weer een hangende linkerkant van dr koppie (ze heeft al 2 keer iets gehad waardoor ze steeds omviel, rondjes liep, geen evenicht had en toen is de linkerkant van dr kop ook helemaal gaan hangen, direnarts gaf aan dat het lastig te achterhalen is of het een hersenbleoding, allergische reactie oid is geweest.)

Maargoed ik weer de dierenarts gebeld en die zei dat ik langs kon komen, ik loop met kyra naar buiten en wil dr in de auto zetten, valt ze om en begint helemaal spastische bewegingen te maken (geen urine ofzo laten lopen) Dat duurde denk ik een minuutje ofzo, toen keek ze een beetje loom/ verdwaasd om zich heen en bloede uit dr bek.
Nu bleek ze een enorme bloeduitstorting onder dr tong te hebben, volgens de dierenarts at ze daarom slecht, maar hij had niet echt een verklaring voor het omvallen, hooguit omdat ze zich niet lekker voelde en verzwakt was door t slechte eten.

Ik heb toen metacam meegekregen, dit leek te helpen, ze ging weer beter eten, bloedde al snel niet meer uit dr bek en alles leek wat beter te gaan. Naja tot een week erna ofzo...weer het zelfde gedrag, hard blaffen, hijgen, onder de tafel verstoppen.

We zitten ondertussen in een nieuw huis en hier doet ze hetzelfde. Alleen blaft ze nu buiten continu (wat zullen de buren blij met ons zijn ) en binnen probeerd ze zich zo onder de stoelen te verstoppen zodat die steeds omvallen...en aangezien we een kleine meid hebben rondkruipen is dit buiten vervelend ook nog gevaarlijk.

Herkent iemand dit gedrag, zou het dementie kunnen zijn?
Iemand tips of advies over hoe hiermee om te gaan want ik weet het echt niet meer.

Ik zou als de wiedeweerga nar een andere dierenarts gaan voor een second opinion. Het lijkt me helemaal niet goed Misschien heeft ze wel last van epileptie. Daar kan ze ook afwijkend gedrag van gaan vertonen. of ze heeft een lichte beroerte gehad of zo. Ik zou een scan of foto laten maken. Het wegkruipen is ook een teken dat ze zich helemaal niet goed voelt. En die bloeding onder haar tong.....ook al zo vreemd.

Dus toch goed na laten kijken. Misschien dat ze met de juiste medicatie weer snel opknapt en het blaffen daardoor ook weer ophoudt....
Sterkte ermee, en beterschap voor jullie meisje!

Ja, epeleptie heb ik idd ook t eea over opgezocht. Toen ze nog pup was viel ze nl vaker om tijdens het wandelen en toen heeft de direnarts dit ook geopperd.
Maar ze voldeed niet aan alle symptomen en dit is na een keer of 10 niet meer voorgekomen.

Wat me trouwens ook opviel is dat ze sinds dit vreemde gedrag ook veel meer last heeft van reversed sneezing.

Maar mischien heb je een punt ja, een second opinion kan geen kwaad.

Onze dierenarts gaf aan dat foto's van de hersenen vaak niet veel zeggen, ook al zien ze er een afwijking op, of kunnen ze aan de hand van de foto constateren dat er een hersenbloeding is geweest, ze kunnen qua behandeling toch niet zo gek veel.

freskin schreef:Ik zou als de wiedeweerga nar een andere dierenarts

Dat is ook het eerste wat in mij opkomt.
Succes, hopelijk valt het mee.

freskin schreef:Ik zou als de wiedeweerga nar een andere dierenarts gaan voor een second opinion. Het lijkt me helemaal niet goed Misschien heeft ze wel last van epileptie.

Gezien de leeftijd is het dan een epileptiforme toeval. Er is waarschijnlijk een onderliggende oorzaak die de toeval veroorzaakt.
Als het dat is, dan zou ik inderdaad een andere dierenarts zoeken en een uitgebreid bloed- en neurologisch onderzoek laten doen.

Het wegkruipen, blaffen, zenuwachtig doen en hijgen kan onrust zijn die vooraf kan gaan aan zo'n toeval (aura). Een hond met epilepsie of epileptiforme toevallen heeft namelijk een verlaagde "prikkeldrempel". Door die verlaagde prikkeldrempel is zo'n hond veel gevoeliger voor invloeden, geluiden en prikkels van buitenaf.
Ik zou niet te lang wachten met onderzoeken .

Bedankt voor reacties tot zo ver

Wat ik me alleen afvraag is waarom doet ze alleen binnen zo zenuwachtig? En waarom blaft ze alleen buiten (ja oke, dat is mischien een manier van aandacht vragen)

Het gekke is ook dat als buiten het zonnetje lekker schijnt, mevrouw een stuk minder blaft want dan heeft ze t druk met zonnebaden.

Als het gedrag een voorbode voor een toeval zou zijn, zou ze dit dan niet continu moeten ervaren?

Ow en nog een klein dingetje wat me opvalt is dat ze de laatste tijd moeilijker uit dr mand komt als ze er een tijdje in heeft gelegen, net of ze stijve poten heeft...soms loopt ze dan ook een beetje mank.

Anyway, op zoek naar een second opinion dus.
Nog even ter opheldering, het is wel echt een lieve en meelevende dierenarts hoor, dus niet dat jullie denken dat hij ongeinteresseerd is ofzo. Ze is al 2 keer bij hem onder het mes geweest (1x baarmoederontsteking en 1 x bultjes wegsnijden) en hij belt daarna regelmatig om te vragen hoe het gaat enzo.

Blablabla schreef: Als het gedrag een voorbode voor een toeval zou zijn, zou ze dit dan niet continu moeten ervaren?

Ze krijgt toch niet continue toevallen?!
Na verloop van tijd stijgt de prikkeldrempel wel weer waardoor ze wat minder vatbaar is voor prikkels van buitenaf.
En waarom ze het alleen binnen doet? Misschien is er iets in huis wat haar op zo'n moment toch wat angstig maakt.

Blablabla schreef:Ow en nog een klein dingetje wat me opvalt is dat ze de laatste tijd moeilijker uit dr mand komt als ze er een tijdje in heeft gelegen, net of ze stijve poten heeft...soms loopt ze dan ook een beetje mank.

Laat de schildklier zeker meenemen in het bloedonderzoek.