Zoete wraak :)
Geplaatst: 27 apr 2009 17:34
Toen Rinne Roos nog een heel klein Rinne Roosje was, kwamen we op een dag een mevrouw tegen met twee labradors.
Ik liep daar alleen met kleuter, mevrouw liep met een reu van een jaar of drie en een puber van een maand of zeven.
Beide hadden nog nooit gehoord van luisteren, en beide waren erg overtuigd van zichzelf, en niet op de gezelligste manier.
De mevrouw was het proto-type import: dure kleren, van top tot teen in Burberry, alsof je honden daar beter van gaan luisteren, en uiteraard een niet-gebruikt jachtfluitje
Enfin, puber stormde op ieniemini Rinne Roosje af, die toen de 7 kilo misschien net haalde en liet zich er ongeveer bovenop vallen... Die schrok zo verschrikkelijk dat ze zich op de hielen omdraaide en maar aan een ding dacht: naar huis!
Kleuter holde het bos uit, de halve wijk door, en ik er achteraan, want al zijn het er weinig, er komen hier soms toch auto's!
Toen ik kleuter eindelijk te pakken had (bijna al thuis) kwam de mevrouw me tierend achterop: het bleek allemaal mijn schuld, en dat haar hond niet luisterde was logisch, dat was een pup, en hij had wel onder een auto kunnen komen omdat ik het bos uitging, dat was dan wel mijn schuld geweest, en waarom ik het in mijn hoofd dacht te kunnen halen zo'n pup als mijne los te laten, ik was helemaal
Het heeft me een maand gekost voor Rinne Roos grote honden weer leuk vond, maar het is gelukkig helemaal gelukt.
De mevrouw kwam ik niet meer tegen.
Tot vandaag.
Ik liep daar met drie hondjes. Rinne Roos herkende de labjes meteen en ging omzichtig en onderdanig hun kant op, maar binnen drie meter werd ze al besprongen door inmiddels twee keer pakweg 45 kilo.
Mevrouw tierde er weer lustig op los en luisteren deden ze nog steeds niet.
En toen kwam Isabel. Op het moment dat ze zag dat Rinne Roos werd lastiggevallen, stormde Isa naar voren en heeft ze als een ware en duidelijke leider van de groep beide labradors een spreekwoordelijk pak slaag gegeven waar ze volgens mij nu nog hoofdpijn van hebben!
Van Orpa kregen ze nog een paar vegen na.
De mevrouw tierde niet meer
Rinne Roos was helemaal blij en opgelucht en wist van gekkigheid niet meer wat ze moest doen.
Alsof ze wilde zeggen: Dat hebben we ze maar even mooi gezegd, hè?
Ja, de wraak liet even op zich wachten, maar oh, hij was zoet!
Ik liep daar alleen met kleuter, mevrouw liep met een reu van een jaar of drie en een puber van een maand of zeven.
Beide hadden nog nooit gehoord van luisteren, en beide waren erg overtuigd van zichzelf, en niet op de gezelligste manier.
De mevrouw was het proto-type import: dure kleren, van top tot teen in Burberry, alsof je honden daar beter van gaan luisteren, en uiteraard een niet-gebruikt jachtfluitje
Enfin, puber stormde op ieniemini Rinne Roosje af, die toen de 7 kilo misschien net haalde en liet zich er ongeveer bovenop vallen... Die schrok zo verschrikkelijk dat ze zich op de hielen omdraaide en maar aan een ding dacht: naar huis!
Kleuter holde het bos uit, de halve wijk door, en ik er achteraan, want al zijn het er weinig, er komen hier soms toch auto's!
Toen ik kleuter eindelijk te pakken had (bijna al thuis) kwam de mevrouw me tierend achterop: het bleek allemaal mijn schuld, en dat haar hond niet luisterde was logisch, dat was een pup, en hij had wel onder een auto kunnen komen omdat ik het bos uitging, dat was dan wel mijn schuld geweest, en waarom ik het in mijn hoofd dacht te kunnen halen zo'n pup als mijne los te laten, ik was helemaal
Het heeft me een maand gekost voor Rinne Roos grote honden weer leuk vond, maar het is gelukkig helemaal gelukt.
De mevrouw kwam ik niet meer tegen.
Tot vandaag.
Ik liep daar met drie hondjes. Rinne Roos herkende de labjes meteen en ging omzichtig en onderdanig hun kant op, maar binnen drie meter werd ze al besprongen door inmiddels twee keer pakweg 45 kilo.
Mevrouw tierde er weer lustig op los en luisteren deden ze nog steeds niet.
En toen kwam Isabel. Op het moment dat ze zag dat Rinne Roos werd lastiggevallen, stormde Isa naar voren en heeft ze als een ware en duidelijke leider van de groep beide labradors een spreekwoordelijk pak slaag gegeven waar ze volgens mij nu nog hoofdpijn van hebben!
Van Orpa kregen ze nog een paar vegen na.
De mevrouw tierde niet meer
Rinne Roos was helemaal blij en opgelucht en wist van gekkigheid niet meer wat ze moest doen.
Alsof ze wilde zeggen: Dat hebben we ze maar even mooi gezegd, hè?
Ja, de wraak liet even op zich wachten, maar oh, hij was zoet!
net goed 
