Het HondenForum

Hoi Allemaal,

Onze Joy heeft een (door biopt bewezen) atheroomcyste op haar nek. Het is begonnen als een klein bultje van ca. 5mm groot. Inmiddels is het een grote bult van zo'n 3,5cm. Hij staat redelijk rood en gespannen met een witte zachtere plek.

Ze is 12 jaar en heeft er verder geen last van. Ik ben alleen "bang" dat hij vanzelf open gaat. Ze heeft er ook 1 op de onderkant van haar staart en deze is al zeker 2 jaar open, niet ontstoken maar het zorgt wel voor vieze afscheiding (talg waarschijnlijk ). Omdat deze aan de onderkant van haar staart zit, ziet niemand het en heeft ook niemand last van de afscheiding.

Ik wil dus bij het volgende DA-bezoek vragen of de DA hem met een naald aan wil prikken en leeg wil maken. Zodat we een beetje de controle houden en hij dus niet vanzelf open gaat.

Heeft iemand daar ervaring mee? Komt de bult dan weer erg snel opzetten of kan hij een tijdje wegblijven?

Helemaal laten verwijderen onder algehele narcose vind ik een beetje drastisch voor een goedaardige bult bij een 12-jarige hond. Onder plaatselijke verdoving wil de DA het niet doen vanwege de plaats waar de bult zit.

Ik hoor graag jullie ervaringen!

Onze Lobke (bijna 15) heeft ook zo'n bult zitten.
Een jaar of 6 geleden heeft de DA een poging gedaan het weg te halen maar dat bleek tevergeefs. De problemen die ze toen had/kreeg wens ik niemand toe. Toen de wond genezen was heb ik besloten het nooit meer weg te laten halen. Zo nu en dan laat ik de bult met een spuit leegtrekken. Ik doe het dan echt als ik het gevoel heb dat hij op springen staat. Voor de rest laat ik het maar zo als het is.

Inderdaad helemaal weghalen is toch wat drastisch, zeker als je daar ook nog eens complicaties bij krijgt.

Voor mijn gevoel staat hij op springen en ik ben bang dat ze hem zelf open gaat krabben (per ongeluk, want ze heeft er geen jeuk aan) met als gevolg ontstekingen en in het slechtste geval een atheroomcyste die niet meer dicht gaat zoals op haar staart.

Ik begrijp dat jullie dus positieve ervaringen hebben met het leegtrekken van zo'n bult, dat is dan zeker een optie! Hoe vaak moeten jullie dat ongeveer laten doen?

Meestal laat/liet ik het 1 a 2 keer per jaar doen. Te vaak hebben ze mij verteld dat het ook problemen kan gaan geven. Ovigens is het het laatste 1,5 jaar niet meer nodig geweest.

Oh-ooh, vanmorgen hebben ze een talgkliercyste bij Anna weggehaald. Ondertussen is ze nog bij de da. Ik hoop maar dat het goed geneest.
Anna had altijd al een bol onder haar huid, en de laatste weken was die bol gaan groeien, en sinds de zondagavond was die bol rood geworden.
De da vond het nodig dit weg te halen. Vanmiddag mocht ik telefoneren hoe 't met haar ging, ze had de operatie goed doorstaan, en in de bol zat een bruinige smurrie, vertelde de da.

elly p schreef:Oh-ooh, vanmorgen hebben ze een talgkliercyste bij Anna weggehaald. Ondertussen is ze nog bij de da. Ik hoop maar dat het goed geneest.
Anna had altijd al een bol onder haar huid, en de laatste weken was die bol gaan groeien, en sinds de zondagavond was die bol rood geworden.
De da vond het nodig dit weg te halen. Vanmiddag mocht ik telefoneren hoe 't met haar ging, ze had de operatie goed doorstaan, en in de bol zat een bruinige smurrie, vertelde de da.

Fijn dat ze de operatie goed doorstaan heeft.
Dat is toch een hele opluchting.
Beterschap met Anna.

Die onder de staart, is dat echt ook een talgbult, bij finn voelde ik twee jaar geleden ook zo´n bobbel en die heb ik ook laten checken, dat bleek een opgezette klier.. da zei dat mocht hij ooit onder narcose moeten dat ze die dan weg zou snijden of als hij echt heel groot groeit.. voor nu laat ik het maar zo.. die talgbulten ken ik wel toen ik hem net kreeg had hij een grote in zijn nek die heb ik uitgeknepen bleeh.. en direct geleerd dat nooit meer te doen ivm evt infectiegevaar..
Hij heeft ze nu zo nu en dan maar ik merk dat door zwemmen in zeewater die talgbulten verminderen en zelfs verdwijnen zonder open te springen..

wendy71 schreef:

elly p schreef:Oh-ooh, vanmorgen hebben ze een talgkliercyste bij Anna weggehaald. Ondertussen is ze nog bij de da. Ik hoop maar dat het goed geneest.
Anna had altijd al een bol onder haar huid, en de laatste weken was die bol gaan groeien, en sinds de zondagavond was die bol rood geworden.
De da vond het nodig dit weg te halen. Vanmiddag mocht ik telefoneren hoe 't met haar ging, ze had de operatie goed doorstaan, en in de bol zat een bruinige smurrie, vertelde de da.

Fijn dat ze de operatie goed doorstaan heeft.
Dat is toch een hele opluchting.
Beterschap met Anna.

Ze is gelukkig terug thuis, maar ozoo zielig. 't is een ferme snee. Anna heeft nog bulten, maar zolang ze niet groeien, mooi vanaf blijven.

@ Aiske : 1-2x per jaar is goed te doen. Als het 1x per maand zou moeten dan zou ik daar niet blij van worden. Ik denk ook dat je de aanmaak van talg stimuleerd als je het te vaak doet.

@ Elly : Gelukkig dat alles goed is gegaan! Hopelijk geneest het verder zonder complicaties.

@ Blondie : Volgens de DA is hetgeen onder haar staart echt een open talgkliercyste. Er komt ook bruine smurrie uit. Hij zit er al zeker een jaar of 2 en veranderd gelukkig helemaal niet. Helaas hebben we geen zee in de buurt en met haar oude botjes is een dagje zee echt een aanslag op haar mobiliteit. Erg jammer want ze vindt het zoooo leuk en het had dus ook nog nuttig kunnen zijn.

Allemaal bedankt voor de antwoorden!

Gisteren bij de DA geweest en de bult aan laten prikken. Helaas kwam er niets uit...

De enige optie is eigenlijk weghalen, volgens de DA zou ze wel door de narcose komen.

Ik weet het even niet...

Ik denk dat we hem pas weg moeten laten halen op het moment dat 1e problemen zich aandienen. Uiteraard niet te lang wachten dan, want ik heb begrepen dat als dit soort massieve goedaardige tumoren openklappen dat de problemen heel groot kunnen worden door allerlei infecties.

Nu speelt ook mee dat ik deze DA niet echt sympathiek vond. Hij had het er al over dat als we de bult niet weg laten halen dat de problemen zo groot kunnen worden dat we haar in moeten laten slapen vanwege die problemen.

In mijn optiek zit er toch nog wel iets tussen het openklappen van de tumor en inslapen?

Voor de zekerheid nog even langs een andere dierenarts?
Je moet tenslotte wel zelf helemaal achter je beslissing kunnen staan

Rana heeft af en toe ook van die enorme talgbulten.
Op haar rug, op haar dijbeen en laatst ook een aan de zijkant van haar nek.
Soms trekken ze weer weg.
Als ze echt gespannen zijn dan breekt er wel eens eentje door.
Ik druk de troep er dan verder uit en spoel een paar keer per dag om de wond schoon te houden.
Binnen een week of twee is het ontstane gat weer gesloten.
De DA heeft ook een keer op mijn verzoek een talgbult geopend zodat de troep er uit kon. (geen operatie en geen narcose)
De verdere verzorging heb ik gedaan.
Ik heb een tijdje alle bulten laten aanprikken om te kijken of er geen kwaaie tussen zat.
Alles was altijd goed.
De laatste tijd heb ik niet meer laten prikken.
Tot nu toe is het bij doorbreken altijd talg geweest.

@Tekkel : Ik denk dat dat het uiteindelijk zal gaan worden. We kwamen ook voor andere problemen (moeilijk lopen) en we hebben zwaardere pijnstilling gekregen, maar wat het zou kunnen zijn hebben we ook niet gehoord. Alleen dat ze athrose heeft in de knie waar ze een nieuwe kruisband heeft gekregen. Ja, dat wisten we al, maar ze "sleept" met haar andere poot.. zucht... Niet echt een bevredigend DA-bezoekje!

@Ranetje : Deze bult is inderdaad aangeprikt, zo'n anderhalf jaar geleden, en toen was het allemaal goed (atheroomcyste). De DA heeft getracht hem leeg te trekken met een flinke naald maar dat lukte niet en ook toen hij probeerde hem leeg te drukken was er geen resultaat helaas. En toen kwam hij dus met het verhaal over het operatief verwijderen. Op mijn vraag of het toch kwaadaardig zou kunnen zijn (geworden) was zijn antwoord dat hij dat pas kon zeggen na histologisch onderzoek en dat we dus de bult maar moesten laten weghalen. Pffff, ellende is dit toch!

Femmel schreef:@Ranetje : Deze bult is inderdaad aangeprikt, zo'n anderhalf jaar geleden, en toen was het allemaal goed (atheroomcyste). De DA heeft getracht hem leeg te trekken met een flinke naald maar dat lukte niet en ook toen hij probeerde hem leeg te drukken was er geen resultaat helaas. En toen kwam hij dus met het verhaal over het operatief verwijderen. Op mijn vraag of het toch kwaadaardig zou kunnen zijn (geworden) was zijn antwoord dat hij dat pas kon zeggen na histologisch onderzoek en dat we dus de bult maar moesten laten weghalen. Pffff, ellende is dit toch!

Mijn DA heeft er geen naald in gezet, maar met een scalpel een snede gemaakt dwars over de bult. Hij moest een paar keer opnieuw snijden (verschillende huidlagen? ).
Het leeg drukken en schoonhouden heeft hij aan mij overgelaten
De bult moet wel "rijp" zijn denk ik?
Ik vertel hoe ik omga met de talgbulten van Rana
Ze heeft ze vrij geregeld.

Of de bult bij jouw hond kwalijk is of niet kan ik niet zeggen
Vraag anders een second opinion bij een andere DA, zoals Teckel adviseerde.
Weghalen is toch ook niet zo'n enorme klus? Of wel?

ranetje schreef: Mijn DA heeft er geen naald in gezet, maar met een scalpel een snede gemaakt dwars over de bult. Hij moest een paar keer opnieuw snijden (verschillende huidlagen? ).

Hij wilde er zeker niet in snijden. De enige optie die we kregen was onder narcose helemaal laten verwijderen. Het proberen met de naald wilde hij na mijn aandringen wel doen.

Het leeg drukken en schoonhouden heeft hij aan mij overgelaten
De bult moet wel "rijp" zijn denk ik?

Voor mijn gevoel is de bult hartstikke rijp, hij staat gespannen, is rood en vertoont een zachtere witte plek.

Ik vertel hoe ik omga met de talgbulten van Rana
Ze heeft ze vrij geregeld.

Snap ik hoor! Ik zou het zelf ook geen probleem vinden om de wondverzorging te doen, heb een achtergrond als doktersassistente dus viezigheid of bloed is geen enkel probleem.

Of de bult bij jouw hond kwalijk is of niet kan ik niet zeggen

Omdat het 1e biopt aangaf dat het een talgkliercyste was en de DA zooo moeilijk stond te doen ("Hmmm, dat ziet er niet best uit. Daar ga ik geen mes in zetten."), sloeg bij mij de paniek natuurlijk een beetje toe. Vandaar dat ik aan hem vroeg of het kwaadaardig geworden kon zijn en toen kreeg ik weer dat ontwijkende antwoord... Zeg dan gewoon "Dat zou kunnen en dat gebeurt in "zoveel" % van de gevallen, als echt zekerheid wilt dan zou ik het toch weg laten halen.".

Vraag anders een second opinion bij een andere DA, zoals Teckel adviseerde.

Ik denk dat dat wel het beste is, want eigenlijk weet ik nu nog steeds niets.

Weghalen is toch ook niet zo'n enorme klus? Of wel?

Ze is inmiddels 12 jaar en haar onnodig aan een narcose onderwerpen wil ik niet. De ingreep is wellicht niet zo zwaar maar wie zegt me dat het niet terugkomt? Voor mijn gevoel moet je, bij een hond van deze leeftijd, alleen maar snijden als je gegronde twijfel hebt over de aard van de tumor of als de tumor problemen geeft. Het idee van het leeg laten zuigen / drukken kwam om andere problemen bij het vanzelf opengaan voor te blijven, zodat ze juist niet onder narcose zou hoeven.

Moeilijk hoor... Ik denk dat ik haar binnenkort maar meeneem naar de DA waar ik 100% vertrouwen in heb. Het is een hele rit, maar dat is het me wel waard.

Femmel schreef:

ranetje schreef:Vraag anders een second opinion bij een andere DA, zoals Teckel adviseerde.

Ik denk dat dat wel het beste is, want eigenlijk weet ik nu nog steeds niets.

Weghalen is toch ook niet zo'n enorme klus? Of wel?

Ze is inmiddels 12 jaar en haar onnodig aan een narcose onderwerpen wil ik niet. De ingreep is wellicht niet zo zwaar maar wie zegt me dat het niet terugkomt? Voor mijn gevoel moet je, bij een hond van deze leeftijd, alleen maar snijden als je gegronde twijfel hebt over de aard van de tumor of als de tumor problemen geeft. Het idee van het leeg laten zuigen / drukken kwam om andere problemen bij het vanzelf opengaan voor te blijven, zodat ze juist niet onder narcose zou hoeven.

Geen paniek als hij open zou knappen.
Dan goed uitdrukken en gewoon geregeld even uitwassen.
Ik doe dat uitwassen altijd nadat Rana los heeft gelopen omdat ik dan niet precies weet waar ze in heeft gezeten

Moeilijk hoor... Ik denk dat ik haar binnenkort maar meeneem naar de DA waar ik 100% vertrouwen in heb. Het is een hele rit, maar dat is het me wel waard.

2 handige links;
http://nl.wikipedia.org/wiki/Atheroomcyste
http://www.hidradenitis.nl/index.php

De 1e staat de betekenis beschreven en mogelijkheden voor behandeling, dit wel op mensen gericht, maar er lijkt mij weinig verschil in te zitten waarom dat niet bij honden mogelijk zouden zijn.
De 2e link, daar moest ik meteen aan denken toen ik dit topic las.
Weer op mensen gericht, maar vooruit.

Nu kan ik over een atheroomcyste niet meepraten, maar over HS wel.
En mocht het aardig overeenkomen (heb het alleen even globaal en vluchtig overgelezen) qua gevoel kan ik als mens zeggen dat het aardig vervelend en pijnlijk is.
Dat zal voor een hond wel hetzelfde zijn.

Dus, als ik het niet fout heb, zou ik zo'n bult weg laten halen.
Niet als het om een simpel talg-bultje gaat, wel als het om een atheroomcyste gaat, zeker met zo'n beschrijving als die jij geeft.
En ik kan je vertellen als HS-patiente dat dat een behoorlijke opluchting is, als het open gemaakt wordt en de troep kan afvloeien.
Ik zou dus ook zeker voor een second opinion gaan, met een DA die met jou en jouw hond meedenkt.

Daarbij lees ik hier over bulten waar afscheiding uit komt, talg is ook een soort afscheiding maar wit en niet vloeibaar, als het een smerig goedje is dan is het dus waarschijnlijk al ontstoken.
Dan is het alleen maar goed dat het open gemaakt wordt, want dan kan de troep eruit en dat het open blijft tot alle troep er uit is.

Succes!

In de afgelopen vakantie drong het tot ons door dat Joy het nog steeds erg goed doet voor een hond van 12,5 jaar en dat stomme kreng bleef maar groeien. Wat is dan op een gegeven moment wijsheid? Hij was al zo groot dat hij door haar vacht heen stak en zag er niet al te charmant uit (nu vinden we dat in principe geen probleem hoor - ze is en blijft ons lief oud wijffie ). Stel dat we er toch problemen mee zouden krijgen en een operatie zou dan niet meer mogelijk zijn vanwege haar leeftijd of omdat het gezwel gewoon te groot zou zijn?

Toch de stoute schoenen aangetrokken en afgelopen maandag moesten we ons tussen 08.00u - 08.30u melden. Algeheel onderzoek was perfect, hart oke, prima op gewicht, goede conditie. Veel complimenten dat ze er nog zo goed uitzag voor haar 12,5 jaar. Daarna bloedonderzoek, helaas zijn haar leverwaarden wel verhoogd, maar ze zou een operatie goed moeten kunnen doorstaan.

Aan de slag dus maar. Na 75 minuten een belletje dat alles goed was verlopen maar dat ze moeilijk uit de narcose kwam. Om 13.00u was ze toch al goed wakker aan het worden en we zijn haar om 14.00u op gaan halen.

Mijn god, wat een jaap heeft ze in haar nek! "Tumor ruim verwijderd", dat klopt helemaal.

Maandag was ze nog flink van de kaart, maar dinsdagochtend weer goed helder en blij. De wond geneest goed en eind volgende week mogen de hechtingen verwijderd worden. Dan meteen maar even vragen wat we kunnen verwachten van de verhoogde leverwaarden? Er werd wel voorgesteld om tijdens de narcose meteen een echo te maken en eventueel een biopt te nemen. Maar we hebben de tumor ook niet verder laten onderzoeken, ze is 12,5 jaar oud... Wat willen we nog? Het enige wat wij willen is dat zij nog een heel fijne laatste tijd heeft. Dit was echt de allerlaatste keer dat we iets hebben laten doen.

fijn dat ze de ingreep goed doorstaan heeft.
nou maar duimen voor nog een paar fijne onbezorgde jaartjes!