Het HondenForum

Ik vraag me steeds meer af of Lilo niet iets mankeert aan haar ogen. Ze is bij lange na niet blind hoor, maar ik krijg steeds meer de indruk dat als iets niet beweegt, dat ze dan ook heel slecht kan onderscheiden wat het dan wel is.

Voor mijn gevoel heeft ze bijvoorbeeld angst voor grote donkere dingen. Stapt mijn zoon binnen in een kaki broek met een wit T-shirt, dan loopt ze voorzichtig-kwispelend op hem af, is hij helemaal in het zwart is ze panisch voor hem. Ze is ook als de dood voor de (donkere) rugzak van dochter. Als die hem op de verkeerde plaats laat vallen, durft ze er bijna niet langs om zelfs maar bij haar voerbak te komen. Broer had gisteren een grote zwarte fototas bij zich, en broer was meteen eng.

Ze kan ook echt op vijf meter langs een kat lopen terwijl ze het spoor van diezelfde kat volgt.

En vanmiddag kwam ik binnen op een tijdstip dat ik anders nooit binnenkom, plus ik kwam door de voordeur en niet zoals 9 van de 10 keer door de achterdeur, en ze stond me echt even van een afstandje aarzelend met spleetoogjes aan te kijken voor ze me om mijn nek vloog.

Ik neem aan dat honden ook wel iets van bijziendheid kunnen hebben, zou dat het kunnen zijn? Kunnen honden dat soort problemen hebben? Iemand ie er iets in herkent?

Ik moet zeggen, mijn honden hebben daar totaal geen last van. Maar Thijs had ook wel wat van de verschijnselen die jij op noemt, en die had last van erfelijke cataract.

Mocht je twijfelen, zou ik toch even een oogonderzoek laten plegen bij een oogspecialist. Ik ben zelf meerdere malen bij dhr. Gutteling geweest, en heb daar erg goede ervaringen mee!

Hanneke2 schreef:Ze kan ook echt op vijf meter langs een kat lopen terwijl ze het spoor van diezelfde kat volgt.

Dat hebben mijn honden ook.
Dan staat de wind verkeerd en zijn ze zo op de geur gefixeerd dat ze de rest niet zien.

Terwijl ze wel in de schemering in het water een bal in de golven zien die 50 meter uit de kant dobbert.
Dus op de een of andere manier werkt het met een spoor anders.

P!nki schreef:Ik moet zeggen, mijn honden hebben daar totaal geen last van. Maar Thijs had ook wel wat van de verschijnselen die jij op noemt, en die had last van erfelijke cataract.

Mocht je twijfelen, zou ik toch even een oogonderzoek laten plegen bij een oogspecialist. Ik ben zelf meerdere malen bij dhr. Gutteling geweest, en heb daar erg goede ervaringen mee!

Ik ga het sowieso even aankaarten als we de volgende keer bij de DA zijn, die verwijst bij specialistische toestanden al heel snel door en is heel eerlijk in wat zij wel of niet kan diagnosticeren. Ik noteer de naam Gutteling.

Marjoleine schreef: Dat hebben mijn honden ook.
Dan staat de wind verkeerd en zijn ze zo op de geur gefixeerd dat ze de rest niet zien.

Terwijl ze wel in de schemering in het water een bal in de golven zien die 50 meter uit de kant dobbert.
Dus op de een of andere manier werkt het met een spoor anders.

Ja, ik weet wat je bedoelt, Jack heeft op de Veluwe ook wel eens heel driftig met zijn neus op de grond gelopen terwijl er een konijn zo ongeveer in zijn kont hapte . Maar Jack herkent onze eigen katten buiten bijvoorbeeld van tig meter afstand, terwijl Lilo opeens een spurt kan nemen en als ze dan vlak voor Timber of Pinda staat (die geen meter wijken als Lilo komt aangestormd, want het is Lilo), lijkt ze pas te zien dat het eigen volk is.

Het zijn allemaal kleine dingetjes, die op zich niet veel zeggen, maar die me wel aan het twijfelen hebben gezet. En toen ze mij vandaag niet direct herkende had ik echt iets van dat het toch niet helemaal klopt.