Het HondenForum

Gollum heeft echt een engeltje op haar schouder..
Een paar dagen terug was ik bij mijn zusje op visite geweest met Gol en liepen we naar huis over het uitrenveld. Dat lag naast een doodlopende weg en Gol blijft altijd netjes op het gras lopen. Nu dus niet, ze zag een kat en rende zo de straat over, op hetzelfde moment komt er een auto aanrijden die echt net op 1 cm na Gol kon ontwijken :N: :N: :N:
Hij moest echt vol op zijn rem staan en ik zag Gol haar lijf in een bocht wringen om de auto te onwijken. God wat heb ik dat beest de huid volgescholden zeg! Ik rende erachteraan en riep keihard 'hier' en toen kwam ze weer naar me toe en moest ik haar daar nog voor belonen ook.
Ik had haar wel een rotschop kunnen geven zo boos was ik (zou ik niet doen natuurlijk he maar toch).
Shit zeg, ik dacht dat het zo goed ging, ik durf haar nu echt niet meer los te laten daar en langs vergelijkbare plekken. Als ik m'n haar niet zou verven was het nu grijs :N:

dat zal zeker schrikken zijn geweest! goed dat alles goedgekomen is

Eva-Joy schreef: dat zal zeker schrikken zijn geweest! goed dat alles goedgekomen is

Nou zeg, ik zag echt alles in slowmotion gaan, ik dacht echt heel veel in die paar seconden. Ik dacht echt dat ze dood zou gaan.
Potver, nu is mijn hond dus een kattenjager

wordt een hele klus om dat af te leren :N: heb dat gelukkig nog nooit in mijn leven meegemaakt, zou me helemaal lamschrikken en ook onwijs boos worden!!

Eva-Joy schreef:wordt een hele klus om dat af te leren :N: heb dat gelukkig nog nooit in mijn leven meegemaakt, zou me helemaal lamschrikken en ook onwijs boos worden!!

Ik weet niet of dat wel af te leren valt, het is zulk zelfbelonend gedrag. Het is natuurlijk onwijs leuk als er een kat wegrent voor je.. Ik zou eigenlijk een kat moeten hebben die niet wegrent voor dr en haar een flinke pets geeft ofzo, en dan nog denk ik dat het lastig is.

:N: :N:
Mijn god, wat een schrik!
Gelukkig is het met een sisser afgelopen.

Mijn vriend heeft het ook een keer gehad met Lola(zij zag een konijn), en rende zo de 80 km weg op.
Gelukkig geen auto's op dat moment.

Dat is zeker schrikken. Begrijp alleen niet zo goed waarom je zo boos bent op Gol, want het is jouw stommiteit. Honden kennen geen verkeersregels en 100% luisteren doet er ook geen een.
Kijk dat je in je eerste schrik boos reageert snap ik, maar dat je nu nog niet een beetje zelfreflectie laat blijken vind ik niet zo handig.

Gollum schreef:

Eva-Joy schreef:wordt een hele klus om dat af te leren :N: heb dat gelukkig nog nooit in mijn leven meegemaakt, zou me helemaal lamschrikken en ook onwijs boos worden!!

Ik weet niet of dat wel af te leren valt, het is zulk zelfbelonend gedrag. Het is natuurlijk onwijs leuk als er een kat wegrent voor je.. Ik zou eigenlijk een kat moeten hebben die niet wegrent voor dr en haar een flinke pets geeft ofzo, en dan nog denk ik dat het lastig is.

gelukkig dat hier 1 van de twee katten die ik heb nooit wegrent, maar het even toelaat en hem dan een pets geeft

maar moet zeggen dat baco er NIKS van leert

Ri@ schreef:Dat is zeker schrikken. Begrijp alleen niet zo goed waarom je zo boos bent op Gol, want het is jouw stommiteit. Honden kennen geen verkeersregels en 100% luisteren doet er ook geen een.
Kijk dat je in je eerste schrik boos reageert snap ik, maar dat je nu nog niet een beetje zelfreflectie laat blijken vind ik niet zo handig.

in eerste instantie word je boos, en dan alleen omdat hij misschien wel dood had kunnen zijn.. dan foeter je hem uit, maar dat komt volgens mij meer door pure opluchting!

Gollum schreef:Ik zou eigenlijk een kat moeten hebben die niet wegrent voor dr en haar een flinke pets geeft ofzo, en dan nog denk ik dat het lastig is.

Je mag de kat van m'n ouders wel een keer lenen, als die op de stoep zit durft er geen een hond uit de buurt langs :N: . Zelfs de herder van de buren is bang voor haar.

Gelukkig is het goed afgelopen!

Eva-Joy schreef:

Ri@ schreef:Dat is zeker schrikken. Begrijp alleen niet zo goed waarom je zo boos bent op Gol, want het is jouw stommiteit. Honden kennen geen verkeersregels en 100% luisteren doet er ook geen een.
Kijk dat je in je eerste schrik boos reageert snap ik, maar dat je nu nog niet een beetje zelfreflectie laat blijken vind ik niet zo handig.

in eerste instantie word je boos, en dan alleen omdat hij misschien wel dood had kunnen zijn.. dan foeter je hem uit, maar dat komt volgens mij meer door pure opluchting!

Ja dat zeg ik, dat begrijp ik. Dat is de eerste schrik zoals ik al zeg.

Ik neem ook wel eens een klein risico, maar als er dan wat mis gaat voel ik me schuldig en geef niet mijn hond de schuld dat ze niet luisterd. Dat ze niet luisterd is ook heel vervelend en moet ook niet maar 100% gehoorzaamheid is er niet volgens mij.

daar heb je zeker gelijk in

Pfff, wat zul jij geschrokken zijn zeg :N: Gelukkig is alles goedgegaan, idd een engeltje
Was de bestuurder van de auto zich ook niet doodgeschrokken? Mijn hart zou wel een paar keer zijn overgeslagen, zowel als baas als bestuurder

Jeetje wat schrikken, die mag wel een ubergrote engel op haar schouder hebben!
Gelukkig dat alles goed gekomen is zeg!

Ri@ schreef:
Ik neem ook wel eens een klein risico, maar als er dan wat mis gaat voel ik me schuldig en geef niet mijn hond de schuld dat ze niet luisterd. Dat ze niet luisterd is ook heel vervelend en moet ook niet maar 100% gehoorzaamheid is er niet volgens mij.

Zeker bij een wegschietend dier! Bram is heel goed terug te roepen als hij een spurt neemt achter een dier aan, maar in die twee seconden is hij wel plat in geval van een auto. Bram snapt echt niet dat er in natuurgebied zonder wegen andere regels gelden dan naast een weg. Maar wellicht heb ik gewoon een domme hond

Gelukkig is het allemaal goed afgelopen met Gollum!

Dan slaat je hart een keer over als je dat meemaakt :N:
Ik snap dat je geschrokken bent.

Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

kobus08 schreef:

Gollum schreef:Ik zou eigenlijk een kat moeten hebben die niet wegrent voor dr en haar een flinke pets geeft ofzo, en dan nog denk ik dat het lastig is.

Je mag de kat van m'n ouders wel een keer lenen, als die op de stoep zit durft er geen een hond uit de buurt langs :N: . Zelfs de herder van de buren is bang voor haar.

Gelukkig is het goed afgelopen!

Een kat lenen helpt niet Ik heb zelf twee katten, waarvan 1 klein dik opdondertje, die voor geen enkele hond opzij stapt. Toch blijven mijn honden vreemde katten achterna jagen! Gewoon een spel voor ze, want die ene stomme kat die te laat wegliep, werd niet gegrepen, maar ondersteboven gelopen. Waarna de hond niet meer wist wat 'ie moest doen.

MARC_S schreef:Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

Dat klinkt heel logisch, maar ik neem toch liever het risico niet. Als Bram een keer de weg over schiet naar een kat, kan ik hem flink corrigeren. Maar als er net die keer een auto met 70 aan komt rijden, is hij dood. Ik durf dat gewoon niet. In dat voor eens en altijd geloof ik overigens ook niet zo. Hij zal het vast een hele tijd laten tot die keer dat de drang om ergens achter aan te spurten weer groot genoeg is. Maar goed, zo heeft ieder z'n eigen angsten. Ik ben lichtelijk panisch voor Bram in combinatie met auto's. Ook omdat ik al een aantal keer in de buurt heb gezien dat het net goed ging, bij honden die anders altijd keurig op de stoep blijven.

Ri@ schreef:Dat is zeker schrikken. Begrijp alleen niet zo goed waarom je zo boos bent op Gol, want het is jouw stommiteit. Honden kennen geen verkeersregels en 100% luisteren doet er ook geen een.
Kijk dat je in je eerste schrik boos reageert snap ik, maar dat je nu nog niet een beetje zelfreflectie laat blijken vind ik niet zo handig.

Tja ik had het commando 'op het gras' gegeven en daar luistert ze al zo lang naar.. Idd ook stom van mij dat ik er vanuit ga dat ze gewoon luistert, ik moet niet te gewend raken aan een brave hond dus.

Yinxx schreef:Pfff, wat zul jij geschrokken zijn zeg :N: Gelukkig is alles goedgegaan, idd een engeltje
Was de bestuurder van de auto zich ook niet doodgeschrokken? Mijn hart zou wel een paar keer zijn overgeslagen, zowel als baas als bestuurder

Ja die schrok zich ook te pletter, we hebben nog even gebaren naar elkaar staan maken van schrik en opluchting en ik gaf nog even een duim voor de snelle reflexen..

MARC_S schreef:Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

Tja, het is alleen lastig als er net een auto aankomt tijdens het leermomentje :N:
Ik kon haar natuurlijk ook niet meer op haar flikker geven toen ze netjes kwam bij 'hier', en als ik dat commando niet had gegeven was ze misschien wel de hele buurt doorgerend achter de kat aan. Ik moet haar maar een keer in het park te pakken zien te krijgen bij ongehoorzaamheid, maar ga het maar niet bij een weg uitproberen.

MARC_S schreef:Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

Ben ik ook wel met je eens. Al denk ik wel dat je als je zoiets corrigeert als er geen auto aan komt er eerder bij bent, en de hond dan begrijpt waar de correctie voor bedoelt is. Als er een auto net je hond ontwijkt sta je daar op dat moment niet naast dus de correctie komt wat later en bovendien niet uit "opvoeding" maar uit woede afreageren. En ik vraag me dan dus af hoe duidelijk dat is voor de hond.

Als mijn honden in het losloopbos een straat oversteken die rustig is, zeg ik "eeehh" en meer hoef ik niet te zeggen. Of ik roep ze terug en laat ze eerst zitten voor we oversteken. Dus ik laat dat ook zeker niet zomaar gaan. Steken ze over en worden ze aangereden vind ik dat wel een fout van mezelf dat ik een, al is het klein, risico heb genomen. Dan heb ik niet de behoefte om mijn hond te schoppen maar mezelf eerlijk gezegd.

Ri@ schreef:

MARC_S schreef:Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

Ben ik ook wel met je eens. Al denk ik wel dat je als je zoiets corrigeert als er geen auto aan komt er eerder bij bent, en de hond dan begrijpt waar de correctie voor bedoelt is. Als er een auto net je hond ontwijkt sta je daar op dat moment niet naast dus de correctie komt wat later en bovendien niet uit "opvoeding" maar uit woede afreageren. En ik vraag me dan dus af hoe duidelijk dat is voor de hond.

Nee om in deze situatie goed te kunnen corrigeren zou ze een tt om moeten hebben gehad denk ik.

Gollum schreef:

Ri@ schreef:Dat is zeker schrikken. Begrijp alleen niet zo goed waarom je zo boos bent op Gol, want het is jouw stommiteit. Honden kennen geen verkeersregels en 100% luisteren doet er ook geen een.
Kijk dat je in je eerste schrik boos reageert snap ik, maar dat je nu nog niet een beetje zelfreflectie laat blijken vind ik niet zo handig.

Tja ik had het commando 'op het gras' gegeven en daar luistert ze al zo lang naar.. Idd ook stom van mij dat ik er vanuit ga dat ze gewoon luistert, ik moet niet te gewend raken aan een brave hond dus.

ja dan word je inderdaad weer met je neus op de feiten gedrukt. Balou is ook zo'n superbraaf hondje, en die heeft me ook een keer heel erg laten schrikken. Gelukkig loopt zoiets vaker goed af dan slecht.

Ri@ schreef:Dan heb ik niet de behoefte om mijn hond te schoppen maar mezelf eerlijk gezegd.

Even voor de duidelijkheid; ik zou nooit mijn hond schoppen of de behoefte voelen daartoe, het is een uitdrukking die ik gebruik als ik heel kwaad ben. Ik ben een heel beheerst persoon qua fysieke agressie
En inderdaad had ik mezelf ook wel een rotschop kunnen geven omdat ik er vanuit ging dat ze zou luisteren.

Gods wat een schrik ja zeg!!
Ik ben ook een zeikerd met mijn honden los als er ook maar enigszinds in de buurt auto's rijden. Saar gaat sowieso nooit los dan omdat ze kan schrikken soms, en Vera heel soms wel (een paar minuutjes als het even wel heel erg veel handiger is), maar alleen als het zo is dat er tussen de stoep en de weg nog een mega stuk fietspad of gras ligt, en aan de overkant van de weg geen huizen of gras waar inderdaad bijvoorbeeld katten kunnen lopen. Ik heb geen idee hoe ze daarop reageert, maar ga het ook niet zo dan even uittesten :N:

Maar zelfs de superbraafste hondjes kunnen dan toch inderdaad je even flink laten schrikken!

:N: :N:
Ze heeft een hele bos engeltjes op haar schouders gehad!
Fijn dat het goed afgelopen is

Oh jeetje ja, dan schrik je je toch een ongeluk :N:
En het gevoel dat je ze wel dood kunt .. eh... knuffelen dat ken ik maar al te goed

Zoek stok! schreef:

MARC_S schreef:Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

Dat klinkt heel logisch, maar ik neem toch liever het risico niet. Als Bram een keer de weg over schiet naar een kat, kan ik hem flink corrigeren. Maar als er net die keer een auto met 70 aan komt rijden, is hij dood. Ik durf dat gewoon niet. In dat voor eens en altijd geloof ik overigens ook niet zo. Hij zal het vast een hele tijd laten tot die keer dat de drang om ergens achter aan te spurten weer groot genoeg is. Maar goed, zo heeft ieder z'n eigen angsten. Ik ben lichtelijk panisch voor Bram in combinatie met auto's. Ook omdat ik al een aantal keer in de buurt heb gezien dat het net goed ging, bij honden die anders altijd keurig op de stoep blijven.

Denk je dat ik gewoon de honden losgooi naast een drukke 80 km weg en dan wacht tot en of ze oversteken tussen de auto's? Ik snap jullie reacties niet geloof ik

Hier zitten de dames altijd vast naast de weg, maar wel aan 8 meter flexen Dus ze kunnen de weg oplopen maar niet ver en niet voor lang. Het is dus niet zo dat ik ze maar lekker laat rennen waar allemaal auto's rijden en ik begrijp ook niet waar ik dat zeg eigenlijk.

MARC_S schreef:

Zoek stok! schreef:

MARC_S schreef:Hier krijgen ze wel op hun lazer als ze me zoiets flikken hoor Ik zorg dan ook meteen dat ik achter ze aan ren zodat ik ze wel kan straffen

Wuilus liep altijd los op straat en vaak achter mij te snuffelen. Op een avond keek ik om stond ze midden op de weg aan een karkas van een vogel te eten Normaal ging ze nooit de straat op. Dus die heb ik echt bij de kladden gepakt en weer op de stoep gezet. Daar leren ze toch het beste van, 1 keer super duidelijk maken dat dat echt niet kan!

Eva idem, die mag echt niet oversteken bij de weg hier (80 km) en dat weet ze van 8 weken af. Een paar maanden geleden was ze recalcitrant en stak ze zo zonder blikken of blozen die weg over. Dan ben ik daar wel blij mee want dat is mijn kans om een absolute grens aan te geven. Ik heb haar dus echt in een zwiep weer naast me gezet. Ze wist niet wat haar overkwam en binnen 1 seconde was ze van stout oversteken op haar gat geplempt naast me met een brul dat ze dit NOOOIT meer moest doen. Nou, die wacht nu voortaan altijd tot ik zeg dat ze mag oversteken. Ik doe ze geen pijn hoor, maar die momenten zijn wel perfect om als leermoment te gebruiken. Als je zo'n moment goed pakt kun je iets voor eens en altijd afleren

Dat klinkt heel logisch, maar ik neem toch liever het risico niet. Als Bram een keer de weg over schiet naar een kat, kan ik hem flink corrigeren. Maar als er net die keer een auto met 70 aan komt rijden, is hij dood. Ik durf dat gewoon niet. In dat voor eens en altijd geloof ik overigens ook niet zo. Hij zal het vast een hele tijd laten tot die keer dat de drang om ergens achter aan te spurten weer groot genoeg is. Maar goed, zo heeft ieder z'n eigen angsten. Ik ben lichtelijk panisch voor Bram in combinatie met auto's. Ook omdat ik al een aantal keer in de buurt heb gezien dat het net goed ging, bij honden die anders altijd keurig op de stoep blijven.

Denk je dat ik gewoon de honden losgooi naast een drukke 80 km weg en dan wacht tot en of ze oversteken tussen de auto's? Ik snap jullie reacties niet geloof ik

Hier zitten de dames altijd vast naast de weg, maar wel aan 8 meter flexen Dus ze kunnen de weg oplopen maar niet ver en niet voor lang. Het is dus niet zo dat ik ze maar lekker laat rennen waar allemaal auto's rijden en ik begrijp ook niet waar ik dat zeg eigenlijk.

Omdat je het hebt over jullie reacties reageer ik ook maar. Met mijn reactie bedoel ik helemaal niet te zeggen dat jij je honden los gooit naast een drukke weg. Maar ik wilde het verschil aangeven met een correctie bij inderdaad de weg op lopen maar geen auto in de buurt waarbij je dus op het moment van "overtreding" kunt corrigeren, of een correctie wanneer de auto je hond moet ontwijken en waarbij je er zelf niet naast staat. Dus ik ging er ook vanuit dat er in jouw voorbeeld geen auto bij betrokken was eerlijk gezegd. Misschien was ik daar niet duidelijk genoeg in.

En dat ze aan een flex zaten was mij weer niet helemaal duidelijk.

Gollum schreef:

Ri@ schreef:Dan heb ik niet de behoefte om mijn hond te schoppen maar mezelf eerlijk gezegd.

Even voor de duidelijkheid; ik zou nooit mijn hond schoppen of de behoefte voelen daartoe, het is een uitdrukking die ik gebruik als ik heel kwaad ben. Ik ben een heel beheerst persoon qua fysieke agressie
En inderdaad had ik mezelf ook wel een rotschop kunnen geven omdat ik er vanuit ging dat ze zou luisteren.

Kan ik me voorstellen hoor, ik heb dat gevoel ook wel eens dat ik ze wat kan doen als ik erg schrik.