Met vriend en hond en rugzak op pad geweest.
Een heerlijk plekje uitgezocht om even te rusten en wat te eten, geen mens te bekennen, heerlijk dus.
Wij zitten op de grond, Nilsson ligt naast mij, zie ik in de verte een haas over het zandpad, waar wij naast zitten, aan komen rennen.
Vriend gewaarschuwd, Nilsson lag met de rug naar de naderende haas toe.
Nilsson rustige om zijn nek gepakt......de haas komt eraan met oren omhoog, is vlak bij ons, gooit de oren plat in de nek en raced zo langs ons.
Een meter bij ons vandaan!
Nilsson bleef rustig liggen en keek met een blik van
Geweldig om te zien en te horen je kon hem/haar echt horen rennen.
Tsja dat maak je dan toch mooi weer mee op deze heerlijke lentedag.
volgens mij zaten wij alledrie zo 
