Het HondenForum

dat ding waar je ballen mee weggooit, een ballenwerper?
Jullie weten vast wel wat ik bedoel, zo'n lang plastic ding waar je een tennisbal in doet.

ik had een zere schouder van het gooien en was nog nooit op het idee gekomen om zo'n ballenwerper te kopen.
Afgelopen week zag ik zo'n ding in de winkel, gekocht en wat een uitvinding.
Nilsson vindt het geweldig, wat kun je ver gooien met zo'n ding

Baasje heeft geen zere schouder meer en het hondje ligt nu lekker moe in de mand.

Ja, de werparm, ballenwerper, werpstok, of hoe je het wilt noemen
Super ding he? Zonder krijg ik de bal amper 10 meter weggegooid, dus ik vind het ook een uitvinding
Ik pleit nu alleen nog voor niet alleen een gaatje in het handvat, maar ook ergens halverwege de 'arm'. Dan kan ik er een touwtje doorheen halen, en hem als een soort Robin Hood op mijn rug meedragen
Nu loop ik vaak maar met dat ding in mijn hand in het bos.

Een vriendin van me heeft een "tennisarm" van dat ding gekregen.
Alles mooi en aardig, maar met mate hoor!

ranetje schreef:Een vriendin van me heeft een "tennisarm" van dat ding gekregen.
Alles mooi en aardig, maar met mate hoor!

Je moet er ook niet te fanatiek mee swiepen geloof ik Als ik dat doe voel ik het ook in mijn schouder :N:

Inge O schreef:

Langhaar schreef:dat ding waar je ballen mee weggooit, een ballenwerper?
Jullie weten vast wel wat ik bedoel, zo'n lang plastic ding waar je een tennisbal in doet.

ik had een zere schouder van het gooien en was nog nooit op het idee gekomen om zo'n ballenwerper te kopen.
Afgelopen week zag ik zo'n ding in de winkel, gekocht en wat een uitvinding.
Nilsson vindt het geweldig.

Baasje heeft geen zere schouder meer en het hondje ligt nu lekker moe in de mand.

in het gevang met die uitvinder - ik krijg juist dáár een zere arm van .

Jaaaaaaa, maar heb je wel de juiste techniek?
Met 1 arm lukt mij echt niet dan is het echt een ongeleid projectiel en heb ik ook een zere schouder.
Dus ik neem de ballenwerper in beide handen, armen omhoog, achter het hoofd en dan......gooien.
Ik sta versteld van mijzelf hoe ver die bal dan komt en geen centje pijn!

Moos schreef:

ranetje schreef:Een vriendin van me heeft een "tennisarm" van dat ding gekregen.
Alles mooi en aardig, maar met mate hoor!

Je moet er ook niet te fanatiek mee swiepen geloof ik Als ik dat doe voel ik het ook in mijn schouder :N:

Dat zou de oorzaak kunnen zijn
Ik vind het prima dingen, maar alleen voor af en toe

Ik voelde ooit een keer "knak" :N: en toen deed m'n arm het niet meer.

Gescheurd elleboogkapsel/pees/dinges

Daarna heb ik een andere werptechniek geleerd, bij een peut.
Leek me wel veilig, het kan zomaar fout gaan.
Er zijn er meer waar dat gebeurt, zei ze ook nog :N:

Marjoleine schreef:Ik voelde ooit een keer "knak" :N: en toen deed m'n arm het niet meer.

Gescheurd elleboogkapsel/pees/dinges

Daarna heb ik een andere werptechniek geleerd, bij een peut.Leek me wel veilig, het kan zomaar fout gaan.
Er zijn er meer waar dat gebeurt, zei ze ook nog :N:

Vertel, vertel.....

Jup wij hebben er ook 1..maar Nilo vind dat ding leuker dan de bal zelf

De ballenwerper...
Jammer dat hij uitgevonden werd voor de tennisbal...
Ik geef één zwiep....
Eva stuift achter de bal aan...
Grijpt in volle galop de bal beet....

En plopt hem subiet in tweeën...


Ik heb nog nooit meer dan twee zwiepen met de ballenwerper gehaald

Ennath schreef:De ballenwerper...
Jammer dat hij uitgevonden werd voor de tennisbal...
Ik geef één zwiep....
Eva stuift achter de bal aan...
Grijpt in volle galop de bal beet....

En plopt hem subiet in tweeën...


Ik heb nog nooit meer dan twee zwiepen met de ballenwerper gehaald

Van die rubberen balletjes passen er ook in hoor

Ik vind het altijd wat sneu als ik mensen met zo'n ding zie sjouwen

In dat geval ben ik sneu.

Gelukkig denken mijn honden daar anders over.

Marion. schreef:Ik vind het altijd wat sneu als ik mensen met zo'n ding zie sjouwen

ja dat vond ik ook , eigenlijk vind ik dat nog steeds maar als ik zie hoeveel plezier Nilsson heeft met het apporteren van een bal die eindelijk eens ver weg rolt dan wil ik wel voor Jan met de korte achternaam lopen

Langhaar schreef:

Marion. schreef:Ik vind het altijd wat sneu als ik mensen met zo'n ding zie sjouwen

ja dat vond ik ook , eigenlijk vind ik dat nog steeds maar als ik zie hoeveel plezier Nilsson heeft met het apporteren van een bal die eindelijk eens ver weg rolt dan wil ik wel voor Jan met de korte achternaam lopen

Maar goeie stokken kun je ook heeeeeeeeeeeeeel ver weg gooien hoor!

Inge O schreef:

Moos schreef:Ik pleit nu alleen nog voor niet alleen een gaatje in het handvat, maar ook ergens halverwege de 'arm'. Dan kan ik er een touwtje doorheen halen, en hem als een soort Robin Hood op mijn rug meedragen
Nu loop ik vaak maar met dat ding in mijn hand in het bos.

Ja hahhaah dat zei iemand in het bos van de week ook tegen me

Ik denk zelfs dat het gewoon te doen is met wat tape Maar ik vind het gewoon stom dat die uitvinders maar 1 gaatje erin maken. Waarom? Zodat je hem leuk aan de kapstok kan hangen ofzo?

Inge O schreef:

Moos schreef:Ik pleit nu alleen nog voor niet alleen een gaatje in het handvat, maar ook ergens halverwege de 'arm'. Dan kan ik er een touwtje doorheen halen, en hem als een soort Robin Hood op mijn rug meedragen
Nu loop ik vaak maar met dat ding in mijn hand in het bos.

Het leven is soms zoooo simpel

Langhaar schreef:

Marjoleine schreef:Ik voelde ooit een keer "knak" :N: en toen deed m'n arm het niet meer.

Gescheurd elleboogkapsel/pees/dinges

Daarna heb ik een andere werptechniek geleerd, bij een peut.Leek me wel veilig, het kan zomaar fout gaan.
Er zijn er meer waar dat gebeurt, zei ze ook nog :N:

Vertel, vertel.....

Met licht gebogen arm gooien, en nooit helemaal doorzwiepen naar voren maar de snelheid van de worp afremmen zodra de bal uit het ding vliegt, en ook de werper zo vasthouden dat het handvat voorbij je pols komt, zodat je pols niet door kan knakken.
En de kracht dus niet vanuit je schouder laten komen maar echt vanuit je bovenarm, dan heb je meer controle.
Anders kan het dus zomaar knak doen.

Hoop dat dit een beetje begrijpelijk is

Marjoleine schreef:

Langhaar schreef:

Marjoleine schreef:Ik voelde ooit een keer "knak" :N: en toen deed m'n arm het niet meer.

Gescheurd elleboogkapsel/pees/dinges

Daarna heb ik een andere werptechniek geleerd, bij een peut.Leek me wel veilig, het kan zomaar fout gaan.
Er zijn er meer waar dat gebeurt, zei ze ook nog :N:

Vertel, vertel.....

Met licht gebogen arm gooien, en nooit helemaal doorzwiepen naar voren maar de snelheid van de worp afremmen zodra de bal uit het ding vliegt, en ook de werper zo vasthouden dat het handvat voorbij je pols komt, zodat je pols niet door kan knakken.
En de kracht dus niet vanuit je schouder laten komen maar echt vanuit je bovenarm, dan heb je meer controle.
Anders kan het dus zomaar knak doen.

Hoop dat dit een beetje begrijpelijk is

Duidelijk heb net even droog geoefend.
Maar als je met beide armen werpt dan train je ook gelijk je kipfilets.

Marion. schreef:Ik vind het altijd wat sneu als ik mensen met zo'n ding zie sjouwen

Waarom?
Toen Max nog hard achter ballen aan ging vond ik het ook een werelduitvinding en hij hangt weer in de kast voor de volgende ballengek hier.

Langhaar schreef:Maar als je met beide armen werpt dan train je ook gelijk je kipfilets.

Ja, en als je dan een verkeerde beweging maakt kan "het" in je rug schieten...

Zegt de peut, hoor, en ik ben ontzettend braaf dus ik durf dat niet eens

Marjoleine schreef:

Langhaar schreef:Maar als je met beide armen werpt dan train je ook gelijk je kipfilets.

Ja, en als je dan een verkeerde beweging maakt kan "het" in je rug schieten...
Zegt de peut, hoor, en ik ben ontzettend braaf dus ik durf dat niet eens

Tsja, daar zit ik ook niet op te wachten.
Als ik dit zo lees dan is het nog een hele kunst om de bal ver te werpen zonder dat je zelf in de kreukels ligt.

Marion. schreef:[Maar goeie stokken kun je ook heeeeeeeeeeeeeel ver weg gooien hoor!

Geen stokken, levensgevaarlijk als ze daarmee struikelen, uit ervaring weet ik hoe het is als je hond probeert met de voorpoten die stok uit de keel te trekken En dan dat gegil erbij, nee, hier worden geen stokken meer gegooid.

Flatcoatkaatje schreef:

Marion. schreef:[Maar goeie stokken kun je ook heeeeeeeeeeeeeel ver weg gooien hoor!

Geen stokken, levensgevaarlijk als ze daarmee struikelen, uit ervaring weet ik hoe het is als je hond probeert met de voorpoten die stok uit de keel te trekken En dan dat gegil erbij, nee, hier worden geen stokken meer gegooid.

:N:

Daarom gooien wij ook niet meer met stokken, Nilsson pakt ze soms aan de voorkant in de bek en rent dan weg.....als hij komt te struikelen dan heeft hij die stok recht in zijn keel zitten :N: en dan krijg je zoiets als jij beschrijft, verschrikkelijk.

Langhaar schreef: Als ik dit zo lees dan is het nog een hele kunst om de bal ver te werpen zonder dat je zelf in de kreukels ligt.

Ja,het is ook nog een kunst om niet teveel vanuit je pols te werpen want dat vindt je pols na een poosje niet leuk meer.

Moos schreef:Ja, de werparm, ballenwerper, werpstok, of hoe je het wilt noemen
Super ding he? Zonder krijg ik de bal amper 10 meter weggegooid, dus ik vind het ook een uitvinding
Ik pleit nu alleen nog voor niet alleen een gaatje in het handvat, maar ook ergens halverwege de 'arm'. Dan kan ik er een touwtje doorheen halen, en hem als een soort Robin Hood op mijn rug meedragen
Nu loop ik vaak maar met dat ding in mijn hand in het bos.

Ik heb er een lusje aangemaakt, en met een musketon bevestig ik dat aan de rits van m'n jas
slingert dan alleen een beetje heen en weer.
( maar het lijkt wel of je met een soeplepel op stap bent )
op in een rugzak stoppen

Hamilton schreef:

Moos schreef:Ja, de werparm, ballenwerper, werpstok, of hoe je het wilt noemen
Super ding he? Zonder krijg ik de bal amper 10 meter weggegooid, dus ik vind het ook een uitvinding
Ik pleit nu alleen nog voor niet alleen een gaatje in het handvat, maar ook ergens halverwege de 'arm'. Dan kan ik er een touwtje doorheen halen, en hem als een soort Robin Hood op mijn rug meedragen
Nu loop ik vaak maar met dat ding in mijn hand in het bos.

Ik heb er een lusje aangemaakt, en met een musketon bevestig ik dat aan de rits van m'n jas
slingert dan alleen een beetje heen en weer.
( maar het lijkt wel of je met een soeplepel op stap bent )
op in een rugzak stoppen

Hihihih, met een soeplepel op stap

Wel creatief haha

marian* schreef:Ja,het is ook nog een kunst om niet teveel vanuit je pols te werpen want dat vindt je pols na een poosje niet leuk meer.

Daarom moet je dus die stok niet aan het handvat pakken maar iets verder, zodat je pols niet door kan knakken.

Ach, als je de techniek eenmaal doorhebt kun je alles met zo'n ding
Ik ben ook goed in drollen het bos in werpen en zo

Marjoleine schreef:Daarom moet je dus die stok niet aan het handvat pakken maar iets verder, zodat je pols niet door kan knakken.

Klopt

Moos schreef:

Hamilton schreef:

Moos schreef:Ja, de werparm, ballenwerper, werpstok, of hoe je het wilt noemen
Super ding he? Zonder krijg ik de bal amper 10 meter weggegooid, dus ik vind het ook een uitvinding
Ik pleit nu alleen nog voor niet alleen een gaatje in het handvat, maar ook ergens halverwege de 'arm'. Dan kan ik er een touwtje doorheen halen, en hem als een soort Robin Hood op mijn rug meedragen
Nu loop ik vaak maar met dat ding in mijn hand in het bos.

Ik heb er een lusje aangemaakt, en met een musketon bevestig ik dat aan de rits van m'n jas
slingert dan alleen een beetje heen en weer.
( maar het lijkt wel of je met een soeplepel op stap bent )
op in een rugzak stoppen

Hihihih, met een soeplepel op stap

Wel creatief haha

ha, ik loop zowiezo voor paal hoor,
een heuptas met lange lijn en reserve bal (is dan wel weer blauw met geel en uit Zweden )
de slingerende soeplepel ( maar is gelukkig net zo rood als mijn jas)
uitpuilende jaszak met snoepjes en tennisbal en poepzakjes, 2 honden aan de flex en vaak nog een fototoestel om de nek,
afgewerkt met aller charmantste laarzen