Degeneratieve myelopathie in DH, ervaringen? *Update*
Geplaatst: 15 mar 2009 06:09
Zijn er hier op het forum mensen die ervaring hebben met degeneratieve myelopathie in Duitse Herders?
De reden dat ik graag ervaringen zou horen is de volgende: Ik ben vrijwilliger voor een animal control asiel in de county waar ik woon. Ik doe temperament tests om te kijken of honden geschikt zijn voor adoptie. Meestal kan ik de relatieve ellende van de honden hier vrij goed afdraaien (moet ook wel, anders kan ik wel opdoeken), maar van de week had ik er een die me niet loslaat.
Het is een Duitse Herder, binnengebracht als zwerver, van duidelijk meer dan 6 jaar oud. Hij moet ongetwijfeld in zijn jonge jaren een prachtige hond zijn geweest maar is nu een typisch geval van vergane glorie: vies, mager, en duidelijk zeer ongelukkig in zijn kennel. Het goede nieuws is dat hij met vlag en wimpel is geslaagd voor de temperament test en dus beschikbaar is voor adoptie.
Het slechte nieuws is dat hij dus hoogstwaarschijnlijk degeneratieve myelopathie heeft. Hij is onderzocht door de vaste dierenarts daar en die bevestigde dit, hoewel hij natuurlijk wel extra tests moet krijgen om 100% zekerheid te hebben. Het is ook aan hem te zien, hij is wankel op de poten, struikelt veel en is veel van zijn spiermassa kwijt (hoewel dit ook deels door de ondervoeding is natuurlijk). Verder is hij reuze vrolijk en speelt hij graag met een balletje. Hij heeft geen pijn, maar is wel snel moe. Vervelend is dat dit zijn kansen op adoptie sterk vermindert. En hoewel dit asiel echt een van de betere is in de zin dat ze pas euthaniseren als er echt geen andere oplossing meer is, komt de lente er nu aan en dat betekent spitsuur in het asiel en dus ruimtegebrek.
Hierdoor loopt hij dus het risico om op de euthanasielijst te komen als hij niet snel wordt geadopteerd. Om te voorkomen dat dit zijn lot wordt, heb ik een reservering op zijn dossier gezet. Dit noemen ze een 'last chance hold' en het betekent dat ze me bellen als hij op de lijst staat en dan mag hij met mij mee naar huis. Mocht hij voor die tijd geadopteerd worden, prachtig! Maar mocht de tijd gaan dringen, dan heb ik nog wel ruimte voor hem voor zolang als hij nog meekan.
Maargoed, dan heb ik dus een hond met een progressieve ziekte en dat zal het een en ander aan research vergen. Ik heb al veel informatie van het internet gehaald en weet dus redelijk goed wat het precies is en wat je kunt doen om het een beetje af te remmen. Maar er gaat niets boven praktijkervaring, dus iedereen die dit wel eens van dichtbij heeft gezien: deelt uw kennis!
Bedankt!
De reden dat ik graag ervaringen zou horen is de volgende: Ik ben vrijwilliger voor een animal control asiel in de county waar ik woon. Ik doe temperament tests om te kijken of honden geschikt zijn voor adoptie. Meestal kan ik de relatieve ellende van de honden hier vrij goed afdraaien (moet ook wel, anders kan ik wel opdoeken), maar van de week had ik er een die me niet loslaat.
Het is een Duitse Herder, binnengebracht als zwerver, van duidelijk meer dan 6 jaar oud. Hij moet ongetwijfeld in zijn jonge jaren een prachtige hond zijn geweest maar is nu een typisch geval van vergane glorie: vies, mager, en duidelijk zeer ongelukkig in zijn kennel. Het goede nieuws is dat hij met vlag en wimpel is geslaagd voor de temperament test en dus beschikbaar is voor adoptie.
Het slechte nieuws is dat hij dus hoogstwaarschijnlijk degeneratieve myelopathie heeft. Hij is onderzocht door de vaste dierenarts daar en die bevestigde dit, hoewel hij natuurlijk wel extra tests moet krijgen om 100% zekerheid te hebben. Het is ook aan hem te zien, hij is wankel op de poten, struikelt veel en is veel van zijn spiermassa kwijt (hoewel dit ook deels door de ondervoeding is natuurlijk). Verder is hij reuze vrolijk en speelt hij graag met een balletje. Hij heeft geen pijn, maar is wel snel moe. Vervelend is dat dit zijn kansen op adoptie sterk vermindert. En hoewel dit asiel echt een van de betere is in de zin dat ze pas euthaniseren als er echt geen andere oplossing meer is, komt de lente er nu aan en dat betekent spitsuur in het asiel en dus ruimtegebrek.
Hierdoor loopt hij dus het risico om op de euthanasielijst te komen als hij niet snel wordt geadopteerd. Om te voorkomen dat dit zijn lot wordt, heb ik een reservering op zijn dossier gezet. Dit noemen ze een 'last chance hold' en het betekent dat ze me bellen als hij op de lijst staat en dan mag hij met mij mee naar huis. Mocht hij voor die tijd geadopteerd worden, prachtig! Maar mocht de tijd gaan dringen, dan heb ik nog wel ruimte voor hem voor zolang als hij nog meekan.
Maargoed, dan heb ik dus een hond met een progressieve ziekte en dat zal het een en ander aan research vergen. Ik heb al veel informatie van het internet gehaald en weet dus redelijk goed wat het precies is en wat je kunt doen om het een beetje af te remmen. Maar er gaat niets boven praktijkervaring, dus iedereen die dit wel eens van dichtbij heeft gezien: deelt uw kennis!
Bedankt!
.
Hartworm komt hier helaas ook voor). Als hij dan toch onder zeil is, is het een kleine moeite om de rest dan ook even mee te nemen.
