Het HondenForum

Ik ben benieuwd naar jullie verhaal. Waarom ben je de africhting in gegeaan?? heb je het van huis uit mee gekregen? is het toeval of via vrienden?

Ik zal mijn verhaal vertellen. Ik ben opgegroeid bij mijn ouders die altijd kooikers hadden. daar deden ze behendigheid mee of flyball. Mijn oom en tante hadden altijd herders en deden er eigenlijk niets mee. ik kom dus wel uit een honden fam. toen ik ging samen wonen duurde het niet lang voor ons eerste hondje een heel klein oude kruising uit het asiel. we hebben haar nog steeds. dat hondje is nu 9 en slaapt eigenlijk alleen maar en speelt verder ook niet. ze is ook echt heel erg klein.
na mijn uitzending als militair heb ik de kans gekregen iets minder en op andere tijden te gaan werken. wat betekende dat er altijd iemand thuis zou zijn. Ik wou toen net als thuis heel erg graag een pup. en ik wou heel erg graag een herder. Mijn vriendin is erg bang voor groote honden. ze is het vanuit huis ook niet gewend. een pup leek ons dus het beste omdat ze de hond dan van kleins af op zou zien groeien. dit is eengoede keus geweest. ze is veel minder bang voor groote honden op straat.

Het verhaal dat ik naar een leuke sport ging zoeken heb ik in voorgaande topics uitgebreid verteld .... zo ben ik dus in de africhting gekomen... nou jah ik ben nog maar 2 x naar de club geweest dus het stelt nog niet veel voor natuurlijk........

Ik had een kruising kees/fox Dusty...
Daarna hebben we Boy onze oudste dobermann erbij genomen.
We hebben er eerst een jaar of anderhalf mee geshowed, maar de hond vond er geen drol aan... dus waar doe je het dan voor, voor jezelf of voor de hond? Hij heeft een 2U op de Winner gehaald en toen zijn we daarna direct gestopt.
Ik heb wat rondgekeken op internet wat we verder nog zouden kunnen doen, heb eerst een tijdje bij een KC getraint maar dat was helemaal niks... mocht mn hond niet straffen maar onderhand stond ik wel een hele les met een worst in mn hand (waar mn hond niet naar omkeek) omdat hij het balletje niet meer af wilde geven en ook niet wilde ruilen.
Toen kwam ik IPO tegen dus gebeld naar verenigingen in de buurt. De eerste die ik belde wilde ons niet hebben omdat we een dober hadden.. de volgende mochten we komen kijken maar ze hadden wel een ledenstop. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn daar toch gebleven, was een veelbelovende jonge hond dus we mochten daar lid worden. Manlief trainde met hem.. maar ja... dan zat ik daar dus te niksen... ook niks voor mij dus ik wilde ook een hond om te trainen.. maar geen dober... ik wilde eerst een duitse herder maar gezien de gezondheidsperikelen in dat ras ben ik toch voor de mechelaar gegaan... en nu zou ik nooit weer een ander ras willen hebben...
Zo is dus Xena bij ons gekomen en vervolgens de andere honden in de loop der jaren.

Wilde als klein kind politiehonden africhten. Zes jaar terug dacht ik... als ik dat nog wil moet ik het nu gaan doen anders ben ik straks te oud

mechel gekocht bij joefarm, en daar blijven hangen... (ondertussen hang ik al wel elders maar allé)

ik wist van IPO/ring/... niets af toen ik een hond kocht, puur toeval dus erin beland.

Jos mijn vriend wilde graag IPO doen dus Xavier gehaald. Die was er net een week en toen brak Jos zijn enkel.. Dat is een lang durige kwestie geworden al met al is hij daar ruim een jaar zoet mee geweest. Ik was al met Xavier gestart met trainen zodat Jos het over kon nemen.. Maar Xavier had schijt aan Jos en was helemaal op mij gericht en zo ben ik dus met hem blijven trainen en hebben we Winter weer aageschaft voor Jos om te trainen.

ik ben ermee opgegroeid...(letterlijk)

Mijn vader deed al voor mijn geboorte KNPV, is daar mee door gegaan en heeft dat later ook nog met IPO gecombineerd. Mijn stiefmoeder is ook IPO gaan doen. Beiden hebben dit zeer verdienstelijk gedaan. Zij fokten ook stamboom MH's.

Heb altijd geroepen dat ik WEL een huishond wilde, maar niets in de sport doen omdat dat zoveel tijd kostte. Dat ik uit huis ging kreeg ik van mijn ouders een hond mee, dat ik hem 3 jaar had ben ik TOCH de africhting ingegaan (IPO). Toen hij een jaar of 7/8 was heb ik bij mijn vader een teefje besteld, met haar ben ik uiteindelijk in de KNPV beland.
Mijn man heb ik ook via de hondensport ontmoet, via het KNPV forum

Ook hij is met honden en africhting opgegroeid Voor ons samen is het een "way of life".

malinois schreef:Ik had een kruising kees/fox Dusty...
Daarna hebben we Boy onze oudste dobermann erbij genomen.
We hebben er eerst een jaar of anderhalf mee geshowed, maar de hond vond er geen drol aan... dus waar doe je het dan voor, voor jezelf of voor de hond? Hij heeft een 2U op de Winner gehaald en toen zijn we daarna direct gestopt.
Ik heb wat rondgekeken op internet wat we verder nog zouden kunnen doen, heb eerst een tijdje bij een KC getraint maar dat was helemaal niks... mocht mn hond niet straffen maar onderhand stond ik wel een hele les met een worst in mn hand (waar mn hond niet naar omkeek) omdat hij het balletje niet meer af wilde geven en ook niet wilde ruilen.
Toen kwam ik IPO tegen dus gebeld naar verenigingen in de buurt. De eerste die ik belde wilde ons niet hebben omdat we een dober hadden.. de volgende mochten we komen kijken maar ze hadden wel een ledenstop. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn daar toch gebleven, was een veelbelovende jonge hond dus we mochten daar lid worden. Manlief trainde met hem.. maar ja... dan zat ik daar dus te niksen... ook niks voor mij dus ik wilde ook een hond om te trainen.. maar geen dober... ik wilde eerst een duitse herder maar gezien de gezondheidsperikelen in dat ras ben ik toch voor de mechelaar gegaan... en nu zou ik nooit weer een ander ras willen hebben...
Zo is dus Xena bij ons gekomen en vervolgens de andere honden in de loop der jaren.

Lijkt wel wat op mijn verhaal. Ik kocht een amstaff waar ik eigenlijk vanalles wilde doen, showen, fietsen enz. In mijn familie waren africhtingsrassen eigenlijk de norm.

Tja, ik ging naar een KC en ringtraining, maar als mijn hond middelvingers had liet hij ze me altijd zien. Ik mocht niet te fel corrigeren en stond idd ook met worst te zwaaien omdat hij wat anders in zijn hoofd had gehaald. Na eg2 ben ik gestopt omdat ik het idee had dat hij er niks van opstak. ben toen naar een IPO club in Duitsland gegaan en heb een tijd lang alleen maar appel gedaan, dat was ook mijn intentie. Appel en wat speurwerk. Na een tijdje wilde de pakwerker het toch eens proberen en dat ging wel leuk. Toen gezeik gehad op de vereniging door onverantwoorde leden en ben toen maar geswitched, even zomerstop gehad omdat ik ook nog wil afstuderen . Ben nu weer volop aan het trainen en hij komt leuk mee. Inmiddels heeft hij zijn BH, zijn wesenstest en volgende maand gaan we de AD proberen. Misschien haalt hij eind van het jaar de SchH1 wel en anders FH1

Mijn volgende hond zal echter geen staff meer worden, ik besef me al te goed dat ik geluk heb gehad met Andy, maar dit is toch hoogstwaarschijnlijk mijn laatste amstaff. Ik ben wat rond aan het kijken voor over een jaar of 3 voor een herder, voorkeur gaat momenteel naar mechelaar of werkduitser.

Mijn vriend heeft er trouwens niet veel mee. Hij vindt het wel leuk en aardig en leuk om te komen kijken, maar niet om zelf actief te trainen. Hij is meer van de bij voorkeur rustige molossers.

Ella46 schreef:

malinois schreef:Ik had een kruising kees/fox Dusty...
Daarna hebben we Boy onze oudste dobermann erbij genomen.
We hebben er eerst een jaar of anderhalf mee geshowed, maar de hond vond er geen drol aan... dus waar doe je het dan voor, voor jezelf of voor de hond? Hij heeft een 2U op de Winner gehaald en toen zijn we daarna direct gestopt.
Ik heb wat rondgekeken op internet wat we verder nog zouden kunnen doen, heb eerst een tijdje bij een KC getraint maar dat was helemaal niks... mocht mn hond niet straffen maar onderhand stond ik wel een hele les met een worst in mn hand (waar mn hond niet naar omkeek) omdat hij het balletje niet meer af wilde geven en ook niet wilde ruilen.
Toen kwam ik IPO tegen dus gebeld naar verenigingen in de buurt. De eerste die ik belde wilde ons niet hebben omdat we een dober hadden.. de volgende mochten we komen kijken maar ze hadden wel een ledenstop. Om een lang verhaal kort te maken, we zijn daar toch gebleven, was een veelbelovende jonge hond dus we mochten daar lid worden. Manlief trainde met hem.. maar ja... dan zat ik daar dus te niksen... ook niks voor mij dus ik wilde ook een hond om te trainen.. maar geen dober... ik wilde eerst een duitse herder maar gezien de gezondheidsperikelen in dat ras ben ik toch voor de mechelaar gegaan... en nu zou ik nooit weer een ander ras willen hebben...
Zo is dus Xena bij ons gekomen en vervolgens de andere honden in de loop der jaren.

Lijkt wel wat op mijn verhaal. Ik kocht een amstaff waar ik eigenlijk vanalles wilde doen, showen, fietsen enz. In mijn familie waren africhtingsrassen eigenlijk de norm.

Tja, ik ging naar een KC en ringtraining, maar als mijn hond middelvingers had liet hij ze me altijd zien. Ik mocht niet te fel corrigeren en stond idd ook met worst te zwaaien omdat hij wat anders in zijn hoofd had gehaald. Na eg2 ben ik gestopt omdat ik het idee had dat hij er niks van opstak. ben toen naar een IPO club in Duitsland gegaan en heb een tijd lang alleen maar appel gedaan, dat was ook mijn intentie. Appel en wat speurwerk. Na een tijdje wilde de pakwerker het toch eens proberen en dat ging wel leuk. Toen gezeik gehad op de vereniging door onverantwoorde leden en ben toen maar geswitched, even zomerstop gehad omdat ik ook nog wil afstuderen . Ben nu weer volop aan het trainen en hij komt leuk mee. Inmiddels heeft hij zijn BH, zijn wesenstest en volgende maand gaan we de AD proberen. Misschien haalt hij eind van het jaar de SchH1 wel en anders FH1

Mijn volgende hond zal echter geen staff meer worden, ik besef me al te goed dat ik geluk heb gehad met Andy, maar dit is toch hoogstwaarschijnlijk mijn laatste amstaff. Ik ben wat rond aan het kijken voor over een jaar of 3 voor een herder, voorkeur gaat momenteel naar mechelaar of werkduitser.

Mijn vriend heeft er trouwens niet veel mee. Hij vindt het wel leuk en aardig en leuk om te komen kijken, maar niet om zelf actief te trainen. Hij is meer van de bij voorkeur rustige molossers.

wat is AD,sch1 en fh1.
sorry hoor

AD = ausdauer, duitse variant van de UV (uithoudingsvermogen) test
FH 1 = 1e niveau speuren
BH = begleithund, duitse variant van de VZH
SchH1 = Schutzhund 1, te vergelijken met IPO 1. Alleen in Duitsland wordt het vrijwel altijd SchH1 genoemd of VPG 1.

Ik ben altijd al gefascineerd geweest door africhting, maar had een boxer die ik daar geen plezier mee zou hebben gedaan.
Toen Marouck kwam bleef de interesse er en toen bleek de nieuwe buurman van mijn ouders binnen de KNPV te trainen.
Ben gaan kijken bij de Koppelwedstrijd waar hij aan mee deed en ik vond het prachtig.
Toen Marouck 8 maanden was me aangemeld bij die club, helaas bleek Marouck niet geschikt voor dat programma. Even teruggegaan richting gehoorzaamheid en toen bij een IPO-club beland, waar ik met hard werken en heel veel plezier IPO1 heb gehaald met haar.
Ondertussen had ik Biène al en ik kwam nog steeds heel regelmatig op de KNPV-club, ik hield al een aantal jaren de website voor hen bij (daardoor heb ik Biène ook gekregen, ze is gefokt door een lid van die club). Met Biène daar weer gaan trainen en na een kleine 2 jaar PH1 getraind te hebben met haar overgestapt naar het zoekhondenprogramma.
We trainen met veel plezier een aantal keren per week en ik vind het echt geweldig leuk om te doen. Biène gelukkig ook.
Marouck mag altijd mee, blaft zich helemaal leeg aan de stek en heel af en toe mag ze nog eens in een mouwtje bijten.

Ella46 schreef:AD = ausdauer, duitse variant van de UV (uithoudingsvermogen) test
FH 1 = 1e niveau speuren
BH = begleithund, duitse variant van de VZH
SchH1 = Schutzhund 1, te vergelijken met IPO 1. Alleen in Duitsland wordt het vrijwel altijd SchH1 genoemd of VPG 1.

ok gaaf, dat zie je niet vaak een amstaff in de africhting of wel? het zijn toch veelal herders?

frank1985 schreef:

Ella46 schreef:AD = ausdauer, duitse variant van de UV (uithoudingsvermogen) test
FH 1 = 1e niveau speuren
BH = begleithund, duitse variant van de VZH
SchH1 = Schutzhund 1, te vergelijken met IPO 1. Alleen in Duitsland wordt het vrijwel altijd SchH1 genoemd of VPG 1.

ok gaaf, dat zie je niet vaak een amstaff in de africhting of wel? het zijn toch veelal herders?

In Nederland mag je ook geen examen doen. Ik train in Duitsland en daar mag hij gewoon legaal examen doen. Ik merk om me heen en als ik op andere plekken kom dat men het niet veel ziet nee, maar heb tot nu toe eigenlijk ook alleen maar positieve reacties gehad. Van toeschouwers, keurmeesters en andere deelnemers.

Mijn vader was hondengeleider en nam mij als baby al mee naar het hondenveld. Thuis hadden wij altijd Mechelaars en Bouviers. Als meisje van 6 ging al mee naar AZ, waar mijn vader dan liep met zijn diensthond. (toen werd je nog ingehuurd ) Als de hond werd ingezet zei mijn vader altijd: Ga maar even bij Ome Piet staan, papa moet even Rakker laten bijten . Ik ben er dus helemaal ingerold. Toen ik op mezelf kwam te wonen, kwam er natuurlijk een Mechelaar. Een fantastisch ras. Mijn vriendje(collega) is net zo gek van dit ras, en is hondengeleider. (kan ook eigenlijk niet anders ) En ben ik nog steeds met regelmaat tussen de diensthonden te vinden

Selena schreef:ik ben ermee opgegroeid...(letterlijk)

Om je een beeld te geven: als ze me zochten en konden me niet vinden lag ik in de hondenmand of zat ik te snoepen van de hondenbrokken. Ik kon eerder apporteren dan dat ik liep en was schotvast voordat ik geboren was. Overigens is mijn zoontje van nu 7 weken ook al volkomen schotvast ....nu, maar ook al tijdens mijn zwangerschap, heeft hij nooit gereageerd op het schot

Ik ben vanaf jongs aan gefacineerd geweest door duitse herders..
toen ik vijf jaar geleden mijn vriendin hoorde kletsen over haar nieuwe vriend die twee duitse herders had wilde ik graag op visite zij had ook al voorspeld dat ik 1 van die twee geweldig zou vinden...
en dat klopte.. ik was helemaal gek van die hond en lag eigenlijk meer te rollebollen met hem dan dat ik op visite was
Hij trainde met deze hond.. en een jaar erop op mijn verjaardag vroeg ik naar de hond en bleek hij hem niet meer te houden.. ik zei toen impulsief eigenlijk dat ik hem wel wilde...via een omweg is uiteindelijk Finn bij mij terecht gekomen 3 jaar geleden, hij was dus ipo afgericht.. en na een paar maanden bij mij ging ik eens op die club kijken..ik was zelf toen behendigheid aan het doen met Finn.. maar toen ik zag hoe hij los kwam in het spel van manwerk.. en ik het zelf ook leuk vond ben ik van hem gaan leren en nu dus nr 2 in opbouw omdat Finn niet helemaal gezond is en ik met hem niet vol programma train om hem heel te houden

Selena schreef:

Selena schreef:ik ben ermee opgegroeid...(letterlijk)

Om je een beeld te geven: als ze me zochten en konden me niet vinden lag ik in de hondenmand of zat ik te snoepen van de hondenbrokken. Ik kon eerder apporteren dan dat ik liep en was schotvast voordat ik geboren was. Overigens is mijn zoontje van nu 7 weken ook al volkomen schotvast ....nu, maar ook al tijdens mijn zwangerschap, heeft hij nooit gereageerd op het schot

hahaha, ik zat altijd in het nachthok van de diensthond, en de pitah at ik als koekjes

Dingo schreef:

Selena schreef:

Selena schreef:ik ben ermee opgegroeid...(letterlijk)

Om je een beeld te geven: als ze me zochten en konden me niet vinden lag ik in de hondenmand of zat ik te snoepen van de hondenbrokken. Ik kon eerder apporteren dan dat ik liep en was schotvast voordat ik geboren was. Overigens is mijn zoontje van nu 7 weken ook al volkomen schotvast ....nu, maar ook al tijdens mijn zwangerschap, heeft hij nooit gereageerd op het schot

hahaha, ik zat altijd in het nachthok van de diensthond, en de pitah at ik als koekjes

jep, bij mij was het ook Pitah Mijn vader vertelde laatst dat hij me idd een keer in het nachthok van een hond had teruggevonden. Diep in slaap, hij kon niet in de kennel komen om me op te pakken want dan zou hij opgeknapt worden. Moest hij me wakker roepen....en ik ben -nog steeds- heel slecht wakker te maken Hij heeft peentjes gezweet...
Keb trouwens ooit eens een foto van mijn vader -voordat hij naar het NTC ging-gezien voor het AZ stadion met hond, in welke periode werd jouw vader ingehuurd?!?!?

Selena schreef:

Dingo schreef:

Selena schreef:

Selena schreef:ik ben ermee opgegroeid...(letterlijk)

Om je een beeld te geven: als ze me zochten en konden me niet vinden lag ik in de hondenmand of zat ik te snoepen van de hondenbrokken. Ik kon eerder apporteren dan dat ik liep en was schotvast voordat ik geboren was. Overigens is mijn zoontje van nu 7 weken ook al volkomen schotvast ....nu, maar ook al tijdens mijn zwangerschap, heeft hij nooit gereageerd op het schot

hahaha, ik zat altijd in het nachthok van de diensthond, en de pitah at ik als koekjes

jep, bij mij was het ook Pitah Mijn vader vertelde laatst dat hij me idd een keer in het nachthok van een hond had teruggevonden. Diep in slaap, hij kon niet in de kennel komen om me op te pakken want dan zou hij opgeknapt worden. Moest hij me wakker roepen....en ik ben -nog steeds- heel slecht wakker te maken Hij heeft peentjes gezweet...
Keb trouwens ooit eens een foto van mijn vader -voordat hij naar het NTC ging-gezien voor het AZ stadion met hond, in welke periode werd jouw vader ingehuurd?!?!?

ehm, ik denk zo 1977-1982. Geweldig he, zo opgroeien

Dingo schreef:

Selena schreef:

Dingo schreef:

Selena schreef: Om je een beeld te geven: als ze me zochten en konden me niet vinden lag ik in de hondenmand of zat ik te snoepen van de hondenbrokken. Ik kon eerder apporteren dan dat ik liep en was schotvast voordat ik geboren was. Overigens is mijn zoontje van nu 7 weken ook al volkomen schotvast ....nu, maar ook al tijdens mijn zwangerschap, heeft hij nooit gereageerd op het schot

hahaha, ik zat altijd in het nachthok van de diensthond, en de pitah at ik als koekjes

jep, bij mij was het ook Pitah Mijn vader vertelde laatst dat hij me idd een keer in het nachthok van een hond had teruggevonden. Diep in slaap, hij kon niet in de kennel komen om me op te pakken want dan zou hij opgeknapt worden. Moest hij me wakker roepen....en ik ben -nog steeds- heel slecht wakker te maken Hij heeft peentjes gezweet...
Keb trouwens ooit eens een foto van mijn vader -voordat hij naar het NTC ging-gezien voor het AZ stadion met hond, in welke periode werd jouw vader ingehuurd?!?!?

ehm, ik denk zo 1977-1982. Geweldig he, zo opgroeien

iets zeg me dat ze elkaar dan wel (vaag) gekend moeten hebben... Die foto van mijn vader was, als ik het moet schatten, ergens tussen 1974-1978 gemaakt. In eind '77/ begin '78, toen ik net een jaar was, zijn we nl uit omg. Alkmaar verhuisd (ben daarna weer terug verhuisd daar naar toe maar oke).

Selena schreef:

Dingo schreef:

Selena schreef:

Selena schreef:ik ben ermee opgegroeid...(letterlijk)

Om je een beeld te geven: als ze me zochten en konden me niet vinden lag ik in de hondenmand of zat ik te snoepen van de hondenbrokken. Ik kon eerder apporteren dan dat ik liep en was schotvast voordat ik geboren was. Overigens is mijn zoontje van nu 7 weken ook al volkomen schotvast ....nu, maar ook al tijdens mijn zwangerschap, heeft hij nooit gereageerd op het schot

hahaha, ik zat altijd in het nachthok van de diensthond, en de pitah at ik als koekjes

jep, bij mij was het ook Pitah Mijn vader vertelde laatst dat hij me idd een keer in het nachthok van een hond had teruggevonden. Diep in slaap, hij kon niet in de kennel komen om me op te pakken want dan zou hij opgeknapt worden. Moest hij me wakker roepen....en ik ben -nog steeds- heel slecht wakker te maken Hij heeft peentjes gezweet...

das niet laatst geweest volgens mij....dat verhaal heb ik in Almere al eens gehoord, geweldig

en hier met de hondensport,
in de mechels gegroeid omdat die altijd op de boederij lagen van mijn zus....
toen is Amor gekomen en ben ik bij een GG clubje gaan oefenen waar de trainer ook KNPV trainde op datzelfde terrein alleen dan op zondag ipv op zaterdag,
daar kon ik als vrouw geen lid worden, maar er toch zo ingerold....

Wel opgegroeid met honden, maar niet met de africhting. Toen ik in Spanje woonde, heb ik een asielhondje genomen die geweldig goed kon apporteren en zoeken (was een goede geweest voor bij de douane bijvoorbeeld), maar wist niets van de mogelijkheden. Na een aantal jaren terug naar nederland gegaan en m'n man tegen het lijf gelopen (gezwommen eigenlijk). Die was jarenlang actief in de KNPV geweest maar was er een paar jaar mee gestopt. Hij is toch weer begonnen en heeft toen Noeska gekocht, waar hij zelf mee getraind heeft om te zien hoe ze in elkaar stak. Daarna zou ik met haar PH1 afmaken onder zijn begeleiding, maar toen wilden ze geen vrouwen op zijn club. Dus toen ben ik in het zoekhondenprogramma gerold en rij me wezenloos om daarvoor te kunnen trainen. Ik vind het hele KNPV-programma gewoon heel erg mooi.

Inmiddels heeft hij een andere club gevonden waar hij zich beter thuisvoelt en waarmee hij qua africhting meer op 1 lijn zit, dus wie weet kan ik daar in de toekomst ook nog terecht om haar PH1 af te maken. Maar eerst maar eens naar de keuring in april

Halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw :N: had mijn toenmalige buurvrouw 2 border collies ( zo beetje de eerste in NL) zij deed daar behendigheid en obedience mee. Vaak mee wezen kijken. Op een gegeven moment had tijdens een logeerpartij 1 van de border een tekkel gedekt . Dat werd mijn 1e hond waarmee ik behept met het behendigheidvirus dus ging trainen. Dit was nog in de begin dagen, de honden werden alleen nog links gehandeld. De daarop volgende jaren verschillende prijzen behaald en diverse meegedaan aan het NK.De tijden veranderden ook, meer deelnemers, links en rechts handlen, obelixxen. Ons toenmalig trainingsgroepje, waar ik trainer was. was redelijk succesvol. Allemaal deelgenomen aan NK( 1x 1e), 2 hebben het WK gehaald (waarvan 1 2e ), drie zijn kmer geworden. halverwege de jaren 9o is deze groep uit elkaar gevallen. Na een aantal shelties in 1998 mij DH gekregen Met deze DH naast behendigheid( 3X deelname NK) en GGIII ( ook deelname NK) ook speuren en BHN gedaan( ook prijzen gehaald ). Na mijn scheiding in 2001 verhuisd van het westen terug naar het oosten. In deze mijn vriendin leren kennen die een HH had en haar vriendin( woont in de VS) had een HH die in de kNPV zat en NK PHII is geworden. Du zodoende ook in de KNPV beland. Een hond gehad die niet geschikt is voor het werk, is nu huishond, nu aan het trainen met een HH voor zoekhonden en inzetbare reddingshond.

janinca2002 schreef:Halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw :N: had mijn toenmalige buurvrouw 2 border collies ( zo beetje de eerste in NL) zij deed daar behendigheid en obedience mee. Vaak mee wezen kijken. Op een gegeven moment had tijdens een logeerpartij 1 van de border een tekkel gedekt . Dat werd mijn 1e hond waarmee ik behept met het behendigheidvirus dus ging trainen. Dit was nog in de begin dagen, de honden werden alleen nog links gehandeld. De daarop volgende jaren verschillende prijzen behaald en diverse meegedaan aan het NK.De tijden veranderden ook, meer deelnemers, links en rechts handlen, obelixxen. Ons toenmalig trainingsgroepje, waar ik trainer was. was redelijk succesvol. Allemaal deelgenomen aan NK( 1x 1e), 2 hebben het WK gehaald (waarvan 1 2e ), drie zijn kmer geworden. halverwege de jaren 9o is deze groep uit elkaar gevallen. Na een aantal shelties in 1998 mij DH gekregen Met deze DH naast behendigheid( 3X deelname NK) en GGIII ( ook deelname NK) ook speuren en BHN gedaan( ook prijzen gehaald ). Na mijn scheiding in 2001 verhuisd van het westen terug naar het oosten. In deze mijn vriendin leren kennen die een HH had en haar vriendin( woont in de VS) had een HH die in de kNPV zat en NK PHII is geworden. Du zodoende ook in de KNPV beland. Een hond gehad die niet geschikt is voor het werk, is nu huishond, nu aan het trainen met een HH voor zoekhonden en inzetbare reddingshond.

dat is een behoorlijk cv

frank1985 schreef: dat is een behoorlijk cv

Jan behoort dan ook tot de "oudere" generatie in de africhting

Mijn vader en mijn oom waren actief binnen de africhting VDH, zo ben ik er ook ingerold, ik heb dat vijftien jaar gedaan met verschillende honden.
Omdat de clubs bij mij redelijkerwijs in de buurt veel gedonder hebben gehad en er verre van hondvriendelijk werd getraind, ben ik weer bij een KC gaan trainen, behendigheid, flyball, GG, Rally-O en nu speur ik nog recreatief. Ik ben gevraagd om daar instructeur te worden, ik heb mijn papieren gehaald en sta nu twee keer in de week een paar uur les te geven. EG, puppy en GG.

Ik ben er in gerold door vriendlief.
een aantal jaar geleden wilde hij al een herder om dus de ipo in te gaan maar dat kon niet omdat we nog bij mijn ouders woonde, we hebben daarna altijd wel rondgekeken info gezocht over de mechelse herder en nog wel meerdere honden omdat ik eerst niet echt voor was.
Uiteindelijk gingen we samen wonen en toen zijn we opnieuw gaan kijken bij verschillende kennels geweest ook andere rassen maar uiteindelijk ben ik toch verliefd geworden op mn eerste reu Cratos met hem helaas niet ver gekomen ondertussen was ik al wel opzoek naar een teef aangezien ik zelf ook graag wat wou doen aangezien wietse met cratos trainde..
Ik ben toen op een nest gekomen bij de annahenhof die nog in de planning stond en op 27-7-08 kwam mijn lizzy ter wereld 5dagen later mocht ik dr dan eindelijk zien en heb dr ook even vast gehad 5weken daarna de knoop doorgehakt en weer 3 weken daar op 27-9-08 mocht ik dr dan eindelijk voorgoed in mn armen sluiten.
Nadat Cratos er niet meer was wou wietse toch graag weer een reu en zo is ivo op ons pad gekomen na veel zoeken en bellen en surfen.
Helaas konden we ivo niet direct meenemen wegens onze vakantie maar we hadden wel voor hem een dagje vrijgemaakt om hem te bezoeken.
op 31-7-08 hebben we hem opgehaald.

Zo dat is lang geleden hoor.
Ik geloof dat ik toen 21 jaar was.
Na een tijd samengewoond te hebben kwam ik alleen te staan met mijn dober en dacht tje moet maar ff naar een club om te leren hoe met deze hond om te gaan.
Zinsdien ben ik verslaaf en niet van deze drugs af te krijgen.
Het is samen met mijn vriend een tijdrovende bezigheid en jammer dat je daarnaast ook nog moet werken want daar is eigenlijk geen tijd voor.