Ellen. schreef:Oww ik ben zoo verliefd op Shibby he, de naam, de blik, het lijf.. heel de hond is echt een hond die van mij zou kunnen zijn.
Wat is zijn karakter eigenlijk?
Shib is echt een practhond met een ietswat tegendraadse opvoeding. Shib is niet een van de makkelijksten als je alles volgens de regeltjes wil doen. Shib doet waar hij zin in heeft en bij alles doet hij of het de normaalste zaak van de wereld is
Voorbeeldje:
Alles wat Shib binnen aan speeltjes heeft is gegarandeerd binnen 5 minuten kapot tot op het kleinste stukje. Buiten laat hij grappig genoeg alles heel. Hij loopt er alleen maar heel parmantig en zo trots als een paradepaardje zijn speeltje te showen.
De Wubba kong ligt dus standaard in de gang bovenop de kapstop, om de verleiding voor Shib niet te groot te maken.
's Avonds zat ik met mijn huidgenootje in de woonkamer en Shib loopt ineens heel rustig de kamer uit, loopt de trap op, loopt de trap weer af en gaat met de Wubba weer liggen waar hij lag.
Tussen de trapspijlen door heeft hij dus de Wubba gepakt (die overigens nog 1,5 dag enigzins heel is gebleven
)
Shib houdt niet van verplichtingen, hondensport is hij echt een kei in. Dogfrisbee had hij heel ver kunnen komen, hij springt zo 2 meter de lucht in en sowieso...hij kent geen angst, tenminste niet voor ' lichamelijk' gevaar. Door het half jaar dogfrisbee en de 2 workshops, oefenen we nu thuis op het grasveld veel met de frisbees, wat vaak ook voor stilstaande mensen zorgt die even van Shibs schouwspel staan te genieten. En daar geniet Shibby dan weer van, hij kickt op aandacht, een overduidelijke Attention Whore.
Met andere honden is hij doorgaans makkelijk. Alleen zijn dominante uitstraling en houding heeft nogal eens voor problemen gezorgd tegenover macho reuen. Hij trippelt als een paradepaard, borstelt snel, zijn staart altijd in de krul en bij reuen groter dan hem loopt dat dan dus meestal uit op rond elkaar draaien, brommen en borstelen. Iets wat ik tegenwoordig dus voorkom met o.a. behulp van een balletje en/of speeltje waar hij buiten meestal alle aandacht voor heeft en uiteraard de bekende ogen aan alle kanten van m'n hoofd.
Ik kan maar 2 echte nadelen aan Shibs karakter bedenken en dat zijn nog niet eens echt nadelen als je er maar goed mee om weet te gaan.
1) Shib onthoudt dingen lang. Wordt hij bijvoorbeeld aangevallen door een duitste staander, zijn in de komende maanden alle duitste staanders even gemeen als diegene die hem aangevallen heeft. Als je dat eenmaal weet, is het best makkelijk om (hetzij met een beetje inschattingsvermogen voor hondengedrag) alles goed te laten verlopen. Maar zo heeft hij nu nog steeds een hekel aan grote zwarte harige honden, a la newfoundlander en bouvier bijvoorbeeld. Ik heb daar een paar jaar geen mogelijkheid voor gehad om Shib met goede honden die niet schrikken van zijn misschien angstig/agressie. Gelukkig begint dat nu ook weg te gaan door een gezellige newfoundlander reu met een fijne baas en een prachtig Briard teefje.
Dat onthouden is trouwens niet alleen wat betreft honden. Nadat Shibby op een gegeven moment een fikse darmontsteking heeft gekregen en daar bij de dierenarts vervelende maar effectieve medicijnen voor heeft gekregen, moest hij nog een week anti biotica slikken en dat is een compleet drama geweest. Shibje die bij ieder doosje of gefrunnikje en zelfs als ik mijn pil 's ochtends pakte achter de bank kroop en met een staart tussen zn benen stond te bibberen. Door Shib aan te leren dat het soms beter is om dingen leidzaam te ondergaan is de beloning des te groter.
2e nadeel aan Shbje ligt er eigenlijk ook maar aan of je er een probleem van maakt. Shib kan soms gewoon grommen. Ook zijn negatieve gechagerijn maakt hij duidelijk kenbaar. Als hij bijvoorbeeld weet dat ik wegga en ik wil Shib dan nog even uitgebreid aaien, draait hij arrogant grommend zn kop weg. Ook heeft hij een duidelijke voorkeur voor bepaalde mensen en alles wat hij niet kent is ergens wel heel interessant, maar ook wel eng. (denk aan een brandweerpaaltje op het gras of een winkelwagen in de sloot als het donker is.
Bij Shib ben ik erachter gekomen dat alles wat hij positief ervaart en blijft ervaren, dat blijft ook positief voor hem. En zonder druk of verwachtingen zijn ' traumaatjes' ook goed te verwerken door Shib zolang alles daarna maar weer positief is.
Zo, ik hou nu echt even op. Want als ik zo denk kan ik echt nog uren doorgaan over Shib. Ik ga dit morgen zelf ook nog even allemaal doorlezen en dan bedenken wat voor leuke, typische, Shib dingen ik ben vergeten.
Ohhh nog wel even iets wat me te binnen schiet. Shib vindt dus ook dat iedereen met zijn balletje gaat spelen. Buiten rent hij ook vaak richting andere mensen die zitten, lopen, of wachten en gooit het balletje hun kant op en gaat zelf op een afstandje wachten tot de bal weggeschopt wordt. (zoiets als een van de foto's hierboven met de stok...)
