Het HondenForum

Ik zit er eigenlijk al weken over te twijfelen of ik Jack iets minder pijnstillers zal geven. Hij krijgt sinds, uit mijn hoofd, sinds bijna 3 jaar al 100 mg rimadyl per dag. Ging altijd goed, soms een slechtere dag, soms een hele goeie dag. Maar de laatste tijd lijkt het beter te gaan.

Okee, als het giga glad is of gehageld heeft of de grond is echt keihard bevroren, dan loopt hij een dagje minder lekker. Maar op de 'gewone' dagen is hij de laatste maand(en) absurd actief. Echt heel veel rennen puur om het rennen, zelf komen vragen om de bal en dan helemaal fanatiek apporteren, en uitbundig spelen met hondenvriendjes. Laatst stortte hij achteraf zo ongeveer in elkaar en kon echt even niet meer lopen. Ik verwachtte half en half dat hij de rest van de dag zou strompelen, maar nee, na een flinke dut was hij weer helemaal het ventje.

Op de middagronde wilde hij in het recente verleden nog wel eens 'sjokken', maar de laatste tijd doet hij dat ook amper meer. En in huis is hij gewoon zoals altijd, op gezette tijden helemaal uit z'n bol met een speeltje of een balletje.

Wat zal ik nou doen? Iets (een kwart?) minderen, kijken hoe dat gaat en maar hopen dat dat ook inderdaad iets uitmaakt (tsja, wat gaat er eerder kapot, zijn poten of zijn nieren door de medicijnen??), of gewoon lekker laten genieten en van hem genieten als hij zo loopt te dollen?

Ik vind het lastig.

edit: In theorie kan het eigenlijk helemaal niet beter gaan, da's ook nog zo'n raadsel.

Ik zou het lekker houden hoe het is. Je weet dat honden vaak pas iets aangeven als ze echt heel veel pijn hebben, dus het kan nog steeds zijn dat Jack nog steeds (een beetje) pijn heeft. Als je dan gaat minderen wordt die pijn erger. En dan nog is het niet zeker dat hij wel iets aan gaat geven.

Groetjes,

Kees

hij doet het nu lekker, ik zou niks veranderen, waarom uit gaan proberen, met het risico dat hij weer terug valt?

Okee, jullie hebben me (vrij makkelijk ) overtuigd.

Maar dan blijft de vraag: hoe kan het nou opeens 'beter' gaan?

(Hoe dan ook, ik ben er sowieso hartstikke blij mee. )

Hanneke2 schreef:Okee, jullie hebben me (vrij makkelijk ) overtuigd.

Maar dan blijft de vraag: hoe kan het nou opeens 'beter' gaan?

(Hoe dan ook, ik ben er sowieso hartstikke blij mee. )

Misschien een opleving, ken het zo goed, hier al ook twee jaar aan de pijnstilling en juist als je denkt dat het beter gaat ben je geneigd te gaan minderen, met het resultaat dat het toch weer een stukje slechter gaat.
Sorry als ik er overheen gelezen heb, maar wat heeft Jack?, hier is het zware artose, en naast de hele slechte momenten zijn er hier ook duidelijke oplevingen met rennen en sjeezen, en daar geniet ik dan gewoonweg maar van.

yvonne

roy schreef:

Hanneke2 schreef:Okee, jullie hebben me (vrij makkelijk ) overtuigd.

Maar dan blijft de vraag: hoe kan het nou opeens 'beter' gaan?

(Hoe dan ook, ik ben er sowieso hartstikke blij mee. )

Misschien een opleving, ken het zo goed, hier al ook twee jaar aan de pijnstilling en juist als je denkt dat het beter gaat ben je geneigd te gaan minderen, met het resultaat dat het toch weer een stukje slechter gaat.

Nog een goed argument om niet te minderen dus. Laat maar lekker dollen zolang het kan.

Sorry als ik er overheen gelezen heb, maar wat heeft Jack?, hier is het zware artose, en naast de hele slechte momenten zijn er hier ook duidelijke oplevingen met rennen en sjeezen, en daar geniet ik dan gewoonweg maar van.

yvonne

Jack is aan 1 voorpoot geopereerd aan extreme radius curvus, waarschijnlijk veroorzaakt door beschadiging van de groeischijf als pup (door een klap of trap of ongeluk), en zijn poot is er wel iets van opgeknapt, maar staat nog steeds scheef. Polsgewricht zit nu zo goed als vast, maar er zit wel artrose, en waarschijnlijk ook in zijn schoudergewricht door het levenslang 'doorknikken'. Zijn andere voorpoot is door overbelasting ook krom gaan groeien, plus daar zit een hagelkorrel vast in het poslgewricht.

Als je hem ziet rennen geloof je dat niet hoor

Nou dat klinkt allemaal niet heel best voor het manneke, ik zit ook steeds in dubio he, levenslang pijnstilling kan gewoon niet best zijn, maar als ik dus wel minder zie ik hem dus een stapje achteruit doen, dus ik doe het niet meer.....
Gewoon lekker genieten van zijn dolle buien.
Toendertijd werd mij afgeraden om Roy nog te laten rennen enz..., maar toen kwam mijn vraag heeft de hond dan nog een prettig bestaan als hij levenslang aan de riem moet lopen, het verschilt natuurlijk per hond, maar Roy werd gek, ik heb nu de keus gemaakt laat hem maar gaan voor zover dat mogenlijk is, met de verplichte aanlijnwandelingen, maar af en toe moet hij lekker kunnen rennen hoor.
sterkte met Jack dat hij nog maar heel lang lekker rennen mag.

yvonne

roy schreef:Nou dat klinkt allemaal niet heel best voor het manneke, ik zit ook steeds in dubio he, levenslang pijnstilling kan gewoon niet best zijn, maar als ik dus wel minder zie ik hem dus een stapje achteruit doen, dus ik doe het niet meer.....
Gewoon lekker genieten van zijn dolle buien.
Toendertijd werd mij afgeraden om Roy nog te laten rennen enz..., maar toen kwam mijn vraag heeft de hond dan nog een prettig bestaan als hij levenslang aan de riem moet lopen, het verschilt natuurlijk per hond, maar Roy werd gek, ik heb nu de keus gemaakt laat hem maar gaan voor zover dat mogenlijk is, met de verplichte aanlijnwandelingen, maar af en toe moet hij lekker kunnen rennen hoor.
sterkte met Jack dat hij nog maar heel lang lekker rennen mag.

yvonne

Ik pas er ook voor om overdreven voorzichtig te doen met Jack hoor! Daarom krijgt hij überhaupt dagelijkse pijnstilling, rennen is 1 van zijn favoriete hobby's, en zo lang hij kan rennen gaat het goed.