Het HondenForum

Onze eerste hond ( kruising dwerpoedel-dwergsnautzer) kregen we mat 5 weken. Pa en ma waren op bezoek bij kennissen die toevallig een nestje hadden. Mijn moeder die altijd zei dat ze geen honden wilde, ging door de knieen en ze namen er eentje mee..)
Ik was toen 11 jaar, he was in 1974. Er waren toen nog geen hondencursussen of zo..
beestje blerde de hele nacht. Wij deden een stukje stof waar de moedergeur aanzat, holp echter niet. Een tikkende wekker? ook niet. Een Beestje heeft verder overigens een leuk leventje gehad hoor
Maar jeetje wat waren we toen nog onnozel....

heerlijk toch ik mis het wel eens dat ik niet meer onbevangen gewoon dingen ga doen
ik lijk altijd wel 60 dingen te meoten overwegen voor ik mijn honden ergens mee naar toe neem, of dat nu zo leuk is

britty schreef:Onze eerste hond ( kruising dwerpoedel-dwergsnautzer) kregen we mat 5 weken. Pa en ma waren op bezoek bij kennissen die toevallig een nestje hadden. Mijn moeder die altijd zei dat ze geen honden wilde, ging door de knieen en ze namen er eentje mee..)
Ik was toen 11 jaar, he was in 1974. Er waren toen nog geen hondencursussen of zo..
beestje blerde de hele nacht. Wij deden een stukje stof waar de moedergeur aanzat, holp echter niet. Een tikkende wekker? ook niet. Een Beestje heeft verder overigens een leuk leventje gehad hoor
Maar jeetje wat waren we toen nog onnozel....

je vergeet de stoffer te noemen....dat deden wij ook lijkt ook zo erg op de moederhond, of op 1 van de pups.....

Tsja......en het zindelijk maken door de hond er met de neus door te halen, of meppen met een opgerolde krant als er een "ongelukje"op het tapijt lag was zo'n 40 jaar geleden heel gewoon.
De hond kreeg de restjes van tafel aangevuld met pittah brokjes en af en toe een stuk pens.

Chappi. Of is dat er nou nog?

Ik zal later tegen mijn kinderen zeggen (als ik zo ongelukkig mocht zijn ze te krijgen) vroegah hadden wij de bench

Hier was het gekookte pens of hart met 'n snee bruin brood. Qua brokken had de dierenwinkel 3 keuze: klein, middel en groot.

Neeltje schreef:Hier was het gekookte pens of hart met 'n snee bruin brood. Qua brokken had de dierenwinkel 3 keuze: klein, middel en groot.

Nee, dat was het Hols Hondenbrood.
Inderdaad Klein, Middel of Grof.
Volgens de dierenwinkel werd dat gemaakt van broodresten (van de Tarvofabriek bijvoorbeeld) die natgemaakt, geplet en opnieuw gebakken werden. Het rook inderdaad naar brood.

Die van mij at pens (gestoomde pens dan weer wel) met Donatin.
En een paar jaar later kwam de Pittah, maar dat kreeg ze zelden.

En toch werd mijn hond (een boerebroodfokkertje uit de Telegraaf ) gewoon 14,5 jaar oud.

Ik ken hier in de omgeving helaas nog mensen die het normaal vinden om de neus van puplief door de pis te halen. Kwaaaaier ken je me niet krijgen.

Ennath schreef: En toch werd mijn hond (een boerebroodfokkertje uit de Telegraaf ) gewoon 14,5 jaar oud.

Gut ja......Donatin....moest geloof ik heet water bij en een schep sju.(vind jus een dom woord)

Over tandenpoetsen bij de hond hoorde je je nooit wat. De poedels zijn er oud mee geworden.
De ene is ondanks behoorlijke epileptie (waar toen nog geen medicijnen voor waren)16 geworden en de andere waarvan de da dacht dat die nog geen maand zou halen haalde 18 jaar.

teckeltoos schreef: Gut ja......Donatin....moest geloof ik heet water bij en een schep sju.(vind jus een dom woord)

Was samen met Bonzo zo ongeveer het eerste merk k&k hondenvoer en er moest inderdaad water of jus doorheen.
Zat in rood met witte zakken(ik heb er wat gehaald!)

marian* schreef:

teckeltoos schreef: Gut ja......Donatin....moest geloof ik heet water bij en een schep sju.(vind jus een dom woord)

Was samen met Bonzo zo ongeveer het eerste merk k&k hondenvoer en er moest inderdaad water of jus doorheen.
Zat in rood met witte zakken(ik heb er wat gehaald!)

Mijn (stief) Oma was een "Haagse Dame" en net zoals haar vriendinnen -afkomstig uit een bepaalde Haagse Damesklasse- had ze een dameshondje.
Pinki - een DwergPinscher.
Pinki kreeg voor haar ontbijt een bakje brood met melk
Om tien uur een schoteltje melk met koffie.
Om twaalf uur een boterhammetje smeerworst.
Om drie uur een chocolaatje en een kaakje (Maria biscuit)
's avonds een geprakt aardappeltje met wat jus een beetje groente en wat afsnijsels van het vlees.
En een beetje warme melk voor het slapen.
Pinki werd 18 jaar oud.

Ik ken twee hondjes van vriendinnen.
Debbie - ook een DwergPinscher
Toto - een Pekinees.
Hun dieet scheelde niet veel van dat van Pinki (inclusief koek en chocola) maar beiden werden ook zeer bejaard.

Het hele zakie stonk wel vreselijk uit de bek.
Dat dan weer wel.

Mmmmmm....1974???

Toen kregen wij ons Nynke, een flatcoat. (en was ik -1 ).
Maar mama is wel op cursus geweest, dus die moeten er geweest zijn.
Moet wel zeggen dat dat toen wel erg bijzonder was.
Maar mams is ook eens bij show geweest, dus het zal met rashonden toch al wel anders geweest zijn dan met "het hondje van op de hoek".

Ze at Doko brokken, en kreeg af en toe pens, gekookte mergpijpjes en "tartaar". Dat was van dat knalrode rodi achtige gehakt. Ik zie het nog voor me.

Mamsi liep denk ik vooruit, want was al erg bezig met hondengedrag en regels.

Het was een heerlijke hond en mijn "zusje" (zus). Bijna 16 werd ze. Ik kan nóg om haar huilen als ik herinneringen ophaal.

Madelief schreef:Mmmmmm....1974???

Toen kregen wij ons Nynke, een flatcoat. (en was ik -1 ).
Maar mama is wel op cursus geweest, dus die moeten er geweest zijn.
Moet wel zeggen dat dat toen wel erg bijzonder was.
Maar mams is ook eens bij show geweest, dus het zal met rashonden toch al wel anders geweest zijn dan met "het hondje van op de hoek".

Ze at Doko brokken, en kreeg af en toe pens, gekookte mergpijpjes en "tartaar". Dat was van dat knalrode rodi achtige gehakt. Ik zie het nog voor me.

Mamsi liep denk ik vooruit, want was al erg bezig met hondengedrag en regels.

Het was een heerlijke hond en mijn "zusje" (zus). Bijna 16 werd ze. Ik kan nóg om haar huilen als ik herinneringen ophaal.

Ik mocht in 1978 voor het eerst naar cursus.
Want toen had ik een rashond.
Mijn eerste hond was geen ras, en daarom niet welkom op de KC.

Ik heb op KC's nog heftige discussies meegemaakt of er wel aan GG gedaan moest worden.
Een KC is voor de rashondenfokkerij vonden velen.
En als uitvloeisel daarvan voor het showen.
Maar als je met je hond wou trainen moest je maar een werkhond of een jachthond aanschaffen.
Daar waren speciaalclubs voor

Ennath schreef:

marian* schreef:

teckeltoos schreef: Gut ja......Donatin....moest geloof ik heet water bij en een schep sju.(vind jus een dom woord)

Was samen met Bonzo zo ongeveer het eerste merk k&k hondenvoer en er moest inderdaad water of jus doorheen.
Zat in rood met witte zakken(ik heb er wat gehaald!)

Mijn (stief) Oma was een "Haagse Dame" en net zoals haar vriendinnen -afkomstig uit een bepaalde Haagse Damesklasse- had ze een dameshondje.

Haha, ja, die haagse dames. Mijn moeder woonde met haar ouders ook in Den Haag. Ze hebben toen wel eens op zo'n hondje gepast tijdens de vakantie (alleen was dit een Basset). Kreeg vooral veel chocolade ja, en zoete koekjes. Het beestje was moddervet, en mijn moeder, nog jong, heeft gespeeld met het dier en geen rommel meer aangeboden. Het viel af en raakte lekker in zijn (haar?) vel. Kon weer spelen en rennen!!
Maar het bazinnetje was op zn zachtst gezegd "not amused" en is op hoge poten met hondje vertrokken om het weer liefdevol moddervet te mesten..

Maar da's vér voor 1974 geweest.

Grappig..ik bedenk net dat mijn oma zelf een barsoi gehad heeft (nog voor mijn moeder geboren werd) en veel siamezen (tijdens mijn moeder )! Ik kom uit een rasdieren-geslacht, hahahaha.

Ennath schreef:

Madelief schreef:Mmmmmm....1974???

Toen kregen wij ons Nynke, een flatcoat. (en was ik -1 ).
Maar mama is wel op cursus geweest, dus die moeten er geweest zijn.
Moet wel zeggen dat dat toen wel erg bijzonder was.
Maar mams is ook eens bij show geweest, dus het zal met rashonden toch al wel anders geweest zijn dan met "het hondje van op de hoek".

Ze at Doko brokken, en kreeg af en toe pens, gekookte mergpijpjes en "tartaar". Dat was van dat knalrode rodi achtige gehakt. Ik zie het nog voor me.

Mamsi liep denk ik vooruit, want was al erg bezig met hondengedrag en regels.

Het was een heerlijke hond en mijn "zusje" (zus). Bijna 16 werd ze. Ik kan nóg om haar huilen als ik herinneringen ophaal.

Ik mocht in 1978 voor het eerst naar cursus.
Want toen had ik een rashond.
Mijn eerste hond was geen ras, en daarom niet welkom op de KC.

Ik heb op KC's nog heftige discussies meegemaakt of er wel aan GG gedaan moest worden.
Een KC is voor de rashondenfokkerij vonden velen.
En als uitvloeisel daarvan voor het showen.
Maar als je met je hond wou trainen moest je maar een werkhond of een jachthond aanschaffen.
Daar waren speciaalclubs voor

Dat zal het wel geweest zijn dan. Flatcoated is natuurlijk én jachthond én rashond.
Maar inderdaad absurd toch? Ik hoor nog steeds van mensen met kruisingen dat ze uit de hoogte worden behandelt op de kc.

teckeltoos schreef:Tsja......en het zindelijk maken door de hond er met de neus door te halen, .

een oud-collega van mij doet dat nog steeds ... het lukte me niet om haar wijs te maken dat je met positief belonen veel verder komt...

Hayley84 schreef:

teckeltoos schreef:Tsja......en het zindelijk maken door de hond er met de neus door te halen, .

een oud-collega van mij doet dat nog steeds ... het lukte me niet om haar wijs te maken dat je met positief belonen veel verder komt...

oooooja, dat deed mijn moeder inderdaad vroeger ook!! Niet zozeer zindelijk maken, maar straffen inderdaad. Neus erin duwen. Bah.

Madelief schreef:Ik hoor nog steeds van mensen met kruisingen dat ze uit de hoogte worden behandelt op de kc.

Dat gebeurde mij in 1994 met Max ook nog ja.

Mijn vader had in '75 een langharige, grauwe Duitse herder. Tenminste dat zei hij. Ik heb de foto gezien en ondanks dat de kleur nog niet helemaal goed was kon ik er weinigs grauw aan ontdekken. Maar goed, klein verschil van mening.

Beest was ongelovelijk groot en mijn vader barfte er vrolijk op los. Van percentages had hij nog nooit gehoord en de DA gaf hier en daar wat aanwijzingen. Totdat zijn buurman binnen kwam die honden africhtte in de KNPV. Een echte hondenmepper was dat zei hij altijd. Die zei zet hem maar op de pitah brok.

Daarna is hij er mee gaan trainen in de KNPV en twee weken voor de PH1 keuring rekte hij zich 1 keer uit op het tapijt. Toen viel hijo m en was gelijk weg. Hersenbloeding. Beest is nog geen vier geworden.

Hayley84 schreef:

teckeltoos schreef:Tsja......en het zindelijk maken door de hond er met de neus door te halen, .

een oud-collega van mij doet dat nog steeds ... het lukte me niet om haar wijs te maken dat je met positief belonen veel verder komt...

Een cursist van mij kreeg dat een paar jaar geleden nog als advies van zijn DA

Ennath schreef:

Neeltje schreef:Hier was het gekookte pens of hart met 'n snee bruin brood. Qua brokken had de dierenwinkel 3 keuze: klein, middel en groot.

Nee, dat was het Hols Hondenbrood.
Inderdaad Klein, Middel of Grof.
Volgens de dierenwinkel werd dat gemaakt van broodresten (van de Tarvofabriek bijvoorbeeld) die natgemaakt, geplet en opnieuw gebakken werden. Het rook inderdaad naar brood.

Die van mij at pens (gestoomde pens dan weer wel) met Donatin.
En een paar jaar later kwam de Pittah, maar dat kreeg ze zelden.

En toch werd mijn hond (een boerebroodfokkertje uit de Telegraaf ) gewoon 14,5 jaar oud.

IK weet niet of het bij de dierenwinkel waar wij kwamen 'n merk had. Het lag nl. gewoon los in 3 bakken achter de toonbank. Het leek gewoon op kleine vierkante keitjes.

ik weet alleen nog dat wij altijd met onze boxer speelden. Zonder ouderlijk toezicht. Erop paardje rijden enzo. Ontzettend lief beest, maar door mijn vader knetterhard opgevoed met slipketting en harde hand. Wisten wij veel.

miekmiek schreef:maar door mijn vader knetterhard opgevoed met slipketting en harde hand. Wisten wij veel.

De onze had een prikband
In later jaren deden we hem trouwens wel omgekeerd om.

In 1969 kwam onze eerste hond. Een herplaatser van de manege waar ik als 14-jarige pony reed. het was een niet al te mooie Engelse Cocker, met stamboom. Ik nam een abonnement op de Hondenwereld, werd lid van de KC (onder de naam van mijn stiefvader, want de hond stond op zijn naam) Schreef haar zelfs in op de clubmatch, waar ze een Matig kreeg. maar mijn lol was er niet minder om. Ik oefende allerlei dingen uit het boekje de gehoorzame hond van mw. Tittel.
Er werd natuurlijk Hols donatin gevoerd met af en toe pens en heel soms bonzo diner, maar ik gaf zelf de voorkeur aan Hols, vond dat er iets "natuurlijker" uitzien.
In 1972 kwam mijn eerste Duitse herder. Ik werd 2 jaar later lid van een kringgroep. Dat waren de hoogtijdagen van de Duitse Herderfokkerij. Zeker 12 clubmatches per jaar met inschrijvingen van minimaal 200 honden per clubmatch.

Vroeger aten de honden bij ons brood met koffie en tafelresten
sliepen buiten in het houtkot
gingen we niet naar cursus en de hond was meer een erfdier

Onze eerste hond was ook een Ierse setter, hij was er al voor mij , at met de pot mee, functioneerde als barbiehuis en racebaan voor mijn zus en ik , brave sul eerste klas, tja de opgerolde krant kan ik me nog vaag herinneren, was bijna (op een maand na) 17 geworden. Wat ik nog wel weet is , mijn zus en ik zijn beide thuis geboren, dat mijn ouders erop stonden dat Imca (de hond dus ) erbij werd gehaald zodra we geboren waren, onder groot protest van de voedvrouw.


Daarna een Engelse setter van een herplaatsing via de fokker, was anderhalf had al 6 'baasjes' voor ons gehad :N: , was nogal autistisch, trok zijn tong blauw met uitlaten, kon niet los (liep weg), kon niet alleen thuis (brak de boel af, ook al was hij toen met onze Ier samen).
Functioneerde als opstapje bij het aanrecht, aankleedpop . Kreeg diner te eten, werd maar 9 jaar, door een acute nierziekte.

Dat heerlijke onwetende had ook wel iets.Nu doen we af en toe te moeilijk en vergeten onze intuitie te gebruiken.
Mijn ouders deden trouwens niet aan opgerolde kranten of met de neus door de poep wrijven.Ook niet aan prikbanden.Ze waren hun tijd ver vooruit geloof ik

Wij hadden vroeger geen hond thuis en zo oud ben ik nu ook weer niet dus tsja.

Mijn Oma heeft wel atlijd honden gehad. Was ook beheerster van het asiel in Middelburg.
Haar honden kregen als eten gewoon de restjes van het avondeten. haar laatste hond die ik heb meegemaakt werd bijna 20 jaar.
Maar mijn Oma deed geloof ik geen rare dingen of dingen die nu not done zijn.
Haar honden zijn ook nooit 'hard' behandeld o.i.d. Ze heeft weleens mensen haar asiel uitgemept die losse handjes hadden richting een hond.
Nee kom niet aan een hond (of dier) als mijn oma in de buurt is. Ik kan mag bijv. mijn honden ook geen schouderklopjes geven want dan zit ze al 'waarom doe je dat nou?dat is toch niet fijn voor 't beestje?'.

Ik denk dat mijn Oma haar tijd ver vooruit was op hondengebied.

Gut ja, Pittah!

Wij hadden thuis geen honden, mijn moeder was er bang van. We hadden van alles aan beesten, maar geen hond en dat vond ik heel naar.

Mijn oudtante had wel honden, rashonden nog wel.
Ze had een kampioensbouvier, rondom gecoupeerd natuurlijk en amper als bouvier te herkennen als je de foto's ziet, en ze had ook een kampioens DH.
Met kettingen om die ze nu tussen paaltjes hangen voor rond de tuin :N: Dat hoorde.
Mijn oudtante had die honden perfect afgericht naar het schijnt, maar goed, ook mensen beefden voor haar
Ze deed niet aan schreeuwen of slaan ook. Blijkbaar had ze dat niet nodig
Ze was maar 1.50 m maar ze had ze perfect onder controle en liep op haar keurige schoenen, met een hoedje op en in een mantelpak (uiteraard, vrouwen droegen toen geen broeken) met die beesten te wandelen, geen probleem.

En er was nog een neef die een smous had, meegenomen uit de stad (die woonde in de Beemster). Achteraf hadden ze die vast wel voor dat terugfokgebeuren willen gebruiken, het was een mooi beestje en een perfecte rattenvanger.
En ze kregen allemaal slachtafval en oud brood en zo, dat hoorde ook.