Pagina 1 van 1
Help! nieuwe pup?
Geplaatst: 15 jan 2009 21:25
door charlotte81
Hallo Allemaal,
Enkelen van jullie hebben misschien mijn stukjes gelezen over lotus met parvo en/of ami met parvo in de categorie medisch?
Nu heb ik een vraag.....
Mijn vriend en ik denken er voorzichtig over om weer een pup te nemen.
We zijn echte dierenvrienden en willen heel graag weer een hondje!
Nu zijn we echter heel bang dat onze toekomstige pup ook parvo krijgt.
Veel dierenklinieken adviseren ook om minstens drie maanden te wachten (na parvo) alvorens een nieuwe hond te nemen.
Ik heb echter gelezen dat het virus tot een jaar (ondanks intensieve reiniging) actief kan blijven in een woning. Wij denken eraan om een pup te nemen die parvo overleeft heeft zodat we er zeker van zijn dat hij/zij het niet nog een keer krijgt.
Wat zijn jullie meningen/ideeen hierover?
Groetjes!
Geplaatst: 15 jan 2009 21:38
door charlotte81
Hoi Nanna!
Dit is ´m nou juist. We hebben nu een heel knap, leuk pupje op het oog wat aan al onze wensen voldoet. Hij heeft parvo gehad en is daar goed van bijgekomen. Ook heeft hij al zijn entingen gehad.
Geplaatst: 15 jan 2009 21:45
door Maeve
Is het bewezen dat zo'n hondje er beter tegen beschermd is dan? Het kan ook nog zo zijn dat zijn immuunsysteem er zo van is aangetast dat hij het juist weer krijgt :N: Nee, ik zou een half jaar tot jaar wachten.
Geplaatst: 15 jan 2009 21:52
door charlotte81
Als een hondje eenmaal parvo heeft gehad:
Na de genezing is de hond jarenlang immuun voor het parvovirus
Bron:
http://www.dierenkliniektiel.nl/ZI/ZIho ... _parvo.htm
Geplaatst: 15 jan 2009 22:03
door Jay
Ik zou persoonlijk voorlopig geen pup in huis nemen. Dat de pup parvo gehad heeft is geen garantie dat hij het niet meer krijgt, er zijn nl. verschillende varianten van het parvo virus. Het is dus goed mogelijk dat de pup met een andere parvo variant besmet is geweest.
Ik zou minimaal 3 maanden wachten eer ik weer een hond in huis zou nemen. Ik heb ook een hond met parvo gehad, het is een vreselijke ziekte en heel erg besmettelijk.
Geplaatst: 15 jan 2009 22:08
door charlotte81
Ik was er al bang voor... Bedankt voor jullie adviezen/ goede raad.
We zullen waarschijnlijk besluiten om nog even te wachten.
Moeilijk want we willen het zo graag! Maar inderdaad verstandig. Ik wil die nare ziekte nooit meer meemaken

.
Geplaatst: 15 jan 2009 23:19
door Podenji
zoals ik je in je andere topic ook vertelde, wij hebben een pup gehad die ook parvo had gehad, we hebben haar met 6 1/2 moeten in laten slapen vanwege de schade die parvo had aangebracht in haar puppelijfje.
ik zou nu minstens een half jaar wachten, en misschien wel een jaar en dan een gezond pupje nemen die het niet heeft gehad.
ik weet niet of alle honden die parvo hebben gehad er blijvende schade van houden, maar je snapt mijn punt wel lijkt mij

Geplaatst: 15 jan 2009 23:29
door charlotte81
Ha Podenji,
Ik kan me je verhaal nog goed herrinnerren inderdaad!
Dat is een goede waarschuwing. Hoe langer we erover denken hoe meer we neigen naar het wachten, ook al is dat lastig. Liever wachten en dan een gezonde hond, dan haasten en dit nog een keer meemaken.
Geplaatst: 16 jan 2009 08:04
door Youp
Mijn ouders hebben ook een hond die als pup parvo heeft gehad. Dat wil je echt niet hoor. Ze heeft al haar hele leven medicijnen omdat de parvo schade heeft toegebracht aan haar organen. Ze kan er wel oud mee worden (ze is al 10) maar het brengt veel zorgen en uiteraard ook kosten met zich mee. Ze heeft medicijnen voor haar nieren. Doordat haar nieren slecht zijn, zijn haar gebit en ogen aangetast. Hierdoor is ze al een paar keer onder het mes geweest.
Doe het niet. Ga over een half jaar voor een gezonde pup zodat je veel meer kans hebt om nu eens op en top te kunnen genieten!
Geplaatst: 16 jan 2009 08:34
door annicka
Een pup die Parvo overleeft? Hoe wilde je daar aan komen? Zelfs als men zegt dat de pup Parvo heeft gehad.....hoe kwetsbaar is zo'n hondje wel niet......en heeft ie ECHT parvo gehad.....
Wees verstandig en wacht een half jaar of zo- en kijk dan verder voor wat je ECHT graag wilt.
Geplaatst: 16 jan 2009 11:57
door charlotte81
Dank jewel Youp voor je bericht en ervaring!
Annicka, de pupjes van mijn tante hebben ook parvo gehad en verkeren in blakende gezondheid.
Het kan vaak twee kanten op of ze lopen er geen schade aan op. Of het blijft kwakkelen, zoals de verhalen van youp en podenji al aangeven.
Wij kiezen toch voor de verstandigste weg en wachten minstens een half jaar.
Groetjes
Geplaatst: 16 jan 2009 12:08
door Youp
charlotte81 schreef:Dank jewel Youp voor je bericht en ervaring!
Annicka, de pupjes van mijn tante hebben ook parvo gehad en verkeren in blakende gezondheid.
Het kan vaak twee kanten op of ze lopen er geen schade aan op. Of het blijft kwakkelen, zoals de verhalen van youp en podenji al aangeven.
Wij kiezen toch voor de verstandigste weg en wachten minstens een half jaar.
Groetjes
Mijn ervaring is dat de gevolgen pas een hele tijd, soms jaren, later aan het licht komen.
Geplaatst: 16 jan 2009 12:29
door Podenji
Youp schreef:
Mijn ervaring is dat de gevolgen pas een hele tijd, soms jaren, later aan het licht komen.
dat was met onze hond ook zo, toen ze een jaar of 3 was begon het, ze sliep snachts in de bijkeuken en smorgens lag de bijkeuken dan eens in de zoveel tijd vol met iets dat poep moet heten, maar het was meer drek en slijm en had een vreselijke geur, onvoorstelbaar dat dat uit zo een klein hondje kon komen ( t was een sheltie ) toen het steeds vaker gebeurde zijn we met haar door de medische molen gegaan, daar kwam uit dat haar organen aangetast waren door parvo, vervolgens hoorden we via een sheltiefokker dat dit hele nest parvo had gehad bij de fokker, vandaar ook dat er enkele waren overleden, dit was ons verzwegen door de fokker van onze sheltie.
ze deed op wedstrijdniveau behendigheid maar door haar kapotte organen kreeg ze ontzettende buikpijn en had ze ook geen lol meer in behendigheid, dat springen deed dr ontzettend veel pijn natuurlijk, ook werd ze steeds banger en banger, op een gegeven moment wilde ze ook niets meer en alleen maar afgezonderd in de bijkeuken liggen zonder wat voor prikkels dan ook.
er was niets aan te doen en het werd steedss erger, toen ze 6 1/2 was hebben we haar uit haar lijden moeten verlossen

Geplaatst: 16 jan 2009 13:15
door charlotte81
Wat een naar verhaal podenji
