Duimen nodig...
Geplaatst: 15 jan 2009 18:44
Daisy is na de kerst gaan spugen, terwijl we verder niet echt iets aan haar merkten. Die zondag naar de da geweest. Prik gehad, speciaal voer.
Daar ging het even goed mee, tot een paar dagen geleden. Weer haar eigen brokken geprobeerd voorzichtig, en weer mis.
Da geweest weer. Isogel gehad, maar daar ging ze nóg harder van spugen.
Het ging daarna (isogel gestopt) een paar dagen goed. Had wel de afspraak dat als ze weer zou gaan spugen we verder zouden kijken.
En dat is dus vandaag gebeurt, gisteren ging het weer mis.
Ze heeft dus een echo gehad. Links van de buik, kon hij echter niets zien, omdat dat zo gevoelig was, ze zich zó gespannen hield. Ze lag ook zachtjes te grommen. (niet dat ze dat wat doet, maar om aan te geven dat het echt zeer doet)
Maar daar zit dus wel wat. Hij dacht aan verschillende dingen. Een kwaadaardig tumor, of iets anders wat hij niet echt benoemde.
Hij stelde voor om het nu tot dinsdag te proberen met primperan (tegen misselijkheid) een liter karnemelk en een beetje water. (eerst stelde hij yoghurt voor... maar dat belieft mw niet )
3x daags primperan, een half uur voor het eten in nemen. En dan het eten verdelen over de dag. Wat we nu ook al deden, maar zonder die pillen en met minder karnemelk.
Zou ze daar goed op reageren dat dacht niet gelijk dat het iets ernstigs zou zijn.
Dinsdag dan verder overleggen, aan de hand van hoe ze gereageerd heeft hoe verder te gaan.
Ze staat in principe voor 11 uur voor een afspraak voor een foto. Dat zou onder een roesje moeten. Hij wil een foto maken van de gewone maag, maar ook een foto met een opgeblazen maag.
Ik heb wel duidelijk gevraagd wat het nut er dan van is. Maar volgens hem is meten weten. Als iets kwaadaardigs uit te sluiten is, en je weet eventueel wat het dan wel zou zijn dan is er met het strak voedingspatroon nog wel te doen om het leuk te houden voor haar. En daar kan ik inkomen. Heb wel duidelijk aan gegeven dat ik niet al te veel toeters en bellen meer wil voor haar. En ook dát begreep hij goed. Een strak voedingspatroon, daar willen we natuurlijk zéker wel in mee gaan, dat is te doen voor ons maar zeker voor Daisy!
Het is dus nu weer even verder duimen hoe ze reageert op die pillen en de karnemelk.
Het kan dus nog alle kanten op eigenlijk.
Maar heb er zo wel vrede mee hoe verder te gaan.
Een heel verhaal. Maar ik zit er best wel mee... je weet dat ze 9,5 is. Toch best oud voor dit ras.
Moeilijk hoor. Maar goed, wat er nu gebeurt vind ik acceptabel voor haar.
Onze da is gelukkig ook zo dat hij voor een oude hond niet meer alles uit de kast wil halen als hij merkt dat het ook niet zo veel zin heeft. En je bent er altijd zelf nog bij gelukkig.
Dus Daisy kan best wat duimen gebruiken nu....
Daar ging het even goed mee, tot een paar dagen geleden. Weer haar eigen brokken geprobeerd voorzichtig, en weer mis.
Da geweest weer. Isogel gehad, maar daar ging ze nóg harder van spugen.
Het ging daarna (isogel gestopt) een paar dagen goed. Had wel de afspraak dat als ze weer zou gaan spugen we verder zouden kijken.
En dat is dus vandaag gebeurt, gisteren ging het weer mis.
Ze heeft dus een echo gehad. Links van de buik, kon hij echter niets zien, omdat dat zo gevoelig was, ze zich zó gespannen hield. Ze lag ook zachtjes te grommen. (niet dat ze dat wat doet, maar om aan te geven dat het echt zeer doet)
Maar daar zit dus wel wat. Hij dacht aan verschillende dingen. Een kwaadaardig tumor, of iets anders wat hij niet echt benoemde.
Hij stelde voor om het nu tot dinsdag te proberen met primperan (tegen misselijkheid) een liter karnemelk en een beetje water. (eerst stelde hij yoghurt voor... maar dat belieft mw niet )
3x daags primperan, een half uur voor het eten in nemen. En dan het eten verdelen over de dag. Wat we nu ook al deden, maar zonder die pillen en met minder karnemelk.
Zou ze daar goed op reageren dat dacht niet gelijk dat het iets ernstigs zou zijn.
Dinsdag dan verder overleggen, aan de hand van hoe ze gereageerd heeft hoe verder te gaan.
Ze staat in principe voor 11 uur voor een afspraak voor een foto. Dat zou onder een roesje moeten. Hij wil een foto maken van de gewone maag, maar ook een foto met een opgeblazen maag.
Ik heb wel duidelijk gevraagd wat het nut er dan van is. Maar volgens hem is meten weten. Als iets kwaadaardigs uit te sluiten is, en je weet eventueel wat het dan wel zou zijn dan is er met het strak voedingspatroon nog wel te doen om het leuk te houden voor haar. En daar kan ik inkomen. Heb wel duidelijk aan gegeven dat ik niet al te veel toeters en bellen meer wil voor haar. En ook dát begreep hij goed. Een strak voedingspatroon, daar willen we natuurlijk zéker wel in mee gaan, dat is te doen voor ons maar zeker voor Daisy!
Het is dus nu weer even verder duimen hoe ze reageert op die pillen en de karnemelk.
Het kan dus nog alle kanten op eigenlijk.
Maar heb er zo wel vrede mee hoe verder te gaan.
Een heel verhaal. Maar ik zit er best wel mee... je weet dat ze 9,5 is. Toch best oud voor dit ras.
Moeilijk hoor. Maar goed, wat er nu gebeurt vind ik acceptabel voor haar.
Onze da is gelukkig ook zo dat hij voor een oude hond niet meer alles uit de kast wil halen als hij merkt dat het ook niet zo veel zin heeft. En je bent er altijd zelf nog bij gelukkig.
Dus Daisy kan best wat duimen gebruiken nu....
