Het HondenForum

Op een ander forum vond ik dit stuk:

"1) Onderzoek in Engeland: gecastreerde teven leven gemiddeld langer dan intacte teven, maar als je alleen kijkt naar honden die een natuurlijke dood zijn gestorven, dan blijkt dat intacte teven gemiddeld langer leven.
(2) Onderzoek onder 2002 honden in VS: gemiddeld leven gecastreerde honden langer dan intacte honden, maar het gevonden verschil is statistisch niet significant (en kan dus op toeval berusten).
(3) Onderzoek naar tumoren hart- en vaatstelsel bij honden: gecastreerde teven hebben een meer dan 4 keer groter risico dergelijke tumoren te ontwikkelen dan intacte teven; het risico van hemangiosarcoma is zelfs meer dan 5 x zo groot. Conclusie van het onderzoek: castratie verhoogt de kans op tumoren in hart- en vaatstelsel.
(4) Onderzoek onder 217 honden met miltkanker: gecastreerde teven lopen 2,2 keer zoveel risico op miltkanker (hemangiosarcoma/hematoma) als intacte teven.
(5) Onderzoek osteosarcoma: risico voor gecastreerde honden is twee keer zo groot als dat voor intacte honden.
(6) Onderzoek naar factoren die het ontstaan van melkklierkanker bij honden bevorderen: meer kans bij oudere teven, intacte teven of teven die na de leeftijd van 2,5 gecastreerd zijn; meer kans bij teven die al jong te dik zijn en bij teven die geen uitgebalanceerd voer krijgen.
(7) Idem, voeding in jeugd beïnvloedt kan op later ontwikkelen mammaetumoren.
(8) Onderzoek naar tumoren in blaas/urinewegen bij honden: gecastreerde honden lopen meer risico.
(9) Tulsa Kankerregistratie honden/katten: van ruim 63000 honden had 1% tumoren (goed- en kwaadaardig). De meest-voorkomende kwaadaardige kanker bij honden was melkklierkanker. [Maar “meest-voorkomend” onder 1% is nog steeds minder dan 1% - kortom, waar hebben we het over? Er gaan veel meer honden dood in het verkeer, aan andere kankervormen, aan epilepsie en noem maar op.]
(10) Hypothyroidie (te trage schildklier): castratie bleek de grootste risicofactor: gecastreerde honden lopen meer kans op schildklierafwijkingen dan intacte honden.
(11) Idem, bij gecastreerde teven was het verschil significant t.o.v. intacte teven.
(12) Onderzoek naar (dodelijke) acute pancreatitis: het risico van acute alvleesklierontsteking is hoger onder gecastreerde reuen en teven dan onder intacte teven.
(13) Idem (vergeleken met intacte reuen).
(14) Onderzoek naar incontinentie: gecastreerde teven lopen significant meer risico om incontinent te worden vanwege weefselveranderingen in de urinewegen oiv hormonen.
(15) Idem: onder gecastreerde teven komt 8 x zoveel incontinentie voor als onder intacte teven.
(16) Idem: 20% van de gecastreerde teven wordt incontinent.
(17) Gescheurde kruisbanden: gecastreerde reuen en teven lopen meer risico dan intacte honden.
(18) Idem, onderzoek onder ruim 10700 honden: meer risico voor gecastreerde honden.
(19) Obesitas: onder gecastreerde reuen en teven worden twee keer zoveel te dikke honden gevonden als onder intacte honden.
(20) Risicofactoren chronische keratitis (hoornvliesontsteking): onder honden van 4 jaar en jonger, lopen reuen en gecastreerde teven meer risico dan intacte teven (verschil statistisch significant).

Je zou voorzichtig kunnen concluderen dat dierenartsen pupeigenaars eerst bang maken met een verhaal over risico op mammaetumoren, ze dan de hemel beloven met het verlossende woord “vroege castratie”, maar daarbij verzwijgen dat (a) het risico om te beginnen al heel erg klein is, en (b) dat door castratie het risico van allerlei andere vormen van kanker en overige ellende gigantisch toeneemt.
Tenslotte: onder de 415 Drenten-teven waarvan we niet alleen de overlijdensdatum maar ook de overlijdensoorzaak weten, zijn er 4 waarbij melkklierkanker als oorzaak wordt opgegeven. Deze honden zijn gemiddeld 11,5 jaar geworden. De 914 Drenten waarvan we de overlijdensdatum weten en die door andere oorzaken dan melkklierkanker overleden, werden gemiddeld maar 9,2 jaar (alleen honden die geboren zijn voor 1-1-1994, en die inmiddels 13 konden zijn meegerekend). Dus zelfs het ontwikkelen van melkklierkanker betekent nog niet dat de honden eerder dood gaan dan andere Drenten – integendeel, zou je haast denken. Misschien is het gewoon een ouderdomsverschijnsel – uiteindelijk gaan we allemaal èrgens aan dood. "

(1) Longevity of British breeds of dog and its relationships with sex, size, cardiovascular variables and disease.

Michell AR Centre for Small Animal Studies, Animal Health Trust, Newmarket, Suffolk. Vet Rec 1999 Nov 27;145(22):625-9

Neutered females lived longer than males or intact females, but among dogs dying of natural causes entire females lived slightly longer. In neutered males the importance of cancer as a cause of death was similar to heart disease.


(2) Variation in age at death of dogs of different sexes and breeds.

Bronson RT Am J Vet Res 1982 Nov;43(11):2057-9

A retrospective study of necropsy data for 2,002 dogs showed that the mean age at death of neutered dogs of both sexes exceeded that of intact dogs, but the differences were not significant.


(3) Cardiac tumors in dogs: 1982-1995.

Ware WA; Hopper DL Department of Veterinary Clinical Sciences, College of Veterinary Medicine, Iowa State University, Ames 50011-1250, USA. J Vet Intern Med 1999 Mar-Apr;13(2):95-103

Tumors occurred with similar frequency in males and females, but the relative risk for spayed females was >4 times that for intact females. For HSA, spayed females had >5 times greater relative risk than did intact females. The risk for castrated males was slightly greater than that for intact males, which had 2.4 times the relative risk of intact females. Thus, neutering appeared to increase the risk of cardiac tumor in both sexes. Intact females were least likely to develop a cardiac tumor, whereas spayed females were most likely to develop a tumor.


(4) Epidemiologic, clinical, pathologic, and prognostic characteristics of splenic hemangiosarcoma and splenic hematoma in dogs: 217 cases (1985).

Prymak C; McKee LJ; Goldschmidt MH; Glickman LT Department of Clinical Studies, School of Veterinary Medicine, University of Pennsylvania,Philadelphia 19104-6010. J Am Vet Med Assoc 1988 Sep 15;193(6):706-12

Compared with sexually intact females, only spayed females were at significantly (odds ratio [or], 2.2; 95% confidence interval [CI], 1.2 to 4.1) increased risk for developing SHS; sex predisposition was not found for dogs with SHA


(5) Host related risk factors for canine osteosarcoma.

Ru G; Terracini B; Glickman LT Department of Animal Pathology, University of Turin, Italy. cea@to.iZS.it Vet J 1998 Jul;156(1):31-9

A twofold excess risk was observed among neutered dogs.


(6) Factors influencing the incidence and prognosis of canine mammary tumours [In Process Citation]

Perez Alenza MD; Pena L; del Castillo N; Nieto AI Department of Animal Pathology II, Veterinary School, Complutense University, Madrid, Spain. J Small Anim Pract 2000 Jul;41(7):287-91

Increased age, intact status or ovariectomy after 2.5 years of age, as well as progestagen treatment, can all lead to an increased risk of mammary neoplasia in the bitch. In addition, obesity early in life, and a habitual diet based on home-made food (rich in beef and pork, and poor in chicken) as opposed to commercial food, are also associated with the occurrence of mammary tumours.


(7) Body conformation, diet, and risk of breast cancer in pet dogs: a case-control study.

Sonnenschein EG; Glickman LT; Goldschmidt MH; McKee LJ Department of Environmental Medicine, New York University Medical School, NY 10010. Am J Epidemiol 1991 Apr 1;133(7):694-703

The risk of breast cancer was significantly reduced in dogs spayed at or before 2.5 years of age. Neither a high-fat diet nor obesity 1 year before diagnosis increased the risk of breast cancer according to multiple logistic regression analysis. However, the risk of breast cancer among spayed dogs was significantly reduced in dogs that had been thin at 9-12 months of age (odds ratio (OR) = 0.04 (95% confidence interval (CI) 0.004-0.4) and OR = 0.04 (95% CI 0.004-0.5) for cases vs. cancer controls and cases vs. noncancer controls, respectively, after adjustment for age at spay). Among intact dogs, the risk associated with being thin at 9-12 months of age was reduced, but not significantly so (OR = 0.60 (95% CI 0.2-1.9) and OR = 0.51 (95% CI 0.2-1.4) for the two comparisons, respectively). Results of this study suggest that nutritional factors operating early in life may be of etiologic importance in canine breast cancer.

(8) Canine bladder and urethral tumors: a retrospective study of 115 cases (1980-1985).

Norris AM; Laing EJ; Valli VE; Withrow SJ; Macy DW; Ogilvie GK; Tomlinson J; McCaw D; Pidgeon G; Jacobs RM University of Guelph Ontario, Canada. J Vet Intern Med 1992 May-Jun;6(3):145-53

One hundred and fifteen dogs with neoplasms of the lower urinary tract (bladder and/or urethra) were retrospectively evaluated at five referral institutions participating in ongoing studies by the Veterinary
Cooperative Oncology Group. Neutered dogs were predisposed as were Airedale Terriers, Beagles, and Scottish Terriers


(9) Frequency of canine and feline tumors in a defined population.

MacVean DW; Monlux AW; Anderson PS Jr; Silberg SL; Roszel JF Vet Pathol 1978 Nov;15(6):700-15

The Tulsa Registry of Canine and Feline Neoplasms was the second animal tumor registry in the United States concerned with a defined population in a delimited geographic area. Only tumors histologically confirmed by registry pathologists were included in frequency statistics based on the annual dog and cat population presented to veterinarians. During the first registry year, about 1% of the 63,504 dogs and 0.5% of the 11,909 cats had one or more primary tumors. While the incidence rate for malignant tumors in dogs was similar to that in cats, the incidence of benign tumors of dogs was over 10 times that of cats. The most common tumors were sebaceous adenoma in dogs and lymphosarcoma in cats. Mammary cancer was the most common malignant tumor in dogs. Mammary tumors of female dogs were significantly more frequent in Pointers, Poodles and Boston Terriers, in that order, than in other breeds. A greater incidence of mammary tumors among intact compared to spayed female dogs was seen for virtually every age group except in the Pointer breed.


(10) Hypothyroidism:

Hypothyroidism in dogs: 66 cases (1987-1992). Panciera DL Department of Medical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Wisconsin, Madison 53706. J Am Vet Med Assoc 1994 Mar 1;204(5):761-7

Neutering was determined to be the most significant gender-associated risk factor for development of hypothyroidism. Neutered male and spayed female dogs had a higher relative risk of developing hypothyroidism than did sexually intact females. Sexually intact females had a lower relative risk.


(11) Epidemiologic features of canine hypothyroidism.

Milne KL; Hayes HM Jr Cornell Vet 1981 Jan;71(1):3-14

Spayed female dogs displayed a significantly higher risk when compared to intact females. Though not statistically significant, male castrated dogs had 30% more hypothyroidism compared to their intact counterparts


(12) Evaluation of risk factors for fatal acute pancreatitis in dogs.

Hess RS; Kass PH; Shofer FS; Van Winkle TJ; Washabau RJ : Department of Clinical Studies, School of Veterinary Medicine, University of Pennsylvania, Philadelphia 19104-6010, USA. J Am Vet Med Assoc 1999 Jan
1;214(1):46-51

Males and neutered females appeared to have an increased risk of developing fatal acute pancreatitis, compared with sexually intact
females.


(13) Risk factors associated with acute pancreatitis in dogs: 101 cases (1985-1990).

Cook AK; Breitschwerdt EB; Levine JF; Bunch SE; Linn LO Department of Companion Animal and Special Species Medicine, College of Veterinary Medicine, North Carolina State University, Raleigh 27606. J Am Vet Med Assoc 1993 Sep 1;203(5):673-9

Spayed females and castrated male dogs had an increased risk, compared with that of sexually intact males.


(14) Urinary incontinence

Influence of ovariectomy on the canine striated external urethral sphincter (M. urethralis): a stereological analysis of slow and fast twitch fibres. Augsburger HR; Cruz-Orive LM Institute of Veterinary Anatomy, University of Zurich, Switzerland. Urol Res 1998;26(6):417-22.

The ovariectomized dogs exhibited a statistically significant lower type I and II fibre number and a concomitant slightly larger mean single profile area (diameter) of fibre type II compared with the control animals. The significantly reduced number and decreased total cross-sectional area of the fatigue-resistant type I fibres in ovariectomized dogs suggest a predominant weakening of the fibre type I portion of the M. urethralis as consequence of ovariectomy. The effect could be mediated by sex hormonal factors and may contribute to the development of postspaying urinary incontinence in female dogs


(15) Acquired urinary incontinence in bitches: its incidence and relationship to neutering practices.

Thrusfield MV; Holt PE; Muirhead RH Department of Veterinary Clinical Studies, University of Edinburgh, Royal (Dick) School of Veterinary Studies, Easter Bush Veterinary Centre, Roslin, Midlothian. J Small Anim Pract 1998 Dec;39(12):559-66

A five-year cohort study was conducted on bitches chosen by a sample of 233 randomly selected practising veterinary surgeons in the UK, to estimate the incidence of acquired urinary incontinence (AUI) in neutered and entire animals, and to investigate possible risk factors associated with neutering practices. Information was collected using questionnaires, and data on 809 bitches, of which 22 developed AUI, were obtained. The estimated incidence rates in neutered and entire animals were 0.0174 and 0.0022 per animal-year, respectively (95 per cent confidence intervals: 0.0110, 0.0275 and 0.0009, 0.0058, respectively). The relative risk, neutered vs entire, was 7.8 (95 per cent confidence interval: 2.6, 31.5). The attributable proportion(exposed) and population attributable proportion were 87.1 per cent and 63.1 per cent (95 per cent confidence intervals: 61.9 per cent, 95.6 per cent, and 28.3 percent, 88.5 per cent, respectively). An increased risk, significant at the conventional 5 per cent level, was not demonstrated in animals neutered before, vs after, first heat (relative risk: 3.9, 95 per cent confidence interval: 0.8, 10.4), although the result was significant at the 10 per cent level. Removal of the cervix was not shown to be a risk factor in neutered dogs.


(16) [Urinary incontinence in castrated bitches. Part 1: Significance, clinical aspects and etiopathogenesis]
Harninkontinenz bei kastrierten Hundinnen. Teil 1: Bedeutung, Klinik und Atiopathogenese.

Arnold S Departement fur Fortpflanzungskunde, Veterinar-Medizinische Fakultat, Universitat Zurich. Schweiz Arch Tierheilkd 1997;139(6):271-6

Acquired urinary incontinence occurs in 20% of spayed females


(17) Orthopedics: Breed, sex, and body weight as risk factors for rupture of the cranial cruciate ligament in young dogs.

Duval JM; Budsberg SC; Flo GL; Sammarco JL Department of Small Animal Medicine, College of Veterinary Medicine, University of Georgia, Athens 30602, USA. J Am Vet Med Assoc 1999 Sep 15;215(6):811-4

Increased risk was detected for neutered males and neutered females, compared with sexually intact males and sexually intact females, respectively. Differences in prevalence of rupture of the CCL were not detected between all males and females, sexually intact males and sexually intact females, or neutered males and neutered females. Body weights of dogs with ruptured CCL were significantly greater than those of control dogs.


(18) Epidemiology of cranial cruciate ligament rupture in dogs.

Whitehair JG; Vasseur PB; Willits NH Veterinary Medical Teaching Hospital, Department of Surgery, School of Veterinary Medicine, University of California, Davis 95616. J Am Vet Med Assoc 1993 Oct
1;203(7):1016-9

Data from 10,769 dogs with rupture of the cranial cruciate ligament (CCL) Neutered dogs, whether male or female, had a higher prevalence of CCL rupture than did sexually intact dogs. The dog's age at the time of ovariohysterectomy was not associated with prevalence of CCL rupture.


(19) Study of obesity in dogs visiting veterinary practices in the United Kingdom.

Edney AT; Smith PM Vet Rec 1986 Apr 5;118(14):391-6

Neutered females were about twice as likely to be obese as entire females. The same trend was evident with neutered males.


(20) Risk factors for development of chronic superficial keratitis in dogs.

Chavkin MJ; Roberts SM; Salman MD; Severin GA; Scholten NJ Department of Clinical Sciences, College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences, Colorado State University, Fort Collins 80523. J Am Vet Med Assoc 1994 May 15;204(10):1630-4

Among dogs < 4 years old, spayed females, sexually intact males, and castrated males were more likely to develop the condition (P < 0.05) than were sexually intact females.


Het is dus niet altijd zo zwart/wit als weleens gesteld wordt

Mizzsylver schreef:in de hondewereld heeft ook een intressant artikel gestaan over castratie/sterilisatie.

http://www.dogcity.nl/0-algemeen/artike ... fabels.pdf

Kortom:zo zwart/wit als het vaak door dierenartsen voorgesteld wordt is het niet

Ik zat nog weleens te twijfelen om Tsuki te casteren. Omdat ze een dode pup heeft gehad en keizersnede was ik banger voor problemen met haar baarmoeder (misschien stom, maarja).
Nu neigde ik altijd al wel naar: In een gezonde hond niet laten snijden maar ik denk dat ik mijn meiske gewoon lekker intact laat

Mizzsylver schreef:in de hondewereld heeft ook een intressant artikel gestaan over castratie/sterilisatie.

http://www.dogcity.nl/0-algemeen/artike ... fabels.pdf

heel interessant! hier ook nog een artikel:

HAP-Congres
Joyce Jackl

Begin oktober gingen Wil van Nuffelen, Henri Bentzon, Elly Stok en Joyce Jackl voor de tweede keer naar het HAP-congres. De sprekers van die dag waren Rudy de Meester, een dierenarts uit België (over de maatschappelijke problematiek rond de fokkerij van agressieve honden en over hyperactieve honden), Prof. Jan van Hooff (over het ontstaan en de functie van dominantie), gedragstherapeut Klaas Weinberg (over de Stap-Contact methode), hondentrainers Joachim van Beek en Bart Bellon (beiden over elektronisch trainen) en Sacha Gaus (over opvoeden volgens de clicker methode). Roger Mugford tenslotte, een Engelse psycholoog/zoöloog, hield een lezing over het effect van castratie op gedrag.
Toen ik in februari van dit jaar in New York een hondenshow bezocht, lag er in de stand van de Amerikaanse Kennel Club (AKC) een grote stapel folders over de noodzaak van het castreren van honden. De AKC hamert hier al jaren op en noemt het de plicht van iedere ‘responsible dogowner’ om zijn of haar hond te castreren zodra er met de hond niet wordt gefokt. In Amerika worden pups al heel jong gecastreerd (teven zowel als reuen), vaak al voordat ze een paar maanden oud zijn. De pupkoper wordt hier meestal contractueel toe verplicht. Het is een praktijk waarover in Nederland meestal fronsend wordt gesproken. Dr. Mugford verklaarde het Amerikaanse standpunt over castratie uit het gegeven dat er per jaar in de Verenigde Staten bijna 1 miljoen ongewenste honden worden afgemaakt. Men heeft daar een enorm zwerfhondenprobleem. Dat bestaat in die mate in Europa niet, en daarom vindt Mugford dat er kritisch naar de voors en tegens van het castreren moet worden gekeken.

Wat is castratie?

Bij de reu worden chirurgisch beide testikels verwijderd; bij de teef worden de baarmoeder en de eierstokken weggehaald. In beide gevallen worden er dus organen weggenomen die geslachtshormonen produceren. Hoewel de ingreep bij de teef meestal ‘sterilisatie’ wordt genoemd, is er in technische zin sprake van castratie. Een reu kan worden gesteriliseerd door de zaadleiders door te knippen. Hij is dan onvruchtbaar, zonder dat dat effect heeft op de hormoonhuishouding.
Mugford constateert dat de castratie van honden de meest uitgevoerde operatie in kleine huisdierenpraktijken is. Het is vreemd dat er desondanks weinig wetenschappelijke literatuur bestaat over de effecten van deze meestal niet-spoedeisende ingreep. Toch lijkt de meerderheid van de dierenartsen en vertegenwoordigers van dierenbeschermingsorganisaties voorstander te zijn van castratie van zoveel mogelijk gezelschapsdieren.

Wat is een goede reden om te castreren?

Bij reuen worden gedragsproblemen vaak als reden voor castratie genoemd. Bij een aantal specifieke problemen kan dat inderdaad helpen:

• markeren (overal poot optillen, ook in huis);
• agressiviteit ten opzichte van andere reuen;
• weglopen;
• overdreven en ongewenst seksueel getint gedrag (rijden op mensen en andere honden).

De AKC noemt in zijn folder als voordeel van het castreren van reuen: geen testikelkanker en minder kans op prostaatkanker. Om de eigenaar ‘over de streep’ te trekken stelt de AKC dat castratie het gedrag niet verandert en dat geen sprake is van gewichtstoename. Mugford laat van deze argumenten niet veel heel.

Volgens hem zijn de nadelen van castratie:

• dikker worden;
• afnemen van spiermassa;
• ongewenste persoonlijkheidsverandering (door de eigenaar vaak als ‘luiheid’ omschreven); sommige reuen blijven na castratie op jonge leeftijd altijd druk puppy gedrag vertonen;
• huid- en vachtveranderingen (zachte, krullerige ondervacht);
• minder leervermogen;
• effecten op skelet, gebit en tandvlees;
• hormonale veranderingen.

Bij de teef is castratie de enige oplossing bij een baarmoederontsteking en ernstige schijnzwangerschap. Vaak wordt geclaimd dat het zou helpen tegen tumoren van de melkklieren (mamma tumoren). Mugford onderkent dit maar zet vraagtekens bij de veronderstelde 7-voudige verminderde kans op mammatumoren.
De AKC claimt dat gecastreerde teven vaak gezonder zijn en langer leven dan ongecastreerde.
Mugford stelt dat castratie van de teef waarschijnlijk minder effect op het gedrag heeft dan bij de reu. Echter, een aantal van de nadelen van castratie bij de reu gelden ook voor de teef:

• gewichtstoename door een verandering in de verhouding tussen vetweefsel en spierweefsel;
• veranderingen van huid en vacht;
• persoonlijkheidsveranderingen en waarschijnlijk ook een bepaalde mate van vermindering van het leervermogen. Er lijken aanwijzingen te zijn dat sommige teven na castratie juist agressiever worden.

Als grootste nadeel noemt Mugford de 20% van alle gecastreerde teven die incontinent wordt, dat wil zeggen dat die lijden aan urineverlies. Daar kunnen weliswaar medicijnen tegen worden gegeven, maar dat moet dan gedurende het hele leven van de hond en er zijn bijwerkingen.
Mugford stelt de vraag of het enorme aantal chirurgische ingrepen de relatief geringe positieve effecten van castratie rechtvaardigt. Hij herinnert ons er aan dat er zoveel honden van de fokkerij worden uitgesloten (onder andere door agressieve castratiecampagnes) dat de genenpool van rashonden dramatisch is verkleind.
De inteelt die hiervan het gevolg is, heeft een rampzalige toename van erfelijke aandoeningen tot gevolg.
Inteeltdepressie zelf veroorzaakt een alarmerende toename van kankers bij honden, huidproblemen, afwijkingen aan het skelet en neurologische c.q. gedragsafwijkingen.
Dit zijn allemaal problemen die veroorzaakt worden door een doorgeslagen selectie en door een te grote controle op het voortplantingsgedrag van honden. Is het ongelimiteerde gebruik van een scalpel voor geboortebeperking misschien niet net zo wreed als het overtrainen van een hond?
Gedragsdeskundigen dienen goed op de hoogte te zijn van alle complexe ethische, medische en gedrags aspecten voordat een cliënt geadviseerd kan worden een hond te laten castreren.

Die artikelen zijn hier al behoorlijk vaak geplaatst. Maar anyway, alleen al omdat ik zelf heb ervaren hoe Lotus is veranderd na haar sterilisatie ( niet positief ) was de keuze voor mij heel simpel om Lola niet te laten 'helpen'.

Geen onderzoekje naar baarmoederontsteking, of lees ik daar overheen? Volgens mij zitten dáár de problemen namelijk. Met mammatumoren kunnen ze inderdaad eng lang doorlopen> D'r barst wel eens wat open maar ja, een kniesoor die daar op let toch.

Maar wat zouden jullie in Tsuki's geval doen? Is dus 2,5 jaar oud, heeft doodgeboren pup gehad, keizersnede (zelf bijna niet gered) en is dus intact gelaten toen
Zou zij meer kans hebben op nare dingen aan haar baarmoeder? Zou je zo'n hondje wel/niet castreren?

Ik vind namelijk zo uit mijn hoofd de voordelen niet opwegen tegen de mogelijke nadelen, verder is ze gewoon gezond. Ik weet echter niet wat wijsheid is hierin, ben geen DA. En ben bang dat als ik mn DA bel dat die zegt: Castreren. Zijn ze nl erg voorstander van.

Rosita Compagner schreef:Geen onderzoekje naar baarmoederontsteking, of lees ik daar overheen? Volgens mij zitten dáár de problemen namelijk. Met mammatumoren kunnen ze inderdaad eng lang doorlopen> D'r barst wel eens wat open maar ja, een kniesoor die daar op let toch.

jawel hoor:

Pyometra
Uit gegevens van ziektekostenverzekeringen in Zweden, waar sterilisatie heel ongebruikelijk is,
bleek dat 23% van alle teven voor de leeftijd van tien jaar pyometra krijgen. Teven die nooit
pups hebben gehad, hebben een verhoogde kans op pyometra, of wel baarmoederontsteking.
Pyometra wordt meestal operatief maar ook wel met medicijnen behandeld; 4% van de honden
overlijdt eraan. Dit feit, in combinatie met het voorkomen van pyometra leidt tot de conclusie
dat ongeveer 1% van alle complete teven zal overlijden aan pyometra.

Jinx schreef:Maar wat zouden jullie in Tsuki's geval doen? Is dus 2,5 jaar oud, heeft doodgeboren pup gehad, keizersnede (zelf bijna niet gered) en is dus intact gelaten toen
Zou zij meer kans hebben op nare dingen aan haar baarmoeder? Zou je zo'n hondje wel/niet castreren?

Ik vind namelijk zo uit mijn hoofd de voordelen niet opwegen tegen de mogelijke nadelen, verder is ze gewoon gezond. Ik weet echter niet wat wijsheid is hierin, ben geen DA. En ben bang dat als ik mn DA bel dat die zegt: Castreren. Zijn ze nl erg voorstander van.

heb je de link goed doorgelezen?

Hutsje schreef:

Jinx schreef:Maar wat zouden jullie in Tsuki's geval doen? Is dus 2,5 jaar oud, heeft doodgeboren pup gehad, keizersnede (zelf bijna niet gered) en is dus intact gelaten toen
Zou zij meer kans hebben op nare dingen aan haar baarmoeder? Zou je zo'n hondje wel/niet castreren?

Ik vind namelijk zo uit mijn hoofd de voordelen niet opwegen tegen de mogelijke nadelen, verder is ze gewoon gezond. Ik weet echter niet wat wijsheid is hierin, ben geen DA. En ben bang dat als ik mn DA bel dat die zegt: Castreren. Zijn ze nl erg voorstander van.

heb je de link goed doorgelezen?

Yep, daarom denk ik ook dat het beter is om haar lekker intact te laten. Maar was gewoon even benieuwd naar wat extra meningen op basis hiervan

Jinx schreef:

Hutsje schreef:

Jinx schreef:Maar wat zouden jullie in Tsuki's geval doen? Is dus 2,5 jaar oud, heeft doodgeboren pup gehad, keizersnede (zelf bijna niet gered) en is dus intact gelaten toen
Zou zij meer kans hebben op nare dingen aan haar baarmoeder? Zou je zo'n hondje wel/niet castreren?

Ik vind namelijk zo uit mijn hoofd de voordelen niet opwegen tegen de mogelijke nadelen, verder is ze gewoon gezond. Ik weet echter niet wat wijsheid is hierin, ben geen DA. En ben bang dat als ik mn DA bel dat die zegt: Castreren. Zijn ze nl erg voorstander van.

heb je de link goed doorgelezen?

Yep, daarom denk ik ook dat het beter is om haar lekker intact te laten. Maar was gewoon even benieuwd naar wat extra meningen op basis hiervan

het blijft moeilijk, maar gezien haar leeftijd hoef je het niet meer te doen vanwege mamatumoren, daar heeft het iig geen zin meer voor .

Dat dacht ik inderdaad al Jessica, bedankt.
We laten het meiske lekker intact, vind de narcose stiekem toch veel te eng

Jinx schreef:Dat dacht ik inderdaad al Jessica, bedankt.
We laten het meiske lekker intact, vind de narcose stiekem toch veel te eng

Kortsnuitjes en narcose is geen goede combi,dus ik zou het ook niet doen.

marian* schreef:Op een ander forum vond ik dit stuk:

"1) Onderzoek in Engeland: gecastreerde teven leven gemiddeld langer dan intacte teven, maar als je alleen kijkt naar honden die een natuurlijke dood zijn gestorven, dan blijkt dat intacte teven gemiddeld langer leven.

Ik ben héél benieuwd hoe je dit statistisch gezien voor elkaar wilt krijgen. Intacte teven die onder een auto komen doen dat als ze krap 2 maanden oud zijn terwijl gesteriliseerde teven pas verongelukken als ze 15 zijn, of zo? En hoeveel honden sterven er nu helemaal een onnatuurlijke dood? 1 op de 1000, als je alle autoongelukken, vechtpartijen en rattegifvergiftingen bij elkaar optelt? En dat gebeurt dan allemaal veel later bij gesteriliseerde teven zodat de hele statistiek omslaat? Doe me een lol zeg.

Verder wordt hier -wederom- geen aandacht besteed aan het moment van sterilisatie. In Nederland zijn (gelukkig) maar héél erg weinig DA's die voorstander zijn van op 8 weken steriliseren. De rest wacht daar netjes mee tot de teef bijna voor het eerst loops wordt of tussen de eerste en de tweede loopsheid. En dan kun je dat lijstje van verschrikkelijke (en gelukkig heel weinig voorkomende) ziektes gewoon weer in de prullenbak gooien.

Kortom, blijf zelf kritisch nadenken en geloof niet alles wat op internet gezet wordt. Zeker niet als dat lijstjes zijn van mensen die een religieuze overtuiging van hun eigen gelijk hebben en daarbij dan willekeurige bronnen tot ruim dertig jaar oud op een hoop gooien en daar conclusies uit trekken die statistisch helemaal niet eens kunnen

Kees

Casey schreef:Zeker niet als dat lijstjes zijn van mensen die een religieuze overtuiging van hun eigen gelijk hebben

Als meer mensen kritisch zouden nadenken zouden er niet zo veel honden onnodig gecastreerd of gesteriliseerd worden.
Helaas is het vaak zo dat je door een dierenarts raar aangekeken wordt als je met je intacte teef komt en aangeeft haar niet te willen laten steriliseren
Precies de redenen die ook in deze resultaten staan worden dan aangegrepen terwijl de zéker ook aanwezige nadelen niet of nauwelijks aan bod komen.
En ja,de meeste mensen gaan er van uit dat een dierenarts weet waarover hij of zij het heeft en dus ligt Fikkie binnen de kortste keren op de o.k-tafel.

marian* schreef:

Jinx schreef:Dat dacht ik inderdaad al Jessica, bedankt.
We laten het meiske lekker intact, vind de narcose stiekem toch veel te eng

Kortsnuitjes en narcose is geen goede combi,dus ik zou het ook niet doen.

Ik ga naar een in kortsnuiten gespecialiseerde kliniek, ben ik erg over te spreken

Wat ik graag zou weten zijn er ook studie's gedaan naar Schijnzwangerschap in mate dat het risico verhogend werkt op melkklier kanker of baarmoeder ontsteking?

Of dat schijnzwangerschap medisch gezien slecht voor een teef is.

Ook vraag ik me af tegen woordig halen veel dierenartsen de baarmoeder niet meer weg is niet meer nodig?
Kloppen al die onderzoeken dan nog wel?

marian* schreef: Als meer mensen kritisch zouden nadenken zouden er niet zo veel honden onnodig gecastreerd of gesteriliseerd worden.

Wat nodig of onnodig is lijkt me duidelijk afhangen van de individuele situatie, ik zal dus nooit perse een sterilisatie aanbevelen of afraden. Het probleem met mensen zoals jij en ook bijvoorbeeld Marc is dat jullie zo overtuigd zijn van jullie gelijk dat jullie ook menen te moeten besluiten wat voor een ander nodig of onnodig is. En dat leidt tot kolderieke situaties.

Jij opent een topic met de misleidende titel "Voors en tegens van castratie/sterilisatie" maar baarmoederontsteking wordt in je bericht niet eens genoemd Verder bestaat je hele betoog uit een stel sterk verouderde, uit hun verband gerukte artikels waarvan - met alle respect- iedere middelbare scholier kan zien dat ze statistisch gezien niet eens kunnen kloppen (of had je al een geloofwaardige verklaring voor het statistische wonder in je argument #1?).

Marc gaat nog een stap verder en vindt het compleet normaal om een teef met mammatumoren gewoon door te laten lopen, want ach, het zou wel eens een goedaardige tumor kunnen zijn (die zijn overigens niet minder pijnlijk, maar honden geven toch meestal geen pijn aan dus wat geeft dat) en bovendien, kanker hoort gewoon bij het ouder worden, toch?

Tja....

Kees

Casey schreef:ik zal dus nooit perse een sterilisatie aanbevelen of afraden. Het probleem met mensen zoals jij en ook bijvoorbeeld Marc is dat jullie zo overtuigd zijn van jullie gelijk dat jullie ook menen te moeten besluiten wat voor een ander nodig of onnodig is.

Verder bestaat je hele betoog

Ten eerste is dit niet mijn betoog maar zijn het conclusies van een aantal onderzoeken die op een ander forum stonden en die heb ik gewoon gekopieerd en geplakt.Wel even goed lezen graag
Ten tweede word ik bijvoorbeeld bij mijn eigen dierenarts-waar ik verder een heel goede pet van op heb-nog steeds scheef aangekeken(na 9 jaar!) als Bente's sterilisatie weer eens ter sprake komt en ik dat nog steeds niet wil.
Verder besluit ik voor niemand wat hij of zij met zijn of haar hond moet doen maar laat ik dat over aan de betreffende persoon.

Casey schreef:

marian* schreef:Op een ander forum vond ik dit stuk:

"1) Onderzoek in Engeland: gecastreerde teven leven gemiddeld langer dan intacte teven, maar als je alleen kijkt naar honden die een natuurlijke dood zijn gestorven, dan blijkt dat intacte teven gemiddeld langer leven.

Ik ben héél benieuwd hoe je dit statistisch gezien voor elkaar wilt krijgen. Intacte teven die onder een auto komen doen dat als ze krap 2 maanden oud zijn terwijl gesteriliseerde teven pas verongelukken als ze 15 zijn, of zo? En hoeveel honden sterven er nu helemaal een onnatuurlijke dood? 1 op de 1000, als je alle autoongelukken, vechtpartijen en rattegifvergiftingen bij elkaar optelt? En dat gebeurt dan allemaal veel later bij gesteriliseerde teven zodat de hele statistiek omslaat? Doe me een lol zeg.

Verder wordt hier -wederom- geen aandacht besteed aan het moment van sterilisatie. In Nederland zijn (gelukkig) maar héél erg weinig DA's die voorstander zijn van op 8 weken steriliseren. De rest wacht daar netjes mee tot de teef bijna voor het eerst loops wordt of tussen de eerste en de tweede loopsheid. En dan kun je dat lijstje van verschrikkelijke (en gelukkig heel weinig voorkomende) ziektes gewoon weer in de prullenbak gooien.

Kortom, blijf zelf kritisch nadenken en geloof niet alles wat op internet gezet wordt. Zeker niet als dat lijstjes zijn van mensen die een religieuze overtuiging van hun eigen gelijk hebben en daarbij dan willekeurige bronnen tot ruim dertig jaar oud op een hoop gooien en daar conclusies uit trekken die statistisch helemaal niet eens kunnen

Kees

Ik wil er verder niet nog eens over discussieren.
Mijn teef is gecastreerd om zeer gegronde redenen.

Maar een ding viel me op.
Hoe weet jij, Kees, of een teef bijna voor de eerste keer loops wordt?
Wanneer is bijna?
Een maand voor die eerste loopsheid op langer, of korter?
Waarom zou je in een hormonaal onrustig periode gaan opereren als het niet dringend nodig is?

ranetje schreef: Ik wil er verder niet nog eens over discussieren.
Mijn teef is gecastreerd om zeer gegronde redenen.

Maar een ding viel me op.
Hoe weet jij, Kees, of een teef bijna voor de eerste keer loops wordt?
Wanneer is bijna?
Een maand voor die eerste loopsheid op langer, of korter?
Waarom zou je in een hormonaal onrustig periode gaan opereren als het niet dringend nodig is?

Mijn persoonlijke voorkeur zou zijn: op zijn vroegst midden tussen de eerste en de tweede loopsheid. Maar als je echt heel bang bent voor mammatumoren kun je wellicht voorkeur hebben om al voor de eerste loopsheid te steriliseren, omdat je dan de kans echt tot bijna 0 terugbrengt (de kans is dan net zo groot als bij een reu, niet helemaal nul maar wel héél erg klein).

Je weet uiteraard nooit wanneer een teef precies loops wordt maar vooruit, je hebt wel ongeveer een idee. Dus als je ras normaalgesproken gemiddeld op ongeveer 10 maanden loops wordt, zou je op zeg 9 maanden leeftijd kunnen steriliseren. Niet ideaal maar mijn mening maar ook geen groot drama.

Overigens heb ik intussen veel teven gezien die in hormonaal 'onrustige' periodes gesteriliseerd zijn ((hoog-)drachtige teven, loopse teven, en teven die juist loops geweest waren) en geen van die teven heeft daar iets aan over gehouden. Ze bloeden vaak iets meer maar dat kan een gezonde teef prima hebben. Ook niet ideaal dus, en niet iets wat ik zou aanbevelen als het anders kan, maar net als bij de narcose worden de risicos hiervan bij de compromisloze tegenstanders van sterilisatie ernstig overdreven. Het enige wat ik normaalgesproken echt absoluut af zou raden is steriliseren vlak na de loopsheid, omdat je dan te veel risico loopt op een (eventueel langdurige) schijnzwangerschap.

Groetjes,

Kees

Persoonlijk laat ik niet snijden in een gezonde hond, komt ook omdat we natuurlijk zelf fokken, maar tegen castratie an sich ben ik niet.
Voor mij is castratie alleen een optie bij ernstige terugkerende schijnzwangerschappen, andere ontstekingen aan het voortplantingsapparaat (zoals terugkerende ernstige prostraat problemen etc), zware baarmoeder ontsteking etc.

Maar wat mij wel lijkt, is dat je hond ook niet te vroeg moet castreren, dus voor de 1e loopsheid of voor het jaar/ 2 jr (afhankelijk van de grootte van je hond), een hond zal toch door een bepaalde hormonale fases moeten om ECHT volwassen te worden? Of is dat alleen mijn onderbuik gevoel en niet medisch te verantwoorden (kees?).

Selena schreef: Maar wat mij wel lijkt, is dat je hond ook niet te vroeg moet castreren, dus voor de 1e loopsheid of voor het jaar/ 2 jr (afhankelijk van de grootte van je hond), een hond zal toch door een bepaalde hormonale fases moeten om ECHT volwassen te worden? Of is dat alleen mijn onderbuik gevoel en niet medisch te verantwoorden (kees?).

Medisch weet ik niet (anders dan dat ik castratie op 8 weken en tot zeg 6 maanden iig niets vind) maar qua gedrag heb je zeker een punt. Zoals je zelf al zegt ook afhankelijk van de grootte (en het type!) van de hond. Langdurig pupgedrag kan leuk zijn voor een poedeltje maar niet voor -zeg- een Wibo Ook bij Koko was ik op een gegeven moment erg blij dat ze volwassen werd, hoefde van mij ook niet langer te duren
Aan de andere kant: Patricio, 1 van onze westies is om medische redenen vroeger gecastreerd dan eigenlijk de bedoeling was, en ondanks dat hij als pup volstrekt onuitstaanbaar was is hij toch uitgegroeid tot een mooie, stoere stabiele reu. En bij Chacho had ik wel eens gewild dat ik hem eerder had laten castreren, dan had hij wellicht nog met andere reuen gekund, wat nu totaal geen optie meer is helaas.

Bij de beslissing om en wanneer te castreren spelen zoveel verschillende factoren mee dat het echt onzinnig is om vanachter een toetsenbordje te roepen dat er zo onnodig veel honden gecastreerd/steriliseerd worden, daar kun je echt geen zinnig woord over zeggen zonder de situatie te kennen.
Om maar een uiterste te noemen: komende zaterdag ga ik, zonder medische redenen, een ongeer 8 tot 10 weken oude pup castreren. En daar sta ik 100% achter, hoewel ik vind dat dat in een normale situatie veel te vroeg is :N:

Kees

Casey schreef:

Selena schreef: Maar wat mij wel lijkt, is dat je hond ook niet te vroeg moet castreren, dus voor de 1e loopsheid of voor het jaar/ 2 jr (afhankelijk van de grootte van je hond), een hond zal toch door een bepaalde hormonale fases moeten om ECHT volwassen te worden? Of is dat alleen mijn onderbuik gevoel en niet medisch te verantwoorden (kees?).

Medisch weet ik niet (anders dan dat ik castratie op 8 weken en tot zeg 6 maanden iig niets vind) maar qua gedrag heb je zeker een punt. Zoals je zelf al zegt ook afhankelijk van de grootte (en het type!) van de hond. Langdurig pupgedrag kan leuk zijn voor een poedeltje maar niet voor -zeg- een Wibo Ook bij Koko was ik op een gegeven moment erg blij dat ze volwassen werd, hoefde van mij ook niet langer te duren
Aan de andere kant: Patricio, 1 van onze westies is om medische redenen vroeger gecastreerd dan eigenlijk de bedoeling was, en ondanks dat hij als pup volstrekt onuitstaanbaar was is hij toch uitgegroeid tot een mooie, stoere stabiele reu. En bij Chacho had ik wel eens gewild dat ik hem eerder had laten castreren, dan had hij wellicht nog met andere reuen gekund, wat nu totaal geen optie meer is helaas.

Bij de beslissing om en wanneer te castreren spelen zoveel verschillende factoren mee dat het echt onzinnig is om vanachter een toetsenbordje te roepen dat er zo onnodig veel honden gecastreerd/steriliseerd worden, daar kun je echt geen zinnig woord over zeggen zonder de situatie te kennen.
Om maar een uiterste te noemen: komende zaterdag ga ik, zonder medische redenen, een ongeer 8 tot 10 weken oude pup castreren. En daar sta ik 100% achter, hoewel ik vind dat dat in een normale situatie veel te vroeg is :N:

Kees

wat is daar de reden van dan? als je wilt antwoorden natuurlijk

yamie schreef: wat is daar de reden van dan? als je wilt antwoorden natuurlijk

Het is een pupje dat ik zondag uit een afwateringsbuis in een park geplukt heb. Die mag pas weg als hij gecastreerd is, dan weten we tenminste zeker dat ie zich niet meer voort kan planten, niet ingezet wordt voor hondengevechten en is het bovendien (iets) makkelijker om een nieuw huis voor hem te vinden.
Als hij er ooit 'last' van zou krijgen dat ie zo vroeg gecastreerd is heeft ie pech gehad, maar dat is altijd nog beter dan dat ie dood gaat van de honger, of geëlectrocuteerd wordt door de antirabies dienst, of aangereden wordt... ga maar door. Voor wat hoort wat, ik zoek een huis voor hem, geef hem de nodige vaccinaties, zorg dat ie tot die tijd lekker droog zit, genoeg te eten heeft en er met hem gespeeld wordt, en hij levert zijn testikels daarvoor in

Afspreken dat zijn nieuwe eigenaars over 6 maanden terugkomen om hem gratis te laten castreren werkt helaas niet, anders hadden we dat gedaan.

Deze situatie doet zich in Nederland natuurlijk niet of amper voor, dus dexe overweging is in Nederland niet relevant. Hier wel helaas

Kees

Casey schreef:

yamie schreef: wat is daar de reden van dan? als je wilt antwoorden natuurlijk

Het is een pupje dat ik zondag uit een afwateringsbuis in een park geplukt heb. Die mag pas weg als hij gecastreerd is, dan weten we tenminste zeker dat ie zich niet meer voort kan planten, niet ingezet wordt voor hondengevechten en is het bovendien (iets) makkelijker om een nieuw huis voor hem te vinden.
Als hij er ooit 'last' van zou krijgen dat ie zo vroeg gecastreerd is heeft ie pech gehad, maar dat is altijd nog beter dan dat ie dood gaat van de honger, of geëlectrocuteerd wordt door de antirabies dienst, of aangereden wordt... ga maar door. Voor wat hoort wat, ik zoek een huis voor hem, geef hem de nodige vaccinaties, zorg dat ie tot die tijd lekker droog zit, genoeg te eten heeft en er met hem gespeeld wordt, en hij levert zijn testikels daarvoor in

Afspreken dat zijn nieuwe eigenaars over 6 maanden terugkomen om hem gratis te laten castreren werkt helaas niet, anders hadden we dat gedaan.

Deze situatie doet zich in Nederland natuurlijk niet of amper voor, dus dexe overweging is in Nederland niet relevant. Hier wel helaas

Kees

duidelijk

yamie schreef:

Casey schreef:

yamie schreef: wat is daar de reden van dan? als je wilt antwoorden natuurlijk

Het is een pupje dat ik zondag uit een afwateringsbuis in een park geplukt heb. Die mag pas weg als hij gecastreerd is, dan weten we tenminste zeker dat ie zich niet meer voort kan planten, niet ingezet wordt voor hondengevechten en is het bovendien (iets) makkelijker om een nieuw huis voor hem te vinden.
Als hij er ooit 'last' van zou krijgen dat ie zo vroeg gecastreerd is heeft ie pech gehad, maar dat is altijd nog beter dan dat ie dood gaat van de honger, of geëlectrocuteerd wordt door de antirabies dienst, of aangereden wordt... ga maar door. Voor wat hoort wat, ik zoek een huis voor hem, geef hem de nodige vaccinaties, zorg dat ie tot die tijd lekker droog zit, genoeg te eten heeft en er met hem gespeeld wordt, en hij levert zijn testikels daarvoor in

Afspreken dat zijn nieuwe eigenaars over 6 maanden terugkomen om hem gratis te laten castreren werkt helaas niet, anders hadden we dat gedaan.

Deze situatie doet zich in Nederland natuurlijk niet of amper voor, dus dexe overweging is in Nederland niet relevant. Hier wel helaas

Kees

duidelijk

Inderdaad duidelijk en begrijpelijk.
Is het mogelijk om deze hond te blijven volgen kees?
Zou interessant kunnen zijn in verband met de uitspraken die zijn gedaan n.a.v. onderzoeken die er zijn geweest.
Dus als je kunt nagaan hoe gezond dit hondje blijft?
(ook al is het statistisch nauwelijks relevant)

Inge , Hutsje, Yamie, Casey etc. iemand enig idee?




Wat ik graag zou weten Schijnzwangerschap in welke mate dat het risico verhogend werkt op melkklier kanker of baarmoeder ontsteking?

Of dat schijnzwangerschap medisch gezien slecht voor een teef is?

ranetje schreef: Inderdaad duidelijk en begrijpelijk.
Is het mogelijk om deze hond te blijven volgen kees?
Zou interessant kunnen zijn in verband met de uitspraken die zijn gedaan n.a.v. onderzoeken die er zijn geweest.
Dus als je kunt nagaan hoe gezond dit hondje blijft?
(ook al is het statistisch nauwelijks relevant)

Nee, dat kan ik niet (en het heeft statistische gezien inderdaad ook geen zin).
Voor de duidelijkheid: de kans dat dit hondje ooit kanker zou krijgen omdat hij vroeg gecastreerd wordt is nog steeds héél erg miniem. Voor bijna alle genetische informatie geldt dat ieder wezen twee copiën heeft van ieder gen. Doet 1 copy het niet dan wordt (in de meeste gevallen) gewoon het andere gen gebruikt, en is er meestal niets aan de hand. De kans dat een hond precies over twee dezelfde defecte copiën beschikt neemt toe naarmate de inteelt groter is. Dat is de reden dat de meest ingeteelde rassen (de boxer spant de kroon) ook het vaakst geconfronteerd worden met -onder andere- kanker. Dit hondje is een kruising van een kruising met een andere kruising waarschijnlijk, niets geen inteelt dus, en de kans dat hij net twee dezelfde defecte genen bezit die de kans op kanker vergroten is gewoon veel kleiner dan bij willekeurig welke rashond. Als door de vroege castratie zijn kans op kanker 5 keer is toegenomen, dan is 5 keer niets nog steeds niets

Vroege castratie kan een factor zijn die de kans op kanker vergroot, maar andere factoren (zoals ras) zijn echt vele malen belangrijker. De uitzondering is misschien melklierkanker waarbij zover ik weet amper relatie is tussen ras en voorkomen van dit type kanker.

Kees

Abischa schreef:Inge , Hutsje, Yamie, Casey etc. iemand enig idee?




Of dat schijnzwangerschap medisch gezien slecht voor een teef is?

het is toch een heel natuurlijk iets? Waarom zou dat dan per definitie slecht zijn? Mijn teef is na elke loopsheid schijnzwanger, opgezwollen tepels, melk etc. Maar het is ook zo weer over na een week of wat...
Dat is voor mij echt geen reden om te gaan snijden in een gezonde hond.