Dante en epileptie

[Moon]

Weer een aanval vanmorgen. Weer buiten en weer aan de rand van een sloot :N: . Een geluk is dat ik het aan zie komen omdat hij dan eerst gaat braken (nu na fanatiek gras eten). Kon hem dus nog net op tijd aanlijnen. Door het trappelen gleed hij langzaam richting sloot in het natte gras :N: :N: .
De frequentie van de aanvallen loopt op helaas . Tot voor kort zat er altijd veel tijd tussen, af en toe zelfs 8 maanden. De laatste paar keer was het 4 en daarna 3 maanden en nu zelfs nog geen twee maanden .
Het typische is bij Dante dat hij altijd eerst braakt. Vanmorgen leek het er echt op alsof de aanval door dat braken werd opgewekt Ik geloof niet dat dat kan, maar het leek er wel veel op. Waarschijnlijk is het andersom, dat hij gras gaat eten omdat hij zich niet zo lekker voelt ivm de naderende aanval
Ik had zo gehoopt dat we tot het einde van zijn leven het konden 'doen' met een aanval of twee per jaar. Hoewel iedere aanval weer naar is is daar goed mee te leven vind ik. Maar nu stevenen we af op medicatie en daar zie ik enorm tegenop. Gelukkig is het nog niet zover.
Ik vraag me wel af of ik de volgende keer hem zal beletten om zo fanatiek gras te eten (toch stiekem de gedachte dat ik het had kunnen voorkomen..).

[Gos]

Oh Marijke wat naar! Sterkte ermee....

[freskin]

He, bah! Arme Dante......

Het lijkt me een erg naar gezicht . Je staat zo machteloos......
Misschien kan je aan de da vragen of dat braken inderdaad een aanval kan opwekken.
Ik hoop dat het nu heel lang duurt voor hij weer een krijgt.

Sterkte!

[sirene]

Hè wat naar dat de aanvallen steeds vaker komen. Lijkt me vreselijk om je hond zo te moeten zien.
Het gras eten belemmeren lijkt me niet zo'n goed idee maar je kun het natuurlijk proberen.
Sterkte voor jullie allebei. Is ie na een aanval snel weer de oude ?

[Moos]

He wat naar Marijke....dat ze nou toch sneller achter elkaar komen!

[MoniqueDM]

Er zijn meer honden die vlak voor een toeval braken.
Dat heeft te maken met de focus van de toeval, die vindt plaats vlak bij het braakcentrum in de hersenen en dat veroorzaakt het braken.

[Doerak]

Klopt wat Monique zegt mijn hond braakt ook altijd ......voor de aanval .
De specialist vertelde precies dat wat Monique ook al zegt.
Alleen plast mijn hond ook altijd weer voordat ze gaat overgeven.
Sterkte met Dante...het is en blijft heel vervelend je hond zo te zien

[Moon]

Het vaste patroon was altijd dat een kwartier/half uur erna niets meer aan hem te merken was. Behalve extra honger en of dorst gedroeg hij zich altijd weer heel normaal. Behalve vandaag. Ik vond het desoriëntatie gedeelte (na de aanval) langer duren. Hij trok enorm toen we naar huis gingen bijv. , mij ondertussen steeds aankijkend. Thuis gekomen enorme honger (dat komt vaker voor), heb hem wat extra eten gegeven. Desondanks begon hij na afloop onmiddellijk aan het eten van de katten (staat boven, komt hij normaal gesproken nooit aan) en ik moest hem er echt vanaf halen . Dus nog maar een hand brokken gegeven..
Verder steeds onrustig, drentelen, willen gaan liggen maar dan toch maar niet..
Toen ben ik maar weer naar buiten met hem gegaan (heb een keer meegemaakt dat hij een half uur na de aanval een enorme plas deed binnen). Maar bij de ingang van het park (normaal een dagelijks groot feest voor hem) bleef hij stokstijf staan en wilde niet verder. Dus maar weer naar huis gegaan.
Nu ligt hij eindelijk rustig in zijn mand, hopelijk gaat hij slapen. Ik blijf zelf ook maar even zitten, want hij kwam steeds achter me aan dreutelen (ben ik niet van hem gewend). Ik wacht maar met boodschappen doen, want ik vertrouw het voor geen cent.. Bah!

[Moon]

Er zijn meer honden die vlak voor een toeval braken.
Dat heeft te maken met de focus van de toeval, die vindt plaats vlak bij het braakcentrum in de hersenen en dat veroorzaakt het braken.

Eigenlijk weet ik dat ook wel natuurlijk . Maar het zag er zo uit alsof de aanval veroorzaakt werd door dat fanatieke gras eten, dat ik een beetje ging twijfelen.. Vooral omdat dit de derde keer is dat er zoveel minder tijd tussen zit en de derde keer buiten (daarvoor allemaal binnen) en derde keer na gras eten..

[ranetje]

He Marijke wat naar dat de toevallen dichter op elkaar komen

Je gedachtengang kan ik ook wel volgen eigenlijk.
En al zullen de specialisten helemaal gelijk hebben, toch zou ik stiekem de volgende keer proberen om intensief graseten te voorkomen.
Met het idiote "je weet maar nooit" idee in mijn achterhoofd

Knuffel voor Dante en voor jou hoor!!

edit:typo

[Moon]

He Marijke wat naar dat de toevallen dichter op elkaar komen

Je gedachtengang kan ik ook wel volgen eigenlijk.
En al zullen de specialisten helemaal gelijk hebben, toch zou ik stiekem de volgende keer proberen om intensief graseten te voorkomen.
Het het idiote "je weet maar nooit" idee in mijn achterhoofd

Knuffel voor Dante en voor jou hoor!!

Dank voor de knuffel! Die voor Dante krijgt hij straks als hij wakker is; hij slaapt nu eindelijk echt diep (ik heb echt de neiging om op mijn tenen in huis rond te lopen ).

En ja het kan natuurlijk geen kwaad om de volgende keer het graseten te voorkomen. Baat het niet, het schaadt ook niet ..

[ranetje]

Denk je dat hij zich iets van zijn aanval heeft herinnerd?
Omdat hij het park niet meer in wilde.
Of misschien alleen maar dat hij zich flink beroerd voelde daar

Ik hoop dat hij er de volgende keer wel weer wil lopen

[Hutsje]

he wat naar joh! sterkte.

[Moon]

Denk je dat hij zich iets van zijn aanval heeft herinnerd?
Omdat hij het park niet meer in wilde.
Of misschien alleen maar dat hij zich flink beroerd voelde daar

Ik hoop dat hij er de volgende keer wel weer wil lopen

Hij kreeg de toeval bij 'het weiland' (weet je nog?) het park is de andere kant op. Vindt hij altijd erg leuk (veel konijntjes ).

Hij is nu uitgeslapen en kwam me net weer een speeltje brengen; dus ik denk dat hij weer aardig zich zelf is; pfff opluchting...
Ga zo weer proberen of hij het park weer leuk vindt!

[Moon]

Nog iets; hij heeft een rood oog (het wit van zijn oog). Ziet er uit alsof er een adertje gesprongen is Ook nog nooit meegemaakt na een toeval. Hij lijkt er geen last van te hebben, maar het ziet er nogal raar uit..

[ranetje]

Nog iets; hij heeft een rood oog (het wit van zijn oog). Ziet er uit alsof er een adertje gesprongen is Ook nog nooit meegemaakt na een toeval. Hij lijkt er geen last van te hebben, maar het ziet er nogal raar uit..

Misschien door het hevige braken een adertje gesprongen?

"Het weiland" weet ik nog ja
Gelukkig dat hij weer zichzelf begint te worden.

[wiek]

Het ziet er altijd naar uit epilepsie. Het wordt niet veroorzaakt door een ziekte of een tumor begrijp ik?
Waarom twijfel je over de medicijnen, die helpen vaak heel goed en dan kan de hond aanvalvrij zijn.
Veel sterkte in ieder geval.

[ranetje]

Het ziet er altijd naar uit epilepsie. Het wordt niet veroorzaakt door een ziekte of een tumor begrijp ik?
Waarom twijfel je over de medicijnen, die helpen vaak heel goed en dan kan de hond aanvalvrij zijn.
Veel sterkte in ieder geval.

Dante heeft SLE
Dat is waarschijnlijk (mede) een oorzaak van de aanvallen.
de kans is dus groot dat hij secundaire epilepsie heeft.

[Moon]

Nog iets; hij heeft een rood oog (het wit van zijn oog). Ziet er uit alsof er een adertje gesprongen is Ook nog nooit meegemaakt na een toeval. Hij lijkt er geen last van te hebben, maar het ziet er nogal raar uit..

Misschien door het hevige braken een adertje gesprongen?

"Het weiland" weet ik nog ja
Gelukkig dat hij weer zichzelf begint te worden.

Net weer naar het park geweest en nu vond hij het weer helemaal leuk; nu is het dus echt achter de rug gelukkig! Wel een klein wandelingetje gedaan, half uurtje maar. Vandaag even rustig aan..

Ik hoop dat er geen beschadiging is aan zijn oog; hij lag namelijk met open ogen in het gras en het zou kunnen dat hij tijdens het schokken tegen een takje aangekomen is :N:
Ik hou het in de gaten anders ma. even naar de da.

[ranetje]

Net weer naar het park geweest en nu vond hij het weer helemaal leuk; nu is het dus echt achter de rug gelukkig! Wel een klein wandelingetje gedaan, half uurtje maar. Vandaag even rustig aan..

Ik hoop dat er geen beschadiging is aan zijn oog; hij lag namelijk met open ogen in het gras en het zou kunnen dat hij tijdens het schokken tegen een takje aangekomen is :N:
Ik hou het in de gaten anders ma. even naar de da.

Houd hem de eerste 24 uur gerekend vanaf de aanval van vanmorgen wel extra goed in de gaten hé

Als hij tegen een takje aangekomen is dan is er toch hooguit een irritatie?
Bij een echte beschadiging van buitenaf zou er bloed uitdruppelen dacht ik
Of is dat bij ogen anders?

[Moon]

Het ziet er altijd naar uit epilepsie. Het wordt niet veroorzaakt door een ziekte of een tumor begrijp ik?
Waarom twijfel je over de medicijnen, die helpen vaak heel goed en dan kan de hond aanvalvrij zijn.
Veel sterkte in ieder geval.

Ik heb altijd begrepen, van de da, maar ook van het -epilepsie bij honden- forum dat je beter kunt wachten met medicatie tot de toevallen binnen een week of vier gaan voorkomen. Bovendien schijnt het ook niet altijd makkelijk te zijn om een hond goed in te stellen op de medicatie, dus ik wacht er liever zo lang mogelijk mee.

[Caro.]

Wat een narigheid Heel verdrietig dat de aanvallen nu steeds vaker komen.

Veel sterkte gewenst!

[Moon]

Ik hoop dat er geen beschadiging is aan zijn oog; hij lag namelijk met open ogen in het gras en het zou kunnen dat hij tijdens het schokken tegen een takje aangekomen is :N:
Ik hou het in de gaten anders ma. even naar de da.

als zijn oog niet traant en hij niet knippert met zijn ogen of erin wrijft is die kans heel erg klein hoor . een gesprongen adertje zal dan wel meer waarschijnlijk zijn - maar als je het laat nakijken ben je helemaal zeker.

Geen tranen, knipperen of wat ook gelukkig! Dus zal het wel meevallen. Hij ziet er wel wat spectaculair uit; soort Dracula .
Als het een adertje is zal het ws snel wegtrekken, zoniet kan ik maandag eens kennismaken met onze nieuwe dierenarts

[Moon]

[
Houd hem de eerste 24 uur gerekend vanaf de aanval van vanmorgen wel extra goed in de gaten hé

Als hij tegen een takje aangekomen is dan is er toch hooguit een irritatie?
Bij een echte beschadiging van buitenaf zou er bloed uitdruppelen dacht ik
Of is dat bij ogen anders?

En of ik hem in de gaten hou (kun je aan bezorgde Miep wel overlaten )..
Het zal wel meevallen met zijn oog, vooral omdat hij er totaal niet op reageert.
Maar ik dacht ineens aan dat open oog in het gras :N:

[Hanneke2]

Mens wat een zorgen toch om dat ventje.

Ik kan er verder helemaal niks zinnigs over zeggen, maar ik hoop gewoon dat het nou effe lekker een hele tijd goed zal gaan, dat je nog lang niet aan de medicatie hoeft en ik zou echt voor jullie willen dat je de volgende tien jaar ofzo alleen maar klachten hebt over Dante's eigenwijzigheid en helemaal niks medisch.

[Moon]

Mens wat een zorgen toch om dat ventje.

Ik kan er verder helemaal niks zinnigs over zeggen, maar ik hoop gewoon dat het nou effe lekker een hele tijd goed zal gaan, dat je nog lang niet aan de medicatie hoeft en ik zou echt voor jullie willen dat je de volgende tien jaar ofzo alleen maar klachten hebt over Dante's eigenwijzigheid en helemaal niks medisch.

Het gaat verder hartstikke goed met hem hoor . We lopen ons ongelukkig , zeker sinds ik alleen woon. Ik hou eigenlijk geen rekening met zijn kwalen, behalve dat ik niet meer langdurig durf te fietsen met hem. Hij is zo'n braverd dat hij dan niet aangeeft dat hij pijn heeft of moe is en zou braaf naast me mee draven.. Maar voor de rest; urenlange zwerfpartijen door weer en wind Vandaar ook mijn angst voor die medicatie (misschien totaal ongegrond hoor ), ik ben bang om dit evenwicht te 'verstoren'.

En schrijven over zijn eigenwijzigheid (hahaha, even op ongeverfd hout kloppen) zelfs nu hij haast zeven jaar is heb ik het idee dat hij steeds beter gaat luisteren Hier in het park heeft hij de korte tijd dat ik hier woon al de reputatie van 'goed luisterende hond' gekregen . (Gelukkig zitten hier geen hazen of herten of zoiets, want dan vielen we door de mand.. )

Stel dat het over een jaar uit de hand zou lopen met de epilepsie of zijn andere kwalen en ik hem in zou moeten laten slapen ( :N: ), heb ik wel de voldoening dat hij ondanks alles een heel fijn leven gehad heeft (voor zover ik dat als mens kan beoordelen natuurlijk )
Een paar jaar geleden zag ik het allemaal veel somberder in dan het uiteindelijk uitgekomen is

[ranetje]

Een paar jaar geleden zag ik het allemaal veel somberder in dan het uiteindelijk uitgekomen is

Dat bedacht ik gisteravond ook
Heb je topic over de SLE nog even teruggezocht.
Wat gaat het goed beschouwd geweldig goed met Dante

Hoe is het vandaag met zijn oog? Begint het al een beetje weg te trekken?

[Moon]

Een paar jaar geleden zag ik het allemaal veel somberder in dan het uiteindelijk uitgekomen is

Dat bedacht ik gisteravond ook
Heb je topic over de SLE nog even teruggezocht.
Wat gaat het goed beschouwd geweldig goed met Dante

Hoe is het vandaag met zijn oog? Begint het al een beetje weg te trekken?

Zijn oog vertoont nog steeds Dracula trekjes , maar geen tranen, wrijven, knipperen, niks, dus het zal wel meevallen allemaal..

Wb. de SLE; ik ben niet 's werelds grootste optimist en vóór die diagnose hadden we natuurlijk een erge rottijd achter de rug (zo lang aan de lijn lopen en weinig bewegen is wat mij betreft niet dierwaardig voor zo'n soort hond). Het idee dat hij zo (of zo ongeveer zo) zijn leven door zou moeten; niet acceptabel voor mij. En dat geldt nog steeds! Ik heb er veel over nagedacht maar als er iets zou gebeuren waarbij weer een langdurige revalidatie nodig zou zijn zou ik hem denk ik in laten slapen (denk ik nu). Terwijl een ander misschien zou zeggen, maar na die revalidatie zou hij toch weer jaren goed kunnen leven..
We hebben het grote geluk dat hij zo goed reageert op de Moderin (en op het blaasgruisvoer ). Hij heeft een aantal keren een terugval gehad en knapte ontzettend snel weer op door een 'stootkuur' Moderin. Ook merk ik niets van bijwerkingen. Misschien dat bij bloedonderzoek er wel dingen naar boven zouden komen, maar ik maak maar geen slapende honden wakker . Wel een paar keer gehad de afgelopen maanden dat hij ineens 'scheef liep' na wild spel of een aanvaring met een andere hond. Maar na even stevig wrijven van zijn rug was dat ook weer snel over (ik denk dat er bij de wandeling met Inge en jou ook zoiets gebeurd is, toen hij ineens over de grond kroop). Dus totaal geen beperkingen. Behalve dan het fietsen en niet zomaar achter ballen aanvliegen; hij mag pas de bal halen als deze stil op de grond ligt. Nou ja, dat is ook goed voor zijn 'steadynes' . Heeft hij nog wel de lol van het spelen met de bal!
Dus al met al ben ik blij hoe het uiteindelijk allemaal gegaan is. Alleen wordt mijn gemoedsrust verstoord doordat die toevallen steeds sneller gaan komen. Maar wie weet doe ik ook wel veel te moeilijk over die medicatie en zou hij het daar ook weer een tijd goed op doen (én het is niet gezegd dat de volgende toeval weer zo snel zal zijn

[ranetje]

Een paar jaar geleden zag ik het allemaal veel somberder in dan het uiteindelijk uitgekomen is

Dat bedacht ik gisteravond ook
Heb je topic over de SLE nog even teruggezocht.
Wat gaat het goed beschouwd geweldig goed met Dante

Hoe is het vandaag met zijn oog? Begint het al een beetje weg te trekken?

Zijn oog vertoont nog steeds Dracula trekjes , maar geen tranen, wrijven, knipperen, niks, dus het zal wel meevallen allemaal..

Wb. de SLE; ik ben niet 's werelds grootste optimist en vóór die diagnose hadden we natuurlijk een erge rottijd achter de rug (zo lang aan de lijn lopen en weinig bewegen is wat mij betreft niet dierwaardig voor zo'n soort hond). Het idee dat hij zo (of zo ongeveer zo) zijn leven door zou moeten; niet acceptabel voor mij. En dat geldt nog steeds! Ik heb er veel over nagedacht maar als er iets zou gebeuren waarbij weer een langdurige revalidatie nodig zou zijn zou ik hem denk ik in laten slapen (denk ik nu). Terwijl een ander misschien zou zeggen, maar na die revalidatie zou hij toch weer jaren goed kunnen leven..
We hebben het grote geluk dat hij zo goed reageert op de Moderin (en op het blaasgruisvoer ). Hij heeft een aantal keren een terugval gehad en knapte ontzettend snel weer op door een 'stootkuur' Moderin. Ook merk ik niets van bijwerkingen. Misschien dat bij bloedonderzoek er wel dingen naar boven zouden komen, maar ik maak maar geen slapende honden wakker . Wel een paar keer gehad de afgelopen maanden dat hij ineens 'scheef liep' na wild spel of een aanvaring met een andere hond. Maar na even stevig wrijven van zijn rug was dat ook weer snel over (ik denk dat er bij de wandeling met Inge en jou ook zoiets gebeurd is, toen hij ineens over de grond kroop). Dus totaal geen beperkingen. Behalve dan het fietsen en niet zomaar achter ballen aanvliegen; hij mag pas de bal halen als deze stil op de grond ligt. Nou ja, dat is ook goed voor zijn 'steadynes' . Heeft hij nog wel de lol van het spelen met de bal!
Dus al met al ben ik blij hoe het uiteindelijk allemaal gegaan is. Alleen wordt mijn gemoedsrust verstoord doordat die toevallen steeds sneller gaan komen. Maar wie weet doe ik ook wel veel te moeilijk over die medicatie en zou hij het daar ook weer een tijd goed op doen (én het is niet gezegd dat de volgende toeval weer zo snel zal zijn

Precies
Epileptische aanvallen zijn doorgaans behoorlijk onvoorspelbaar.
Wie weet ben je er nu weer voor heel lang vanaf