Het HondenForum

Ik ben al een poos niet actief geweest op dit forum, maar nu heb ik jullie hulp nodig!

Onze Bailiff is een labrador reu van bijna 11 jaar. Hij heeft spondylose en we dachten dat de klachten die hij de afgelopen 8 weken heeft daarmee te maken hadden. Maar we worden daar nu steeds minder zeker van.
Hij kan zo'n 3 minuten lopen, de laatste minuut kantelt hij zijn achterhand (ziet eruit als een Duitse herder) en vervolgens moet hij gaan zitten.
Na een halve minuut staat hij dan weer op en loopt weer verder om zo'n 3 minuten later weer te moeten gaan zitten.
Zijn achterhand is in de afgelopen weken enorm achteruit gegaan. Zijn bespiering is gewoon verdwenen.
Hij lijkt verder niet zoveel pijn te hebben, maar dat is altijd lastig vast te stellen, hij is zo hard voor zichzelf.
In het begin gaven we Rymadil, dat hielp in eerdere gevallen van last van de spondylose altijd goed. Maar nu hielp het helemaal niet.
Daarna heeft hij Cortafen forte gekregen, maar ook dat hielp niet. Accupunctuur erbij, ook geen effect. Nu krijgt hij Previcox en ook dat heeft nauwelijks effect. Zowel wij, de DA en de fysiotherapeute gaan nu twijfelen aan de oorzaak van zijn tijdelijke verlammingen.

Heeft iemand enig idee wat dit zou kunnen zijn? We worden zo langzamerhand aardig wanhopig...

Is er al een foto gemaakt?
Zonder duidelijke foto van de ruggegraat en de gehele achterhand kan je er al helemaal niets van zeggen lijkt me.
Eventueel een contrastfoto.

ranetje schreef:Is er al een foto gemaakt?
Zonder duidelijke foto van de ruggegraat en de gehele achterhand kan je er al helemaal niets van zeggen lijkt me.
Eventueel een contrastfoto.

Ja, er zijn foto's gemaakt waar de spondylose duidelijk op te zien is.
Contrastfoto en/of MRI staan nog als optie open. Het probleem is dat m.n. een contrastfoto wel belastend is voor de hond (MRI weet ik eigenlijk niet). Er moet dus wel een vermoeden zijn in een bepaalde richting en dan moet dat vermoeden ook nog uitzicht bieden op een behandeling die hem kan helpen. Als we het alleen voor onszelf doen (om er een etiket op te kunnen plakken) dan hoeft het voor mij niet. Zijn belang staat nu absoluut voorop en ik wil hem geen onnodig lijden bezorgen.

Dus ja, als het helpt om een diagnose te bevestigen die behandelbaar is, dan zullen we dat zeker doen. Maar daar is de DA nog niet over uit. Met name dat uitvallen en weer herstel past niet de standaard plaatjes van de verschillende diagnoses. Vandaar mijn vraag hier.

Waarom laat je je niet doorverwijzen naar een specialist..??

Zeeuwse labjes schreef:

ranetje schreef:Is er al een foto gemaakt?
Zonder duidelijke foto van de ruggegraat en de gehele achterhand kan je er al helemaal niets van zeggen lijkt me.
Eventueel een contrastfoto.

Ja, er zijn foto's gemaakt waar de spondylose duidelijk op te zien is.
Contrastfoto en/of MRI staan nog als optie open. Het probleem is dat m.n. een contrastfoto wel belastend is voor de hond (MRI weet ik eigenlijk niet). Er moet dus wel een vermoeden zijn in een bepaalde richting en dan moet dat vermoeden ook nog uitzicht bieden op een behandeling die hem kan helpen. Als we het alleen voor onszelf doen (om er een etiket op te kunnen plakken) dan hoeft het voor mij niet. Zijn belang staat nu absoluut voorop en ik wil hem geen onnodig lijden bezorgen.

Dus ja, als het helpt om een diagnose te bevestigen die behandelbaar is, dan zullen we dat zeker doen. Maar daar is de DA nog niet over uit. Met name dat uitvallen en weer herstel past niet de standaard plaatjes van de verschillende diagnoses. Vandaar mijn vraag hier.

is er ook een foto gemaakt van de staartpartij? De rug daarop is de spondylose te zien dus, maar bij het staartbeen.. als daar een vergroeiing zit zouden de zenuwen natuurlijk af en toe bekneld kunnen komen te zitten waardoor ze "tijdelijk" verlamd raakt, omdat het daar ook niet vast kan groeien blijft er irritatie.. maar ik neem aan dat de da daar wel mee bekend is, zo niet zou ik daar eens naar laten kijken, vergroeiing van het heiligbeen.
ellendig is het wel om je dier zo te zien en niet weten of hij pijn heeft of niet.. sterkte ermee in ieder geval !

Het lijkt mij toch te maken hebben met de spondylose. Alles wat je omschrijft is datgene waar wij voor gewaarschuwd zijn bij onze hond met spondylose.

Als onze hond krijgt wat jouw hond nu heeft....dan gaan we niet verder dokteren. Dat zorgen we voor een humaan eind van zijn leven.
Ik klink hard misschien, maar zo denk ik erover.

Sjalot schreef:Het lijkt mij toch te maken hebben met de spondylose. Alles wat je omschrijft is datgene waar wij voor gewaarschuwd zijn bij onze hond met spondylose.

Als onze hond krijgt wat jouw hond nu heeft....dan gaan we niet verder dokteren. Dat zorgen we voor een humaan eind van zijn leven.
Ik klink hard misschien, maar zo denk ik erover.

Wat ik altijd begrepen heb van spondylose in de rug is dat de hond wat ongemak heeft maar omdat alles daar vast kan groeien de hond geen pijn heeft en wellicht wat minder soepel door het leven gaat maar pijn is omdat alles vastgroeid niet aan de orde..

blondie schreef:

Sjalot schreef:Het lijkt mij toch te maken hebben met de spondylose. Alles wat je omschrijft is datgene waar wij voor gewaarschuwd zijn bij onze hond met spondylose.

Als onze hond krijgt wat jouw hond nu heeft....dan gaan we niet verder dokteren. Dat zorgen we voor een humaan eind van zijn leven.
Ik klink hard misschien, maar zo denk ik erover.

Wat ik altijd begrepen heb van spondylose in de rug is dat de hond wat ongemak heeft maar omdat alles daar vast kan groeien de hond geen pijn heeft en wellicht wat minder soepel door het leven gaat maar pijn is omdat alles vastgroeid niet aan de orde..

Nee, ons is verteld dat er twee dingen kunnen gebeuren: of alles groeit aan elkaar en de hond heeft daarna weinig last of de zenuwen raken bekneld en de hond krijgt verlammingsverschijnselen en raakt uiteindelijk helemaal verlamd. Omdat spondylose ongeneeslijk is zit er niks anders op dan de hond in te laten slapen.

Sjalot schreef:.... ons is verteld dat er twee dingen kunnen gebeuren: of alles groeit aan elkaar en de hond heeft daarna weinig last of de zenuwen raken bekneld en de hond krijgt verlamingsverschijnselen en raakt uiteindelijk helemaal verlamd. Omdat spondylose ongeneeslijk is zit er niks anders op dan de hond in te laten slapen.

Zo ken ik het verhaal ook.
Mijn laatste Teckel heeft acupunctuurbehandelingen gehad (4) en heeft daarna nog vrolijk rondgestapt en zijn G&G 3 gehaald

Hij is aan een slecht hart overleden en niet aan teruggekeerde verlammingen.

ranetje schreef:

Sjalot schreef:.... ons is verteld dat er twee dingen kunnen gebeuren: of alles groeit aan elkaar en de hond heeft daarna weinig last of de zenuwen raken bekneld en de hond krijgt verlammingsverschijnselen en raakt uiteindelijk helemaal verlamd. Omdat spondylose ongeneeslijk is zit er niks anders op dan de hond in te laten slapen.

Zo ken ik het verhaal ook.
Mijn laatste Teckel heeft acupunctuurbehandelingen gehad (4) en heeft daarna nog vrolijk rondgestapt en zijn G&G 3 gehaald

Hij is aan een slecht hart overleden en niet aan teruggekeerde verlammingen.

Zo ken ik ook een Bulldog met spondylose die uiteindelijk door hartfalen is bezweken, maar toen zat ik me wel te bedenken of het een met de ander te maken heeft. Onze Bulldog moet ook veel inspanning leveren om zich een beetje staande te houden, letterlijk en figuurlijk.

blondie schreef:

Zeeuwse labjes schreef:

ranetje schreef:Is er al een foto gemaakt?
Zonder duidelijke foto van de ruggegraat en de gehele achterhand kan je er al helemaal niets van zeggen lijkt me.
Eventueel een contrastfoto.

Ja, er zijn foto's gemaakt waar de spondylose duidelijk op te zien is.
Contrastfoto en/of MRI staan nog als optie open. Het probleem is dat m.n. een contrastfoto wel belastend is voor de hond (MRI weet ik eigenlijk niet). Er moet dus wel een vermoeden zijn in een bepaalde richting en dan moet dat vermoeden ook nog uitzicht bieden op een behandeling die hem kan helpen. Als we het alleen voor onszelf doen (om er een etiket op te kunnen plakken) dan hoeft het voor mij niet. Zijn belang staat nu absoluut voorop en ik wil hem geen onnodig lijden bezorgen.

Dus ja, als het helpt om een diagnose te bevestigen die behandelbaar is, dan zullen we dat zeker doen. Maar daar is de DA nog niet over uit. Met name dat uitvallen en weer herstel past niet de standaard plaatjes van de verschillende diagnoses. Vandaar mijn vraag hier.

is er ook een foto gemaakt van de staartpartij? De rug daarop is de spondylose te zien dus, maar bij het staartbeen.. als daar een vergroeiing zit zouden de zenuwen natuurlijk af en toe bekneld kunnen komen te zitten waardoor ze "tijdelijk" verlamd raakt, omdat het daar ook niet vast kan groeien blijft er irritatie.. maar ik neem aan dat de da daar wel mee bekend is, zo niet zou ik daar eens naar laten kijken, vergroeiing van het heiligbeen.
ellendig is het wel om je dier zo te zien en niet weten of hij pijn heeft of niet.. sterkte ermee in ieder geval !

Dat verhaal is mij ook bekend en wordt ook wel Lumbo-sacrale instabiliteit genoemd.

Sjalot schreef:

ranetje schreef:

Sjalot schreef:.... ons is verteld dat er twee dingen kunnen gebeuren: of alles groeit aan elkaar en de hond heeft daarna weinig last of de zenuwen raken bekneld en de hond krijgt verlammingsverschijnselen en raakt uiteindelijk helemaal verlamd. Omdat spondylose ongeneeslijk is zit er niks anders op dan de hond in te laten slapen.

Zo ken ik het verhaal ook.
Mijn laatste Teckel heeft acupunctuurbehandelingen gehad (4) en heeft daarna nog vrolijk rondgestapt en zijn G&G 3 gehaald

Hij is aan een slecht hart overleden en niet aan teruggekeerde verlammingen.

Zo ken ik ook een Bulldog met spondylose die uiteindelijk door hartfalen is bezweken, maar toen zat ik me wel te bedenken of het een met de ander te maken heeft. Onze Bulldog moet ook veel inspanning leveren om zich een beetje staande te houden, letterlijk en figuurlijk.

Ik geloof niet dat bij mijn hond zijn hart en zijn spondylose met elkaar te maken hadden.
Maar misschien is het niet altijd uit te sluiten.
Een Bulldog heeft nog wel een paar medische problemen heb ik begrepen?

ranetje schreef: Ik geloof niet dat bij mijn hond zijn hart en zijn spondylose met elkaar te maken hadden.
Maar misschien is het niet altijd uit te sluiten.
Een Bulldog heeft nog wel een paar medische problemen heb ik begrepen?

Ja....een paar maar....

Bedankt voor het meedenken allemaal

Op dit moment is hij nog te 'goed' om in te laten slapen. We voeren wel al gesprekken wat voor ons het moment zou zijn waarop dat wel de onvermijdelijke optie wordt.

Hij heeft nu nog volop zin en lol in het leven. Hij staat nog steeds te popelen als we naar buiten gaan. Ik heb jullie ook nog niet verteld hoe we daar mee om gaan: hij kan dus een paar minuten lopen en moet dan gaan zitten om te herstellen. We laten hem op die momenten in een bolderkar stappen, zodat we wel door kunnen lopen en hij gewoon mee kan. Even later geeft hij vaak zelf aan dat hij er weer klaar voor is, en dan stapt hij er uit en loopt weer een paar minuten zelf mee. Zo kan hij toch mee op de wandelingen, hij kan volop snuffelen tijdens de stukken die hij loopt en gaat hij zelf in en uit de kar naar behoefte.

We hebben ook niet de indruk dat hij pijn heeft. Daarvoor gaat hij nog veel te vrolijk door het leven. Bij pijn zou je toch kleine dingen moeten zien als druppels aan de neus, hijgen of iets dergelijks. Dat is niet het geval. Verder eet en drinkt hij goed (het blijft natuurlijk een labrador = kliko) en ook poepen en plassen gaat nog goed.

Overigens gaat het de laatste week weer heel langzaam, maar wel zeker beter. Hij loopt langer, herstelt sneller en is weer wat energieker. We krijgen stiekem weer wat hoop dat de ruggewervels toch aan elkaar aan het groeien zijn en er minder beknelling optreedt door de beweging in die wervels. We duimen dus!

Even een vrolijke update: het gaat weer goed met Bailiff

Samen met de DA en de fysiotherapeute (accupuncturiste) zijn we tot de conclusie gekomen dat het een hernia type 2 is geweest als gevolg van de spondylose. Simpel gezegd, het ruggemerg wordt door de vergroeiingen in de ruggewervels en de wrijving die dat geeft wat naar buiten geperst. Dat geeft dus hernia-achtige klachten.

Waarschijnlijk zijn nu de betreffende wervels voldoende aan elkaar gegroeid om de beweging ertussen te stoppen en treedt dus ook de hernia niet meer op.

Hij loopt weer lekker het rondje mee en heeft er ook weer helemaal zin in. Ik ben nu ontzettend blij dat we niet te snel hebben opgegeven...

Fijn om te lezen dat het weer goed gaat met hem. ik hoop dat er nog eenhele tijd mag volgen.

Daar houd ik van, van zulke berichten!

Fijn dat 't weer goed gaat
Hier een iersewolfshond met spondylose, gaat prima krijgt glucosamine en heeft enkele maanden geleden een kuur van 3 spuiten met laura bolin gehad(anabolen).
Met langere afstanden toch pijn en stijf en krijgt dan enkele dagen metacam. Maar ze lopt nog steeds happy en gelukkig mee

Zo nodig herhaal ik de anabolen gewoon.

Rea schreef:Fijn dat 't weer goed gaat
Hier een iersewolfshond met spondylose, gaat prima krijgt glucosamine en heeft enkele maanden geleden een kuur van 3 spuiten met laura bolin gehad(anabolen).
Met langere afstanden toch pijn en stijf en krijgt dan enkele dagen metacam. Maar ze lopt nog steeds happy en gelukkig mee

Zo nodig herhaal ik de anabolen gewoon.

Bailiff krijgt inderdaad ook al jaren Sashas Blend en heeft inmiddels 2 anabolenspuiten in zijn (aanzienlijk vermagerde) billen gekregen. We zien nu zijn bilpartij gelukkig weer groeien.

Goed nieuws! Ben blij voor jullie!
Hier geef ik glucomotion ter extra ondersteuning, wel niet voor spondylose maar voor de lumbo sacrale instabiliteit die Finn schijnt te hebben.. al merk ik er de laatste tijd weer weinig van gelukkig..
Geniet maar weer lekker van elkaar!

Goed nieuws