Het HondenForum

De hond van een vriendin van mij heeft erge problemen met eten, het is een herplaatser van anderhalf, de vorige eigenaren herkennen deze problemen niet, zeggen ze.

wat is het geval, de hond eet , en moet dan 90% van de tijd daarna overgeven, ook gaat het slikken erg moeilijk en moet ze vaak hoesten tijdens het eten.

het wordt steeds erger dus ze gaat ook zeker naar de dierenarts deze week, ze woont niet in nederland en kan geen nederlands , wel gebrekkig engels, en noemde het "oesophagus expansion" vrij vertaald dus .
Ze heeft ooit een dobermann gehad die dit ook had, vandaar dat ze denkt dat dat het is, maar goed zeker weten doet ze het niet vandaar naar de DA van de week.

ik kan er op internet niets over vinden in die zoekterm
maar ik ben erg nieuwsgierig wat het is of wat het kan zijn en dacht misschien dat iemand hier het bekent voorkomt of weet wat er bedoeld wordt.

Die term zegt me niks, de klachten wel. Dit heeft Kenzo al 2 jaar en hij heeft een chronische maagontsteking veroorzaakt dooor een voedselallergie.

MEGAOESOPHAGUS oftewel slokdarmverwijding.

Ben niet medisch onderlegd maar op deze pagina staat meer over slokdarmproblemen (o.a. ook verwijding van de slokdarm).
http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=479

gezien de klachten is het dan niet juist aannemelijker dat hij een slokdarm vernauwing heeft.
Mensen met b.v. slokdarmkanker hebben ook vaak deze klachten, omdat er een obstructie in de slokdarm zit.

het is een herplaatser van anderhalf, de vorige eigenaren herkennen deze problemen niet, zeggen ze.

Wat raar, ik zou haast zeggen dat ze liegen en dat het probleem de reden voor herplaatsing is geweest.

bedankt voor de antwoorden, alles is voor mij nu een stuk duidelijker
ze gaan volgende week naar de dierenarts, ben benieuwd wat er uit komt.

Is zoiets eigenlijk erfelijk mocht je met zo een hond willen fokken?

Wil de hond schreef:

het is een herplaatser van anderhalf, de vorige eigenaren herkennen deze problemen niet, zeggen ze.

Wat raar, ik zou haast zeggen dat ze liegen en dat het probleem de reden voor herplaatsing is geweest.

dat zou je denken, maar het eerste jaar was er niets aan de hand, later begon ze wat te hoesten bij het eten en hebben ze het eten hoger gezet, dat ging goed, ze zijn er daarom niet mee naar de dierenarts geweest, toen was er niets meer aan de hand. Toen ze net bij haar nieuwe eigenaren zat was er ook weinig aan de hand, Het lijkt erger te worden naarmate ze ouder wordt met name de laatste maand.

Volgens mij is het eten hoger zetten ook iets wat inderdaad aan wordt geraden bij megaoesophagus. Ik dacht dat dat ook een symptoom kon zijn, die megaoesophagus dus, van een andere onderliggen (spier?)ziekte.
Meen ik hoor, ik heb met Moos toen dingen erover opgezocht, maar dat is ook alweer een jaar geleden....

Moos schreef:Volgens mij is het eten hoger zetten ook iets wat inderdaad aan wordt geraden bij megaoesophagus. Ik dacht dat dat ook een symptoom kon zijn, die megaoesophagus dus, van een andere onderliggen (spier?)ziekte.
Meen ik hoor, ik heb met Moos toen dingen erover opgezocht, maar dat is ook alweer een jaar geleden....

ja het kan een symptoom zijn van idd een spierziekte, wat ik nu heb gevonden op internet kan de oorzaak heel divers zijn.

wat was er met Moos dan?

Inge O schreef:

Podenji schreef:
Is zoiets eigenlijk erfelijk mocht je met zo een hond willen fokken?

in het merendeel van de gevallen wel en het kan idd soms pas op oudere leeftijd ontwikkelen.

betekent dit dan dat de ouders drager zijn van deze afwijking? of is het "gewoon" aangeboren maar dan erfelijk voor zijn/haar nakomelingen?
oke ik weet niet zo goed hoe ik het moet zeggen, ik hoop dat je het zo begrijpt

Podenji schreef:

Moos schreef:Volgens mij is het eten hoger zetten ook iets wat inderdaad aan wordt geraden bij megaoesophagus. Ik dacht dat dat ook een symptoom kon zijn, die megaoesophagus dus, van een andere onderliggen (spier?)ziekte.
Meen ik hoor, ik heb met Moos toen dingen erover opgezocht, maar dat is ook alweer een jaar geleden....

ja het kan een symptoom zijn van idd een spierziekte, wat ik nu heb gevonden op internet kan de oorzaak heel divers zijn.

wat was er met Moos dan?

Moos had een stofwisselingsziekte waardoor zijn zenuwen het langzaam begaven. Soort spierziekte eigenlijk dus (zenuwen sturen spieren aan). De laatste maanden kon hij ook geen stukjes vlees ofzo meer 'verwerken', gaf dat ook op dan.
Hij werd voor de diagnose o.a verdacht van Myasthenia gravis, en ik meen dat een van de symptomen daarvan die slokdarmproblemen ook is. Dacht ik hoor.

Aha, ik dacht dat de hond dit al had toen ze haar kregen, maar als dit beetje bij beetje is ontwikkeld nadat ze haar al hadden zal het zo zijn dat de vorige eigenaars niets wisten van dit probleem.

Het gegeven dat het van een beetje tot steeds erger is gegaan klinkt verontrustend, omdat voor zover ik weet er weinig tot niets aan gedaan kan worden en als het op een gegeven moment té erg wordt er eigenlijk maar één oplossing is...

Wil de hond schreef:Aha, ik dacht dat de hond dit al had toen ze haar kregen, maar als dit beetje bij beetje is ontwikkeld nadat ze haar al hadden zal het zo zijn dat de vorige eigenaars niets wisten van dit probleem.

Het gegeven dat het van een beetje tot steeds erger is gegaan klinkt verontrustend, omdat voor zover ik weet er weinig tot niets aan gedaan kan worden en als het op een gegeven moment té erg wordt er eigenlijk maar één oplossing is...

ja ik vind het ook erg verontrustend, te meer omdat het dier pas 18 maanden is.
Of de oorzaak is later gekomen, de dierenarts kan hopelijk van de week meer vertellen. Ik weet ook niet in hoeverre ze bereid zijn om echt naar specialisten te gaan e.d. we moeten nu toch eerst afwachten wat de da zegt.
Ik weet van een fokker ( ander ras ) dat die eens een nest had met dit probleem, de pups die het hadden moesten allemaal ingeslapen worden , ze waren nog geen 10 weken oud.

Moos schreef:Moos had een stofwisselingsziekte waardoor zijn zenuwen het langzaam begaven. Soort spierziekte eigenlijk dus (zenuwen sturen spieren aan). De laatste maanden kon hij ook geen stukjes vlees ofzo meer 'verwerken', gaf dat ook op dan.
Hij werd voor de diagnose o.a verdacht van Myasthenia gravis, en ik meen dat een van de symptomen daarvan die slokdarmproblemen ook is. Dacht ik hoor.

jeetje wat erg
en wat je zegt klopt, myasthenia gravis heeft megaoesophagus als symptoom.

Podenji schreef: Ik weet van een fokker ( ander ras ) dat die eens een nest had met dit probleem, de pups die het hadden moesten allemaal ingeslapen worden , ze waren nog geen 10 weken oud.

Bij zulke jonge pups gaat het bij megaoesophagus in bijna alle gevallen om bloedvaten die om de slokdarm heenzitten, waardoor deze deels afgeknepen wordt. Het openbaart zich dan op het moment dat ze vast voedsel gaan krijgen: melk kan er wel door heen maar brokjes niet, en die geven ze dus weer op.

Dat is overigens meteen de enige variant waar een duidelijk behandelingsplan voor is: zo lang mogelijk laten opgroeien met vloeibaar voesel en dan zodra de pup oud genoeg is opereren en de betreffende bloedvaten verwijderen. De prognose is dan goed. Als dit bij deze fokker het geval was was het dus de beslissing van de fokker om de pups in te laten slapen, niet iets onvermijdelijks.

Megaoesophagus bij een hond van 18 maanden is helaas veel zorgelijker. De slokdarm geneest namelijk amper dus opereren kan haast niet. Ik hoop dat alles meevalt.

Kees

Inge O schreef: dat van die bloedvaten snap ik eigenlijk niet zo goed : een slokdarm wordt toch niet wijder doordat er bloedvaten omheen knellen?

Nee, die wordt dan afgekneld. Het betreft dan een aangeboren aandoening: persisterende rechter aortaboog.

Meer info: http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=161

Inge O schreef:

bulletjebe schreef:

Inge O schreef: dat van die bloedvaten snap ik eigenlijk niet zo goed : een slokdarm wordt toch niet wijder doordat er bloedvaten omheen knellen?

Nee, die wordt dan afgekneld. Het betreft dan een aangeboren aandoening: persisterende rechter aortaboog.

Meer info: http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=161

ja, maar dat is weer een andere afwijking . ik zag alleen niet wat kees bedoelde waar hij liet verstaan dat een operatie bij een volwassen hond een optie zou zijn - zou er makkelijk aan slokdarmweefsel kunnen geopereerd worden. en dat begrijp ik dus niet, want het gaat immers om een verlamming van de slokdarm, niet een afknelling ?

Bij zulke jonge pups is het een andere oorzaak (namelijk het afknellen van de slokdarm) die tot hetzelfde probleem leidt (doordat het voedsel niet verder kan zet de slokdarm uit: megaoesophagus). Hier is opereren een goede optie, omdat je de slokdarm zelf niet beschadigt. Op het moment dat de afknelling weg is, is ook de druk weg en zal de slokdarm zijn 'normale' vorm ongeveer weer aannemen. Verder groeit het hondje dan nog dus zelfs als de slokdarm nog steeds een beetje verwijd is kan dat door de groei wel gecompenseerd worden.

Voor zover ik begrepen heb is wel geprobeerd volwassen honden te opereren, door de slokdarm weer smaller te maken door zeg maar longitudinaal een streep weefsel weg te halen en de zijden dan weer aan elkaar te hechten. Maar dat heeft geen zin omdat dat dus nooit genezen zal. Voor zover ik begrepen heb dan

Kees

Ook bij bvb de Duitse Herder schijnt het een meer dan gemiddeld voorkomend gebrek te zijn.