Maandag kwam ik thuis en mijn moeder belde om te zeggen dat hij de hele ochtend heeft lopen braken. Ik veranderde gelijk in Piet Paniek!
Gelijk de DA gebeld en anderhalf uur later konden we komen.. Wat duren die anderhalf uur dan toch lang zeg! Heb ondertussen nog een flinke huilbui gehad, want dacht echt dat ik hem kwijt was
De DA heeft eerst zijn buik opgevoeld en voelde niks vreemds of abnormaals. Wel waren zijn tanden slecht (tandsteen), maar dat was vorig jaar ook. Alleen durft ze hem niet meer onder narcose te brengen om het weg te halen, want de laatste keer dat hij onder narcose was voor zijn tanden, kwam hij er heel erg slecht uit.
Toen moesten we even een plasje op gaan vangen, dat duurde even, maar uiteindelijk hadden we een beetje
Ze heeft met een stripje gekeken en godzijdank was daarop niks vreemds te zien. Alleen bloed in de urine wat kan wijzen op een infectie die hoogstwaarschijnlijk in de maag zit. Dus tien dagen antibiotica gekregen en iets tegen het braken.. Volgende week donderdag moet hij weer terug..

TARAK
