Het HondenForum

Ja en dan hoop je dat je alles gehad hebt, krijgt Tomas een aanval, waarschijnlijk epilepsie.Ik was al zo blij dat hij die, sinds ik ben gestopt met laten enten, niet meer kreeg.Ik denk dat het de spanning van de laatste dagen is, ben er echter niet blij mee, al zijn de aanvallen niet zo zwaar dat hij helemaal van de wereld is, ze duren erg lang, deze vooral, en het is vreselijk sneu om te zien.Hij is nog steeds niet helemaal fit en we zijn nu drie uur later.
Van mij mag de narigheid nu wel ophouden.

Jeetje, wat erg allemaal! Heel veel sterkte ermee, ik hoop dat hij snel zich weer wat beter voelt.

jee das minder. Heb een hond gehad die zeer last had van zware aanvallen en heftig aan de medicijnen zat en nu heb ik Bine die het ook heeft maar gelukkig in lichte maten en nog geen medicijnen nodig heeft. Ik weet wat je meemaakt. Bij Beertje(de eerste waar ik het over heb) kon het zelfs wel 2 dagen duren voor ze zichzelf weer helemaal was.

Maar als ze er heel lang in blijft moet je toch de DA even inschakelen hoor en zowiezo een logboekje bijhouden. Aan een epeleptische aanval kan het dier namelijk niet doodgaan maar wel aan de complicaties die tijdens een aanval kunnen onstaan.
Op de onderstaande link kan je eventueel info over epelepsie vinden.
http://www.epilepsiebijhonden.nl/

Wat rot Marie-Josée
Krijgt hij vaak aanvallen en zit hij op medicatie?

Spanning kan zeker hebben bijgedragen tot deze narigheid.
Je weet waar je terecht kan voor vragen hé? (www.epilepsiebijhonden.nl)

Sterkte hoor! Je hebt nu wel even genoeg gehad dacht ik zo

We zijn ooit een geweldige hond kwijtgeraakt aan epilepsie dus ik hou Tomas met argusogen in de gaten.
De diagnose epilepsie wordt vaak te snel gesteld, dus ik blijf aan de voorzichtige kant.De vorige keer is echter uitgebreid bloedonderzoek gedaan en dat wees geen andere oorzaak aan.
Hij was nog wel bij, kwijlde en trilde, verstarde en had verwijde pupillen al weet ik van Bruno dat dat ook van pijn kan zijn.Het duurde minstens 5 minuten voor hij weer aanspreekbaar was.Hij lijkt nog wat overgevoelig en wantrouwig dus we zorgen voor rust om hem heen.
Er zit gelukkig geen regelmaat in de komst van de aanvallen, de vorige is al weer een jaar geleden geloof ik.Aan medicatie begin ik dus nog niet, dat stel ik hoe dan ook zo lang mogelijk uit.
Ik vind het eng worden, zo vaak als dat hier al voor is gekomen.Martins boxer kreeg op zijn oude dag aanvallen, Falco kreeg zelfs clusters, Bruno had ook een soort aanvallen en nu Tomas.....Bruno heeft ze overigens nooit meer gehad nadat ik ben gestopt met de entingen.

Heel vervelend nu, maar toch denk ik dat alles wel een invloed gehad kan hebben.
Honden die er gevoelig voor zijn kunnen door verschillende oorzaken getriggerd worden.
Wie zegt dat de spanning en 't overlijden van Bruno niet net de druppel is geweest bij Tomas.

Teun hier hoef ik een tijdje z'n gang te laten gaan en brood te laten eten en dan is 't bij hem weer raak.
Let ik erop dat hij daarvoor de kans niet krijgt zitten er maanden en maanden tussen.
Ik pieker er niet over om hem op medicatie te zetten.
Hij heeft dan meestal 2 aanvallen achter elkaar, herstelt vlug nadien en is er dan weer een hele tijd vanaf.

Ook voor Tomas is er nu 't een en ander veranderd, ook voor hem een lege plek. Dus al met al kan dat best wel eens de druppel zijn geweest.

Wat vervelend!
Maar:

Marie-Josée schreef:De diagnose epilepsie wordt vaak te snel gesteld, dus ik blijf aan de voorzichtige kant.De vorige keer is echter uitgebreid bloedonderzoek gedaan en dat wees geen andere oorzaak aan.

Waarom denk/zeg je dat?
Ik heb namelijk wel eens de indruk dat het andersom is?

Ach MJ toch....het zit je niet mee.
Als je binnenkort een keer afleiding wil kunnen we wel een keer gaan lopen?

Marjoleine schreef:Wat vervelend!
Maar:

Marie-Josée schreef:De diagnose epilepsie wordt vaak te snel gesteld, dus ik blijf aan de voorzichtige kant.De vorige keer is echter uitgebreid bloedonderzoek gedaan en dat wees geen andere oorzaak aan.

Waarom denk/zeg je dat?
Ik heb namelijk wel eens de indruk dat het andersom is?

Marie-Josée heeft gelijk.
Als een hond omvalt komt de diagnose epilepsie al heel snel om de hoek kijken zonder dat er voldoende onderzoeken zijn gedaan.
Soms wordt de diagnose zelfs telefonisch gesteld :N:

ranetje schreef:

Marjoleine schreef: Waarom denk/zeg je dat?
Ik heb namelijk wel eens de indruk dat het andersom is?

Marie-Josée heeft gelijk.
Als een hond omvalt komt de diagnose epilepsie al heel snel om de hoek kijken zonder dat er voldoende onderzoeken zijn gedaan.
Soms wordt de diagnose zelfs telefonisch gesteld :N:

Ja, dat is natuurlijk belachelijk.
Ik ken inderdaad ook gevallen waarvan men een hond als epileptisch bestempeld en die zo de database ingaat, met alle gevolgen voor de nakomelingen van dien, terwijl die hond ooit één aanval heeft gehad waarvan niet duidelijk was of het wel epi was.

Maar ik hoor ook van extreme angst en verstarring van honden, waarbij gezegd wordt dat er een link is met epi.
Dat was eigenlijk wat in me afvroeg, want ook experts zeggen dat die link er is.
Alleen hoor je daar zelden iets over.

En dat zou dan dus primaire epi betreffen.

Marjoleine schreef:

ranetje schreef:

Marjoleine schreef: Waarom denk/zeg je dat?
Ik heb namelijk wel eens de indruk dat het andersom is?

Marie-Josée heeft gelijk.
Als een hond omvalt komt de diagnose epilepsie al heel snel om de hoek kijken zonder dat er voldoende onderzoeken zijn gedaan.
Soms wordt de diagnose zelfs telefonisch gesteld :N:

Ja, dat is natuurlijk belachelijk.
Ik ken inderdaad ook gevallen waarvan men een hond als epileptisch bestempeld en die zo de database ingaat, met alle gevolgen voor de nakomelingen van dien, terwijl die hond ooit één aanval heeft gehad waarvan niet duidelijk was of het wel epi was.

Maar ik hoor ook van extreme angst en verstarring van honden, waarbij gezegd wordt dat er een link is met epi.
Dat was eigenlijk wat in me afvroeg, want ook experts zeggen dat die link er is.
Alleen hoor je daar zelden iets over.

En dat zou dan dus primaire epi betreffen.

Extreme angst en verstarring doen mij eigelijk eerder denken aan kennelsyndroom
Tenzij het incidenteel optreedt.
Maar dan zou een bloedonderzoek wel eens iets heel anders uit kunnen wijzen. (bijv. schildklier, dacht ik. Daar kan ook een erfelijke factor in zitten). Dan zaou je dat secundaire epi kunnen/moeten noemen.

Wat diagnose en database betreft.................
Als je epi bij een hond hebt meegemaakt, wil je zo voorzichtig zijn als maar enigszins mogelijk is iom te voorkomen dat het wordt doorgegeven in de volgende generatie.
Bovendien kan de achterliggende oorzaak van een aanval ook weer erfelijk zijn en dan moet je zo'n hond naar mijn mening alsnog uitsluiten van de fok.

Maar we gaan nu wel off topic

Ik hoop dat hij snel opknapt.

Jeetje Marie-Josee, je krijgt het momenteel wel zwaar te verduren. Hopelijk blijft het bij deze ene aanval.

Ships, nu dit weer.
Het zit je niet mee de laatste tijd.
Sterkte en beterschap met Tomas.

ranetje schreef:Extreme angst en verstarring doen mij eigelijk eerder denken aan kennelsyndroom
Tenzij het incidenteel optreedt.
Maar dan zou een bloedonderzoek wel eens iets heel anders uit kunnen wijzen. (bijv. schildklier, dacht ik. Daar kan ook een erfelijke factor in zitten). Dan zaou je dat secundaire epi kunnen/moeten noemen.

Wat diagnose en database betreft.................
Als je epi bij een hond hebt meegemaakt, wil je zo voorzichtig zijn als maar enigszins mogelijk is iom te voorkomen dat het wordt doorgegeven in de volgende generatie.
Bovendien kan de achterliggende oorzaak van een aanval ook weer erfelijk zijn en dan moet je zo'n hond naar mijn mening alsnog uitsluiten van de fok.

Maar we gaan nu wel off topic

Ja, het gaat dan over incidenteel gedrag.
Angst speelt bij veel rassen en er wordt steeds vaker gesuggereerd dat dat op epi zou kunnen wijzen, zeker als dat al in zo'n ras voorkomt.

Uiteraard moet je alles doen om te voorkomen dat zich epi voordoet trouwens!
Alleen: hoe vererft het?
Als we dat nou eens wisten...

Kun je epi daadwerkelijk vaststellen uit bloedonderzoek?
Dat wist ik niet. Hoe werkt dat?

Inderdaad off-topic, sorry MJ, misschien topic splitsen?

Marjoleine schreef: Uiteraard moet je alles doen om te voorkomen dat zich epi voordoet trouwens!
Alleen: hoe vererft het?
Als we dat nou eens wisten...

Kun je epi daadwerkelijk vaststellen uit bloedonderzoek?
Dat wist ik niet. Hoe werkt dat?

Hoe het vererft weet men nog niet maar men is wel uitgebreid bezig met onderzoek naar het gen.http://www.koirangeenit.fi:80/index.php ... tegory&id= 18&Itemid=44
Hier kan je daar meer info over vinden.Hier staat tevens een vragen lijst over wat hiervoor allemaal al is gedaan om deze diagnose te hebben en dat zijn de standaard onderzoeken.

En alleen secundaire epilepsie kunnen ze met een bloedtest vaststellen. Daarom is het altijd belangrijk om een logboek bij te houden van de aanloop naar de aanvallen, de aanval zelf en na de aanval. Als je dit volgens de regels doet van een speciaal boekje over epilepsie bij honden die de meeste dierenarsten wel hebben kan je het hele verloop goed duidelijk opschrijven waar de DA heel veel aan kan hebben. Bij twijfel kan het zelfs zijn bij regelmatige heftige aanvallen dat ze een observatie voorstellen maar dit is alleen mogelijk als zo'n aanval bijna elke dag of om de dag gebeuren. Soms wil men ook wel eens observatie via cams doen maar trek dan je porto maar open.

Marin schreef:

Marjoleine schreef: Uiteraard moet je alles doen om te voorkomen dat zich epi voordoet trouwens!
Alleen: hoe vererft het?
Als we dat nou eens wisten...

Kun je epi daadwerkelijk vaststellen uit bloedonderzoek?
Dat wist ik niet. Hoe werkt dat?

Hoe het vererft weet men nog niet maar men is wel uitgebreid bezig met onderzoek naar het gen.http://www.koirangeenit.fi:80/index.php ... tegory&id= 18&Itemid=44
Hier kan je daar meer info over vinden.Hier staat tevens een vragen lijst over wat hiervoor allemaal al is gedaan om deze diagnose te hebben en dat zijn de standaard onderzoeken.

En alleen secundaire epilepsie kunnen ze met een bloedtest vaststellen. Daarom is het altijd belangrijk om een logboek bij te houden van de aanloop naar de aanvallen, de aanval zelf en na de aanval. Als je dit volgens de regels doet van een speciaal boekje over epilepsie bij honden die de meeste dierenarsten wel hebben kan je het hele verloop goed duidelijk opschrijven waar de DA heel veel aan kan hebben. Bij twijfel kan het zelfs zijn bij regelmatige heftige aanvallen dat ze een observatie voorstellen maar dit is alleen mogelijk als zo'n aanval bijna elke dag of om de dag gebeuren. Soms wil men ook wel eens observatie via cams doen maar trek dan je porto maar open.

Klopt.
En als er niets wordt gevonden wordt zo nodig behandeld alsof het primaire epilepsie is.( Bijv. bij clusteren of veelvuldige aanvallen)
Maar ook dan ben je eigenlijk nog in het duister bezig.

Inge schreef:Ach MJ toch....het zit je niet mee.
Als je binnenkort een keer afleiding wil kunnen we wel een keer gaan lopen?

Graag

Marjoleine schreef:Inderdaad off-topic, sorry MJ, misschien topic splitsen?

Nee wat mij betreft hoeft dat niet, alle info en alle ervaringen zijn altijd welkom

Kan niet op he bij jullie, echt rottig. Ze kunnen inderdaad er uren last van hebben. Als Ivan een aanval had, was hij de hele dag bekaf daarna.
Sterkte ermee.

Nou ja zeg.... nu is het wel genoeg he?
Jullie krijgen het wel te verduren de afgelopen tijd.
Hoop dat tomas snel herstelt en dat het nu klaar is met al die pech.

Vreselijk. Sterkte hoor.

Jeetje zeg, het zit je niet mee he?
Ik hoop dat er gauw een einde aan alle narigheid komt.
Sterkte!