Lieve Charlie,
Op 2 april 94 zag je het levenslicht, ongeveer 5 weken later op een avondmarkt in Tielt heb je mijn hart gestolen. We zaten met jou op een terras en konden maar geen naam bedenken, het café noemde Charly's en het was snel beslist, we noemden je Charlie hoewel je een meisje bent.
We verwittigden de buren dat je 's nachts wel wat lawaai kon maken, gelukkig maar want je hebt dat 2 weken volgehouden. Je hebt er 3 weken over gedaan vooraleer je wou meelopen aan de leiband van zodra we die aandeden zette je je neer op je poep en wou je noch vooruit noch achteruit, enkele kilo's snoepjes en lieve woordjes later besefte je dat die leiband betekende dat je mee mocht.
Toen brak de dag aan dat je klaar was voor de eerste puppyles en dat vond je heel plezant, het vrouwke moest dan nog meer leren dan jij want je was het eerste hondje waarmee ik getraind heb. En ik kon de lessen niet vergeten want op de dagen dat er les was zat je klaar aan de voordeur om te vertrekken.
Je was aanwezig op mijn huwelijksfeest. Ongeveer diezelfde periode kwam de langspeelfilm van de flinstones uit en je werd knettergek toen we"jabbedabbedoe" naar je riepen.
We woonden in het begin op een appartement en toen we verhuisden naar een huis hadden we plaats voor een vriendinnetje voor jou: Billy, ook een meisje. In het begin moest je van geen liefde weten, je duwde Billy zelfs van de zetel, maar al snel werden jullie goede vriendjes.
Toen je ongeveer 4 jaar was hadden we graag puppy's van je gehad want je was een prachtige hond met een schitterend karakter, maar het heeft niet mogen zijn hoewel jij je best deed hadden we een dom manneke te pakken, hij probeerde via je oor, bovenop je kopke maar vond het juiste gaatje niet gevolg geen puppy's. Door de echtscheiding kwam het er niet meer van dus heb je geen kleintjes gehad. Billy bleef bij je ex-baasje, jij bleef gelukkig bij mij.
Toen je ongeveer 7 jaar was kwam Droopy erbij, een Duitse herder, mijn kinderdroom, maar je wou Droopy niet aanvaarden en werd onzindelijk in huis en ik wist niet hoe ik je terug op het goede pad kon brengen. Door de breuk aan zijn pootje had Droopy enorm veel zorg nodig en ontbrak het je waarschijnlijk aan voldoende aandacht. Mijn vriendin was in jou geïnteresseerd en na wat overleg kon je bij haar terecht en daar ben je behandeld als een echte koningin. Je had je zegen zetel, je mocht overal mee naartoe. Je stond terug in het middelpunt van de belangstelling en je voelde je terug in je nopjes. Toen ze twee jaar later een zoontje Bryan erbij kregen was dat voor jou geen probleem want ook bij deze blijde gebeurtenis werd je betrokken, je naam staat zelfs vermeld op het geboortekaartje.
Je nieuwe baasje werd helemaal verliefd op jou en jij op hem! Je was een echte hartenbreker en wist met je blik iedereen naar je pootjes te zetten.
Je sliep bij hen op de kamer en als het vrouwke vroeg op moest om te gaan werken sloop je lekker op haar plaats en sliep je verder bij het baaske alsof dat de normaalste zaak van de wereld was.
De periode dat Droopy naar de hondenschool ging, ben je ook terug naar school geweest en buiten het apporteren kwam je er uitmuntend uit. Je bent een hondje waar menig hondenliefhebber maar kan van dromen, met een superlief karakter, zeer gehoorzaam, een grote knuffelbeer.
Mensen die het niet goed meenden met ons wees je af, je mensenkennis was volledig correct.
Op 9 oktober ging het mis, ik was bij jullie op bezoek en je lag tussen ons te slapen toen je plotseling naar adem hapte en even het bewustzijn verloor. We zijn onmiddellijk naar de dierenarts gegaan en je bent daar een nachtje gebleven maar je herstelde niet meer. Je doolde rond in de kamer, ging van het ene hoekje naar het andere en had geen rust meer.
Vandaag op 23 oktober hebben we je laten inslapen. Met veel pijn in ons hart hebben we je laten gaan.
RUST ZACHT, LIEVE CHARLIE, JE ZAL ALTIJD EEN PLAATSJE IN ONS HART BLIJVEN HOUDEN. WE GAAN JE MISSEN LIEVE MEID.
