alweer 3 jaar geleden
Geplaatst: 23 okt 2008 09:16
Vandaag is het al weer 3 jaar geleden dat ik afscheid moest nemen van mijn lieve meisje.
Wat als een heerlijke dag begon, eindigde in een horror.
We gingen van de GoldenRetrieverClub wandelen.
Een heerlijke wandeling in het begin.
s'morgens was er nog niks met mijn meis aan de hand, ze vermaakte zich prima en ze heeft tot halverwege de wandeling zich heerlijk vermaakt zoals een golden betaamt.
Lekker rennen, in de modder liggen, door het water poedelen.
Tot halverwege de wandeling, midden in het bos, werd ze moe, ze kon niet meer, blauwe tong en we vertrouwden het niet.
Gedragen tot de wandeling was afgelopen, we konden niet anders.
Eenmaal thuis de dierenarts gebeld, we konden gelijk komen.
Er was inmiddels ook nog bloed uit haar bekje gaan lekken.
Een vreselijk gezicht.
Eenmaal bij de dierenarts bleek dat ze acuut een hartritmestoornis had en ze had het erg benauwd en moest aan de zuurstof,
De zuurstof moest meer en meer worden opgehoogd en uiteindelijk is ze gestikt.
Nooit zal ik dit beeld vergeten.
Lieve Kyra je was mijn meisje die in een heel moeilijke periode bij mij is gekomen.
Dankzij jou ben ik uit die periode gekomen, en wat een pret was het toen Yvar erbij kwam.
Twee heerlijke honden die samen heel wat pret maakten en heel wat streken samen gingen uithalen.
Ik heb wat om jullie samen gelachen.
Mijn lieve Kyra ik mis je nog steeds elke dag, het zal wel nooit echt overgaan, die pijn.
Dag mijn meisje, ooit hoop ik je weer te zien.
Wat als een heerlijke dag begon, eindigde in een horror.
We gingen van de GoldenRetrieverClub wandelen.
Een heerlijke wandeling in het begin.
s'morgens was er nog niks met mijn meis aan de hand, ze vermaakte zich prima en ze heeft tot halverwege de wandeling zich heerlijk vermaakt zoals een golden betaamt.
Lekker rennen, in de modder liggen, door het water poedelen.
Tot halverwege de wandeling, midden in het bos, werd ze moe, ze kon niet meer, blauwe tong en we vertrouwden het niet.
Gedragen tot de wandeling was afgelopen, we konden niet anders.
Eenmaal thuis de dierenarts gebeld, we konden gelijk komen.
Er was inmiddels ook nog bloed uit haar bekje gaan lekken.
Een vreselijk gezicht.
Eenmaal bij de dierenarts bleek dat ze acuut een hartritmestoornis had en ze had het erg benauwd en moest aan de zuurstof,
De zuurstof moest meer en meer worden opgehoogd en uiteindelijk is ze gestikt.
Nooit zal ik dit beeld vergeten.
Lieve Kyra je was mijn meisje die in een heel moeilijke periode bij mij is gekomen.
Dankzij jou ben ik uit die periode gekomen, en wat een pret was het toen Yvar erbij kwam.
Twee heerlijke honden die samen heel wat pret maakten en heel wat streken samen gingen uithalen.
Ik heb wat om jullie samen gelachen.
Mijn lieve Kyra ik mis je nog steeds elke dag, het zal wel nooit echt overgaan, die pijn.
Dag mijn meisje, ooit hoop ik je weer te zien.
