6 jaar geleden vonden we je, een klein hongerig zwervertje. Je liep al een paar dagen rond de flat, hoorden we later. We zouden even iets gaan eten en jij zocht ons uit. Nadat ik boven wat brokjes en water was gaan halen, bleek dat je je heerlijk op schoot had genesteld en eigenlijk niet van plan was die weer te verlaten.
We hebben je eventjes geparkeerd in de garage met eten en drinken en we hebben je mee naar boven genomen toen we weer thuiskwamen.
Voor je eigen veiligheid hadden we je in een grote bench gestopt, maar dat vond je na een uurtje wel genoeg. Je wilde bij die grote hond. Marcos was je grote vriend en Willow je speelmaatje. Samen met Isa rende je het hele huis door, later toen we verhuisd waren, denderden jullie samen van boven naar beneden. Saampjes met het kattenluik spelen..... horendol maakten jullie het samen. Als je iets wilde kon je urenlang zeuren, net zolang tot je het had.
Melkkuipjes jatten, je pootjes in een melkbeker stoppen, zodra je daar kans toe zag. Als er vla uit de koelkast kwam, stond je vooraan in de rij en de honden moesten niet denken dat zij iets kregen.
Gisterenavond werd ik gebeld dat je was gevonden. Ik kon het niet geloven en ben gelijk in de auto gesprongen om je te identificeren en op te halen. Je was het echt......
Lieve, lieve Spits, kleine grote rotkat, met je streekjes. Nooit meer zul je op me wachten als ik thuiskom. Nooit meer zul je zeuren om vlees, als de honden dat ook krijgen. Nooit meer samen met jou in bed slapen. Jij bovenop me en pootjes gevend. Ik mis je gekke vent....
Vanmiddag heb ik je weggebracht, vrijdag mag je weer thuiskomen. Voorgoed. Op een plekje, wat speciaal voor jou is.

Spits Mei 2002 - 14-10-2008.


Dag lief monstertje, ik mis je en ik hou van je.
Dag lieve Spits, je bent in mijn hart gebakken kleine vent.















TARAK
