Het HondenForum

omdat sien de laatste maanden toch wel wat slechter is gaan lopen ( hinkje) maar weer eens naar de orthopheed getogen. Foto's laten maken, geen verschil constateerbaar met een jaar geleden.

Sien wordt verdacht van LPC, absolute zekerheid hebben we niet, dan zouden we eerst een botscan moeten laten maken. Maar de orthopeed vindt dat er voldoende aanwijzingen zijn voor een operatie ( afwijking foto's, algemeen beeld ) , en hij geeft haar dan 85 % kans op verbetering van het hinkje, de slijtage zou er niet beter van worden.

Ik zie enorm op tegen de weken rust die ze dan moet krijgen. Aan de andere kant, weken vallen bij jaren in het niet. pf...

Voordeel is dat ik niet onmiddellijk hoef te beslissen, het is geen kwestie van nu of nooit.

Heeft iemand er ervaring mee ?

Ik vind 85% zeker de moeite waard om het te doen

chrico schreef:Ik vind 85% zeker de moeite waard om het te doen

ja, dat zou je wel zeggen zo. Maar sien vier tot zes weken in een bench .. pff ....

Dat word even door de zure appel heenbijten maar dat gaat je vast lukken. Je zal haar geestelijk wat meer moeten vermoeien wil zij het volhouden. Heb het hier ook gezien, ik ging langs uitlaatplekken rijden in de auto, langs andere spannende plekken, even plassen en poepen en weer naar huis. Hij sliep als een blok

chrico schreef:Dat word even door de zure appel heenbijten maar dat gaat je vast lukken. Je zal haar geestelijk wat meer moeten vermoeien wil zij het volhouden. Heb het hier ook gezien, ik ging langs uitlaatplekken rijden in de auto, langs andere spannende plekken, even plassen en poepen en weer naar huis. Hij sliep als een blok

Maar sien is denk ik een totaal ander type hond, haar bewegingsbehoefte is minimaal de optelsom van die van de overige honden die we hebben

Hmmm, wat versta je precies onder een hinkje? Hoeveel last heeft ze ervan?

Kaya is geopereerd aan LPC toen ze 1,5 jaar was en de revalidatieperiode valt dus echt niet mee. In totaal kwam het bij Kaya op 10 weken, omdat ze na 8 weken rust toch weer begon te manken.

Operatie is overigens uitstekend geslaagd, alleen heeft ze natuurlijk wel artrose, maar dat had ze al voor de operatie.

Voor 'een hinkje zo nu en dan' zou ik de operatie niet laten uitvoeren. Wél als Sien er duidelijk veel last van heeft.
Hoe oud is Sien ook alweer?

Ze hoeven overigens echt niet 4 weken in een bench hoor. Vooral de eerste week / twee weken echt rust is belangrijk. Ik had een soort kippenren in de huiskamer gezet en Kaya zat ook onder de kalmeringsmiddelen, want anders was het geen doen.
Daarna mag je alweer gaan opbouwen, maar ja... inderdaad met 5 minuten per wandeling. Dus al met al is het geen fijne periode en m.i. alleen de moeite waard als de hond er serieus goed last van heeft.

Ik begrijp je dilemma. Cleo zou onmogelijk benchrust kunnen krijgen. Zij kan uberhaubt niet zonder bewegen en opsluiten of vastzetten is al helemaal onmogelijk. Eva zou dat nog beter aankunnen dan Cleo.

Wat voor soort hupje heeft ze precies? Cleo heeft ook heel soms een soort patella-achtige hupsje met haar achterpoten. Wij denken dat er leishmania zit.

Ik zou zelf alleen de afweging maken als de hond in kwestie op het moment echt minder kwaliteit van leven heeft. Dus niet meer kan doen wat hij/zij het liefste doet of domweg pijn heeft/aangeeft.
Toen ik anderhalf jaar geleden besloot om Billy (toen bijna acht jaar) te laten opereren aan zijn knie gaf het feit dat zijn kwaliteit van leven absoluut zou verbeteren de doorslag. Hij is een 'doenerige' hond, spelen, zwemmen, rennen en dat zou hij - nou de operatie - allemaal gewoon weer kunnen doen. De prognose was dan ook heel goed (een dikke 9, volgens de orthopeed).
Ik heb wel gekozen voor de operatie met de kortste revalidatie-tijd, alleen iets van 6 weken lijnrust, gelukkig hoefde hij niet in de bench.
Ben nog steeds blij met mijn beslissing.

ik ben het met Rami eens, de kwaliteit van leven staat voorop.
Toen Ivan geopereerd was aan zijn poot moest hij ook 4 weken absolute rust. Ja wat een ramp, Ivan is een overactieve labrador dus het was niet leuk, maar voor hem was het gewoon noodzakelijk. Je bent dan de hele dag bezig hem wat te vermaken. Maar goed, het is allemaal goed gegaan en zijn poot is helemaal genezen.
Ik vind het belangrijkste altijd of de hond ook echt pijn heeft. Zo ja, altijd doen.

ik zal proberen het te beschrijven. Het is een soort door het linker voorpootje zakken. Soms is het erger, en dan denk ik, hup, aan de lijn jij, dit is niks. En soms lijkt het wel zo goed als afwezig. Dat laatste komt steeds minder vaak voor, en het eerste steeds vaker. Otewel, het lijkt langzaam maar zeker erger te worden, met af en toe onverklaarbare uitschieters de ene of de andere kant op. Onverklaarbaar omdat er niet altijd een echt verband met het soort beweging en de hoeveelheid beweging lijkt te zijn.

Het klinkt misschien verwarrend, maar dat is het voor mij ook. Sien lijkt overal door heen te knallen, en tot voor kort dacht ik dat ze er zelf weinig last van had. Maar ik merk soms toch ook dat ze het pootje onlast bij staan. Niet vaak, maar het komt voor.

Ook stijfheid bij opstaan, maar dit zou, begrijp ik slijtage zijn, en wordt door een operatie niet verholpen, eerder erger.

Caro. schreef: Ze hoeven overigens echt niet 4 weken in een bench hoor. Vooral de eerste week / twee weken echt rust is belangrijk. .

als ik sien een dag of twee aan de lijn hou, vliegt ze hier de kamer rond, springt over de bank en de tafel, en gaat wild stoeien met spok of micron als hij er is. Terwijl ze normaal de rust zelve is ( in huis . )

Het wordt echt ongelooflijk moeilijk haar rustig te houden, ik kan bijna niks anders verzinnen dan continu in de bench, al zou rustmedicatie misschien ook kunnen helpen.

Ik ken Sien verder niet Jan, maar ik vind 85% procent wel de moeite waard.
Net als Whera al zei zou ik haar proberen geestelijk wat meer *aktief* proberen te houden met de voorbeelden die zij aangaf.
Misschien vind ze denkspelletjes leuk?
Die heb ik 2 liggen en je mag ze lenen van mij wanneer je besluit haar te laten opereren. (dan stuur ik ze gewoon op).
Ik doe er momenteel toch niet veel mee.
Sterkte met het nemen van de juiste beslissing voor Sien.

MARC_S schreef:IkWat voor soort hupje heeft ze precies? Cleo heeft ook heel soms een soort patella-achtige hupsje met haar achterpoten. Wij denken dat er leishmania zit.

overigens heb ik haar ruim een jaar geleden vanwege het hupje al op de bekende ziektes laten testen, uitslag negatief. Aangezien er ook een afwijking op de foto te zien is, lijkt het erop dat het dat niet kan zijn.

wendy71 schreef:Misschien vind ze denkspelletjes leuk?
Die heb ik 2 liggen en je mag ze lenen van mij wanneer je besluit haar te laten opereren. (dan stuur ik ze gewoon op).:

Dat is aardig aangeboden. Ik heb geen idee of ze het leukzou vinden, ik hou het in gedachte.

Maar idd, ik zou zulke dingen kunnen gaan proberen om haar toch nog wat kwaliteit van leven te geven.

ik heb ook iets van: als dat revalidatieproces om de een of andere reden niet goed gaat, b.v. omdat ze veel te zwaar gaat belasten als ze mag gaan bewegen, of omdat ze helemaal gek wordt in die bench ...wat is het resultaat dan van zo'n ingreep

Rami schreef:Ik zou zelf alleen de afweging maken als de hond in kwestie op het moment echt minder kwaliteit van leven heeft. Dus niet meer kan doen wat hij/zij het liefste doet of domweg pijn heeft/aangeeft.

het enige wat ik echt niet meer durf te doen, is het ballete in het water gooien op zo'n manier dat ze met een aanloop een verre sprong maakt. Ze vindt het een van de leukste dingen om te doen, maar ik geloof dat ze er last van krijgt.

Verder doe ik voorzichtig met het balletje, heb een speciale werptechniek waarvan ik geloof dat het haar gewrichten doorgaans minimaal belast,

Weet niet of maar raak gooien er wel in gaat zitten na een operatie

Zoie schreef:

wendy71 schreef:Misschien vind ze denkspelletjes leuk?
Die heb ik 2 liggen en je mag ze lenen van mij wanneer je besluit haar te laten opereren. (dan stuur ik ze gewoon op).:

Dat is aardig aangeboden. Ik heb geen idee of ze het leukzou vinden, ik hou het in gedachte.

Maar idd, ik zou zulke dingen kunnen gaan proberen om haar toch nog wat kwaliteit van leven te geven.

Dat is goed Jan.., laat het me maar weten als je denkt nodig te hebben, ik stuur ze met alle plezier naar jullie op.

wendy71 schreef:

Zoie schreef:

wendy71 schreef:Misschien vind ze denkspelletjes leuk?
Die heb ik 2 liggen en je mag ze lenen van mij wanneer je besluit haar te laten opereren. (dan stuur ik ze gewoon op).:

Dat is aardig aangeboden. Ik heb geen idee of ze het leukzou vinden, ik hou het in gedachte.

Maar idd, ik zou zulke dingen kunnen gaan proberen om haar toch nog wat kwaliteit van leven te geven.

Dat is goed Jan.., laat het me maar weten als je denkt nodig te hebben, ik stuur ze met alle plezier naar jullie op.

oke

Zoie schreef:

Caro. schreef: Ze hoeven overigens echt niet 4 weken in een bench hoor. Vooral de eerste week / twee weken echt rust is belangrijk. .

als ik sien een dag of twee aan de lijn hou, vliegt ze hier de kamer rond, springt over de bank en de tafel, en gaat wild stoeien met spok of micron als hij er is. Terwijl ze normaal de rust zelve is ( in huis . )

Het wordt echt ongelooflijk moeilijk haar rustig te houden, ik kan bijna niks anders verzinnen dan continu in de bench, al zou rustmedicatie misschien ook kunnen helpen.

Tja, wij hebben Kaya dus kalmeringsmiddelen gegeven (uiteraard voorgeschreven hoor ). Ze was 1,5 jaar, hond uit een werklijn.. nou, ga je gang
De eerste paar dagen zijn ze uit zichzelf wel rustig hoor, want dan hebben ze toch echt wel wat pijn. Na een paar dagen begint het moeilijk te worden.

Wij zijn bij de DOCA geweest met Kaya en mijn ervaring met hun is dat ze echt een heel eerlijk advies geven en absoluut niet opereren indien niet noodzakelijk (behalve voor ED, zijn we ook voor HD bij Kaya bij hun geweest).
Ze kijken uitgebreid naar hoe de hond loopt en daarna volgt een uitgebreid lichamelijk onderzoek om de hoeveelheid pijn te bepalen.

Misschien nog een idee een second opinion?

Zoie schreef:

chrico schreef:Ik vind 85% zeker de moeite waard om het te doen

ja, dat zou je wel zeggen zo. Maar sien vier tot zes weken in een bench .. pff ....

Wie zegt dat ze in een bench moet? Mijn hond moest dat niet hoor, die is aan twee kanten tegelijk door een orthopeed geopereerd aan LPC en heeft gewoon rondgelopen in huis en korte wandelingen gemaakt de eerste zes weken. Bewegen moet juist wel, uiteraard met mate het advies was juist wel bewegen.

Zoie schreef:ik heb ook iets van: als dat revalidatieproces om de een of andere reden niet goed gaat, b.v. omdat ze veel te zwaar gaat belasten als ze mag gaan bewegen, of omdat ze helemaal gek wordt in die bench ...wat is het resultaat dan van zo'n ingreep

Als ze het teveel belast zal de revalidatie langer duren, het gaat erom dat de wonden goed genezen van binnen.

monky is doormiddel van laparascopie??/kijkoperatie geholpen aan lpc, aan allebij zijn voorpoten tegelijk en ook een kruisband operatie erbij, die zelfde dag liep hij dus nog op allebij zijn voorpoten , hij kreeg wel kalmeringsmidellen ivm met zijn drukke karakter en complete rust vanwege zijn achterpoot maar hij mocht zijn voorpoten dus gewoon weer gebruiken en nu 3 jaar later, en zware artrose in zijn voorpoten niet alleen door de lpc maar meer omdat het 2 jaar duurde voordat ze er achter waren wat het was, het was namelijk alleen te zien toen ze daadwerkelijk gingen opereren (monky is op medish gebied erg apart, hij heeft soms dingen die niet te vinden zijn maar er wel zijn )
maar goed met zijn voorpoten gaat het prima af en toe een mank dagje maar dat komt dan omdat hij zijn voorpoten overbelast ivm met slechte rug en achterpoot

Chezzies schreef:

Zoie schreef:

chrico schreef:Ik vind 85% zeker de moeite waard om het te doen

ja, dat zou je wel zeggen zo. Maar sien vier tot zes weken in een bench .. pff ....

Wie zegt dat ze in een bench moet? Mijn hond moest dat niet hoor, die is aan twee kanten tegelijk door een orthopeed geopereerd aan LPC en heeft gewoon rondgelopen in huis en korte wandelingen gemaakt de eerste zes weken. Bewegen moet juist wel, uiteraard met mate het advies was juist wel bewegen.

Ja maar goed, als je een stuiterbal hebt, dan springt ze na 3 dagen al op en af de bank :N:
Een rustige hond kan prima, maar voor Kaya had ik toch kalmeringspillen nodig en zette ik een stukje van de huiskamer af. Daar hoefde ze overigens niet de hele dag in hoor, maar als ze te druk werd, dan kon ze daar tot rust komen.

Verder veel denkspelletjes, alhoewel Kaya het presteerde om bij 'balletje balletje' het servies de lucht in te gooien

Caro. schreef:

Zoie schreef:

Caro. schreef: Ze hoeven overigens echt niet 4 weken in een bench hoor. Vooral de eerste week / twee weken echt rust is belangrijk. .

als ik sien een dag of twee aan de lijn hou, vliegt ze hier de kamer rond, springt over de bank en de tafel, en gaat wild stoeien met spok of micron als hij er is. Terwijl ze normaal de rust zelve is ( in huis . )

Het wordt echt ongelooflijk moeilijk haar rustig te houden, ik kan bijna niks anders verzinnen dan continu in de bench, al zou rustmedicatie misschien ook kunnen helpen.

Tja, wij hebben Kaya dus kalmeringsmiddelen gegeven (uiteraard voorgeschreven hoor ). Ze was 1,5 jaar, hond uit een werklijn.. nou, ga je gang
De eerste paar dagen zijn ze uit zichzelf wel rustig hoor, want dan hebben ze toch echt wel wat pijn. Na een paar dagen begint het moeilijk te worden.

Wij zijn bij de DOCA geweest met Kaya en mijn ervaring met hun is dat ze echt een heel eerlijk advies geven en absoluut niet opereren indien niet noodzakelijk (behalve voor ED, zijn we ook voor HD bij Kaya bij hun geweest).
Ze kijken uitgebreid naar hoe de hond loopt en daarna volgt een uitgebreid lichamelijk onderzoek om de hoeveelheid pijn te bepalen.

Misschien nog een idee een second opinion?

Ik ben ook bij de DOCA geweest, vorig jaar was het advies idd niet opereren, en nu ziet hij het als een keus. Geen dringend advies, maar wel een advies in de trant van: als het mijn hond zou zijn, zou ik het doen.

Second opinion, denk niet dat ik dat ga doen. Ik heb eigenlijk wel veel vertrouwen in het oordeel van de orthopeed, het probleem is dat ik zelf een beslissing moet maken.

monky555 schreef:en nu 3 jaar later, en zware artrose in zijn voorpoten niet alleen door de lpc maar meer omdat het 2 jaar duurde voordat ze er achter waren wat het was,

ik heb begrepen dat dit niet zo is, althans dat het niet is aangetoond. Van opereren krijgen honden ook atrose.

Chezzies schreef:

Zoie schreef:

chrico schreef:Ik vind 85% zeker de moeite waard om het te doen

ja, dat zou je wel zeggen zo. Maar sien vier tot zes weken in een bench .. pff ....

Wie zegt dat ze in een bench moet? .

mijn orthopeed nadat ik de situatie had uitgelegd, maar misschien hoeft het wel niet zo lang. Ik vrees echter het ergste, haar kennende. Die gaat knallen zodra ze de kans krijgt.

van het weekend liep ze nog pet, maar ik heb haar niet ontzien vanwege doktersbezoek. Dinsdag liep ze al beter, gezien op de DOCA. En nu loopt ze op vakantie met Tineke vriendin en de doggies weer prima.

Echt geen pijl op te trekken

Nou Jan, ik vind het iig een veel moeilijkere situatie als destijds met mijn Bill. 'Gewoon' doorgaan (op drie poten lopen, niet meer kunnen rennen/spelen/zwemmen, pijn hebben ondanks pijnstillers) kon echt niet. Er was dus eigenlijk geen keuze. Ja, tussen opereren en laten gaan...

Maar wat je verteld over Sien lijkt het hinkje haar kwaliteit van leven niet zo heel erg te beïnvloeden. Aan de andere kant: wachten tot het 'erger' wordt is ook niks, dus misschien is nu ingrijpen toch de beste keus.

Rami schreef:Nou Jan, ik vind het iig een veel moeilijkere situatie als destijds met mijn Bill. 'Gewoon' doorgaan (op drie poten lopen, niet meer kunnen rennen/spelen/zwemmen, pijn hebben ondanks pijnstillers) kon echt niet. Er was dus eigenlijk geen keuze. Ja, tussen opereren en laten gaan...

Maar wat je verteld over Sien lijkt het hinkje haar kwaliteit van leven niet zo heel erg te beïnvloeden. Aan de andere kant: wachten tot het 'erger' wordt is ook niks, dus misschien is nu ingrijpen toch de beste keus.

ja, ik vind het echt een ontzettend moeilijke beslissing.

Inge O schreef:ik denk dat ik het even moeilijk zou vinden om te beslissen als jij, jan - aan mij heb je dus niks .

ziet de specialist een veel grotere kans op het veel erger worden van de arthrose als je de beslissing nog uitstelt?

nee, dat ziet hij niet, althans, dat is volgens hem nooit aangetoond. De atrose gaat erger worden, of je nu opereert of niet.

Het is een beetje contra-intuitief, maar zo heb ik het begrepen.