Het HondenForum

Vorige week na training liep mijn hond mank
heb het twee dagen aangekeken
toen naar da die heeft hem geheel onderzocht, met de nodige bewegingen, schoudergewricht, ellebogen ed, geen pijn gaf hij aan..
en toch zat er iets niet goed..
Pijnstillende en antibiotica injectie erin
Op het weekend weg de eerste dag nog wat manken
daarna liep hij als een hinde.. af en toe bij een bepaalde beweging een pijnkreet, echt kleinzerig is die van mij niet, dus zo'n kreet raakt me... en ik weet niet waar zijn pijn zit, is echt frustrerend..
Ik let nu meer op, het is meer met als hij achteruit loopt of wil springen dat hij die pijn voelt en dus een kreet geeft
nogmaals da constateerde stijfheid maar geen blessure
ik merk pijn bij hem..
ik wilde het even kwijt, ik dacht dat het zijn voorpoot was, arthrose, maar het kan ook zijn rug zijn.. dat laatste hoop ik echt niet.. maaar ik hou er sterk rekening mee...
ik wilde het gewoon even kwijt, iedere schreeuw van mijn hond gaat mij door mijn botten en ziel heen, hij is jong in geest en lichaam wil maar blijkbaar is er iets mis... ik heb zo afgesproken met vriendinnetje
gaan we duin in.. ik ben benieuwd hoe het gaat...
als ze maar konden praten..

Ik zou naar een andere da gaan met hem. Er is duidelijk iets, anders maak je je niet zo'n zorgen, en er moet gevonden worden wat.
Ook om te weten of je nu bijvoorbeeld even heel erg rustig aan met hem zou moeten doen of niet

Vervelend hoor, hondjes horen niks te hebben!

Inderdaad, iedereen hoort gezond te zijn en een hond ook.. ook al worden ze ouder.. je wilt ze gewoon lekker als altijd lekker bij je te hebben lopen vitaal als normaal.. soms is dat niet zo.
Duin was heerlijk, meneer liep weer als een kievit, duin door, lekker zwemmen, over het pad terug, langer dan gepland liepen we, van 20.00 uur en 22.00 uur waren we weer thuis, via de weg terug, geen pijn geen manken.. ik hou het gewoon in de gaten.. maar wandelen en fietsen en zwemmen, dat is goed en houden we er lekker in.
ik vertrouw mijn da hoor, die is grondig in haar onderzoeken en ze kent hem van pup af aan
ik leg haar wel de vraag voor dat als hij achterwaarts stapt dat hij pijn aangeeft, denk dat ze dan wel weet haar kennende wat het dan precies is..

Zijn zijn voetjes gecontroleerd, denk aan kussentjes en ertussen en de nagels?

Wel fijn dat het vanavond helemaal goed ging

bulletjebe schreef:Zijn zijn voetjes gecontroleerd, denk aan kussentjes en ertussen en de nagels?

Wel fijn dat het vanavond helemaal goed ging

thanks, ja alles, ook door mij, en door de da...
ah joh alles bij elkaar als hij last heeft geeft hij inene een andere poot bij het commando poot.. dag erna krijg ik weer de normale poot.. dat geeft al wat aan.. scheelt dat hij me wel aangeeft dat er wat niet goed zit, en als het wel weer ok is laat zien (ook al is het door weer met zijn normale poot de "poot"te geven ) laat zien dat het weer ok is..
Maar neemt niet weg dat ik nu inzie dat hij niet topfit meer is en dat blessures om de hoek liggen, dus zijn knpv avontuur was zijn laatste actie.. examen ipo doen we niet meer, en nu is het recreatief bijten en gaan we meer op speuren werken, dat vind hij ook leuk en intensief, maar minder belastend als het manwerk..
Ik wil nog langer genieten van hem dan vandaag bij wijze van, en genoeg is genoeg, hij kan bepaalde facetten van de africhting niet meer, dan is dat dus schluss, geen examen, geen wedstrijd in de ipo meer.. lekker wandelen door duin en over strand, spieren opbouwen en lekker genieten zoals we altijd doen.

blondie schreef:

bulletjebe schreef:Zijn zijn voetjes gecontroleerd, denk aan kussentjes en ertussen en de nagels?

Wel fijn dat het vanavond helemaal goed ging

thanks, ja alles, ook door mij, en door de da...
ah joh alles bij elkaar als hij last heeft geeft hij inene een andere poot bij het commando poot.. dag erna krijg ik weer de normale poot.. dat geeft al wat aan.. scheelt dat hij me wel aangeeft dat er wat niet goed zit, en als het wel weer ok is laat zien (ook al is het door weer met zijn normale poot de "poot"te geven ) laat zien dat het weer ok is..
Maar neemt niet weg dat ik nu inzie dat hij niet topfit meer is en dat blessures om de hoek liggen, dus zijn knpv avontuur was zijn laatste actie.. examen ipo doen we niet meer, en nu is het recreatief bijten en gaan we meer op speuren werken, dat vind hij ook leuk en intensief, maar minder belastend als het manwerk..
Ik wil nog langer genieten van hem dan vandaag bij wijze van, en genoeg is genoeg, hij kan bepaalde facetten van de africhting niet meer, dan is dat dus schluss, geen examen, geen wedstrijd in de ipo meer.. lekker wandelen door duin en over strand, spieren opbouwen en lekker genieten zoals we altijd doen.

Daar heb je gelijk in, het kan best zo zijn dat hij wat meer blessuregevoelig is geworden ivm zijn leeftijd. Lekker speuren en de duinen in, klinkt hardstikke fijn voor hem, hij zal dat best waarderen

Kan je er nog enige regelmaat in ontdekken? Bijvoorbeeld of hij er (meer) last van heeft na inspanning, of juist na veel springen? Of meer last na een poos te hebben gelegen? Of hebben deze dingen helemaal geen invloed?

Rot is dat zeg, vooral als je niet weet wat er is.
Groetjes,
Marjan

nee geen regelmaat in te vinden, wel met training bijvoorbeeld dat hij even mankte..maar na rustig aan doen de dagen erna ging het meestal wel weer
gisteren dus niets gemerkt tijdens de duinwandeling hij liep lekker te draven en te dolen
Net echter aan de lange flex riep ik hem omdat ik de andere kant opging.. hij maakte een draai richting mij en gilde het inene uit.. liep langs me en kwam met de oren in de nek tegen me aanstaan, ik kon/kan wel janken.. heb ook even gehurkt een aantal minuten om hem heen gestaan.. ik heb nu dus ook sterk het vermoeden dat de LSI aan het doorzetten is..zijn rugaandoening dus..
daarna loopt hij nl weer vrolijk snuffelend in gelijke tred door..
ik zit echt met tranen in mijn ogen en een brok in me keel..het gaat voor mijn gevoel niet goed met m en dat vind ik verschrikkelijk!

klinkt zoals onze hond ook had,

alleen na sprong in auto gillen rest vd dag normaal alles kunnen, na plotselinge draai hoge gil maar minuut later weer rennen en niks te zien.
ben bij Atjo Westerhuis geweest en die zag op foto dat het Cauda Equina Syndroom was.
Ze had het niet heel ernstig en kreeg druppels die ook voor mensen heel goed helpen.
hier na heeft ze nooit meer gegild, wel ken ik inmiddels drie honden die eraan zijn geopereerd die hadden het veel ernstiger en na de operatie en revalidatie kunnen ze alles weer en zijn helemaal opgeknapt

ridgebackfan schreef:klinkt zoals onze hond ook had,

alleen na sprong in auto gillen rest vd dag normaal alles kunnen, na plotselinge draai hoge gil maar minuut later weer rennen en niks te zien.
ben bij Atjo Westerhuis geweest en die zag op foto dat het Cauda Equina Syndroom was.
Ze had het niet heel ernstig en kreeg druppels die ook voor mensen heel goed helpen.
hier na heeft ze nooit meer gegild, wel ken ik inmiddels drie honden die eraan zijn geopereerd die hadden het veel ernstiger en na de operatie en revalidatie kunnen ze alles weer en zijn helemaal opgeknapt

Welke druppels waren dat? Ces is geloof ik vergelijkbaar met LSI, ook een vergroeiing, het doorgroeien van het bot daar zit de kneep, hoe snel dat gaat is dus niet te pijlen, Finn heeft nu een loopplankje (de hoedenplank haha om de auto in en uit te lopen en de trap bij mijn huis is inmiddels ook voorzien van een plank.. hij moet het nog even beseffen dat ik het voor zijn eigen bestwil doe maar goed..

Die druppels ben ik wel benieuwd naar eigenlijk

Eerst moest ze een maand metacam en daarna de druppels zijn voor mensen met ischias en het is Gnaphalium Pentarkan

Omdat wij een jeep hebben stappen ze in op uitgeklapt boodschappen kratje en trap lopen mocht ook niet meer.
Ze sliepen altijd boven bij ons maar om alles uit te sluiten helemaal maar geen trappen laten lopen.

Als we echt druk weekend voor de boeg hadden of vakantie gaf ik haar metacam erbij maar normaal had ze dit niet nodig