Het HondenForum

Tja, en dan ga je toch twijfelen naar verloop van tijd.

Want tenslotte: Iedereen IRL zegt dat je teven moet laten castreren, en zeker omdat Xena altijd hangende en opgezette tepels krijgt met weer meer kans op melkkliertumoren. Je wordt er gewoon wat huiverig van naar verloop van tijd, want stel dat jij het fout hebt en dat er daadwerkelijk iets gebeurt met de hondjes. Dat wil ik niet riskeren.

Maar daar tegenover staat staan natuurlijk ook die nadelen van een gebrek aan hormonen, slechte vacht, verandering in karakter, gewichtstoename, misschien wel verlies van spieren.

En daarbij komt het dat die loopsheden natuurlijk ook lastig zijn met een intacte reu in huis. Dat mag eigenlijk niet meespelen, vind ik, maar dat doet het natuurlijk wel. Met Xena is het gewoon lastig, Attis is er constant mee bezig, wil niet eten enz. Maar met Scence is het ook nog gevaarlijk, want hij zet er af en toe een poot op en ze heeft zo'n klein en smal ruggetje. :N:

Wat zouden jullie doen?

Ik persoonlijk denk dat je net zoals je niet te makkelijk moet doen over een castratie bij een teef je er ook weer niet te moeilijk over moet doen.
Beide teefjes zijn volwassen dus je kan bekijken of het qua eventueel wat pittiger worden handig is (ook qua roedelverhoudingen). Xena zal geen vachtverandering krijgen, ik weet niet in hoeverre dat bij Scence speelt, maar als ze echt een hele nare vacht zou kunnen krijgen na castratie is dat voor mj wel iets wat ook redelijk zwaar meeweegt.

En dan is het toch iets wat ieder voor zich moet bedenken, wat belangrijker is. Er zijn risico's aan niet castreren en er zijn risico's aan wel castreren. Voor Saar was het echt een heftige operatie, waar ze een maand naar van geweest is, dus v.w.b de verhalen van "was na twee dagen alweer door het huis aan het rennen",mijn ervaring is dat niet.
Ze mag ook nog maar heeeel weinig eten nu overigens, dat vind ik wel sneu.
Maar verder heb ik niks nadeligs gemerkt, eerder voordelig dat ze net even iets minder supertruttig onderdanig werd.

Moos schreef:Ik persoonlijk denk dat je net zoals je niet te makkelijk moet doen over een castratie bij een teef je er ook weer niet te moeilijk over moet doen.
Beide teefjes zijn volwassen dus je kan bekijken of het qua eventueel wat pittiger worden handig is (ook qua roedelverhoudingen). Xena zal geen vachtverandering krijgen, ik weet niet in hoeverre dat bij Scence speelt, maar als ze echt een hele nare vacht zou kunnen krijgen na castratie is dat voor mj wel iets wat ook redelijk zwaar meeweegt.

En dan is het toch iets wat ieder voor zich moet bedenken, wat belangrijker is. Er zijn risico's aan niet castreren en er zijn risico's aan wel castreren. Voor Saar was het echt een heftige operatie, waar ze een maand naar van geweest is, dus v.w.b de verhalen van "was na twee dagen alweer door het huis aan het rennen",mijn ervaring is dat niet.

Xena is nu duidelijk de baas over Scence, en Scence is in principe zo'n zacht hondje, ik heb haar nog nooit horen snauwen
Maar Xena is nu al best fel, gromt en snauwt vaak als haar iets niet bevalt (naar honden, nooit naar mensen), dus als die nog feller wordt dan is de kans aanwezig dat het lastiger wordt met vreemde opdringerige honden.

Het was toch zo? Dat felle teven feller worden en rustigere teefjes rustiger

Ianthe schreef:

Moos schreef:Ik persoonlijk denk dat je net zoals je niet te makkelijk moet doen over een castratie bij een teef je er ook weer niet te moeilijk over moet doen.
Beide teefjes zijn volwassen dus je kan bekijken of het qua eventueel wat pittiger worden handig is (ook qua roedelverhoudingen). Xena zal geen vachtverandering krijgen, ik weet niet in hoeverre dat bij Scence speelt, maar als ze echt een hele nare vacht zou kunnen krijgen na castratie is dat voor mj wel iets wat ook redelijk zwaar meeweegt.

En dan is het toch iets wat ieder voor zich moet bedenken, wat belangrijker is. Er zijn risico's aan niet castreren en er zijn risico's aan wel castreren. Voor Saar was het echt een heftige operatie, waar ze een maand naar van geweest is, dus v.w.b de verhalen van "was na twee dagen alweer door het huis aan het rennen",mijn ervaring is dat niet.

Xena is nu duidelijk de baas over Scence, en Scence is in principe zo'n zacht hondje, ik heb haar nog nooit horen snauwen
Maar Xena is nu al best fel, gromt en snauwt vaak als haar iets niet bevalt (naar honden, nooit naar mensen), dus als die nog feller wordt dan is de kans aanwezig dat het lastiger wordt met vreemde opdringerige honden.

Het was toch zo? Dat felle teven feller worden en rustigere teefjes rustiger

Volgens mij is het zo dat de kans bij felle teven is dat ze nog net even feller worden, en bij onderdanigere hondjes dat ze dan ook wel ietsjes 'feller' kunnen worden, maar gezien het 'ietsjes' is zullen dat, naar wat ik weet, geen echte felle dingen worden.

Ianthe schreef:Het was toch zo? Dat felle teven feller worden en rustigere teefjes rustiger

Die kans bestaat.
Het hangt er ook van af wanneer en waarom de teef fel is.
Als dat net is in de periodes voor de loopsheid bijv. of als ze extreem schijnzwanger is, dan zal dat wel anders liggen dan wanneer de felheid niet gerelateerd kan worden aan iets.

Ianthe schreef: Wat zouden jullie doen?

Castreren

Ianthe schreef: Wat zouden jullie doen?

niet castereren, maar goed ik ben dan ook alleen voor castratie indien medisch noodzakelijk. Een paar opgezette tepeltjes vind ik niet medisch noodzakelijk.

Inge O schreef:

Ianthe schreef: Het was toch zo? Dat felle teven feller worden en rustigere teefjes rustiger

nee, dat is niet zo : teefjes kunnen feller worden, reutjes kunnen rustiger/onzekerder worden.

Ja, dat klopt, dat was het

malinois schreef:

Ianthe schreef: Wat zouden jullie doen?

niet castereren, maar goed ik ben dan ook alleen voor castratie indien medisch noodzakelijk. Een paar opgezette tepeltjes vind ik niet medisch noodzakelijk.

Ik in principe ook, vandaar ook mijn twijfel. Maar als jij telkens als je ziet dat je hond net een maand of twee in topconditie is, zowel fysiek als mentaal, ze dan net weer loops wordt en het spel weer van begin af aan begint. Dan denk ik dat je misschien ook wel gaat twijfelen.

Plus dat ik van de DA's hoor dat die opgezette tepels kunnen leiden tot melkkliertumoren.

Ik blijf het eng vinden om die keus te maken, het is toch een operatie en een in mijn ogen grote ingrijp, de hele hormoonhuishouding wordt op z'n kop gezet.

Xena is trouwens qua karakter gewoon zo fel. Opdringerige honden krijgen een snauw of opgetrokken lipjes, vooral als ze aangelijnd is. Ik heb zelf nog niet echt verschil gezien tussen wel of niet schijnzwanger/loops.

In ieder geval bedankt voor jullie reacties Ik denk dat we nog wel bedenktijd hebben aangezien ze om de 7/8 maanden loops is en het me verstandiger lijkt dat het pas gebeurt nadat die tepels goed geslonken zijn (of maakt dat helemaal niet uit )

Even als vergelijking:

Zonder opgezette tepels:


Ongeveer 3 maanden na de loopsheid:


Ik vind het er zelf behoorlijk 'uitgezakt' uit zien :N:
En jullie?

Mijn teefje heeft het ook zo ongeveer... ik vind dat dus wel meevallen maar goed, je kunt het zelf alleen maar beoordelen hoeveel last ze ervan heeft. Mijn meis heeft nergens last van.

Ik zou een volgende teef vroeg laten castreren. Hop, meteen van alle toestanden af. Ik ken een hoop gecastreerde teven, en behalve het iets pittiger worden zie ik weinig nadelige gevolgen. Lilo is gecastreerd direct nadat ze in beslag was genomen, en ik *denk* dat ze toen nog niet loops was geweest (ze was 'ongeveer' een jaar oud, iets jonger kan ook best, en bij haar eerste 'baas' had een loopsheid bijna zeker tot een zwangerschap geleid, en ze heeft duidelijk nooit een nest gehad en was ook niet zwanger toen ze gecastreerd werd).

Anyway, niks mis met Lilo's vacht of spieren, en okee, dan is ze een tikkie pittig op z'n tijd, maar dat zat er toch al in.

Ik heb diverse teven gezien die echt te lijden hadden onder schijnzwangerschappen of onder het verplichte aangelijnd wandelen tijdens de loopsheid.

Lilo is nog steeds echt een 'meisje', kan heerlijk lellebellen met reuenvriendjes en is in tegenstelling tot ongecastreerde teven gewoon lekker gelijkmatig en voorspelbaar wat humeur en gedrag betreft. Ik zie de 'voordelen' van niet castreren van een teef dus echt niet opwegen tegen de nadelen.

ik heb mijn 2 teven laten castreren en zij hebben geen last ondervonden. Zappa (Rottweiler) is gecastreerd 2 maanden na haar eerste loopsheid en Jinx (Jack Russel) is gecastreerd op 2.5 jarige leeftijd. Jinx was na operatie niet volledig in haar nopjes, maar de dag nadien was ze terug de oude. Zappa heeft totaal geen last overvonden. zij sprong daags nadien terug op allerlei toestanden. Ik heb vorig jaar een teef moeten afgeven nadat zij op 10-jarige leeftijd een spoedoperatie aan baarmoederontsteking heeft ondergaan, dus mijn (toekomstige) teefjes worden nu - na hun eerste loopsheid - gecastreerd. (maar voor het eerst zullen er geen teefjes meer bijkomen, ik heb 4 honden en dit is meer als voldoende).

Hanneke2 schreef:Ik zou een volgende teef vroeg laten castreren. Hop, meteen van alle toestanden af. Ik ken een hoop gecastreerde teven, en behalve het iets pittiger worden zie ik weinig nadelige gevolgen. Lilo is gecastreerd direct nadat ze in beslag was genomen, en ik *denk* dat ze toen nog niet loops was geweest (ze was 'ongeveer' een jaar oud, iets jonger kan ook best, en bij haar eerste 'baas' had een loopsheid bijna zeker tot een zwangerschap geleid, en ze heeft duidelijk nooit een nest gehad en was ook niet zwanger toen ze gecastreerd werd).

Anyway, niks mis met Lilo's vacht of spieren, en okee, dan is ze een tikkie pittig op z'n tijd, maar dat zat er toch al in.

Ik heb diverse teven gezien die echt te lijden hadden onder schijnzwangerschappen of onder het verplichte aangelijnd wandelen tijdens de loopsheid.

Lilo is nog steeds echt een 'meisje', kan heerlijk lellebellen met reuenvriendjes en is in tegenstelling tot ongecastreerde teven gewoon lekker gelijkmatig en voorspelbaar wat humeur en gedrag betreft. Ik zie de 'voordelen' van niet castreren van een teef dus echt niet opwegen tegen de nadelen.

Lilo heeft ook geen vacht die je ermee vernaggeld natuurlijk

Ik ben helemaal niet tegen castreren van een teef hoor, maar als ik bijvoorbeeld aan Vera denk, dikke kans dat ze een rotvacht krijgt en daarnaast nogal heel erg makkelijk dikker wordt. Als ze echt last gaat krijgen van de loopsheden wordt het een ander verhaal wat mij betreft, maar als ze er redelijk fluitend doorheen fietst dan ga ik haar niet laten opereren (wat me bij Saar dus ook vies heel vies tegenviel. Jee wat was dat hondje ziek ervan) met daarbij grote kans op een rotvacht en de rest van de tijd op flink rantsoen moeten.
Scheelt overigens ook dat we hier genoeg plek hebben waar je redelijk safe met een loopse teef kan lopen, zonder anderen ook echt lastig te vallen.
Gecastreerde Saar mag nog maar 50 gram Rodi op een dag. Dat is 's ochtends en 's avonds een kleine eetlepel. Ik vind dat ook sneu
(ook al sta ik nog steeds achter de beslissing om haar toendertijd te castreren hoor).

Inge O schreef:

Moos schreef:Gecastreerde Saar mag nog maar 50 gram Rodi op een dag. Dat is 's ochtends en 's avonds een kleine eetlepel. Ik vind dat ook sneu

ik wenste dat die van mij daar ook mee toe kwamen .

Ja hahahah, ze kost he-le-maal niks aan eten, da's waar
Maar ik vind het wel erg sneu hoor, ze is dan wel klein, maar een kleine eetlepel is voor haar ook echt maar 1 hapje.

Vera maakt alles weer goed dan met haar meerdere pakken Rodi op een dag

Inge O schreef:

Moos schreef:

Inge O schreef:

Moos schreef:Gecastreerde Saar mag nog maar 50 gram Rodi op een dag. Dat is 's ochtends en 's avonds een kleine eetlepel. Ik vind dat ook sneu

ik wenste dat die van mij daar ook mee toe kwamen .

Ja hahahah, ze kost he-le-maal niks aan eten, da's waar
Maar ik vind het wel erg sneu hoor, ze is dan wel klein, maar een kleine eetlepel is voor haar ook echt maar 1 hapje.

Vera maakt alles weer goed dan met haar meerdere pakken Rodi op een dag

dat is sneu, ja . is ook de reden waarom ze hier een brok krijgen van matige kwaliteit, daar mogen ze een stuk meer van eten dan van die supergeconcentreerde toestanden .

Ze krijgt al Rodi omdat dat een KVV is waar ze vergeleken bij veel anderen nog vrij veel van mogen . Daarom jast Vera er dus meerdere pakken doorheen :N:
Maar nu je het zegt, ik kan weleens kijken of we een paar daagjes Nutro Choice er tegenaan kunnen gooien, vindt ze net zo lekker en als ik een grote brok neem (dus niet voor kleine hondjes) knaagt ze er ook wel op.

Inge O schreef:
ik betwijfel of je van die nutro choice veel meer kan geven . dure brok wil ook heel vaak zeggen geconcentreerde brok .

Vergeleken bij Royal Canin enzo is Nutro Choice nog best goedkoop
Maar ze zal er nog niet heel veel van mogen inderdaad, maar als ze 10 grote brokken heeft heeft ze al meer kauw en eetwerk dan met 1 hap Rodi Goedkopere brok gaan we maar niet doen, dan poept ze zich een slag in de rondte vrees ik :N:
Het is jammer dan ze na tig pogingen het slecht blijft doen op kippennekken en kalkoennekken. Haar darmen gaan daarvan consequent van slag helaas, want het is wel echt eetwerk.

Maar dit is wel een beeeeetje

Hanneke2 schreef:Ik zou een volgende teef vroeg laten castreren. Hop, meteen van alle toestanden af. Ik ken een hoop gecastreerde teven, en behalve het iets pittiger worden zie ik weinig nadelige gevolgen. Lilo is gecastreerd direct nadat ze in beslag was genomen, en ik *denk* dat ze toen nog niet loops was geweest (ze was 'ongeveer' een jaar oud, iets jonger kan ook best, en bij haar eerste 'baas' had een loopsheid bijna zeker tot een zwangerschap geleid, en ze heeft duidelijk nooit een nest gehad en was ook niet zwanger toen ze gecastreerd werd).
.

Hoe vroeg is vroeg Hanneke?

Hier staan enige nadelen vermeldt van vroege castratie.

Moos schreef:

Hanneke2 schreef:Ik zou een volgende teef vroeg laten castreren. Hop, meteen van alle toestanden af. Ik ken een hoop gecastreerde teven, en behalve het iets pittiger worden zie ik weinig nadelige gevolgen. Lilo is gecastreerd direct nadat ze in beslag was genomen, en ik *denk* dat ze toen nog niet loops was geweest (ze was 'ongeveer' een jaar oud, iets jonger kan ook best, en bij haar eerste 'baas' had een loopsheid bijna zeker tot een zwangerschap geleid, en ze heeft duidelijk nooit een nest gehad en was ook niet zwanger toen ze gecastreerd werd).

Anyway, niks mis met Lilo's vacht of spieren, en okee, dan is ze een tikkie pittig op z'n tijd, maar dat zat er toch al in.

Ik heb diverse teven gezien die echt te lijden hadden onder schijnzwangerschappen of onder het verplichte aangelijnd wandelen tijdens de loopsheid.

Lilo is nog steeds echt een 'meisje', kan heerlijk lellebellen met reuenvriendjes en is in tegenstelling tot ongecastreerde teven gewoon lekker gelijkmatig en voorspelbaar wat humeur en gedrag betreft. Ik zie de 'voordelen' van niet castreren van een teef dus echt niet opwegen tegen de nadelen.

Lilo heeft ook geen vacht die je ermee vernaggeld natuurlijk

Nou, Jack's vacht is toch wel veranderd. Niet problematisch, maar waar hij vroeger een beschaafd kraagje had om zijn nek, worden het nu een soort van 'manen', hij is van korthaar naar deels halflanghaar en hier en daar semi-ruwhaar gegaan. Lilo heeft ook dat kraagje, misschien dat ze uiteindelijk ook die vachtverandering krijgt.

Ik ben helemaal niet tegen castreren van een teef hoor, maar als ik bijvoorbeeld aan Vera denk, dikke kans dat ze een rotvacht krijgt en daarnaast nogal heel erg makkelijk dikker wordt. Als ze echt last gaat krijgen van de loopsheden wordt het een ander verhaal wat mij betreft, maar als ze er redelijk fluitend doorheen fietst dan ga ik haar niet laten opereren (wat me bij Saar dus ook vies heel vies tegenviel. Jee wat was dat hondje ziek ervan) met daarbij grote kans op een rotvacht en de rest van de tijd op flink rantsoen moeten.
Scheelt overigens ook dat we hier genoeg plek hebben waar je redelijk safe met een loopse teef kan lopen, zonder anderen ook echt lastig te vallen.
Gecastreerde Saar mag nog maar 50 gram Rodi op een dag. Dat is 's ochtends en 's avonds een kleine eetlepel. Ik vind dat ook sneu
(ook al sta ik nog steeds achter de beslissing om haar toendertijd te castreren hoor).

Je zou schrikken als je ziet hoe weinig ze hier te vreten krijgen. Twee keer per dag een handje brokken en wat tussendoortjes.

Maar okee, als een teef fluitend door haar loopsheden heen gaat, prima. Ik ken er alleen zo weinig die dat echt fluitend doen. Ik heb supervrolijke pups echt zien veranderen in depressieve snauwerige honden tijdens die schijnzwangerschappen waar ze wel maanden in leken te bleven hangen, en na een castratie werden het weer gezellige blije honden.

Bij een volgende reu zou ik niet zomaar castreren, eerst effe goed afwachten hoe het allemaal reilt en zeilt, maar wat teven betreft, hallo, ik zou zelf ook graag van al die hormonale schommelingen af willen. Janken om niks als je ongesteld moet worden, af en toe strontchragrijnig en het afreageren op je omgeving, nee, ik zou tekenen voor gewoon lekker gelijkmatig in je vel zitten.

Vrouwen worden na de overgang ook vaak iets zelfverzekerder of iets feller , maar dat zat er dan waarschijnlijk ook al ergens in.

Inge O schreef:
dat is sneu, ja . is ook de reden waarom ze hier een brok krijgen van matige kwaliteit, daar mogen ze een stuk meer van eten dan van die supergeconcentreerde toestanden .

Daar heb ik ook al eens aan lopen denken, en ik was al half en half van plan om een keertje 'light' brokken te proberen. Ze krijgen nu ook wel vaak een handje groente erbij zodat het nog wat lijkt.

We hebben een aantal weken geleden de knoop doorgehakt en vandaag is Xena dus gecastreerd. Nu heeft ze pijn eerst wilde ze niet eens liggen, nu slaapt ze alleen maar. Mijn ouders maken zich er zorgen om dat ze 'nog steeds niet' wil eten, is dat normaal? Dat ze 10 uur na de operatie nog niet eet? Ze is nog steeds misselijk, ze heeft twee keer overgegeven.

Inge O schreef:

Ianthe schreef:We hebben een aantal weken geleden de knoop doorgehakt en vandaag is Xena dus gecastreerd. Nu heeft ze pijn eerst wilde ze niet eens liggen, nu slaapt ze alleen maar. Mijn ouders maken zich er zorgen om dat ze 'nog steeds niet' wil eten, is dat normaal? Dat ze 10 uur na de operatie nog niet eet? Ze is nog steeds misselijk, ze heeft twee keer overgegeven.

het is sneu en gewoon pech dat ze zo misselijk is, maar abnormaal kan je het zeker niet noemen.
best mogelijk dat ze morgen ook nog geen noemenswaardige trek heeft - overmorgen zou ze wel weer gewoon moeten eten .

Oké, bedankt voor het antwoord, dus geen reden om ons zorgen te maken.

Hanneke2 schreef:Ik zou een volgende teef vroeg laten castreren. Hop, meteen van alle toestanden af. Ik ken een hoop gecastreerde teven, en behalve het iets pittiger worden zie ik weinig nadelige gevolgen. Lilo is gecastreerd direct nadat ze in beslag was genomen, en ik *denk* dat ze toen nog niet loops was geweest (ze was 'ongeveer' een jaar oud, iets jonger kan ook best, en bij haar eerste 'baas' had een loopsheid bijna zeker tot een zwangerschap geleid, en ze heeft duidelijk nooit een nest gehad en was ook niet zwanger toen ze gecastreerd werd).

Anyway, niks mis met Lilo's vacht of spieren, en okee, dan is ze een tikkie pittig op z'n tijd, maar dat zat er toch al in.

Ik heb diverse teven gezien die echt te lijden hadden onder schijnzwangerschappen of onder het verplichte aangelijnd wandelen tijdens de loopsheid.

Lilo is nog steeds echt een 'meisje', kan heerlijk lellebellen met reuenvriendjes en is in tegenstelling tot ongecastreerde teven gewoon lekker gelijkmatig en voorspelbaar wat humeur en gedrag betreft. Ik zie de 'voordelen' van niet castreren van een teef dus echt niet opwegen tegen de nadelen.

mijn teef loopt altijd los, dus ook als ze loops is... en dan nog.. dat zijn 2 weken in het hele jaar poepoe... een blessure duurt zelfs langer.
Mijn teef is een echte teef idd. ze snauwt rustig door naar reuen en die accepteren dat omdat ze een teefje is... ze kan alles maken en breken.
Mijn Dusty was om medische redenen gecastreerd, werd dik (en ja ook met aangepast voer en beweging), vacht veranderde enorm... het is omdat het moest maar ook bij haar had ik het liever niet gedaan...
Ik zie dus meer voordelen in niet-castreren dan ik wel castreren.

Ianthe schreef:We hebben een aantal weken geleden de knoop doorgehakt en vandaag is Xena dus gecastreerd. Nu heeft ze pijn eerst wilde ze niet eens liggen, nu slaapt ze alleen maar. Mijn ouders maken zich er zorgen om dat ze 'nog steeds niet' wil eten, is dat normaal? Dat ze 10 uur na de operatie nog niet eet? Ze is nog steeds misselijk, ze heeft twee keer overgegeven.

gewoon morgen even aankijken....

Ze heeft de hele nacht liggen piepen/kreunen, maar nu gaat het al een stuk beter, ze heeft al wat willen eten en dat heeft ze tot nu toe goed binnengehouden. We zijn bij de DA geweest voor controle en ze heeft nog pijnstilling en antibiotica (prikjes) gehad, verder zag het er best goed uit. De DA zei dat het inderdaad kon dat de ene hond er veel meer last van had dan de andere hond.