Het HondenForum

Vorige week zagen we opeens bloed bij Daisy.
Een vreemd, soort schaafplekje, op haar rechter hiel.
Ziet er raar uit. Dus naar de da gegaan. Als het een paar dagen later niet vooruit was gegaan moest ik terug komen.
Dus vrijdag terug geweest en er is een biopt genomen.
Op die uitslag zit ik nu te wachten, zal één dezer dagen wel binnen zijn.

Maar vandaag zag ik dat het plekje uit gaat breiden, richting zijkant van haar pootje. Ik moest toch even bij de da zijn, dus dat gelijk aan de assistente verteld. De da die ik had zou er dus vanmiddag achteraan gaan of er al wat bekend was van een uitslag.

Ik vind het eng. Misschien valt het erg mee.... maar het voelt niet goed.
Ze is ook alweer 9, voor een rottweiler best al aardig op leeftijd.

En misschien maak ik me zorgen om niets hoor. Maar goed is het niet. Een schaafwondje moet toch vooruit gaan. Ze likt er ook totaal niet aan, ze kijkt er niet eens naar. Terwijl ze dat bij andere wondjes wel altijd deed.

Dus ik heb duimen nodig... wil het ook even kwijt.
Ik hoop dat ik me voor niets druk maak.... En al mag de uitslag goed zijn, dan moet er toch iets gebeuren, want het ziet er té raar uit en wordt groter.

Zo... even van me af schrijven hoor.....

De duimen draaien voor een goede uitslag.
Ik hoop dat alles ok is en het niets ernstigs is.
Beterschap met je meisje.

Ik zal ook duimen dat het allemaal goed is!
Sterkte met het wachten!

Ik duim

Ik duim met je mee hoor. Het zijn plekjes die er niet horen te zitten dus hopelijk heb je snel goed nieuws.

de duimen draaien hier ook hoor sterkte met wachten

Ik ga duimen !

Ik duim ook wel mee !! Hopelijk valt het mee met dat rare plekje...

Ik duim mee

Ik duim ook mee voor Daisy

Sterkte, hopelijk is het niet iets ergs

Dank je! Dat moet toch helpen.
Ik weet nog niets.
Heb vanmorgen gebeld of ze al iets wisten.

Het wordt ook groter, het breidt zich uit naar de zijkant.
Ik hoop dat ik me zorgen maak voor niets.....

Sterkte Petra, hopelijk is het niets ernstigs...

Mijn duimen draaien mee , sterkte met het wachten op de uitslag !

Hè bah wat een zorgen
Ik duim mee!!

En ik weet nog steeds niets.
Ik neem aan dat ze bellen als ze wat weten, hebben ze ook gezegd.
Kan toch ook niet iedere dag aan de lijn gaan hangen... wil wel... maar oké.
Als ik morgenavond niets gehoord heb dan bel ik weer.

Vanavond belde de da dus. (had vanmorgen zelf gebeld of er al iets bekend was, duurde me te lang)

Het leek op histiocytoma (als ik het goed schrijft) maar dat schijnt alleen bij honden van ongeveer 2 jaar voor te komen. Dus dat vonden ze al vreemd.
Het was dus niet echt duidelijk te krijgen.
Het was zo te zien niet kwaadaardig, maar ze konden ook weer niet zeggen dat het dat niet was.
Ze dachten van een goedaardige tumor.

Dus wat nu???

Een kuurtje? Maar daar stond ze zelf ook niet zo erg achter.
Of weg halen? Maar omdat het op de hiel zit is het best een heel vervelende plek om te genezen. Het staat erg strak daar en beweegt snel bij iedere stap. Plus dat ze behoorlijk stijf is vaak aan de achterkant. En wat gebeurt er als dan 1 pootje nog eens een tijdje niet goed mee kan doen? Wat doe je haar aan om het weg te halen? Ze is ook al 9.

Aan de andere kant... het zou voor mij voelen als in de steek laten als we niets doen! We willen voor haar het beste kiezen. En ik twijfel wel of dat ingrijpen is??? Klinkt misschien erg raar.

Wij vinden dit allebei echt ontzettend moeilijk. Ik ben nu op m'n werk, slaapdienst. Het liefst zou ik naar huis gaan, met m'n meisje knuffelen.

Natuurlijk is ze er nog. Ze heeft geen last verder. Maar goed, dit is iets wat ook niet goed zit... en wat doen we?

Had Leon net aan de telefoon. We willen volgende week wel samen een afspraak maken bij de baas, de da die we altijd hebben (maar die op vakantie was toen Daisy moest vorige week) Eens kijken wat die ervan vind.

Moeilijk.......... we vinden het allebei ontzettend dubbel. Leon's eerste ingeving was in eerste instantie gelijk, 'weghalen!' Maar we twijfelen nu allebei.
Poeh... wat zijn ze je toch zo ontzettend veel waard die schatjes.....

jeetje wat lastig, wens je in ieder geval heel veel wijsheid en sterkte

Bah, en dan precies op die plek....Sterkte ermee hoor.

Ik kan nu, na een nachtje erover geslapen te hebben, met Nanna en de rest mee gaan.

Ik vraag me af wat het voor meerwaarde heeft aan haar (oude) leven om op die plek te gaan opereren.

Ze is nog gewoon goed, heeft het naar haar zin, speelt, daagt uit, komt regelmatig een knuffel halen en eet lekker.
Het is goed zo. Hoe het loopt weet niemand. Maar het voelt voor ons oké om het aan te zien.

Bedankt voor het meedenken en meeleven.

Ik zal idd eens een foto maken. Moet ik er een paar maken, eens in de zoveel dagen. Het is erg onrustig. Dan lijkt het op een bloederige schaafwond, dan weer op een raar uitziend korstje, nu is het weer witachtig.

maar, is het wel zeker dat het om een tumor gaat? de uitslag van het biopt lijkt me nogal vaag, kan dat niet nauwkeuriger? heb je er geen foto van, van het plekje?

De uitslag ís ook vaag. Ze zagen een beeld wat bij een jonge hond past. Ze konden ook niet uitsluiten dat het niet om iets kwaadaardigs zou gaan. Moeilijk hoor.
Maar dan nog. Ik zit ook te denken aan nog een biopt nemen. Maar wat dan? Hoe het ook zij, geloof niet dat we in willen grijpen. Zoals ik schreef, ze zit nu nog lekker in haar velletje. En op die plek... bijna niet te doen.

Batterij is leeg... even wachten dus.