Het HondenForum

Ik moet het toch een beetje onder ogen gaan zien.... Kaya is oud geworden in één jaar tijd en ze loopt toch ook niet al te best meer

Voor de mensen die het niet weten: Kaya heeft ED, is hieraan geopereerd, heeft twee voorpoten met artrose.
Ze heeft éénzijdig HD (incl artrose) waar ze tot voor een jaar geleden toch nog redelijk mee uit de voeten kon.
Ze is 6,5 jaar.

Een klein jaartje geleden zijn we naar de othopeed geweest, die op dat moment een operatie afraadde omdat ze hier nog veel te goed voor was.
Voor in de toekomst gaf hij als optie een heupprothese.

Mijn dierenarts was het daar destijds niet mee eens en raadde eventueel een 'caputresectie van de femurkop' aan (volgens mij dus de kop eraf halen toch?).

Afijn, het was nog geen tijd om me in de mogelijkheden echt te verdiepen, want Kaya deed het best.

Inmiddels staat ze toch alweer een half jaar op pijnstillig, weliswaar de helft van wat ze mag, maar toch dagelijks pijnstilling.

En nu begin ik het steeds meer te zien..... spierverlies en slechter lopen.

Ze loopt best nog een uur mee in het bos, maar ze loopt gewoon niet goed. Ze zet haar poot scheef neer, trekt er lichtjes mee, nagels slijten behoorlijk scheef af.
Maar heeft ze pijn? ik zou het bij god niet weten. Bij de orthopeed (maar dat is wel bijna een jaar geleden) gaf ze alleen pijn aan bij totaal strekking naar achter, verder gaf ze geen krimp.

We hebben nog de mogelijkheid de pijnstilling, Previcox, te verdubbelen. Maar natuurlijk moeten we ook aan haar maag denken.
Toevoegingen krijgt ze in alle vormen (spiersupport, glucosamine, teunisbloemolie).

Omdat ze nu toch wel achteruit gaat, wil ik eigenlijk de mogelijkheden bespreken en verder uitdiepen.

Een heupprothese...... de kosten zijn euro 3.500.
Oké, dat is flink slikken, maar was Kaya nog erg jong en mankeerde ze verder niks dan had ik het gedaan. Kaya is echter 6,5 jaar en heeft óók nog twee voorpoten met artrose. Die voorpoten worden dan zwaar belast en wie weet dat ze daar dan doorheen gaat.
Daarbij is de kans op infectie bij een heupprotese groot.
Eigenlijk voor mij geen optie deze operatie, maar wel graag meningen.

De heupkopserectie.... naar mijn weten wordt deze operatie alleen verricht bij honden van lichtere rassen. Kaya is goed slank, maar is en blijft natuurlijk een forse hond (Rottweiler).
Is deze operatie erg zwaar qua revalidatie, hoe is de prognose bij zo'n flink ras en wat zijn de ervaringen?

Dan de 'ouderwetse' en minst belastende, maar tijdelijke oplossing: de pees doorsnijden.
Wat zijn hier de ervaringen mee?

Verder hebben we (neem ik aan) nog de mogelijkheid tot anabolen-injecties. Wie heeft hier meer informatie over en wat zijn de resultaten?
De holistisch dierenarts raadde goudimplantaten aan, maar pffff, daar heb ik moeite mee om hierin te geloven. Graag echter wel ervaringen of wetenschappelijke studies die hiervan de resulaten aantonen.

Ik denk niet dat er op zeer korte termijn al drastische maatregelen genomen moeten worden, maar ik vrees dat we binnen een jaar toch iets zullen moeten doen..... of wellicht praktisch niets dat we haar geen operatie meer aan doen.
Ik weet het niet en wil me er nu alvast in verdiepen zodat ik beslagen ten ijs kom mettertijd bij de dierenarts.
Mijn voorkeur gaat uit naar een methode die Kaya zelf zo min mogelijk belast, dus geen enorm zware operaties met zeer lange herstelperiodes. Daarvoor is haar tijd nog te kort ben ik bang om haar dit aan te doen.

Beweging e.d. krijgt ze genoeg, ze zwemt nu dagelijks, maar ook daar merk ik een achteruitgang bij Kaya. Dus bewegingsregime aanpassen aan HD, is allemaal gebeurd en gebeurt nog steeds.

Alvast hartelijk bedankt voor het meedenken en informatie/ervaringen

veel sterkte

Je kent het Spyro verhaal natuurlijk...

Onze orthopeet rade geen zware heupoperatie aan omdat Spyro dan tijdens haar herstel van de heupen dan alle belasting op de voorpoten zou komen. Dat zou ze niet aankunnen omdat de voorpoten van Spyro ook niet al te best waren. Dat is mischien wel iets om in overweging te nemen. Maar ik weet ook niet hoe erg de ED van Kaya is of ze dat aan kan...

Wij hebben dus gekozen voor de pees doorsnijden omdat daar haast geen herstel periode in zat en we binnen een paar dagen al zagen dat Spyro beter liep. 3 jaar lang heeft ze er baat van gehad. Ik zou de operatie zo weer laten doen...

Maar goed elk verhaal en bij elke hond is het weer anders.. Het blijft moeilijk die stomme rot poten ook altijd...

Mischien een keertje een optie om naar Aahron te gaan ? www.kreupeldier.nl Spyro heeft daar ook veel baat bij gehad. Die werd dan helemaal recht gezet enz dat maakte het haar ook allemaal wat makkelijker... Wordt ook een deel van vergoed door de meeste verzekeringen..

Sterkte in ieder geval... Het is niet leuk om je meisje te zien aftakelen

heb je goud accupunctuur overwogen, is een gok, maar ook een relatief kleine ingreep, die voor langere tijd kan werken.
als het verder uitzichtloos is zou ik het overleggen.
tja previcox verdubbelen kan ook een optie zijn, dan maar een maagbeschermer erbij, het gaat er denk ik om dat ze nu kwaliteit van leven heeft, voor zolang het mag duren.

dat is tenminste de stelling die ik inneem met Baco ook, die is nog maar 3,5 jaar, maar hij leeft nu, en zolang hij leeft moet het een kwalitatief goed leven zijn, en dan ga ik me niet druk maken over wat er verder komen gaat iedere hindernis op zijn tijd. als het zich aandient

Martijn schreef:Ik heb me er niet in verdiept maar goed, anderen wel en die komen ook niet met hallelujahverhalen.
Ik zou niets doen. Beweging aanpassen. Goed slank houden en niet te zuunig met de pijnstillers en als het niet meer gaat dan is het over.

Het is niet omdat er nog iets gedaan kan worden dat dat ook de moeite waard is.

Wat naar dat ze er nu al zo onder lijdt, Caro!

Nou precies, dat is dus de afweging die we moeten gaan maken.. doen we iets of doen we niets.
Eigenlijk heb ik al die tijd de mening gehad 'we doen niets', behalve dan uiteraard pijnstilling, slank houden en beweging aanpassen.
Maar nu het een stuk slechter gaat begin ik het moeilijk te krijgen moeten we niet toch iets proberen?

Ze is heel slank, 34 kg, terwijl ze 40 á 42 kg mag wegen. Dus daar kunnen we niets meer aan veranderen.
Beweging krijgt ze voldoende, maar ze gaat veel slechter dan een half jaar geleden. Ze houdt het niet zolang meer vol, al is haar koppie nog aan alle kanten enorm fanatiek.

Alleen de pijnstilling kunnen we dus nog verhogen. En als dat niet meer voldoende helpt, dan zou het dus einde verhaal zijn. Daar twijfel ik dus nog over, wel of niet ingrijpen.

S@ndr@ schreef:dat is tenminste de stelling die ik inneem met Baco ook, die is nog maar 3,5 jaar, maar hij leeft nu, en zolang hij leeft moet het een kwalitatief goed leven zijn, en dan ga ik me niet druk maken over wat er verder komen gaat iedere hindernis op zijn tijd. als het zich aandient

Dat heb ik met Spyro ook altijd gedaan. Die is helaas door die rot poten maar 5 geworden. Maar we hebben wel een leuke en goeie tijd gehad. Tuurlijk niet altijd maar ballen en takken gooien. Maar zo af en toe mocht dat best wel eens een keertje. Dat soort dingen..

Leane schreef:

S@ndr@ schreef:dat is tenminste de stelling die ik inneem met Baco ook, die is nog maar 3,5 jaar, maar hij leeft nu, en zolang hij leeft moet het een kwalitatief goed leven zijn, en dan ga ik me niet druk maken over wat er verder komen gaat iedere hindernis op zijn tijd. als het zich aandient

Dat heb ik met Spyro ook altijd gedaan. Die is helaas door die rot poten maar 5 geworden. Maar we hebben wel een leuke en goeie tijd gehad. Tuurlijk niet altijd maar ballen en takken gooien. Maar zo af en toe mocht dat best wel eens een keertje. Dat soort dingen..

Klopt, we lopen nu bij Stella de Vries , en hij krijgt accunctuur, en pijnstillers homeopatische middelen en speirsupport, en we hebben hem voor nu zo goed als pijn vrij.
zolang het duurt, hij mag alles maar het moet wel leuk zijn voor hem, ik zie baco ook geen 6 jaar worden hoor, vandaar dat ik leef voor zijn NU

Leane schreef:Je kent het Spyro verhaal natuurlijk...

Onze orthopeet rade geen zware heupoperatie aan omdat Spyro dan tijdens haar herstel van de heupen dan alle belasting op de voorpoten zou komen. Dat zou ze niet aankunnen omdat de voorpoten van Spyro ook niet al te best waren. Dat is mischien wel iets om in overweging te nemen. Maar ik weet ook niet hoe erg de ED van Kaya is of ze dat aan kan...

Wij hebben dus gekozen voor de pees doorsnijden omdat daar haast geen herstel periode in zat en we binnen een paar dagen al zagen dat Spyro beter liep. 3 jaar lang heeft ze er baat van gehad. Ik zou de operatie zo weer laten doen...

Maar goed elk verhaal en bij elke hond is het weer anders.. Het blijft moeilijk die stomme rot poten ook altijd...

Mischien een keertje een optie om naar Aahron te gaan ? www.kreupeldier.nl Spyro heeft daar ook veel baat bij gehad. Die werd dan helemaal recht gezet enz dat maakte het haar ook allemaal wat makkelijker... Wordt ook een deel van vergoed door de meeste verzekeringen..

Sterkte in ieder geval... Het is niet leuk om je meisje te zien aftakelen

Ja, ik ken het verhaal van Spyro.
Dat is dus een optie die ik overweeg omdat het het minst ingrijpend is, geen lange revalidatie en bij Spyro in ieder geval nog een paar redelijk goede jaren.

Ik zou alleen graag de ervaringen van meer hondenbezitters willen horen, want ik hoor ook weer geluiden dat deze operatie niet erg zinvol is.

Voordat ik überhaupt haar iets ga 'aandoen', wil ik overtuigd zijn dat dit in deze omstandigheden de beste manier is.

S@ndr@ schreef:

Leane schreef:

S@ndr@ schreef:dat is tenminste de stelling die ik inneem met Baco ook, die is nog maar 3,5 jaar, maar hij leeft nu, en zolang hij leeft moet het een kwalitatief goed leven zijn, en dan ga ik me niet druk maken over wat er verder komen gaat iedere hindernis op zijn tijd. als het zich aandient

Dat heb ik met Spyro ook altijd gedaan. Die is helaas door die rot poten maar 5 geworden. Maar we hebben wel een leuke en goeie tijd gehad. Tuurlijk niet altijd maar ballen en takken gooien. Maar zo af en toe mocht dat best wel eens een keertje. Dat soort dingen..

Klopt, we lopen nu bij Stella de Vries , en hij krijgt accunctuur, en pijnstillers homeopatische middelen en speirsupport, en we hebben hem voor nu zo goed als pijn vrij.
zolang het duurt, hij mag alles maar het moet wel leuk zijn voor hem, ik zie baco ook geen 6 jaar worden hoor, vandaar dat ik leef voor zijn NU

Ik ben ook met kaya bij Stella geweest en zij schrok van de röntgenfoto's, terwijl mijn dierenarts en de orthopeed niet enorm onder de indruk waren (maar daarbij zeggend dat een hond verrotte heupen kan hebben en nog redelijk kan lopen en de ander al veel eerder erger last krijgt).

Zij raadde dus de goudaccupunctuur (of implantaten op bepaalde punten) aan voor Kaya.
Wil ik ook overwegen, maar dan wil ik wel zeker weten dat dit niet één of andere zinloze methode is. Ik ben niet zo erg overtuigd van de alternatieve geneeswijze, alhoewel ze een half jaar geleden bij Kaya d'r nek wonderen heeft verricht hoor

het is zinvol om dan te kijken of Kaya wel op accupunctuur reageert , de ene hond reageert beter als de andere.
maar het is in ieder geval een stuk onschuldiger dan de heupkoppen verwijderen, dat zou ik mijn honden ook niet aandoen hoor :N: er zijn grenzen

Moet erbij zeggen dat Baco het nu op gewone accupunctuur best goed doet er zijn al heel wat naalden ingestoken ,
maar het is voor hem ook erop of eronder, gaat dit niet werken,dan zal ik hem moeten laten geen

ik ken kaya natuurlijk niet dus kan eigenlijk niks zeggen, maar heel zakelijk zie ik een zwaar ras al is ze licht, met "rotte" voorpoten en achterpoot.

ga je 1 poot opereren krijgen de 3 anderen het zwaar en misschien wel te zwaar. daarbij de leeftijd...

ik sluit me aan bij martijn:

Ik heb me er niet in verdiept maar goed, anderen wel en die komen ook niet met hallelujahverhalen.
Ik zou niets doen. Beweging aanpassen. Goed slank houden en niet te zuunig met de pijnstillers en als het niet meer gaat dan is het over.

Het is niet omdat er nog iets gedaan kan worden dat dat ook de moeite waard is.

Wat naar dat ze er nu al zo onder lijdt, Caro! sad

Moeilijk en naar, voor jullie en ook voor Kaya.
Ik neem aan dat je alle pijnstilling op kruiden-basis/homeopatische middelen al geprobeerd hebt? Soms kun je, als je bijv. Pijncompositum geeft, wat minder NSAID's geven.
Ik kan me voorstellen dat je niet kiest voor een heup-operatie. Een hond met meerdere problemen aan het bewegingsaparaat schiet daar niet zo veel mee op, lijkt mij.
Aangepast bewegen doe je ook, toch? Rechtlijnig, flink doorstappen, meerdere keren per dag, zwemmen, niet achter bal aan laten rennen?

Dat is, denk ik, wat ik zou doen. Absoluut kiezen voor pijnstilling maar dan proberen een natuurlijk pijnstilling te vinden zodat je iets minder NSAID's kunt geven, verder een dieet van verse vleesvoeding en aangepast bewegen.
Eventueel zou je nog kunnen kijken naar remedies als fysiotherapie, hydrotherapie, goudacupunctuur zelfs. Misschien zijn er mensen hier op het HF die daar ervaring mee hebben.

Oh ja, ik wel gekozen voor en operatie destijds, maar goed, dat ging om kapotte kruisbanden en daar kun je een hond nu eenmaal niet mee laten lopen én er is een keuze wat betreft verschillende operatie-methodes waarbij sommigen zeer succesvol blijken (honden die weer de sport ingaan na een TTA-operatie bijv.). Ik heb geen idee hoe dat zit met heup-operaties. Zal waarschijnlijk niet te vergelijken zijn met kruisbandproblemen.

Ik zou nu de pijnstilling verhogen. Daarmee veroorzaak je nl niet dat het eerder afgelopen is al lijkt dat wel zo. Je denkt misschien dat je nog iets achter de hand hebt met die pijnstillers maar dat is niet zo. Het proces verloopt zoals het loopt en de pijn komt hoe dan ook een keer door die pijnstilling. Beter dat ze nu zo lang mogelijk recht blijft lopen dan dat ze nu al ontziet en spierverlies heeft. Wat mij betreft dus de volle dosis zodat ze zo lang mogelijk recht en vol loopt.

Ik zou verder ook geen heupkop af laten halen of een prothese nemen bij een hond met artrose in de voorpoten. Wuilus had ook last en die heb ik te mager gemaakt. Dus niet op ideaal gewicht maar gewoon schraal. Verder 3 x per dag rymadil en dan zagen we wel waar het schip strandde. Bij haar was dat waanzinnig laat en dat was pure mazzel.

Sterkte met dit rotgebeuren want als het kopje nog goed is en het lichaam niet vind ik een van de rotste dingen die je hond kan gebeuren.

Heel eerlijk? Bij een rottweiler van 6,5 jaar die ook nog eens arthrose heeft in beide voorpoten zou ik niks doen.
Ik zou als een berg opzien tegen de revalidatie en het klinkt een beetje cru misschien, maar ik zou het risico niet willen nemen dat ze in de herfst van haar leven ook nog alleen nog maar opgesloten mag liggen in een bench ivm rust houden.

Ik zou dus niks doen, pijnstilling wel ophogen als dat nodig is en verder lekker doorgaan zoals je nu al doet.

Rami schreef:Moeilijk en naar, voor jullie en ook voor Kaya.
Ik neem aan dat je alle pijnstilling op kruiden-basis/homeopatische middelen al geprobeerd hebt? Soms kun je, als je bijv. Pijncompositum geeft, wat minder NSAID's geven.
Ik kan me voorstellen dat je niet kiest voor een heup-operatie. Een hond met meerdere problemen aan het bewegingsaparaat schiet daar niet zo veel mee op, lijkt mij.
Aangepast bewegen doe je ook, toch? Rechtlijnig, flink doorstappen, meerdere keren per dag, zwemmen, niet achter bal aan laten rennen?

Dat is, denk ik, wat ik zou doen. Absoluut kiezen voor pijnstilling maar dan proberen een natuurlijk pijnstilling te vinden zodat je iets minder NSAID's kunt geven, verder een dieet van verse vleesvoeding en aangepast bewegen.
Eventueel zou je nog kunnen kijken naar remedies als fysiotherapie, hydrotherapie, goudacupunctuur zelfs. Misschien zijn er mensen hier op het HF die daar ervaring mee hebben.

Oh ja, ik wel gekozen voor en operatie destijds, maar goed, dat ging om kapotte kruisbanden en daar kun je een hond nu eenmaal niet mee laten lopen én er is een keuze wat betreft verschillende operatie-methodes waarbij sommigen zeer succesvol blijken (honden die weer de sport ingaan na een TTA-operatie bijv.). Ik heb geen idee hoe dat zit met heup-operaties. Zal waarschijnlijk niet te vergelijken zijn met kruisbandproblemen.

Aangepaste beweging krijgt ze, alleen ze gaat niet aan de fiets. Kaya kan alles, maar wordt compleet horendol als ze aan de fiets moet. Zelfs een springer die ik onlangs heb gekocht helpt niet.
Maar verder zwemt ze dagelijks (een fysio kan volgens mij ook niet veel meer dan zulke goede beweging) en goed wandelen.
Zeer weinig ballen/stokken gooien, helemaal afgeschaft heb ik dit niet omdat dit voor Kaya het ultieme genot is en dat pak ik haar niet af. Uiteraard zeer aangepast (met een boswandeling één of hooguit twee keer een stokje gooien).

Ze krijgt versvlees, dagelijks Carnibest. Daarnaast spiersuppot, glucosamine/chondroïtine en teunisbloemolie.
En dus Previcox pijnstilling omdat ze hier beter mee is dan op Rimadyl.

Ze is destijds wel geopereerd aan Ed, toen was ze 1.5 jaar. Maar allebei de voorpoten daar zit flink artrose in plus dus één achterpoot met artrose en HD.
Van haar voorpoten lijkt ze nauwelijks last te hebben, maar de HD overheerst nu. Met een operatie krijgt ze ongetwijfeld een klap op haar voorpoten en dan doe ik haar een operatie aan met nare gevolgen denk ik. En voor hoelang? Vandaar ook mijn overweging al die tijd om haar te laten leven op de pijnstilling.
Maar goed, als het dan toch slechter gaat, dan begint de twijfel toe te slaan om toch niet nog wat (weinig belastends) te proberen.

ik vind het trouwens wel heel naar voor jullie en Kaya dat er op een jaar tijd toch zoveel nadelige veranderingen te zien zijn.

MARC_S schreef:Ik zou nu de pijnstilling verhogen. Daarmee veroorzaak je nl niet dat het eerder afgelopen is al lijkt dat wel zo. Je denkt misschien dat je nog iets achter de hand hebt met die pijnstillers maar dat is niet zo. Het proces verloopt zoals het loopt en de pijn komt hoe dan ook een keer door die pijnstilling. Beter dat ze nu zo lang mogelijk recht blijft lopen dan dat ze nu al ontziet en spierverlies heeft. Wat mij betreft dus de volle dosis zodat ze zo lang mogelijk recht en vol loopt.

Ik zou verder ook geen heupkop af laten halen of een prothese nemen bij een hond met artrose in de voorpoten. Wuilus had ook last en die heb ik te mager gemaakt. Dus niet op ideaal gewicht maar gewoon schraal. Verder 3 x per dag rymadil en dan zagen we wel waar het schip strandde. Bij haar was dat waanzinnig laat en dat was pure mazzel.

Sterkte met dit rotgebeuren want als het kopje nog goed is en het lichaam niet vind ik een van de rotste dingen die je hond kan gebeuren.

Ja, het is zwaar kut eerlijk gezegd
Kaya, uit een werklijn, altijd zo enorm fanatiek en ze kan het niet meer... haar kop zegt doorgaan en dat doet ze ook, maar je ziet dat het fanatieke niet meer gaat.
Na een half uur zwemmen is ze op, uitgeput. Vorig jaar lag ze nog 1,5 of 2 uur in het water. En dan heb ik het nog maar over zwemmen wat niet zo belastend is voor haar gewrichten.

En het gaat hard ineens, ineens zie ik de knokkigheid, het spierverlies en de poot die ze toch wel erg vreemd neerzet.

Ik denk dat het een goed plan is om voor nu de pijnstilling volle dosis te geven en te kijken wat er gebeurt.
Inderdaad had ik het gevoel 'nog iets achter de hand te hebben' en dit zo lang mogelijk uit te stellen, maar dat is niet goed natuurlijk.

Volle dosis en kijken wat er gebeurt en dan verder zien of we nog wat doen of niet.

pooh schreef:Heel eerlijk? Bij een rottweiler van 6,5 jaar die ook nog eens arthrose heeft in beide voorpoten zou ik niks doen.
Ik zou als een berg opzien tegen de revalidatie en het klinkt een beetje cru misschien, maar ik zou het risico niet willen nemen dat ze in de herfst van haar leven ook nog alleen nog maar opgesloten mag liggen in een bench ivm rust houden.

Ik zou dus niks doen, pijnstilling wel ophogen als dat nodig is en verder lekker doorgaan zoals je nu al doet.

Dat is dus wat ik absoluut wil vermijden: haar laatste tijd revaliderend en dan tot de conclusie komen dat het allemaal niet heeft geholpen, infecties optreden of wat dan ook.
Daarom geen operatie met een lang herstel.

Caro. schreef:
Aangepaste beweging krijgt ze, alleen ze gaat niet aan de fiets. Kaya kan alles, maar wordt compleet horendol als ze aan de fiets moet. Zelfs een springer die ik onlangs heb gekocht helpt niet.
Maar verder zwemt ze dagelijks (een fysio kan volgens mij ook niet veel meer dan zulke goede beweging) en goed wandelen.
Zeer weinig ballen/stokken gooien, helemaal afgeschaft heb ik dit niet omdat dit voor Kaya het ultieme genot is en dat pak ik haar niet af. Uiteraard zeer aangepast (met een boswandeling één of hooguit twee keer een stokje gooien).

Ze krijgt versvlees, dagelijks Carnibest. Daarnaast spiersuppot, glucosamine/chondroïtine en teunisbloemolie.
En dus Previcox pijnstilling omdat ze hier beter mee is dan op Rimadyl.

Ze is destijds wel geopereerd aan Ed, toen was ze 1.5 jaar. Maar allebei de voorpoten daar zit flink artrose in plus dus één achterpoot met artrose en HD.
Van haar voorpoten lijkt ze nauwelijks last te hebben, maar de HD overheerst nu. Met een operatie krijgt ze ongetwijfeld een klap op haar voorpoten en dan doe ik haar een operatie aan met nare gevolgen denk ik. En voor hoelang? Vandaar ook mijn overweging al die tijd om haar te laten leven op de pijnstilling.
Maar goed, als het dan toch slechter gaat, dan begint de twijfel toe te slaan om toch niet nog wat (weinig belastends) te proberen.

Oke, duidelijk. Ook dat de twijfel toeslaat snap ik. 'Niets doen' lijkt alsof je het opgeeft. Maar dat is niet zo.
Je kiest voor goede beweging, goed voer en ook voor pijnstilling. Die ik - als ik jou was - zou verhogen naar een dosis waarop ze gewoon lekker Kaya kan zijn, zonder pijn, zonder ongemakken. En mocht ze last krijgen van een bepaalde soort NSAID kun je altijd nog overstappen op een ander.
Ik denk dat het voor Kaya en uiteindelijk ook voor jou/jullie het beste is om er - binnen de mogelijkheden die er zijn - ook echt het beste van te maken. En dat is een zo leuk mogelijk hondenleven met zo min mogelijk pijn. Maar dat het ondertussen natuurlijk ook gewoon heel naar is, dat kan ik me heel goed voorstellen.

Caro, wat ontzettend rot voor Kaya dat ze ineens zo achteruit gaat..

Ik heb geen ervaring met bovengenoemde klachten maar ik wil je sterkte en wijsheid wensen met wat je ook besluit voor Kaya.
Het lijkt me vreselijk om een relatief jonge hond zo te zien aftakelen.
Heel veel sterkte meid.

wat dat betreft kan die goudaccupunctuur evt, nog iets betekenen in de pijnstilling.
dat is dus iets waar ik persoonlijk nog wel voor zou gaan, gewoon omdat het een hele kleine ingreep is
het is natuurlijk een gok,maar nooit geschoten is altijd mis

Misschien dat ik je over de anabole binnenkort meer kan vertellen, dat wordt nl. ook voor Tirsa overwogen. Is voorgesteld door de fysiotherapeut, maar ik moet dit nog bespreken met m'n da.

waardeloos dat ze zo achteruit gaat opeens , bij ons is het Naffie die steeds slapper wordt achter. Naffie heeft HD-D en heeft nu ook artrose , we gaan er niet meer aan sleutelen ze wordt in december 8 jaar. Ze heeft nu 3 anabole injekties gehad , dat zou ik trouwens bij Kaja ook proberen. Sommige honden knappen er echt van op . Bij Naf merken we helaas geen verbetering , maar onze Dino werd ineens weer een heel vrolijk hondje.
Heel veel sterkte met jullie meisje

Martijn schreef:Ik heb me er niet in verdiept maar goed, anderen wel en die komen ook niet met hallelujahverhalen.
Ik zou niets doen. Beweging aanpassen. Goed slank houden en niet te zuunig met de pijnstillers en als het niet meer gaat dan is het over.

Het is niet omdat er nog iets gedaan kan worden dat dat ook de moeite waard is.

Wat naar dat ze er nu al zo onder lijdt, Caro!

Zo denk ik er ook over. De hond van mijn ouders heeft 2,5 jaar op maximale pijnstilling gestaan zonder bijwerkingen. Zijn pijnklachten zijn destijds niet de reden geweest om hem in te laten slapen.

Jou verhaal lijkt bijna op dat van mij, Heb hier een mechelaarteefje van 7.5 jaar lopen met bijna dezelfde problemen, ED aan voorpoot, aan de andere voorpoot schouderartrose en beide heupen HD en artrosevorming en op paar maanden tijd ook erg achteruit aan gaan, ik probeer zo weinig mogelijk medicijnen te geven, dit omdat ik weet bij de vorige honden, hoe langer men pijnstillers geeft hoe meer men nodig heeft om e helpen na een tijdje, maar er zijn dagen bij dat ze echt krom loopt van de pijn en ik niet anders kan.

Juist zoals bij jou hond is ze in haar hoofd nog een jonge hond en wil nog vanalles doen maar lichaam wil niet goed meer mee, als ik ga wandelen dan wil ze meelopen, spelen, springen en zie je er nets aan, soms wel 1 uurtje aan een stuk, springt ze over beekjes en zo, maar na rust thuis dan is ze gewoon kreupen langst ale kanten, ik geef haar paar dagen rust en dan is het beter maar als ik haar dan weer loslaat begint ze opnieuw zich te gedragen als een jonge hond en na rust weer paar dagen zo kreupel dat ze soms niet meer recht geraak.

zo zielig om te zien, opereren hebben ze ook afgeraden omdat er te veel mankemenetn aan zijn en natuurlijk, eerlijk, kostenplaatje speelt ook wel een rol.

Maar vind het echt triest, elke keer denk ik, nu laat ik haar aan de lijn en geef geen kans meer zich kreupel te lopen, maar ze geniet er zo van, ook al heeft ze achteraf zo veel pijn.

Wat ik wel paar jaar terug heb ondervonden is dat shashasblend erg goed hielp bij haar, 6 tal maanden vanalles geprobeert om haar beter te laten lopen, ze mankte toen enorm aan 1 achterpoot en die poot werd om den duur echt heel dun, niets hielp, tot ik dat produkt probeerde, na 1 maand zag ik verschil en ze heeft een hele tijd goed kunnen lopen, zelfs als ik het niet meer gaf, heb nu een nieuwe doos besteld en hoop dat het weer zo goed zal helpen als paar jaar terug

sonja

He verdimme, je weet dat 't er aan zat te komen en nu ze tegen haar eigen grenzen aan loopt te vechten kan ik me heel goed voorstellen dat je alles op een rij wil hebben.
Zelf denk ik ook niet dat ik voor een operatie zou gaan zeker niet met haar voorgeschiedenis.
Wel verhogen van pijnstilling, niet piekeren over wat daar nu weer 't plaatje van zal zijn maar doen.
Over de anabolen, Aura hier 7 1/2 jaar met spondylose in haar onderrug is aan de 2e van de eerste drie bezig.
Loopt beter zakt niet meer door d'r benen heen en rent als een jonge godin rond. Dus bij haar een succes verhaal voorlopig.

Maar al met al weer moeilijke beslissingen te nemen, maar jou gedachte met niets doen kan ik me volledig in vinden

Hoi caro .

Ik zou zeggen,praat eens met da kranedonk uit putten ,dat is een da die heel veel met dit te maken heeft ,omdat hij heel veel sporthonden en politiehonden behandelt ,mijn indiera heeft atrose in beide heupen en heeft daar ook last van ,in putten stellen ze een suplement samen die je alleen daar kunt kopen ,het werkt voor indiera en een andere hond op onze ver. prima ,het is geen geneesmiddel maar ze gaat er prima op ,ik sport ook gewoon nog met haar ,manwerk wel aangepast en springen , doen we wel maar laag, dit alles gaat prima ,indiera is ook een werklijn hond en stilliggen gaat echt niet ,ik heb er voor gekozen om gewoon alles te doen ,oke sporten iets aangepast ,dan dat ik haar moet stilleggen en ze weg kwijnt voor de kachel ,als ze veel pijn gaat krijgn dan is de keus al gemaakt ,dan laat ik haar gaan , ze is ook al 7 en ik ga echt niet dokteren met haar ,ik doe haar er geen plezier mee . en goed komen doet het toch niet.
Ik weet het is moeilijk kaya heeft meer gebreken dan indiera maar echt ga eens een gesprek aan met kranendonk ,misschien wordt je dan wat wijzer en een prettige bijkomstigheid is ,dat hij geen woekerprijzen vraagt ,voorbeeld, indiera is afgelopen woensdag geholpne en er is een tepel verwijderd ,kosten voor een grote mechelse herder ...285 euro,
Dat vond ik niet duur ,in almere kreeg in een hartverzakking

Sterkte vvoor jou en kaya

Heb je als mogelijkheid ook nog een brace overwogen?
http://www.hodes.nl/dieren/producten/?categoryID=164

Voor zover mij bekend heeft een hond al eens van hodes een ondersteuning van een heup in de vorm van een brace gekregen.
In dit geval met Kaya misschien een optie?

Caro. schreef:En nu begin ik het steeds meer te zien..... spierverlies en slechter lopen.

zouden anabolen injecties geen verlichting bieden? Mijn dober doet het er uitstekend op. Had ook vreselijk veel spierverlies in zn achterkant door zn hernia en had geen teennagel meer op zn achterpoten van het slepen... sinds hij regelmatig anabolen injecties krijgt gaat het uitstekend, prima nageltjes weer, niet meer slepen en weer volop spieren.

Ik zou toch eventueel eens denken aan fysiotherapie/hydrotherapie. Zwemmen is zeker goed, maar bij hydrotherapie gaat het over veel meer dan zwemmen alleen. Aangepast aan de hond, speciale bewegingen, ondersteuning, warm water en een fysiotherapeut!

Yis had spondylose (iets heel anders uiteraard) en met haar ben ik nog een fysiotherapeut geweest. Het heeft haar echt geholpen. Ik ken ook honden met HD die hydrotherapie doen èn waarbij het echt enorm goed helpt.