Al als klein meisje riep ik: "Later als ik groot ben neem ik een hond en een kat!"
Helaas is dat laatste in mijn situatie op dit moment gewoonweg niet mogelijk.
Maar..... sinds kort is de oplossing daar...
Sinds enkele maanden is er bij mijn ouders in de buurt een kat die simpelweg besloten heeft dat hij bij mijn ouders woont
Hij is zo brutaal als het maar zijn kan en in eerste instantie was hij geeneens bang voor de Flodderboeven...
Helaas is Vinou nogal fel op katten dus tegenwoordig maakt hij zich uit de voeten zo gauw als hij de boeven hoort of ziet.
Maar op dagen dat de boeven overdag niet bij mijn ouders zijn,
en in de avonduren, hebben mijn ouders dus een kat.
Ik heb hem Kathmandu genoemd
(beessie moet tenslotte een naam hebben).Hij meld zich netjes op het muurtje bij de achterdeur...
"Hallo, kunt u mij even binnen laten?"
"Vandaag nog graag"
"Zeg, die Flodderboeven zijn er toch niet hè?!"
"Jaaaa, daar is 't baasje!"
Als het Kathmandu allemaal te lang duurt gaat hij gewoon liggen slapen op het muurtje
Aaaaah.... dat pootje onder zijn koppie
Bij de baas op schoot...
Pomtidomtidom...
En 's avonds? Dan ligt hij binnen op schoot te slapen
We hebben in de gaten gehouden of de kat ergens vermist is maar dat lijkt hij niet te zijn.
Naar het asiel brengen kunnen we niet over ons hart krijgen.
En deze oplossing is prima, mijn ouders voeren hem, 's nachts slaapt hij onder de overkapping op het terras en als de honden er niet zijn dan nemen mijn ouders hem mee naar binnen.
[/quote]
