'Eigenlijk zou ik dit alles helemaal niet willen schrijven,
maar het is helaas de realiteit,
ik zou willen dat het anders was,
toch ben ik je nu al een jaar kwijt...'
1 jaar,
12 maanden.
52 weken.
365 dagen,
Zonder jou…
Een jaar geleden moest ik definitief afscheid nemen van mijn allerliefste Boy,
mijn maatje, mijn beste vriend, mijn kindje, mijn kanjer. mijn alles en nog zoveel meer…
Een jaar geleden is mijn fijne leventje voorgoed veranderd en spreek ik in gedachten over het voor en na mijn lieve Boy…
Een jaar geleden bleef ik achter met een groot gat in mijn hart, in mijn leven. Alles in de voorgaande 5 mooie jaren had om ‘hem’ gedraaid…
Een jaar geleden begon het proces van een enorm verdriet, gigantisch gemis, maar het toch door moeten gaan omdat het van je verwacht wordt en omdat het nu eenmaal ‘moet’…
Een jaar geleden dacht ik niet dat ik ooit weer gelukkig kon worden, ik was helemaal van slag. Nu weet ik beter, al zit het verdriet om jou nog heel diep en komt er af en toe tijdens een heftige huilbui uit…
Een jaar geleden…
Lieve allerliefste Boyke van me,
Je bent nu al een jaar bij me vandaan, maar je zit nog altijd elke dag in mijn gedachten…
Ik mis je nog steeds ontzettend, maar ik weet dat je echt niet verder kon en ik ben blij dat ik je mocht helpen bij je reis naar de Regenboogbrug, ookal was dat een vreselijk moeilijke beslissing…
Gelukkig kan ik steeds vaker aan je denken met een lach, wat hebben we het enorm fijn gehad samen. Voor die 5 mooie, fijne jaren wil ik je heel erg bedanken…
Ik ben trots en gelukkig dat ik jouw vrouwtje mocht zijn…
Dag mijn lieve Boy…
Ik hou van je, voor altijd...
Eens zien we elkaar weer…
http://www.youtube.com/watch?v=yN_ZMhSBhxw
sterkte
TARAK
