Spyro meisje mijn aller eerste eigen hond. Wat zal ik jou missen

Ongekend moedig heb je gestreden
ongekend moet je hebben geleden
Nooit klagend, nooit vragend
je lasten in stilte dragend
De strijd was oneerlijk
en geheel niet terecht
Je wilde nog graag verder
maar verloor dit gevecht
Een geest zo sterk als een beer
Een lichaam uiteindelijk toch te teer
Leeg is opeens je mand
De strijd is gestreden
Verlost van alle pijn
Die je hebt geleden
Het feit dat ik je moest laten gaan
heeft me enorm pijn gedaan
Maar in mijn hart en gedachten
blijf je bestaan
Jou missen is mijn
grootste verdriet
Jou vergeten kan ik niet













TARAK
