Nu hebben we een aantal weken prodier geslachtsdrift geprobeerd, maar dat was geen succes. Castratie wil ik ook niet aan denken, daar vind ik te veel nadelen aan zitten. Zoals ik al zei, ik kan er mee leven dat hij af en toe een paar weken 's avonds zeurt om naar buiten te willen, maar wat ik me wel afvraag: Sam heeft een hartruisje, en hij maakt zich nu wel erg druk om de teefjes, waarbij hij lang blijft hijgen en zijn hartslag best snel gaat. Zou dit een nadelig effect kunnen hebben op zijn hart?
Nu is het ook zo dat hij sinds begin van dit jaar Carnibest eet. Wij zijn er erg tevreden over, maar mijn vader vindt het niks. Hij vindt het vies, het stinkt enzovoort. Daar trekken we ons verder niets van aan, want ik ben degene die Sam te eten geeft, dus hij heeft er verder niets mee te maken
Gisteren plaatste hij echter een opmerking die mij in eerste instantie erg vreemd deed klinken, maar later werd ik toch wel nieuwsgierig naar het antwoord, vandaar dat ik het hier even plaats. Mijn vader denkt dat Sam zo'n last heeft van de teefjes buiten, doordat er in het rauwe vlees dat hij eet, hormonen o.i.d. zouden kunnen zitten van die dieren, die Sam dan binnenkrijgt en waardoor hij zo reageert :N: Ikzelf moet er eigenlijk wel een beetje om lachen nu ik dit zo type, maar toch, ben wel benieuwd naar wat jullie vinden. Zou het inderdaad met het eten te maken kunnen hebben dat het zeuren om de teefjes steeds erger wordt? Zo erg als het nu is, is het in ieder geval nog nooit geweest, en hij is al acht jaar inmiddels 
