Het HondenForum

Ik was toevallig over dit onderwerp aan het nadenken omdat ik voor mijn studie een verslag aan het schrijven ben over de botresten van een bepaalde archeologische opgraving (middeleeuwen en 18e/19e eeuw).

Ik kwam in een tabel tegen dat er daar ook botten gevonden zijn met knaagsporen van honden erop. Voornamelijk rund maar ook paard, geit, varken en er is ook een hond geweest die op een bot van een andere hond heeft geknaagd. Dus honden kregen of vonden botten om op te knagen. Wel logisch maar het ik vond het erg leuk en interessant om tegen te komen.

Dus toen was ik aan het nadenken over wat honden vroeger (als in begin vorige eeuw) te eten kregen. Helaas leeft mijn opa niet meer want die kon mij daar vast goed antwoord op geven
Ik denk eerlijk gezegd niet dat de honden van mijn opa veel vlees kregen, ik denk eerder aardappels, brood en hooguit wat resten van vlees of de botten. Ik denk ook dat er veel meer van een dier werd gegeten als nu, zoals de organen?

Misschien dat honden ook zelf wat opscharrelden, zoals ongedierte of af en toe een haas?

Wie weet er meer over?

Begin 1900 werd er iig al 'hondenbrood' (een mengsel van graan, groente en vlees in brood/koek-vorm) geproduceerd in Engeland en Amerika. In Nederland was dat - denk ik - wat later.
Verder kregen honden brood/beschuit gedrenkt in water/melk en tafelresten. Honden op het platteland zullen wellicht eerder botten/vellen en resten van geschoten/gevangen wild hebben gekregen dan honden in de stad. Vlees was toch een duur voedingsmiddel.

Ik heb een paar oude hondenboekjes waar dit soort dingen in beschreven staan. Als je er in geïnteresseerd bent kan ik wel wat titels/schrijvers voor je opzoeken.


(Studeer je archeologie? Lijkt me leuk!)

Honden kregen ook pens en aten nageboorten. Verder zwierven ze veelal langs de straat en hingen ook rond bij slachthuizen. Zo scharrelden ze wel een en ander bij elkaar wat dierlijke eiwitten betreft. Hols Hondenbrood deed zijn intrede rond 1950 maar vooral als aanvullend voedsel.

Ik heb zeker wel interesse in die titels en schrijvers. Ik heb toevallig wel een tijdje terug een boek gelezen van Donath (wat moet mijn hond eten?), maar de versie die ik heb is nog vrij nieuw, uit de jaren 60 denk ik.
Daar staat ook iets in over hondenbrood, maar ik wist niet dat dat al zo oud was.

Mijn opa vertelde wel eens dat één van hun honden (een stabij-achtige) een erg goede jager was en wel eens met een haas thuiskwam, maar dan kwam die haas niet op het bord van de hond te liggen.
Maar misschien bracht die hond niet alles naar huis wat hij ving en at hij zelf ook wel eens wat op als hij honger had.

(ja ik studeer archeologie, het meeste is inderdaad erg leuk, vooral waar ik nu mee bezig ben)

Rosita Compagner schreef:Honden kregen ook pens en aten nageboorten. Verder zwierven ze veelal langs de straat en hingen ook rond bij slachthuizen. Zo scharrelden ze wel een en ander bij elkaar wat dierlijke eiwitten betreft. Hols Hondenbrood deed zijn intrede rond 1950 maar vooral als aanvullend voedsel.

Nageboorten :N:
Maar het is vast erg voedzaam.
Werd pens in Nederland dan niet of niet vaak gegeten? Want in veel andere landen wordt het nu nog gegeten toch?

Ik vond deze nog! Deze advertertentie/reclame is gemaakt tussen 1900 en 1925



En ik duik morgen even de kast in voor titels/schrijvers.

Die van mijn pake en beppe aten met de pot mee
Mijn ouders hebben er ook nog een handje van
Ik geef nog wel eens groente wat over is gebleven of een handje met rijst

Bij mijn schoonmoeder ( Achterhoek 20 er jaren) kregen ze allerlei afval, botten, resten van de slacht en jacht, tafelresten, veel brood, pens en zeker ook botten om op te knagen. Mijn schoonmoeder zelf voerde in de vijftiger jaren vnl. hondenbrood en pens. Wij gaven de hond in de zestiger jaren een recreatiebot met vlees er nog flink aan van de slager, Chappie en Bonzo diner met hart. Pens werd veel gegeven maar vond mijn moeder te vies ruiken. De hond van onze buren kreeg brood en aardappelen met groenten en jus :N:

Anne

saffie schreef:
Nageboorten :N:
Maar het is vast erg voedzaam.
Werd pens in Nederland dan niet of niet vaak gegeten? Want in veel andere landen wordt het nu nog gegeten toch?

Pens werd bij mijn weten dan wel gegeven en ook gewoon brood. Hier in Nederland is pens volgens mij al heel erg lang vies voor mensen.

Anne

saffie schreef:

Rosita Compagner schreef:Honden kregen ook pens en aten nageboorten. Verder zwierven ze veelal langs de straat en hingen ook rond bij slachthuizen. Zo scharrelden ze wel een en ander bij elkaar wat dierlijke eiwitten betreft. Hols Hondenbrood deed zijn intrede rond 1950 maar vooral als aanvullend voedsel.

Nageboorten :N:
Maar het is vast erg voedzaam.
Werd pens in Nederland dan niet of niet vaak gegeten? Want in veel andere landen wordt het nu nog gegeten toch?

Dat doet me eraan denken....
Toen ik als tiener nog veel op een boerderij hielp waren de nageboortes altijd voor de honden.
Die liepen onrustig op het erf heen en weer tot de nageboorte de stal uitgegooid werd.
En dan knokte ze elkaar zo'n beetje het erf af voor het beste stuk.
Dat was dus eind 60 begin 70 er jaren.
Boerderij op de Nederlands/Belgische grens in Limburg.

bij mij thuis--vroeger--kregen de honden brok -tafelrestjes en 1 keer in de zoveel tijd een lap pens

begin jaren 50 dus

Mijn vader vertelde dat honden vroeger altijd met de pot mee aten.
Dus als er brood werd gegeten kregen ze brood, werd er een prakje gegeten, dan kregen ze een prakje enz enz.
En resten afgesneden vlees/bot.

Zelfgevangen ratten en muizen ook denk ik... Waren er vroeger ook genoeg.

De honden van mijn opa kregen altijd tafelresten( met jus...) Later ging hij met zijn autootje( dafje ) naar de Doko fabriek en haalde daar megazakken brokken. Of het geluk is of niet maar al zijn honden zijn ouder dan 15 jaar geworden.

Leuk om te lezen
Die advertentie voor hondenbrood is ook erg leuk.

Ik weet dat m'n vader vertelde dat ze vroeger een terrier hadden die altijd ratten ving. Of hij ze ook op at weet ik niet, kan me voorstellen van wel soms.
Wat ik begrepen heb van m'n ouders dat de honden vroeger meestal mee aten met wat de pot schafte.

Wel leuk om je daarin te verdiepen

Ooit kwam ik in een gesprek met een man die zeker 60+ was en mijn Sara was toen nog een klein Saartje...
Hij vertelde me dat zijn honden elke dag een stuk pens kregen en de tafelresten van die dag. Voor eventuele extraatjes moesten ze zelf maar zorgen...

Mijn opa had begin 1900 twee werkhonden, honden die voor de hondenkar liepen. Die kregen 's avonds schoon stro in hun hok, vers water en elk een pens. Misschien dat mijn oma ze nog een stuk brood gaf maar daar heb ik mijn vader nooit over gehoord.
In de vijftiger jaren kreeg onze hond brood, middageten van ons en vleesafval van de slager, een ei, wat pap enz. Later kwam er hondenbrood (dat was wat anders dan de brokken van nu) en blikvoer op de markt. De honden hebben later wel eens blikvoer gehad maar voor zover ik me kan herinneren geen brokken.
Onze honden krijgen nu ook regelmatig een schep warm eten bij hun kvv en nog wel meer dingen.

Ik zou nog even voor je op zoek gaan!

Boeken waarin voeding voor honden beschreven staat:

Mijn hond ziek en gezond - Juliette de Bairacli Levy (Uit het Engels vertaald, volgens mij uit de jaren '30, staat geen jaartal bij.)
Naast allerlei remdies tegen kwalen staan er 'dieetlijsten' in beschreven.

Gezonde jonge honden - Juliette de Bairacli Levy (Idem)
Hoofdstuk 1: Het hondendieet

Wat moet mijn hond eten - W.F. Donath (1928)
Alleen maar over voeding: spijsvertering, scheikundige samenstelling hondenvoeding, samenstelling dagrantsoen, voeding voor diverse honden, maaltijden etc.

Onze honden - P.M.C. Toepoel (1933)
Hoofdstuk 8: De voeding

Mijn hond - Johan Pieterse (1930)
Hoofdstukken: "De inwendige verzorging van den hond" "De hoeveelheid voedsel" "Versch Vleesch" "Groenten en aardappelen" "Rijst of havermout" "Geef fruit" "Koffie voor teven" "Vulling is noodig"

Hoe verzorgen wij onze hond - G. van Herwaarden (Oorspronkelijk uit 1930, ik heb een herdruk uit 1941)
Hoofdstuk 7: De voeding van den hond.

Bedankt
Ik zal eens kijken wat ik kan vinden.

Mijn opa's jaagden, die honden aten slachtafval en met de pot mee.
Mijn moeder was meer van 's middags een kopje (bakje) thee met melk en een koekje enzo :N: En ook met de pot mee.

Nanna schreef:

Rami schreef:"Koffie voor teven"

Die zou ik volgaarne boven de koffieautomaat in het kantoor willen hangen

Ach, die Johan Pieterse in al zijn onschuld...

Ennath schreef:

saffie schreef:

Rosita Compagner schreef:Honden kregen ook pens en aten nageboorten. Verder zwierven ze veelal langs de straat en hingen ook rond bij slachthuizen. Zo scharrelden ze wel een en ander bij elkaar wat dierlijke eiwitten betreft. Hols Hondenbrood deed zijn intrede rond 1950 maar vooral als aanvullend voedsel.

Nageboorten :N:
Maar het is vast erg voedzaam.
Werd pens in Nederland dan niet of niet vaak gegeten? Want in veel andere landen wordt het nu nog gegeten toch?

Dat doet me eraan denken....
Toen ik als tiener nog veel op een boerderij hielp waren de nageboortes altijd voor de honden.
Die liepen onrustig op het erf heen en weer tot de nageboorte de stal uitgegooid werd.
En dan knokte ze elkaar zo'n beetje het erf af voor het beste stuk.
Dat was dus eind 60 begin 70 er jaren.
Boerderij op de Nederlands/Belgische grens in Limburg.

Ik ken een man die een paardenfokkerij heeft en hij geeft de nageboortes nog steeds aan zijn honden.
Ze vinden het heerlijk :N: .

Ik zal in het weekend kijken of ik nog een aanvulling op de lijst van Rami kan geven. Denk het wel, heb enkele boeken uit de periode 1910-1920.
dus nog even geduld. Zal dan eventueel enkele pagina's inscannen.

Rami schreef:
Gezonde jonge honden - Juliette de Bairacli Levy (Idem)
Hoofdstuk 1: Het hondendieet

Dit boekje kan je online lezen als je je aanmeldt op het forum van Voernatuurlijk. Even opzoeken bij Google.

saffie schreef:
(ja ik studeer archeologie, het meeste is inderdaad erg leuk, vooral waar ik nu mee bezig ben)

Studeer je aan RUG Groningen? Mijn zus doet die studie ook namelijk

Interessant topic overigens

Ik heb er even een paar boeken op nageslagen

De politiehond 1911 door Mr. P.S. Gerlings.
Verschillende soorten van voeder en hunne voedingswaarde voor den hond.
vleesch, vleeschafval en bloed zijn noodazakelijk voor de instandhouding van een hond, waarvan veel gevergd wordt.

Verder worden nog genoemd:

brood
rijst
kanen
beenen
groenten

Over hondenbrood wordt oa gezegd:
Hoewel niet noodzakelijk voor hen, die een of twee honden houden, vormen dogcakes ongetwijfeld het gemakkelijkste voedsel.
......
Van de mij bekende merken zijn Spratt's Patent en Diana A.v. H. mij steeds uitstekend bevallen

De fabrikant van het laatste merk, A. van Hattem, adverteert in het boekje: De opvoeding van den hond door A. van Ginneken, derde druk 1920.
Op de achterzijde van het boek staat een advertentie van NV Kynos, hondenbroodfabriek Nijmegen.
In de tekst wordt voor puppy's aanbevolen: phosphor-levertraan-puppyvoer.


In het boek "De hondenvriend" door J.H.beekman wordt wel een zeer hardnekkige mening aangehaald.
Uitsluitend vleeschvoeder zou alzo overeenkomstig de natuur dus het beste zijn, doch dit is aan den eenen kant zeer duur en aan de anderen kant niet goed voor iederen hond. Voeding met rauw vleesch toh maakt den hond kwaadaardig, geneigd tot beiten, daarbij sterk en derhalve zeer gevaarlijk, zelfs voor zijn eigenmeester, zooals men bij buldoggen en doggne dikwijls ziet.
Daarna worden de ervaringen van een zekere Schuster met vleesvoeding aangehaald., die deze mening deelt.

In "De Hond" door C.A. Hartmans, 2e bijgewerkte druk uit 1921 worden al meer bladzijden aan de voeding gewijd en hier wordt het voeren van tafelresten afgekeurd.

"Als mijn hond ziek wordt" door L. Seegers (1917) behandelt het onderwerp voeding ook zeer uitvoerig en is voorstander van vleesvoeding, als natuurlijk voedsel van de hond.

Even een plaatje dat Ien veel gebruikt gekopieerd :



Dit is de pens kar die door de straten van Amsterdam reed met pens en ander orgaanvlees) voor de honden kat.

Ik weet dat mijn oma haar honden gewoon met de pot lieten mee eten.
Ik geloof niet dat die brokken kregen o.i.d.

Maar ik vraag het me nu wel af. Zij was beheerder van een asiel en ik neem toch aan dat die honden toch iets van brokken kregen? Dus dan zou ze dat thuis misschien toch ook gewoon gevoerd kunnen hebben.
Ik kan me alleen niet herinneren dat ik ooit als kind zijnde een zak voer heb zien staan bij haar.Wel dat ze altijd de groenten, vlees en aardappels bij elkaar mikte voor de hond.

En als ze soep had gekookt kreeg de hond de uitgekookte mergpijp. :N:

Stom eigenlijk dat ik haar dat nog nooit gevraagd heb wat ze haar honden te eten gaf. Ga ik gelijk vragen als ik haar spreek.

Ik weet wel dat ze altijd heel wat aan te merken heeft op wat mijn honden krijgen. Vooral het rauwe gedeelte, daar snapt ze niks van. Levensgevaarlijk.

Elmar schreef:Ik heb er even een paar boeken op nageslagen

De politiehond 1911 door Mr. P.S. Gerlings.
Verschillende soorten van voeder en hunne voedingswaarde voor den hond.
vleesch, vleeschafval en bloed zijn noodazakelijk voor de instandhouding van een hond, waarvan veel gevergd wordt.

Verder worden nog genoemd:

brood
rijst
kanen
beenen
groenten

Over hondenbrood wordt oa gezegd:
Hoewel niet noodzakelijk voor hen, die een of twee honden houden, vormen dogcakes ongetwijfeld het gemakkelijkste voedsel.
......
Van de mij bekende merken zijn Spratt's Patent en Diana A.v. H. mij steeds uitstekend bevallen

De fabrikant van het laatste merk, A. van Hattem, adverteert in het boekje: De opvoeding van den hond door A. van Ginneken, derde druk 1920.
Op de achterzijde van het boek staat een advertentie van NV Kynos, hondenbroodfabriek Nijmegen.
In de tekst wordt voor puppy's aanbevolen: phosphor-levertraan-puppyvoer.


In het boek "De hondenvriend" door J.H.beekman wordt wel een zeer hardnekkige mening aangehaald.
Uitsluitend vleeschvoeder zou alzo overeenkomstig de natuur dus het beste zijn, doch dit is aan den eenen kant zeer duur en aan de anderen kant niet goed voor iederen hond. Voeding met rauw vleesch toh maakt den hond kwaadaardig, geneigd tot beiten, daarbij sterk en derhalve zeer gevaarlijk, zelfs voor zijn eigenmeester, zooals men bij buldoggen en doggne dikwijls ziet.
Daarna worden de ervaringen van een zekere Schuster met vleesvoeding aangehaald., die deze mening deelt.

In "De Hond" door C.A. Hartmans, 2e bijgewerkte druk uit 1921 worden al meer bladzijden aan de voeding gewijd en hier wordt het voeren van tafelresten afgekeurd.

"Als mijn hond ziek wordt" door L. Seegers (1917) behandelt het onderwerp voeding ook zeer uitvoerig en is voorstander van vleesvoeding, als natuurlijk voedsel van de hond.

Erg leuk om te lezen!
Bedankt voor het opzoeken.

Het fabeltje dat honden agressief worden van rauw vlees is dus echt al heel oud.