Het HondenForum

Dit gaat over mijn tervuerense teef Vasha, Vasha is bijna 6 jaar oud en heeft een vreselijk ziektebeeld.. Na haar nest in November kwam ze slecht terug in conditie.. dat is op zich niet abnormaal aangezien ze altijd dergelijke opstartproblemen heeft, nooit een grote eter is geweest en altijd aan de schrale kant.. Ik kijk er dan ook niet van op als deze hond eens niet of nauwelijks eet..

Maar.. dit keer begon ze gal te spugen, op zich ook niet vreemd als ze een te lege maag heeft.. echter werd dat gal spugen dagelijks in de ochtend.. dacht het op te lossen door haar net voor middernacht nog wat te eten te geven.. mocht niet baten.. de zorgen begonnen zich bij me te vormen..

Ze wilde niet meer eten.. af en toe kreeg ik er nog iets in als ze weer iets nieuws voor haar neus kreeg..

In haar bloedlijn zit maagkanker, dus werd aanvankelijk aangenomen dat ook zij erdoor getroffen werd, echter na een scopie en het nemen van vele biopten, zijn geen kankercellen gevonden (scopie bij Tweede Lijn gedaan). Op vrijdag kreeg ik de uitslag van de biopten en werd me verteld dat het lijkt op een fikse maag/darmonsteking.. Inmiddels zat ze op cerenia, daar ze door de primperid heen spuugde.. Met cerenia TOP..

De maandag erop werd ik door de internist gebeld die de scopie gedaan had en hij zei dat ik kon stoppen met medicatie daar het slechts om een milde maagontsteking ging.. Na het stoppen (1 dag) ging het weer helemaal mis.. ze werd kotsmisselijk..

Hierna was mijn volgende stap Bio-resonantie.. en daar kwam uit dat ze op zich gezonde organen had, enkel zat het probleem in haar onderkaak.. Het Bicom apparaat gaf aan dat ze onder de een na achterste kies in onderkaak een …granuloom had zitten.. dat kon heel klein zijn en het advies was om een röntgenfoto te laten maken van de kaak.. Op zich een aannemelijk verhaal.. als je pijn in kaak, hoofd,oor hebt eet je ook niet echt van harte..

Zo hebben we dus een tijdje op homeopatische middelen gestaan.. maar ik zag geen verbetering.. de frikandel (die ze zo nu en dan wel aanneemt) at ze in piepkleine stukjes.. ieder stukje werd uitgebreid gekauwd alsof het een hele maaltijd was.. 1/3 van frikandel is al genoeg om te vullen heb ik het idee.. Oja.. de internist vertelde dat Vasha’s maag abnormaal klein was.. dat het een chaos was (maar kon ook van vele opbraken van gal zijn) en dat er normaal gesproken een ronding behoort te zitten die hij niet tegenkwam.. heel gemakkelijk kwam hij met kijkertje overal..

Ook het eerste stukje van de darmen was oke..

Nu was ik voor 2e keer naar bio resonantie arts geweest en opnieuw toonde apparaat hetzelfde probleem, waarop ik een afspraak heb gemaakt met mijn dierenarts die een röntgenfoto zou maken.. zonder narcose! Daar stond ik op en hoewel de dierenarts zeer skeptisch was zijn de foto’s uitstekend gelukt met wat kunst en vliegwerk en mijn overtuiging naar de hond toe.. Helaas in dit verhaal, toonde de foto’s een mooie kaak, goede wortelen en geen rare fratsen.. pffffff… wat dan nu? Mijn dierenarts adviseerde me prednison, en na enig aarzelen heb ik de kuur aangenomen.. echter zijn we nu op dag 6 van de 10 en er is geen resultaat te bemerken, ze wil nog steeds niet eten..

Overigens heeft ze de wil wel.. echter lijkt het alsof ze een seintje krijgt dat het pijn gaat doen en dus eet ze niet.. steeds zie ik haar de bek likken als er voedsel in de buurt is en steeds draait ze zich ervan af.. of ze pakt het aan en legt het gelijk op grond.. zelfs een van mijn andere honden als aasgier heeft geen nut meer.. Haar karakter is verandert.. ze was dominant agressief… daar is niets van over..

Ze slaapt de hele dag, maar als ik een bal pak.. POING… daar is ze.. aktief en gecoördineerd.. heel apart als je spierweefsel geheel verdwenen is..

Inmiddels ben ik overgegaan op dwangmatig voeren.. dus A/D van hills prop ik in een grote spuit en in kleine beetjes achter in haar bek, zodat ze enkel hoeft te slikken.. Overigens alles wat ze eet komt er niet uit! Ook is (als ze het heeft) ontlasting goed..

Ik zoek me suf op het internet.. heel wat mensen denken met me mee op forums.. van alles wordt aangedragen..

Ik weet het niet meer? In bloed moet toch iets te zien zijn? Er is bloed afgenomen, gewoon bij mijn eigen dierenarts en na kwartiertje meldde hij mij dat er geen abnormale afwijkingen waren.. pfff tja.. en nu dit berichtje op dit forum.. in de hoop… dat er een lichtje gaat branden..

Oja, heb ook een dag rimadyl gegeven.. dat werkt normaal heel snel.. ze werd er wel even hieperdepiep van, maar ging er niet van eten.. ze is nu vel over been.. niet normaal.. normaal gesproken was ze mijn wedstrijdhond in agility.. maar ze is nu veel te zwak..Ondanks het feit dat ze nog steeds zou gaan..



Graag jullie licht over mijn verhaal.. alvast bedankt..

Ik snap even niet waarom je met een dominant agressieve hond hebt gefokt die kanker in de lijn heeft maar dat terzijde

Wat een groot probleem heb je daar. Je weet 100% zeker dat ze niet geworden is wat ze is door van haar eten een heel groot ding te maken? Niet eten is iets anders geven, dat niet eten is weer meer aandacht etc....
Het kan dan zijn dat een hond eten totaal verkeerd plaatst en daar veel teveel rituelen omheen krijgt waardoor eten zelf totaal onmogelijk wordt voor de hond. Een tervueren is natuurlijk een enorm dwangmatig ras dat in staat is enorm snel en veel te leren.

Heb je wel eens geprobeert haar in een ruimte te zetten met een volle bak eten als gekookte kipfilet met rijst om maar wat te noemen en dan weggaan? Als ze rustig en goed alleen kan zijn zou ze zich ongeremd kunnen voelen.

Ik denk niet dat dat het is hoor, maar het kan. Nu krijgt ze al dwangvoeding en zo langzamerhand is eten een erg groot "ding" geworden. Ook als er eerder wel medische indicatie was kan het zijn dat het nu inmiddels wel psychisch is geworden door het gedoe rondom eten.

Ik weet niet of je er iets aan hebt, maar Kenzo hier had ook dat soort problemen, niet zo heftig, maar wel genoeg voor onderzoek. Hij heeft een scopie gehad en zijn maag was erg ontstoken, hij wilde ook niks meer eten.
Hij krijgt nu 3 maa daags ulcogant (beschermlaagje voor de maag en 3 maal daags zitac en het gaat beter. Hij krijgt alleen nog maar Hils zd voorlopig.
Bij Kenzo komt de ontsteking door een voedselallergie, hij is dus erg allergisch ergens voor, helaas weten we nog niet waarvoor

Martijn schreef:Jeetje, wat een zorgen!

Je zegt dat je andere honden aasgier spelen.
Kan het zijn dat ze niet durft te eten?
Mijn Cloe zal ook niet gaan eten bij een andere hond die het op haar portie voorzien heeft in de buurt. Als er geen andere hond is eet ze wel goed.

het hielp eerder om een andere hond erbij te hebben.. dan at ze snel haar eten omdat ze wist dat anders op=op was.. Ze durft best.. is een dominante tante van aard.. Anderen proberen echt haar eten niet weg te kapen als ze weten dat ze lik op stuk kunnen verwachten.. tja.. je probeert wat he?

MARC_S schreef:Ik snap even niet waarom je met een dominant agressieve hond hebt gefokt die kanker in de lijn heeft maar dat terzijde

Wat een groot probleem heb je daar. Je weet 100% zeker dat ze niet geworden is wat ze is door van haar eten een heel groot ding te maken? Niet eten is iets anders geven, dat niet eten is weer meer aandacht etc....
Het kan dan zijn dat een hond eten totaal verkeerd plaatst en daar veel teveel rituelen omheen krijgt waardoor eten zelf totaal onmogelijk wordt voor de hond. Een tervueren is natuurlijk een enorm dwangmatig ras dat in staat is enorm snel en veel te leren.

Heb je wel eens geprobeert haar in een ruimte te zetten met een volle bak eten als gekookte kipfilet met rijst om maar wat te noemen en dan weggaan? Als ze rustig en goed alleen kan zijn zou ze zich ongeremd kunnen voelen.

Ik denk niet dat dat het is hoor, maar het kan. Nu krijgt ze al dwangvoeding en zo langzamerhand is eten een erg groot "ding" geworden. Ook als er eerder wel medische indicatie was kan het zijn dat het nu inmiddels wel psychisch is geworden door het gedoe rondom eten.

Ik ga ervan uit dat je eerste opmerking idd een grapje is.. deze hond hebben we teruggekregen toen ze 2 jaar was.. en zij had de vorige huishouding totaal geregeerd.. Echter is het een fantastische hond die gewoonweg te dominant voor dat gezin bleek.. Ik waardeer een dergelijk karakter zeer, liever zo dan angstagressie en totale onberekenbaarheid.. Haar kids zijn fantastisch, dus no worries, geen gremlins op de wereld gezet!

Ik wist niet dat maagkanker in haar lijn zat.. nu echter blijkt dat ze halfbroers heeft die rond de leeftijd van 6-8 jaar zijn ingeslapen door maagkanker (nooit geen halfzusters overigens), ook haar vader is gestorven aan maagkanker, echter hij was 12 .. dus ja.. dat kan... Ik denk dat je zeker gelijk hebt, wat betreft de psyche van de hond.. eten is nu iets vreselijks.. ze ondergaat het.. ze zal echt niet eten, ook niet als ze alleen is, ze ligt de hele dag te liggen.. Je moet wat he? Je probeert wat en ondertussen hoop je dat iemand de oplossing vind.. tja..
Thnx voor meedenken...

Na haar nest kwam ze niet goed terug vertel je. En dat was bij vorige nesten ook?
Is de baarmoeder gecontroleerd?

ranetje schreef:Na haar nest kwam ze niet goed terug vertel je. En dat was bij vorige nesten ook?
Is de baarmoeder gecontroleerd?

Volgens zeggen is dit niet hormonaal, echter hebben teven na een nest wel een verminderde weerstand en kan dat de oorzaak van een doorbraak zijn van haar ziekte..
Inmiddels wordt ze vanmiddag opgenomen bij de Tweede Lijn.. ze gaat aan het infuus en wordt ze uitgebreid onderzocht.. maandag komt er een specialist op gebeied van echografie en dan worden haar ingewanden bekeken.. het is nu erop of eronder.. Het is uit mijn handen en in de handen van specialisten.. Ik HOOP zo.. dat het goedkomt.. duimen!!!

oDB Belgians van Angela schreef:

ranetje schreef:Na haar nest kwam ze niet goed terug vertel je. En dat was bij vorige nesten ook?
Is de baarmoeder gecontroleerd?

Volgens zeggen is dit niet hormonaal, echter hebben teven na een nest wel een verminderde weerstand en kan dat de oorzaak van een doorbraak zijn van haar ziekte..
Inmiddels wordt ze vanmiddag opgenomen bij de Tweede Lijn.. ze gaat aan het infuus en wordt ze uitgebreid onderzocht.. maandag komt er een specialist op gebeied van echografie en dan worden haar ingewanden bekeken.. het is nu erop of eronder.. Het is uit mijn handen en in de handen van specialisten.. Ik HOOP zo.. dat het goedkomt.. duimen!!!

Ik hoop dat er duidelijkheid komt en dat de artsen wat voor haar kunnen doen
Mijn duimen heb je

ranetje schreef: Mijn duimen heb je

En de mijne!

Ik heb geen idee wat er aan de hand kan zijn helaas.....maar ik ga wel heel hard meeduimen dat er wat gevonden word zodat je hond snel weer op kan knappen !!!

dank jullie.. ze is vanmiddag opgenomen bij Tweede Lijn.. ga ervan uit dat ze in goede handen is.. moeilijk hoor.. grtzz

Ik help duimen! Sterkte met wachten en Vasha zo te moeten zien....

Ik herken een beetje...Vita heeft het vorige maand na haar 2de maagtorsie ook gehad...niet meer willen eten, klein stukje aanpakken en dan toch laten vallen...en dat van een hond dat een hele dag zou willen eten...

Voor mij was het na 4 dagen duidelijk dat het psychisch was en heb ik duidelijke taal gesproken...ik heb haar eens goed op haar plaatst gezet en gedwongen om te eten...met woorden dan...

En dat is gelukt...ze kreeg geen aandacht meer, bord voor de neus, keek er vreemd naar...maar heb haar daar laten staan...ze is beginnen eten en is daarna nooit meer gestopt

Het was een kwestie om een "klik" te maken in haar hoofd...

Ik hoop dat het goed komt met je meissie...en ik hoop dat ze daarna haar verdiende rust krijgt...het is duidelijk dat die zwangerschappen en bevallingen haar niet goed bekomen...
Succes

Misschien heb ik er overheen gelezen, maar wat voer je eigenlijk?

Sjalot schreef:Misschien heb ik er overheen gelezen, maar wat voer je eigenlijk?

Ik voerde altijd brok, maar sinds enige tijd vers vlees. (Abcoude scharrelslager) Maar ook dit eet ze niet meer..

Helaas was het geen probleem in het koppie van Vasha..... Angela zal het vast nog wel zelf vertellen. Angela, nogmaal heel erg veel sterkte met het verlies van Vasha

Gos schreef:Helaas was het geen probleem in het koppie van Vasha..... Angela zal het vast nog wel zelf vertellen. Angela, nogmaal heel erg veel sterkte met het verlies van Vasha

Ik weet van een ander forum dat ze er helemaal kapot van is, dus ik weet niet wanneer ze hier weer komt. Ze heeft helaas geen andere keuze gehad dan haar le laten inslapen.

Wat triest zeg... Op de website (zie Angela's profiel) staat een stukje uitleg, bij 'what's new'.

Heel veel sterkte Angela...

Gos schreef:Ik weet van een ander forum dat ze er helemaal kapot van is, dus ik weet niet wanneer ze hier weer komt. Ze heeft helaas geen andere keuze gehad dan haar le laten inslapen.

inderdaad.. was even dit forum vergeten in alle gedoe om me heen.. hieronder mijn geschreven stukje van afgelopen maandag.. Mijn meisje is niet meer.. Allen heel erg bedankt voor het medeleven!

Met vette tranen moet ik jullie zeggen dat we haar hebben laten inslapen.. Dierenarts belde en vertelde dat ze toch kanker moet hebben.. Maag.. geen tumor zoals gewend, maar een verdikte maagwand (2 1/2 cm) terwijl toch normaal een maagwacht ongeveeer 3-4 mm dik is.. gaan ze ervanuit dat het kankercellen zijn.. Heel ongelooflijk dat ze dat gemist hebben met biopten, kan het niet geloven.. Ik zat nog met het dilemma.. wat doe ik nu?

* naar haar toe en dan laten inslapen (dat zegt mijn gevoel te moeten doen)
* niet naar haar toe, en in laten slapen....

heb tegen mijn eigen gevoel in gekozen voor het laatste, en hoop dat ik geen spijt krijg haar niet meer levend te hebben gezien.. ik wil het haar (en dus ook mezelf) besparen, blijdschap dat ik er weer ben, en vervolgens in laten slapen met zoveel adrenaline in zich... Met pijn in mijn hart.. (ben altijd bij mijn honden gebleven op het einde!) heb ik nu een besluit genomen in belang van de hond.. zij kreeg een zoveelste prikje.. weet zij veel...
en gaat voor eeuwig slapen.. Ik jank me helemaal suf momenteel, heb het gevoel haar in de steek te laten, maar zoals Bert ook zegt.. zij merkt er nu niets van.. dat houd ik mezelf dan ook voor..

Ik wist het eigenlijk al. en toch... wat keihard.. hoe konden ze het toen niet hebben gezien? Waarom moesten we de afgelopen weken zo tobben, terwijl ze het toen al had.. had ik er vrede mee gehad en haar op een gegeven tijdstip zelf kunnen laten inslapen.. thuis... op de bank...

Ik voel me vreselijk leeg...

heel veel sterkte...........jeetje moeilijk hoor

Wat een enorme klap moet dit geweest zijn voor je.
Heel veel sterkte

sterkte!

Heel veel sterkte met dit verlies..

heel veel sterkte.

Heel veel sterkte. Dit moet echt een klap in je gezicht zijn. Je denkt alles uitgesloten te hebben en dan blijkt het alsnog die vervelende ziekte te zijn.

Misschien hoort dit niet thuis in dit topic, maar ik zou de kopers van haar pups hier wel op attent maken, aangezien er meer familie van haar hiermee belast is.

Jemig wat erg, heel veel sterkte

Wat verdrietig dat het toch zo gelopen is
De keus die je gemaakt hebt om niet bij het inslapen te zijn kan ik goed begrijpen, je hebt hier echt voor je hond gekozen en niet voor jezelf.
Heel veel sterkte gewenst.

Jemig, heel veel sterkte Angela..
Vreselijk om je hond te moeten missen..