Het HondenForum

Zoals sommige mensen wel bekend is Cleo eens in de paar maanden ziek. Soms een week, soms een maand. Dan snottert ze en heeft ze pus in haar neus. Ze niest dan veel en bij opwinding gaat ze snotteren. Heel zielig en haar vacht wordt dan ook dof.
Er is gekeken naar de bacterien in Utrecht, ze heeft 3 maanden specifiek samengestelde antibiotica gehad en er zijn foto's van haar neus en hoofd gemaakt. Ook is ze getest op Leichmania, Erlichia en haar bloedbeeld is helemaal doorgenomen. Daaruit kwam dat alles perfect was en er geen onstekingswaarde was. Haar longen waren goed en eigenlijk liep alles daar vast. Ze is nu 8 en heeft het al sinds ze uit Spanje is gekomen.

Tja, wat het is is dus een raadsel. Ik weet dat ik al 1000 keer heb gevraagd hier wat het kan zijn maar misschien dat er nu ineens iemand is die dit herkend.

Probleem is nl dat ze nu zieker is dan normaal en ook dunner wordt dan normaal. Ik heb vanaf vandaag besloten het eten te verdubbelen.

Het bijverschijnsel is nu dat ze Eva 2 keer zomaar ineens aangevallen heeft. Pluk haar eruit en gelukkig verder geen wonden. Aanleiding niet te vinden. Eva is nu een beetje bang voor Cleo. Op zich niet raar want misschien wil Cleo de rangen aantrekken zou je denken. Mag, er was geen bloed. Net lag ik op de bank, ineens vliegt Cleo onder de tafel vandaan en begint Dapper overal te bijten die het op een gillen zet. Dat is even minder want dat heeft ze dus nog nooit gedaan. Dapper is nu ook bang voor haar even. Cleo ligt glazig voor zich uit te kijken en soms vind ik haar ook een beetje eng dan omdat ik bang ben dat ze ineens weer Eva gaat aanvallen.

We willen wel weer naar de dierenarts gaan maar ik weet zeker dat we weer die mallemolen voor 2000 euro doorgaan en dat ze niks vinden. Niemand heeft ook maar een idee en allemaal loze onderzoekjes zonder enige indicatie gaat me ook wat ver. Waarschijnlijk is ze over 2 weken helemaal de oude en is ze weer 4 maanden prima in orde. Dan begint het zomaar uit het niets ineens weer. Als ze elke keer agressiever wordt vind ik dat een enge ontwikkeling.

Godzijdank vocht Dapper niet terug want die kan niet normaal vechten. Als Dapper stopt met dulden dan gaat hij tot het gaatje. Hij kan omslaan zeg maar en dan stopt hij ook niet meer. Ze alleen laten vind ik dus nu ook eng omdat Eva ook gaat bemoeien. Dapper lag op de bank, Cleo springt onder de tafel uit en bijt Dapper zomaar in zijn buik en ribben en later ook poten en Eva springt er ook bij en begint wat in de wilde weg te happen en te blaffen. Ik heb ze met 1 brul uit mekaar maar samen alleen is dus wel eng nu.

Cleo doet normaal nooit iets naar de andere honden maar omdat ze nu zo ziek is wordt ze heel intolerant. Toen ze een keer vergiftigd waren heeft ze Dapper ook aangevallen omdat ze toen zo beroerd was. Verder nooit dus het heeft echt met ziek zijn te maken bij haar.

Ik dacht er al aan om haar een paracetamol te geven voor als ze misschien hoofdpijn heeft.

Even voor de duidelijkheid, ze komt dus uit Spanje en dus kan ze iets Spaans onder de leden hebben. Ook heb ik wel eens gehoord dat zoiets restverschijnselen van hondenziekte kan zijn. Dat snotteren en niezen enzo. Maar die pus en snot zelf niet denk ik dan.

ik heb geen idee (daar heb je ook wat aan...) lijkt me vreselijk naar om je hond elke keer zo te zien.. waarschijnlijk heeft ze idd. pijn of voelt ze zich beroerd dat ze de andere honden aanvalt... Paracetamol is toch niet goed voor honden heb ik altijd begrepen? Ik heb hier nog wel metacam staan maar daar heb je ook niet veel aan denk ik... is onstekingsremmend maar daar heeft ze geen last van volgens mij toch?

Moet ze ook braken en heeft ze diarree?

Eh, paracetamol niet geven.
Nooit.
Wat onwijs rot dit.

Ik kan me voorstellen dat dit geen prettige situatie is.
Is er al eens een MRI-scan van Cleo's hoofd gemaakt? Wellicht biedt dit wat meer duidelijkheid.

Misschien lees ik eroverheen,maar is ze weleens uitgebreid op allergieen getest?......

Nou MArc, dit klinkt echt niet leuk hoor...

Over de ziekte kan ik je jammer genoeg niets zeggen, want ik heb het nog niet meegmaakt en hier in Spanje ook nog niet gezien...

Wat het karakter van Cleo betreft zie ik gelijkenissen met Vita nu ze op de sukkel is door die maagtorsies...na elke narcose kan ze vreselijk doen naar de andere honden...die mogen dan geen meters in de buurt komen...Ze gromt en snauwt edm...maar ik laat ze dan ook absoluut niet samen achter want dat zou fout kunnen gaan...

Cleo voelt zich duidelijk ook slecht en snauwt om haar positie niet te verliezen vrees ik...als pijn heeft komt daar nog bij dat ze onlogisch gaat denken en te rap kwaad wordt.
Als je kan...laat ze niet samen achter...het kan een gevaar uitmaken voor Dapper en Eva, anderzijds heeft Cleo ook behoefte aan kalmte en rust..Dus is het eigenlijk voor alle honden goed als Cleo even afgezonderd wordt in een andere kamer als jullie weg moeten of kan Cleo misschien met jullie mee ?

Ik had hier vaak een videocamera aanstaan (60 min tape) wanneer ik wegging zodat ik het gedrag in huis kon controleren na thuiskomst...misschien een oplossing om te zien wat er gebeurd als jullie er niet zijn ?

Voor je het weet loopt Eva een jeugdtrauma op en dan sta je verder van huis....

Succes en hopelijk krijg je een antwoord op je vragen van iemend die de symptomen herkend !

Eva

Ik weet niet hoe jullie er tegenover staan, maar je zou een bezoek kunnen brengen aan een holistisch dierenarts. Het is niet belastend voor Cleo, kost een fractie van de 2000 euro waar jullie het over hebben en baat het niet.....

Ik ken een aantal mensen met hele goede resultaten, vooral na situaties waarbij ze het regulier niet meer wisten. Geloof dat Caro ook goede resultaten gehad heeft bij het "rare" gedrag van Kaya dat ze voor zich uit ging staren...

In elk geval sterkte en succes... niet leuk (op zijn zachtst gezegd) om je hond zo te zien; je voelt je zo hulpeloos (denk ik..)

MoniqueDM schreef:Ik kan me voorstellen dat dit geen prettige situatie is.
Is er al eens een MRI-scan van Cleo's hoofd gemaakt? Wellicht biedt dit wat meer duidelijkheid.

dat is eerlijk gezegd ook war ik aan zat te denken

succes en sterkte iig

Geen idee wat het zou kunnen zijn en ik hoop dat er iemand is die het wel herkent. Ze moet zich wel behoorlijk slecht voelen als ze haar maatje van jaren aanvalt. Ik zat ook te denken of je haar niet in bijvoorbeeld de slaapkamer kunt laten liggen, dan loop je in ieder geval niet de hele tijd angstvallig op te letten of ze Eva niet pakt, want dat lijkt me geen fijne situatie. Daarbij voelen de honden jullie nervositeit daarover ook nog aan.

Ik hoop dat je iets meer te weten komt.

Anne

is dit eigenlijk seizoens gebonden, of steekt dit ook afentoe de kop op als het kouder is.
Ik zou ook voor holistisch gaan denk ik(maar daar moet je natuurlijk zelf wel achter staan)
Vind het erg rot voor dr(en voor jullie natuurlijk ook want je gaat op je tenen lopen zo )

dat agressieve gedrag ken ik wel van boe. als hij zich niet goed voelt hangt hij ook pardoes in elke hond bij hem in de buurt. afgelopen week had hij er weer een duimnageltje af en dan moet ursula, die gewoon zoals altijd heel vriendelijk loopt te ouwewijven, het ook ontgelden, om maar niet te spreken over vreemde honden.

als ik het goed lees, eet ze wel maar wordt ze toch magerder?

Martijn schreef: Wat wij heel gek vinden is dat ze de eerste jaren korsten op haar oren kreeg tegelijk met dat sniezen. Dat betekent toch iets? Zolang niemand iets over die link weet kan het nooit zinvol zijn wat in de wildeweg te onderzoeken. Dat heeft 100% zeker iets met mekaar te maken nl. en dat moet een symptoom zijn. Cleo ging sneezen, kreeg korsten op haar oorpunten en dan kreeg ze een ontstoken neus. Dat ging altijd zo. Nu heeft ze nooit meer korstjes op haar oren

Ze is getest op leishmania maar via welke test ?
Als ze geen PCR -test heeft gedaan zou ik haar via de PCR laten testen, dat is de enige lm test die 100% betrouwbaar is.
Alle verschijnselen die je opnoemt heeft Dora ook. Verder als ik me niet vergis komt ze via PAWS ? in dat gebied waar het asiel zit is de zandvlieg ook vrij aktief.
Hondenziekte kan wel restverschijnselen geven maar niet dit. Overigens heeft sammie hoesseinie hondenziekte gehad

Marc, als je wilt dat we het in het asiel in Spanje of bij hun DA eens navragen, stuur dan eens een mailtje met een overzicht van de symptomen en onderzoeken.

Ikaros schreef:

MoniqueDM schreef:Ik kan me voorstellen dat dit geen prettige situatie is.
Is er al eens een MRI-scan van Cleo's hoofd gemaakt? Wellicht biedt dit wat meer duidelijkheid.

dat is eerlijk gezegd ook war ik aan zat te denken

Wij hadden op het forum Epilepsie bij Honden onderlaatst ook een hond die snotterde en al tig anti-bioticakuren achter de rug had.
Voor die hond werd ook een MRI-scan geadviseerd.
Nu kan snotteren natuurlijk honderden oorzaken hebben, maar op een MRI is veel meer te zien dan op een röntgenfoto en wellicht wordt er iets gevonden wat dit alles veroorzaakt. Dat zou dan ook dat plotselinge uitvallen kunnen verklaren.

Addy schreef:

Martijn schreef: Wat wij heel gek vinden is dat ze de eerste jaren korsten op haar oren kreeg tegelijk met dat sniezen. Dat betekent toch iets? Zolang niemand iets over die link weet kan het nooit zinvol zijn wat in de wildeweg te onderzoeken. Dat heeft 100% zeker iets met mekaar te maken nl. en dat moet een symptoom zijn. Cleo ging sneezen, kreeg korsten op haar oorpunten en dan kreeg ze een ontstoken neus. Dat ging altijd zo. Nu heeft ze nooit meer korstjes op haar oren

Ze is getest op leishmania maar via welke test ?
Als ze geen PCR -test heeft gedaan zou ik haar via de PCR laten testen, dat is de enige lm test die 100% betrouwbaar is.
Alle verschijnselen die je opnoemt heeft Dora ook. Verder als ik me niet vergis komt ze via PAWS ? in dat gebied waar het asiel zit is de zandvlieg ook vrij aktief.
Hondenziekte kan wel restverschijnselen geven maar niet dit. Overigens heeft sammie hoesseinie hondenziekte gehad

Ik vroeg me ook af wat voor test ze gehad heeft. Het broertje van Kenzo heeft dezelfde verschijnselen gehad als Cleo, getest en er kwam niks uit. De verschijnselen gingen weer weg en ze dachten dat het over was. Later kreeg hij hetzelfde weer, maar heviger, ook met korsten aan zijn oren, kapotte neus, snot en hele vieze ogen. Hij was erg lusteloos, wilde eigenlijk niks.
Via de stichting waar hij vandaan kwam werd er een PCR test aangeraden en jawel daaruit bleek dus dat hij dus wel LM had!

Demi schreef:Via de stichting waar hij vandaan kwam werd er een PCR test aangeraden en jawel daaruit bleek dus dat hij dus wel LM had!

En dat verbaast me totaal niet, vermoedelijk/ weet ik bijna wel zeker is Cleo niet via de PCR getest, dat gebeurd in Nederland alleen op uitdrukkelijk verzoek

Addy schreef:

Demi schreef:Via de stichting waar hij vandaan kwam werd er een PCR test aangeraden en jawel daaruit bleek dus dat hij dus wel LM had!

En dat verbaast me totaal niet, vermoedelijk/ weet ik bijna wel zeker is Cleo niet via de PCR getest, dat gebeurd in Nederland alleen op uitdrukkelijk verzoek

Ja klopt, we hebben toen Kenzo ook meteen laten testen en dat wilden ze niet doen via een PCR test Ik heb echt moeten zoeken naar een DA die de PCR test wilde doen

Martijn schreef:Wat zou je er aan kunnen doen als wel via PCR leichamnia wordt gevonden?

Dan ga je behandelen, afhankelijk van de titer zou ik dan de keuze maken voor of alleen alopurinol of zoals het geval van Dora, die er gewoon zo slecht aan toe was dat ik geen keuze had toch glucantamine injekties. Hangt ook af van de nier-en leverwaardes van de hond.
Er is ook een nieuw medicijn op de markt wat heel goed schijnt aan te slaan maar waar m.i. nog te weinig over bekend is, die keuze zou ik persoonlijk niet maken.
Overigens is de reden van het niet PCR testen door de dierenartsen dat het behoorlijk belastend is voor de hond, in jouw geval zou ik er echter wel degelijk voor kiezen vanwege de chronische situatie en het feit dat er verder niets gevonden wordt.

Martijn schreef: Bij mijn weten, en dat van de DA, is actieve leichmania niet iets dat komt en gaat. Of klopt dat niet?

Daar denk ik iets anders over maar wetenschappelijk is dat niet te onderbouwen. Pippie heeft ook periodes dat het wel opvlamt maar Pip heeft een hele lage titer, ik denk dat het daar iets mee te maken heeft.
M.i. kan het dus wel, omdat lm wel degelijk beinvloed wordt door andere factoren zoals stress, voeding.
Dat zou een reden kunnen zijn waarom het toch regelmatig terugkeert bij Cleo.
Overigens las ik dat Utrecht haar ook onderzocht heeft ? Mijn persoonlijke ervaring is dat Utrecht op het gebied van LM jaren achterloopt

Bij Kenzo hebben we trouwens de PCR test laten doen via zijn beenmerg. De meeste DA's wilden alleen een PCR test doen via het bloed, maar die is lang niet zo betrouwbaar als via het beenmerg.
Het was op zich niet zo heel erg belastend voor Kenzo, behalve dan dat hij ervoor even onder narcose moest. Verder had hij er gelukkig weinig last van.

Martijn schreef: Wegen de bijwerkingen van de medicijnen op tegen soms ziek zijn.

Dat is een keuze die alleen jullie kunnen maken.
Mijn mening is als volgt: een volmondig ja, jullie hebben een hond die om de paar maanden zich een paar weken totaal niet lekker voelt, een hond die dat ook uit in tijdelijke agressie, dat betekend dat ze zich gewoonweg belabberd voelt. Ja ik zou zonder meer behandelen en als blijkt dat ze een hele lage titer heeft zou het wel eens zo kunnen zijn dat je het snel en volledig onder controlle krijgt. Niet behandelen betekend op termijn verergering van de situatie , het dan alsnog gaan behandelen betekend dat het moeilijker onder controlle te krijgen is

Ik denk nu ook dat het Leichmania is omdat die oren er altijd bij waren. Daarom ook vond ik het altijd zo moeilijk om naar de DA te gaan die dan weer een foto van haar neus ging maken. Als ik dan zei, als er iets in haar neus aan de gang is, waarom krijgt ze dan korstjes op de punten van haar oren? Dan was het geen idee, maar we gaan nu even neusfoto's maken en snot opsturen naar Utrecht, 400 euro alsjeblieft. Ik wist dan al vantevoren dat daar niks uit ging komen want van een proces of poliep in de neus alleen krijgt een hond geen kale bloederige plek op zijn oor. Dan praat je hoe dan ook over een proces door het hele lichaam en dus een infectie. De dierenartsen gingen daar echter niet in mee.

Straks blijkt dat Cleo al 7 - 8 jaar Leichmania heeft zonder dat we daar iets aan gedaan hebben

Frappant is wel dat die korsten op haar oren nu al 1,5 - 2 jaar niet meer gekomen zijn. Wel zie ik nu ook steeds dat ze wat dikke ogen heeft. Ik dacht meer dat dat een blik van een snotneus was maar het zou best kunnen dat ook daar een procesje afspeelt. Ze is door en door zwart dus misschien mis ik ook wel plekjes en vlekjes bij haar oogleden daardoor.

Almeria is volgens mij wel een kerngebied van Leichmania en daar is ze met 6 maanden ongeveer gevonden. Tijd genoeg om besmet te raken denk ik zo.

MARC_S schreef: Straks blijkt dat Cleo al 7 - 8 jaar Leichmania heeft zonder dat we daar iets aan gedaan hebben

Onzin, jullie hebben er wel alles aan gedaan om te ontdekken wat er mis is, alleen is de deskundigheid van de heren en dames dierenarts in Nederland aangaande buitenlandse hondenziekten ver beneden peil, over utrecht wil ik het niet eens hebben

MARC_S schreef: Almeria is volgens mij wel een kerngebied van Leichmania en daar is ze met 6 maanden ongeveer gevonden. Tijd genoeg om besmet te raken denk ik zo.

Ja leishmania komt daar veelvuldig voor, is ook een echt podenco gebied
In ieder geval ga die PCR toch doen voordat je wat dan ook nog laat onderzoeken. Dat is de enige manier om 100% zekerheid te krijgen aangaande lm

Martijn schreef:Ik twijfel wat te doen.
Narcose voor PCR is niet mijn favoriete bezigheid.
Maar ik lees dat allopurinol ook niet iets is wat je geeft om ff te proberen dus daar moet wel een echte diagnose aan vooraf.

Ik lees bij allopurinol en glucantime dat het nogal zwaar op de nieren werkt.
Wat is wijsheid voor een hond van 8? Zit ze dan volgend jaar niet met kapotte nieren?

Ik twijfel heel erg omdat ze altijd al af en aan deze verschijnselen heeft en daarbuiten is ze kerngezond. Wat moet ik nu doen?

Wat ik al eerder schreef, die keuze kan je alleen zelf maken. Ik weet wel wat ik zou doen en dat is in ieder geval die PCR test laten doen.
Dan kan je altijd nog een afweging maken.
En nee, allopurinol op de gok geven zou ik zeer beslist nooit doen, daarom is het ook erg belangrijk om lever-en nierwaarden te weten voordat je begint. Overigens heeft mij dat bij Dora er niet van weerhouden om wel glucantamine te geven, het was erop of eronder ondanks haar slechte nierwaardes.

Demi schreef:Bij Kenzo hebben we trouwens de PCR test laten doen via zijn beenmerg. De meeste DA's wilden alleen een PCR test doen via het bloed, maar die is lang niet zo betrouwbaar als via het beenmerg.
Het was op zich niet zo heel erg belastend voor Kenzo, behalve dan dat hij ervoor even onder narcose moest. Verder had hij er gelukkig weinig last van.

Ik zou hem absoluut niet via het bloed laten doen, altijd via het beenmerg i.v.m. betrouwbaarheid

Addy schreef:

MARC_S schreef: Straks blijkt dat Cleo al 7 - 8 jaar Leichmania heeft zonder dat we daar iets aan gedaan hebben

Onzin, jullie hebben er wel alles aan gedaan om te ontdekken wat er mis is, alleen is de deskundigheid van de heren en dames dierenarts in Nederland aangaande buitenlandse hondenziekten ver beneden peil, over utrecht wil ik het niet eens hebben

En heeft dat gevolgen dan? Ik bedoel, omdat ze nu ineens een echte opvlieging heeft van evt leichmania en al zoveel jaar rondloopt hiermee, zit ze dan niet ineens in het eindstadium?

Martijn en ik dachten nl onafhankelijk van elkaar deze week dat het wel leek alsof ze er over een tijdje ineens dood van zou gaan. Heel raar, het lijkt deze keer ernstiger. Ze lijdt meer ondanks dat de snotneus dit keer niet op zijn ergst is. Ze wordt natuurlijk een dagje ouder.

We hebben ook een keer een hele lange tijd neusdruppels met antibiotica gegeven, ook dat hielp niks. Als het werkelijk Leichmania is is het wel logisch dat niks hielp.

Kijk hier naar d'r oor, dat moet wel Leichmania zijn toch? Hier was ze ook best wel ziek, je ziet die natte neus, de wat pafferige ogen en dus die spontane wondjes in de oren.

Ik denk dat Cleo een hele milde niet agressieve leichmania heeft ofzo. Maar ik weet nu bijna zeker dat ze dat heeft. Ook omdat er nu een artikel staat dat het zich op de slijmvliezen kan concentreren en ze ook regelmatig haar vagina likt als ze ziek is.

MARC_S schreef: En heeft dat gevolgen dan? Ik bedoel, omdat ze nu ineens een echte opvlieging heeft van evt leichmania en al zoveel jaar rondloopt hiermee, zit ze dan niet ineens in het eindstadium?

Martijn en ik dachten nl onafhankelijk van elkaar deze week dat het wel leek alsof ze er over een tijdje ineens dood van zou gaan. Heel raar, het lijkt deze keer ernstiger. Ze lijdt meer ondanks dat de snotneus dit keer niet op zijn ergst is. Ze wordt natuurlijk een dagje ouder.

We hebben ook een keer een hele lange tijd neusdruppels met antibiotica gegeven, ook dat hielp niks. Als het werkelijk Leichmania is is het wel logisch dat niks hielp.

Ik durf je niet te zeggen of het jarenlang onbehandeld laten van lm gevolgen heeft op termijn, ik heb een podencootje gehad die eraan overleden is, had een titer van onmeetbaar, Dora heeft haar hele leven ruim zes zeven jaar in Scooby doorgebracht en is in Nederland pas behandeld, had ook een onmeetbare titer, d.w.z. boven de 5000 en ze doet het nu geweldig. Alleen met Dora ben ik op mijn eigen deskundigheid afgegaan, met Pimmetje heb ik het advies van utrecht opgevolgd en dat zou ik in geen honderdduizend jaar meer doen met alles wat ik nu weet.
Het is een nare ziekte met een onvoorspelbare ontwikkeling, er zijn honden op een lage titer overleden en honden met een hele hoge titer leven nog en doen het goed.
Ga je nu niet van alles in je hoofd halen, mocht Cleo toch lm hebben dat heeft ze dus een bijzonder goede weerstand ondanks alles.

Eigenlijk ben ik er achteraf gezien schijtziek van dat we onderzoek na onderzoek gedaan hebben omdat de dierenartsen stellig en 100% zeker wisten dat het geen Leichmania kon zijn. Absoluut uitgesloten en dan ga je daar als je bij 3 dierenartsen bent geweest gewoon vanuit. Als die medicijnen een aanval onderdrukken dan ga ik ze gewoon kopen zonder punctie. Ik durf in deze zieke periode geen punctie te laten doen en ik ben er nu van overtuigd dat ze leichmania heeft in een of andere vorm. Als dat medicijn haar hier sneller uit kan halen kan ik dat net zo goed nu proberen.

Dat omdat ik dus nu lees dat die bloedonderzoeken niks zeggen, omdat de broer van Kenzo het ondanks dat ook gewoon had.