Timber zomaar dood
Geplaatst: 18 apr 2008 09:45
Zondag was ik met mijn timber aan het wandelen en we zijn op het strand,we gooien een balletje en hij is een gat aan het graven,zo vrolijk als wat.We lopen weer richting huis en hij valt om hij schud en trappeld wat met zijn pootjes en opeens is hij dood.
We zij nu 5 dagen verder en ik kan er maar niet bij met mijn verstand.Waarom nou hij?Zo jong nog,hij was pas 4(over 3 weken 5).
Hij was fleurig en hij zag er zo goed uit,ik kreeg vaak complimentjes dat hij er zo mooi uit zag.
Ik heb natuurlijk wel de afgelopen maanden wat met hem gehad.Zoals ik wel eens op het forum zette.Maar nadat ik een fysio naar hem heb laten kijken ging het stukken beter.Nu denk ik wel,het was altijd zijn linker poot misschien had hij wel een hartkwaal.
Hij is twee keer naar utrecht geweest en daar ook een aantal dagen gebleven,dan zou je zeggen dat zijn hart ook is bekenen.
Ik heb wel een wijze les geleerd de afgelopen maanden,we leven in een tijd van geld,geld en nog eens geld.
Er zullen genoeg dierenartsen zijn met een hart voor dieren maar je moet zelf ook dokteren en zoeken en pushen.Denk nu achteraf dat ik te goed gelofig ben geweest had er boven op moeten zitten.
Maar als je je hond naar utrecht brengt dan ga je er van uit dat dat het beste is.
Misschien had hij ook wel echt niks en was het een hartstilstand die ik ook had kunnen krijgen of een ander.Het blijft gissen.
Ik had hem wel kunnen laten onderzoeken maar ik was/ben zo verdrietig,ik zei dat ik hem mee naar huis nam.
Heb hem begraven in de tuin en ben de hele week al bezig met een hele grote boomstam om daar zijn naam in te beitelen met 2 grote harten.
Vandaag is het klaar en leg ik het bij hem neer met allemaal mooie blauwe bloemen.
Ik kan niet geloven dat ik ooit over het verdiet heen kom,het is zo leeg in huis en ik mis het knuffelen en het praten ik mis alles,Hij is mijn alles,hij is mijn maatje.
Ik zeg ook is want ik blijf mijn hele leven van hem houden,en ik weet zeker dat het niet zo afgelopen is tussen ons,als het mijn tijd om te gaan is dan zie ik hem weer.Want hij was mijn zielsverwant!!!
Dieren zijn zo eerlijk en heerlijk,je krijgt onvoorwaardelijke liefde van ze.Daar kunnen mensen nog een hoop van leren!!!
Zijn er mensen die hun hond ook op deze mannier zijn verloren?
We zij nu 5 dagen verder en ik kan er maar niet bij met mijn verstand.Waarom nou hij?Zo jong nog,hij was pas 4(over 3 weken 5).
Hij was fleurig en hij zag er zo goed uit,ik kreeg vaak complimentjes dat hij er zo mooi uit zag.
Ik heb natuurlijk wel de afgelopen maanden wat met hem gehad.Zoals ik wel eens op het forum zette.Maar nadat ik een fysio naar hem heb laten kijken ging het stukken beter.Nu denk ik wel,het was altijd zijn linker poot misschien had hij wel een hartkwaal.
Hij is twee keer naar utrecht geweest en daar ook een aantal dagen gebleven,dan zou je zeggen dat zijn hart ook is bekenen.
Ik heb wel een wijze les geleerd de afgelopen maanden,we leven in een tijd van geld,geld en nog eens geld.
Er zullen genoeg dierenartsen zijn met een hart voor dieren maar je moet zelf ook dokteren en zoeken en pushen.Denk nu achteraf dat ik te goed gelofig ben geweest had er boven op moeten zitten.
Maar als je je hond naar utrecht brengt dan ga je er van uit dat dat het beste is.
Misschien had hij ook wel echt niks en was het een hartstilstand die ik ook had kunnen krijgen of een ander.Het blijft gissen.
Ik had hem wel kunnen laten onderzoeken maar ik was/ben zo verdrietig,ik zei dat ik hem mee naar huis nam.
Heb hem begraven in de tuin en ben de hele week al bezig met een hele grote boomstam om daar zijn naam in te beitelen met 2 grote harten.
Vandaag is het klaar en leg ik het bij hem neer met allemaal mooie blauwe bloemen.
Ik kan niet geloven dat ik ooit over het verdiet heen kom,het is zo leeg in huis en ik mis het knuffelen en het praten ik mis alles,Hij is mijn alles,hij is mijn maatje.
Ik zeg ook is want ik blijf mijn hele leven van hem houden,en ik weet zeker dat het niet zo afgelopen is tussen ons,als het mijn tijd om te gaan is dan zie ik hem weer.Want hij was mijn zielsverwant!!!
Dieren zijn zo eerlijk en heerlijk,je krijgt onvoorwaardelijke liefde van ze.Daar kunnen mensen nog een hoop van leren!!!
Zijn er mensen die hun hond ook op deze mannier zijn verloren?
!! Het enige waarvoor ik nu (bijna tien jaar later) wel dankbaar ben is dat als hij dan toch moest gaan , het op een voor hem zo snelle manier gebeurd is ! Hij was nooit ziek, ik heb niet met hem gesukkeld, heb geen hele moeilijke beslissing hoeven nemen...die beslissing werd voor me genomen. Neemt niet weg dat het een onbegrijpelijk iets blijft... Heel veel sterkte !!