Het HondenForum

Lobke, de schotse collie pup van mijn ouders, heeft 2 maanden geleden haar achterpoot gebroken. Het was een nare breuk precies op de groeischijf. Ondertussen is de breuk al weer een tijdje geheeld maar blijkt dat de groeischijf zo is aangetast dat de poot niet verder groeit. Na weken van gips en verplichte benchrust mochten we rustig aan weer gaan opbouwen met beweging en een week later mocht het gips er af. Ze heeft toen 3-4 dagen redelijk goed gelopen maar begon daarna heel erg te zwalken met het pootje. Het leek een beetje alsof het onderpootje er maar een beetje bij bungelde. Gelukkig was er op de foto's geen nieuwe breuk te zien. Nou schijnt het dus zo te zijn dat de gewrichtsbanden kapot zijn en het gewricht is helemaal vergroeid waardoor de poot niet meer goed kan buigen. Ze heeft een soort van gips gekregen en anabolen injectie in de hoop dat de banden steviger werden want op deze manier bewegen maakt het hele gewricht kapot. Helaas heeft het niet geholpen en nu hebben we 2 optie's (eigenlijk 3, maar de 3e staat de DA niet echt achter)

Onze eigen DA ( die zich wel heeft toegelegd op orthopedie maar geen echte orthopeed is) kan de gewrichten in het pootje vastzetten met plaatjes en schroefjes zodat de hele poot vergroeid en stijf word. Ze zal dan wel een ongelijk pootje houden en dat kan over een tijd rugklachten geven maar is waarschijnlijk wel op te vangen door haar goed op gewicht te houden en veel spieren te kweken in rug en achterhand.( event. met hulp van fysiotherapie)

De orthopeed in utrecht kan een operatie doen waarbij er ringen om het bot komen en dan moeten we elke week 2 keer daarnaartoe om de ringen aan te laten draaien en zo het bot op te rekken. Er is geen garantie dat de poot even lang word als de andere poot en hierbij kunnen ook rugklachten optreden. Het schijnt ook nog behoorlijk pijnlijk te zijn om het bot op te rekken.

Zijn er hier mensen met ervaring met beide operaties? Of gewoon mensen die willen/kunnen zeggen wat zij zouden doen?
Uiteraard moeten mijn ouders zelf de keus maken maar het is niet verkeerd om eens rond te luisteren wat een ander zou doen.

Na alle ellende die ze al gehad heeft zou optie twee denk ik afvallen voor mij...
Bij de eerste optie, heeft ze dan uberhaupt nog wat aan het pootje? Of heeft ze die poot dan nog maar is daar alles verder wel mee gezegd?

Wat een drama is dit voor de pup en je ouders zeg

Zou het niet misschien beter zijn om alsnog te amputeren nu?
Ik weet verder weinig af van de gevolgen daarvan hoor, en of dat dan ook rugklachten geeft?
Maar ik zou me, als leek, ook zo voor kunnen stellen dat ze aan de poot eigenlijk alleen pijn/ongemak zou hebben....

Zou inderdaad amputeren dan geen betere oplossing zijn?

Aimee schreef:Zou inderdaad amputeren dan geen betere oplossing zijn?

ik denk dat dat de 3e optie is? alleen wil de DA daar niks van weten?

ik ben benieuwd, veel succes met de keuze!

gr laura

Ik zou ook denken,nu ik dit zo lees,dat amputeren de beterre oplossing is. Een hond is immers prima in staat om alles te kunnen doen met/op 3 poten Dit lijkt mij ook het minst hinderlijk voor de hond zelf.

Amputatie, hoelang moet je doorgaan met een lijdensweg, dit is overigens geen aanval maar de twee andere mogelijkheden leveren en geen garantie op en evengoed rugklachten. Dan kan je beter amputeren, de hond kan een dag later alweer lekker rennen en spelen en beginnen aan zijn echte leventje, nu is het helaas ondanks alle goede zorgen alleen maar ellende geweest.
In alle eerlijkheid zou ik daar geen seconde langer meer over denken

Addy schreef:Amputatie, hoelang moet je doorgaan met een lijdensweg, dit is overigens geen aanval maar de twee andere mogelijkheden leveren en geen garantie op en evengoed rugklachten. Dan kan je beter amputeren, de hond kan een dag later alweer lekker rennen en spelen en beginnen aan zijn echte leventje, nu is het helaas ondanks alle goede zorgen alleen maar ellende geweest.
In alle eerlijkheid zou ik daar geen seconde langer meer over denken

eens

massam schreef:

Addy schreef:Amputatie, hoelang moet je doorgaan met een lijdensweg, dit is overigens geen aanval maar de twee andere mogelijkheden leveren en geen garantie op en evengoed rugklachten. Dan kan je beter amputeren, de hond kan een dag later alweer lekker rennen en spelen en beginnen aan zijn echte leventje, nu is het helaas ondanks alle goede zorgen alleen maar ellende geweest.
In alle eerlijkheid zou ik daar geen seconde langer meer over denken

eens

ik ben het ook eens met je Addy

Addy schreef:Amputatie, hoelang moet je doorgaan met een lijdensweg, dit is overigens geen aanval maar de twee andere mogelijkheden leveren en geen garantie op en evengoed rugklachten. Dan kan je beter amputeren, de hond kan een dag later alweer lekker rennen en spelen en beginnen aan zijn echte leventje, nu is het helaas ondanks alle goede zorgen alleen maar ellende geweest.
In alle eerlijkheid zou ik daar geen seconde langer meer over denken

Dit had ik ook al bedacht...
Oprekken lijkt me een lijdensweg, dat kun je het beestje niet aandoen ! En ik denk dat geen poot beter is dan een stijve vastgezette poot...(want die zit alleen maar in de weg)

Ik heb er geen verstand van hoor, maar zowel het vastzetten als het oprekken lijkt mij zo ontzettend vervelend en pijnlijk voor de hond dat ik ook alsnog voor amputatie zou gaan.
Waarom staat de DA niet achter het amputeren?

misschien eerst dit eens proberen?

http://www.hodes.nl/dieren/producten/?categoryID=164

amputatie kan altijd nog.!

Addy schreef:...de hond kan een dag later alweer lekker rennen en spelen en beginnen aan zijn echte leventje...

Het oppakken van het normale leven zou voor mij, vooral in het stadium waarin de hond nu al een tijd verkeert, ook het meest zwaarwegende argument zijn.

Mijn gedachten neigen ook naar amputatie. De hond is nog jong en weet straks niet beter. Ik denk dat dat de meest hondwaardige beslissing is.
Ze is snel hersteld en kan dan echt jonge hond zijn.

Mijn gedachten neigen naar afwachten als de hond op dit moment geen pijn heeft. Dus helemaal niets doen.
Eventueel kan t.z.t. een hulpmiddel (brace o.i.d.) misschien uitkomst bieden als dat nodig mocht zijn.

Het enige waar nu nog iets mee zou kunnen, als dat in de buurt is, zou hydrotherapie kunnen zijn?

Ik zou in deze situatie voor (optie 3?? amputatie gaan. De ongemakken die ze eventueel bij amputatie kan krijgen zijn bij optie 1 en 2 zeker aan de orde, zo te lezen. Ok, het ziet er niet fraai uit maar het hondje kan dan wel snel beginnen met genieten van haar hondenleventje en op de minst ongemakkelijke manier.

Ik in jullie positie zou hiermee naar de beste orthopeed van Nederland gaan, om te vragen wat hij er van vindt en aan zou doen.

Hoe heette die super-orthopeed ook alweer.

Crama?

Volgens mij is dat inderdaad Crama Jaap.

Er zitten hier toch nogal wat mensen die heel erg te spreken zijn over 's mans kennis en kunde?

Wil de hond schreef:Volgens mij is dat inderdaad Crama Jaap.

Er zitten hier toch nogal wat mensen die heel erg te spreken zijn over 's mans kennis en kunde?

Ja, ik bijvoorbeeld. Zou het ook zeker overwegen. Vooral omdat 'ie zo eerlijk is en niet staat te popelen om per se allerlei hoogstaande medische toeren uit te halen maar juist naar hondvriendelijke oplossingen zoekt.
Maar naast Crama zijn er nog een paar andere goede dierenorthopeden. Ik zou iig gaan voor eentje die al lang in het vak zit.

Wil de hond schreef:Ik in jullie positie zou hiermee naar de beste orthopeed van Nederland gaan, om te vragen wat hij er van vindt en aan zou doen.

Hoe heette die super-orthopeed ook alweer.

Crama en inderdaad, als die man er geen kans van slagen inziet zegt hij het ook. Heel eerlijk en bijzonder deskundig orthopeed

ranetje schreef:Mijn gedachten neigen naar afwachten als de hond op dit moment geen pijn heeft. Dus helemaal niets doen.
Eventueel kan t.z.t. een hulpmiddel (brace o.i.d.) misschien uitkomst bieden als dat nodig mocht zijn.

Het enige waar nu nog iets mee zou kunnen, als dat in de buurt is, zou hydrotherapie kunnen zijn?

Niets doen is geen optie..als er geen gips om het pootje zit is het pootje vreselijk instabiel.
Ze zet het dan onnatuurlijk ver naar buiten weg en verzwikt bij iedere stap die er word gezet, hierdoor maak je het gewricht nog verder kapot en lijkt me ook erg pijnlijk (ze geeft heel moeilijk pijn aan)

saffie schreef:Ik heb er geen verstand van hoor, maar zowel het vastzetten als het oprekken lijkt mij zo ontzettend vervelend en pijnlijk voor de hond dat ik ook alsnog voor amputatie zou gaan.
Waarom staat de DA niet achter het amputeren?

Onze DA is van mening dat amputeren altijd nog kan als het met 1 van de andere opties niet goed komt.
Wij neigen zelf wel heel erg naar amputatie met event. een prothese in de hoop zo de kans op rugklachten te verkleinen.
Maar het is nogal een beslissing die je nemen moet...

ien schreef:misschien eerst dit eens proberen?

http://www.hodes.nl/dieren/producten/?categoryID=164

amputatie kan altijd nog.!

Bedankt, hier gaan we ook zeker over na denken

C@rmen schreef:

saffie schreef:Ik heb er geen verstand van hoor, maar zowel het vastzetten als het oprekken lijkt mij zo ontzettend vervelend en pijnlijk voor de hond dat ik ook alsnog voor amputatie zou gaan.
Waarom staat de DA niet achter het amputeren?

Onze DA is van mening dat amputeren altijd nog kan als het met 1 van de andere opties niet goed komt.
Wij neigen zelf wel heel erg naar amputatie met event. een prothese in de hoop zo de kans op rugklachten te verkleinen.
Maar het is nogal een beslissing die je nemen moet...

hoelang zijn jullie nu al in de weer met die pup en hoelang moet het nog duren
Ik begrijp dat niet, jullie hebben er meer dan voldoende aan gedaan, het heeft allemaal niets geholpen, wordt het nu niet eens tijd dat dit puppekind aan een onbezorgd leuk leventje kan beginnen zonder pijn en ellende

Rami schreef:

Wil de hond schreef:Volgens mij is dat inderdaad Crama Jaap.

Er zitten hier toch nogal wat mensen die heel erg te spreken zijn over 's mans kennis en kunde?

Ja, ik bijvoorbeeld. Zou het ook zeker overwegen. Vooral omdat 'ie zo eerlijk is en niet staat te popelen om per se allerlei hoogstaande medische toeren uit te halen maar juist naar hondvriendelijke oplossingen zoekt.
Maar naast Crama zijn er nog een paar andere goede dierenorthopeden. Ik zou iig gaan voor eentje die al lang in het vak zit.

Crama word gebeld

Wij hebben (bijna) hetzelfde meegemaakt met ons vorige dogje.. Ze had door een ongelukje (wat, wanneer en hoe weten we niet) een beschadiging in de groeischijf van haar achterpoot. Dat pootje groeide alleen aan de binnenkant en daardoor kwam het na verloop van tijd naar buiten staan.. We hebben diverse dierenartsen geraadpleegd en zijn op het laatst ook in Utrecht terecht gekomen. Daar wisten ze het wel.. Eerst een bekkenkanteling aan beide kanten (haar heupjes hadden ook een behoorlijke opdonder gekregen door het ongelukkige lopen), vervolgens dat pootje breken, in de stellages en aandraaien. In het totaal dus 3 zware operaties!
Buiten het feit dat dat gruwelijk pijnlijk moet zijn, moet zo'n pup ook maandenlang benchrust, iets dat ik bij een pup niet zag zitten.. Een pup moet in mijn ogen kunnen spelen en streken uit kunnen halen, buiten het feit dat het duizenden euro's zou gaan kosten zonder enige garantie op verbetering.
Ik zou voor amputatie gegaan zijn (eigenlijk meteen al) ware het niet dat alle 4 de dierenartsen die ik gesproken heb het afraadden i.v.m. het toekomstige gewicht van ons dogje. Minimaal 60 kilo hond op 3 poten, zou alleen maar problemen veroorzaakt hebben.
Wij hebben ons dogje met 5 maanden in moeten laten slapen omdat ze steeds vaker begon te vallen door dat pootje en waarschijnlijk had ze behoorlijk veel pijn. Ze was een bikkel, dus echt veel heeft ze niet laten merken, buiten het feit dat ze mank liep.

Als het enigzins mogelijk zou zijn, zou ik dus gaan voor amputatie. Voordat je het weet is het genezen en kan de pup gewoon pup blijven

Addy schreef:

C@rmen schreef:

saffie schreef:Ik heb er geen verstand van hoor, maar zowel het vastzetten als het oprekken lijkt mij zo ontzettend vervelend en pijnlijk voor de hond dat ik ook alsnog voor amputatie zou gaan.
Waarom staat de DA niet achter het amputeren?

Onze DA is van mening dat amputeren altijd nog kan als het met 1 van de andere opties niet goed komt.
Wij neigen zelf wel heel erg naar amputatie met event. een prothese in de hoop zo de kans op rugklachten te verkleinen.
Maar het is nogal een beslissing die je nemen moet...

hoelang zijn jullie nu al in de weer met die pup en hoelang moet het nog duren
Ik begrijp dat niet, jullie hebben er meer dan voldoende aan gedaan, het heeft allemaal niets geholpen, wordt het nu niet eens tijd dat dit puppekind aan een onbezorgd leuk leventje kan beginnen zonder pijn en ellende

Ja daar word het tijd voor..alleen de vraag is op welke manier we dat het beste kunnen doen... In utrecht pleitten ze heel erg voor die operatie waarbij het bot word opgerekt en dat is voor ons helemaal geen optie meer. Het schijnt heel erg pijnlijk te zijn en daarbij zijn wij absoluut niet te spreken over de hele behandeling in utrecht. Onze eigen DA pleit voor het vastzetten van de poot in de hoop dat ze daarmee prima uit de voeten kan, als het gewricht helemaal vergroeid is zal ze ook geen pijn (meer) hebben. Alleen is het dan dus de vraag wat het met haar rug gaat doen als ze 2 ongelijke achterpoten heeft.

En wij neigen zelf dus naar amputeren maar weten ondertussen ook niet meer zo goed wat wijsheid is...stel we laten haar poot eraf halen en achteraf blijkt dat ze juist nog meer problemen krijgt? De operatie is niet terug te draaien en dat maakt de keus toch nog erg moeilijk.

C@rmen schreef: En wij neigen zelf dus naar amputeren maar weten ondertussen ook niet meer zo goed wat wijsheid is...stel we laten haar poot eraf halen en achteraf blijkt dat ze juist nog meer problemen krijgt? De operatie is niet terug te draaien en dat maakt de keus toch nog erg moeilijk.

Welke problemen zou ze dan moeten krijgen, op langer termijn is het inderdaad mogelijk dat ze rugproblemen krijgt maar tot die tijd heeft ze een heerlijk hondenleven en daarna ga je met pijnmedicatie aan de slag.
Bij de andere twee opties krijgt ze dat ook
Pippie was ruim zeven maanden toen ze geamputeerd werd, fantastisch specialist, die zei letterlijk genoeg is genoeg, pip had in spanje al vier maanden zo gelopen.
Ze rent en vliegt en heeft nergens last van.
Jullie pup krijgt straks psychische toestandjes omdat hij tot nu toe nog nooit hond heeft kunnen zijn

Addy schreef:

C@rmen schreef: En wij neigen zelf dus naar amputeren maar weten ondertussen ook niet meer zo goed wat wijsheid is...stel we laten haar poot eraf halen en achteraf blijkt dat ze juist nog meer problemen krijgt? De operatie is niet terug te draaien en dat maakt de keus toch nog erg moeilijk.

Welke problemen zou ze dan moeten krijgen, op langer termijn is het inderdaad mogelijk dat ze rugproblemen krijgt maar tot die tijd heeft ze een heerlijk hondenleven en daarna ga je met pijnmedicatie aan de slag.
Bij de andere twee opties krijgt ze dat ook
Pippie was ruim zeven maanden toen ze geamputeerd werd, fantastisch specialist, die zei letterlijk genoeg is genoeg, pip had in spanje al vier maanden zo gelopen.
Ze rent en vliegt en heeft nergens last van.
Jullie pup krijgt straks psychische toestandjes omdat hij tot nu toe nog nooit hond heeft kunnen zijn

Moet eerlijk zeggen dat we ook liever hebben dat ze bijvoorbeeld pijnloos en op 3 poten maar 6 jaar zou worden dan met pijn en een stijve poot 12..
Vorige week kwamen we een hondje tegen met 3 poten en die kon lekker los achter een bal aan rennen en doen, en lobke liep maar stom mee aan de riem omdat ze niet mag rennen en vliegen. En dan hebben wij ook echt zo iets van we gaan de knoop doorhakken en gaan voor amputatie maar dan hoor je weer andere verhalen en opties en dat brengt je dan toch weer aan het twijfelen.

Vanmiddag hebben we weer een gesprek met de arts en dan wil ik dat hij ons nog 1 keer de voor en nadelen van het vastzetten van de poot en een amputatie opnoemt.

Gebruik gewoon je gezonde verstand, dan kom je het verst, je wilt toch dat het hondje een leuk en pijnvrij leven kan leiden
Er is genoeg geprobeerd, nu weer verder proberen, lengte verschil zal je altijd blijven houden en dan kan de hond slechter uit de voeten dan na een amputatie