Slecht nieuws over Charly; hij is er niet meer
Geplaatst: 27 mar 2008 08:07
Charly, mijn flatcoated van bijna 8, heeft hoogstwaarschijnlijk een kwaadaardige tumor aan zijn zenuwen. Het is een agressieve vorm van kanker, dus dat betekent dat mijn kerel er waarschijnlijk niet langer dan een paar maanden nog is. Mijn grootste nachtmerrie is uitgekomen.
Flatcoateds staan bekend om hun gevoeligheid voor tumoren, dus ik ben er altijd al gespits op geweest. Elk bobbeltje is aanleiding voor een bezoekje aan de dierenarts. Deze was helemaal verstopt, diep in zijn rechteroksel en als ik hem niet zou masseren ivm zijn ED had ik het nog niet gevoeld denk ik.
Dinsdagavond mee naar de reguliere dierenarts. Hij beaamde dat het een flinke bobbel was, mogelijk een lymfeklier of een tumor. Meer duidelijkheid alleen via biopt. Omdat Charly moeite heeft met narcose (en de bobbel op een plek zat waar hij echt doodstil zou moeten liggen) wilde ik eerst weten wat eventuele kansen zouden zijn als het een kwaadaardige tumor zou zijn, want had gelezen over chemo etc.
Volgens de DA was dat bijna geen optie, kost het handen vol geld, de honden worden er ziek van en dat moesten we zeker niet willen.
Met niets stonden we dus weer buiten en het zat met niet lekker..
Vond hier op het forum Ottenhorst dus die woensdagmorgen direct gebeld. Verwees me naar Haaksbergen, waar Inez van de Brande zit die ook gespecialiseerd is in tumoren bij dieren. Daar kon ik gelijk terecht.
Zij adviseerde ook relatief kleine operatie om niet alleen een biopt maar ook wat weefsel af te nemen zodat beter onderzoek gedaan zou kunnen worden. Ze kwam met goede alternatieven en een verhaal over de narcose, dat was dan ook uiteindelijk geen probleem voor Charly.
Maar tijdens die operatie bleek het een tumor te zijn zo groot als een tennisbal en vermoedelijk, op basis van haar ervaring, een tumor aan de zenuw (nerve sheath tumor op precies te zijn). Kan behandeld worden met chemo maar daarvoor moet Charly zes keer 1 keer in de drie weken aan het infuus. Dat betekent in zijn geval narcose, anders is het geen doen. Kans op levensverlenging van 2 jaar = 5 tot 10 procent.
We wachten voor definitieve besluit nog op de definitieve uitslag. Die is er vandaag, morgen of zeker maandag. Maar als het dit is, gaan we geen chemo doen. Daarvoor is het teveel een gemartel voor hem vinden we, als we het afzetten tegen de kans van slagen.
Ondertussen lag hij gisteravond in eerste instantie te gillen van de pijn en te trillen (ook nog van de narcose trouwens). We hebben voor de zekerheid een zwaardere morfine-achtige pijnstiller (een injectie) mogen ophalen maar die hebben we gelukkig nog niet hoeven te gebruiken. De DA verwachtte ook vandaag voor hem nog een zware dag. Voor ons dus ook.
We weten nog niet hoe het verder allemaal gaat lopen en hoe lang hij nog heeft. Hij is absoluut niet ziek, dat is wel heel fijn. En ik hoop ook (wat ik zo op internet lees) dat hij uiteindelijk uitvalsverschijnselen krijgt in plaats van gezwellen overal die hem pijn opleveren. Die uitval zal straks een duidelijk signaal zijn, beter dan elke keer af te vragen of hij misshien toch pijn heeft of niet. We gaan proberen om hem met natuurgeneeskundige middelen te ondersteunen om hem toch nog zo lang mogelijk pijn- en uitvalsvrij bij ons te houden.
Ondertussen ga ik hier nog even verder met een flink potje janken.
@#$%%^&%$$; mijn tweede hond die veel te jong aan een tumor overlijdt (alhoewel het eigenlijk altijd te jong is, maar goed..)
Het is een heel verhaal geworden, sorry.. Maar moest het even kwijt bij mensen die weten of zich in elk geval kunnen inleven in hoe wij ons nu voelen hier.
Flatcoateds staan bekend om hun gevoeligheid voor tumoren, dus ik ben er altijd al gespits op geweest. Elk bobbeltje is aanleiding voor een bezoekje aan de dierenarts. Deze was helemaal verstopt, diep in zijn rechteroksel en als ik hem niet zou masseren ivm zijn ED had ik het nog niet gevoeld denk ik.
Dinsdagavond mee naar de reguliere dierenarts. Hij beaamde dat het een flinke bobbel was, mogelijk een lymfeklier of een tumor. Meer duidelijkheid alleen via biopt. Omdat Charly moeite heeft met narcose (en de bobbel op een plek zat waar hij echt doodstil zou moeten liggen) wilde ik eerst weten wat eventuele kansen zouden zijn als het een kwaadaardige tumor zou zijn, want had gelezen over chemo etc.
Volgens de DA was dat bijna geen optie, kost het handen vol geld, de honden worden er ziek van en dat moesten we zeker niet willen.
Met niets stonden we dus weer buiten en het zat met niet lekker..
Vond hier op het forum Ottenhorst dus die woensdagmorgen direct gebeld. Verwees me naar Haaksbergen, waar Inez van de Brande zit die ook gespecialiseerd is in tumoren bij dieren. Daar kon ik gelijk terecht.
Zij adviseerde ook relatief kleine operatie om niet alleen een biopt maar ook wat weefsel af te nemen zodat beter onderzoek gedaan zou kunnen worden. Ze kwam met goede alternatieven en een verhaal over de narcose, dat was dan ook uiteindelijk geen probleem voor Charly.
Maar tijdens die operatie bleek het een tumor te zijn zo groot als een tennisbal en vermoedelijk, op basis van haar ervaring, een tumor aan de zenuw (nerve sheath tumor op precies te zijn). Kan behandeld worden met chemo maar daarvoor moet Charly zes keer 1 keer in de drie weken aan het infuus. Dat betekent in zijn geval narcose, anders is het geen doen. Kans op levensverlenging van 2 jaar = 5 tot 10 procent.
We wachten voor definitieve besluit nog op de definitieve uitslag. Die is er vandaag, morgen of zeker maandag. Maar als het dit is, gaan we geen chemo doen. Daarvoor is het teveel een gemartel voor hem vinden we, als we het afzetten tegen de kans van slagen.
Ondertussen lag hij gisteravond in eerste instantie te gillen van de pijn en te trillen (ook nog van de narcose trouwens). We hebben voor de zekerheid een zwaardere morfine-achtige pijnstiller (een injectie) mogen ophalen maar die hebben we gelukkig nog niet hoeven te gebruiken. De DA verwachtte ook vandaag voor hem nog een zware dag. Voor ons dus ook.
We weten nog niet hoe het verder allemaal gaat lopen en hoe lang hij nog heeft. Hij is absoluut niet ziek, dat is wel heel fijn. En ik hoop ook (wat ik zo op internet lees) dat hij uiteindelijk uitvalsverschijnselen krijgt in plaats van gezwellen overal die hem pijn opleveren. Die uitval zal straks een duidelijk signaal zijn, beter dan elke keer af te vragen of hij misshien toch pijn heeft of niet. We gaan proberen om hem met natuurgeneeskundige middelen te ondersteunen om hem toch nog zo lang mogelijk pijn- en uitvalsvrij bij ons te houden.
Ondertussen ga ik hier nog even verder met een flink potje janken.
@#$%%^&%$$; mijn tweede hond die veel te jong aan een tumor overlijdt (alhoewel het eigenlijk altijd te jong is, maar goed..)
Het is een heel verhaal geworden, sorry.. Maar moest het even kwijt bij mensen die weten of zich in elk geval kunnen inleven in hoe wij ons nu voelen hier.
Je grootste nachtmerrie wordt waarheid. Ik vind het ongelooflijk rot voor jullie. Ik hoop dat Charly nog een tijd pijnvrij bij jullie is. Heel veel sterkte voor jullie 
heb zin om heel hard te vloeken als ik dit lees. 