Senna gaat snel achteruit...het gaat niet meer...
Geplaatst: 20 mar 2008 11:19
Het gaat niet zo best met Senna, hij is inmiddels bijna 5 jaar en sinds 8 weken verliest hij zienderogen gewicht. Normaliter weegt hij zo’n 85 kg maar weegt nu nog maar 70 kg.
Er is tot tweemaal toe bloedonderzoek gedaan door mijn dierenarts waarbij alle bloedwaarden in orde waren. Eiwit, calcium en witte bloedlichaampjes waren allemaal in orde. Zijn urine is onderzocht en ook is hij getest op EPI, maar ook daar geen tekenen van.
Daarnaast is hij natuurlijk fysiek onderzocht waarbij geen vreemde dingen naar voren kwamen.
Het hart ritme was in orde en er waren geen verhardingen in de buik of darmen te voelen.
We zijn vervolgens overgeschakeld van zijn reguliere voer, Cavom, naar Prins Lam/rijst.
Ook dit gaf geen resultaat na 3 weken en na een nieuw bezoek aan de dierenarts hadden ze eigenlijk maar 1 oplossing: een Bi-opt laten nemen in het UZ in Gent om te zien of hij misschien een tumor had in de darmen, een chronische darmontsteking of een auto-immuunziekte.
Tijdens het wachten op deze uitslag, ong. 2 weken, zou hij dan een kuur ondergaan van Metrazol en Panacur (Fenbendazol) in combinatie met Royal Canin Hypo-alergenic. Dit om alvast voor wormen of parasieten, giardia, voedselallergie of een darmontsteking te behandelen.
Nu was ik niet direct enthousiast om Senna onder narcose te laten opereren, gezien het algemene risico en het feit dat hij vermagerd is, en na telefonisch onderhoudt met de fokster bleek dat zij ook niet onverdeeld enthousiast was om een operatie te laten uitvoeren in Gent. Haar advies was om informatie te winnen bij Maarten Kappen, Eersel, en dat heb ik gedaan.
Mede daarom hebben we besloten om Senna wel te laten starten met de kuur die gepland was, Metrazol en Panacur, en hem over te zetten op Royal Canin Hypo-alergenic. Hier zijn we nu 2 weken mee bezig maar er is nog geen blijk van verbetering. De kuur Metrazol is klaar en de tweede kuur Panacur zit er vandaag ook op. Er is nog geen duidelijk resultaat. Het lijkt of hij nu minder vermagerd maar misschien is dat ook wel wat ik wil zien.
Senna heeft wel een verleden van intolerantie voor het meeste voedsel buiten zijn brokken om. Al sinds pup, dit bleek vanaf zo’n 5 maanden, kan hij in principe niks anders verdragen dan zijn brokken. Hondenkoekjes, kluiven, botten en andere traktaties zorgen bijna altijd voor diaree.
Tevens had en heeft Senna al bijna heel z’n leven redelijk dunne ontlasting en zeker de laatste tijd is de hoeveelheid meer dan normaal. 4 tot 6 keer per dag is geen uitzondering.
Daarnaast is bij hem, door middel van foto’s, op twee jarige leeftijd spondylose vastgesteld aan de achterste wervels van de rug maar uit niets blijkt dat hij daar last van heeft. Een test destijds met pijnstillers gaf geen verandering in zijn bewegingen en gedrag.
Nu blijven eigenlijk nog 2 dingen over: Hij heeft een auto-immuunziekte of een tumor in z’n ingewanden. Een tumor aan de ingewanden is niet te opereren en blijft alleen een chemo kuur over wat ik hem niet wil aan doen. We gaan, als hij binnen een week niet aan komt, beginnen met Pretnizon ( in combinatie met nog een medicijn waar ik de naam even van kwijt ben ) om een eventuele auto-immuun ziekte te behandelen. Als dat niets oplevert is het dus bijna 100% zeker dat het kanker betreft.
Het is triest om je maatje zo te zien en je eigenlijk machteloos bent…
Hij is gelukkig wel gewoon zichzelf, levendig, enthousiast en eten en drinken gaat prima.
Ik hoop echt dat de pretnizon iets gaat opleveren want anders worden de vooruitzichten wel heel somber…
Er is tot tweemaal toe bloedonderzoek gedaan door mijn dierenarts waarbij alle bloedwaarden in orde waren. Eiwit, calcium en witte bloedlichaampjes waren allemaal in orde. Zijn urine is onderzocht en ook is hij getest op EPI, maar ook daar geen tekenen van.
Daarnaast is hij natuurlijk fysiek onderzocht waarbij geen vreemde dingen naar voren kwamen.
Het hart ritme was in orde en er waren geen verhardingen in de buik of darmen te voelen.
We zijn vervolgens overgeschakeld van zijn reguliere voer, Cavom, naar Prins Lam/rijst.
Ook dit gaf geen resultaat na 3 weken en na een nieuw bezoek aan de dierenarts hadden ze eigenlijk maar 1 oplossing: een Bi-opt laten nemen in het UZ in Gent om te zien of hij misschien een tumor had in de darmen, een chronische darmontsteking of een auto-immuunziekte.
Tijdens het wachten op deze uitslag, ong. 2 weken, zou hij dan een kuur ondergaan van Metrazol en Panacur (Fenbendazol) in combinatie met Royal Canin Hypo-alergenic. Dit om alvast voor wormen of parasieten, giardia, voedselallergie of een darmontsteking te behandelen.
Nu was ik niet direct enthousiast om Senna onder narcose te laten opereren, gezien het algemene risico en het feit dat hij vermagerd is, en na telefonisch onderhoudt met de fokster bleek dat zij ook niet onverdeeld enthousiast was om een operatie te laten uitvoeren in Gent. Haar advies was om informatie te winnen bij Maarten Kappen, Eersel, en dat heb ik gedaan.
Mede daarom hebben we besloten om Senna wel te laten starten met de kuur die gepland was, Metrazol en Panacur, en hem over te zetten op Royal Canin Hypo-alergenic. Hier zijn we nu 2 weken mee bezig maar er is nog geen blijk van verbetering. De kuur Metrazol is klaar en de tweede kuur Panacur zit er vandaag ook op. Er is nog geen duidelijk resultaat. Het lijkt of hij nu minder vermagerd maar misschien is dat ook wel wat ik wil zien.
Senna heeft wel een verleden van intolerantie voor het meeste voedsel buiten zijn brokken om. Al sinds pup, dit bleek vanaf zo’n 5 maanden, kan hij in principe niks anders verdragen dan zijn brokken. Hondenkoekjes, kluiven, botten en andere traktaties zorgen bijna altijd voor diaree.
Tevens had en heeft Senna al bijna heel z’n leven redelijk dunne ontlasting en zeker de laatste tijd is de hoeveelheid meer dan normaal. 4 tot 6 keer per dag is geen uitzondering.
Daarnaast is bij hem, door middel van foto’s, op twee jarige leeftijd spondylose vastgesteld aan de achterste wervels van de rug maar uit niets blijkt dat hij daar last van heeft. Een test destijds met pijnstillers gaf geen verandering in zijn bewegingen en gedrag.
Nu blijven eigenlijk nog 2 dingen over: Hij heeft een auto-immuunziekte of een tumor in z’n ingewanden. Een tumor aan de ingewanden is niet te opereren en blijft alleen een chemo kuur over wat ik hem niet wil aan doen. We gaan, als hij binnen een week niet aan komt, beginnen met Pretnizon ( in combinatie met nog een medicijn waar ik de naam even van kwijt ben ) om een eventuele auto-immuun ziekte te behandelen. Als dat niets oplevert is het dus bijna 100% zeker dat het kanker betreft.
Het is triest om je maatje zo te zien en je eigenlijk machteloos bent…
Hij is gelukkig wel gewoon zichzelf, levendig, enthousiast en eten en drinken gaat prima.
Ik hoop echt dat de pretnizon iets gaat opleveren want anders worden de vooruitzichten wel heel somber…