Het HondenForum

Kennis van me heeft haar hond moeten euthaniseren...deze had een ongeneeslijke tumor en het was onhoudbaar voor de hond geworden.

De dierenarts gaf een spuit om eerst te verdoven, deze deed de hond erg veel pijn.
Daarna kwam een spuit in het Hart om het beesje helemaal uit zijn lijden te halen.

Ik vraag me af of dit altijd zo gaat. Die pijnlijke eerste spuit kan een spier geraakt hebben ofzo...
Ik zou dit echt niet zo willen. Kan dit niet met narcose oid?

Iemand ervaring hiermee?

De narcosespuit in de spier is altijd pijnlijk. Alternatief is een ader zoeken om daar narcosevloeistof in te spuiten. De keus hier tussen wordt met verschillende redenen gemaakt. Een heel onrustige hond wil misschien zijn pootje niet geven om die ader te zoeken? Of het bloed stroomt heel traag waardoor het zoeken naar die ader een geknoei wordt.

bij mijn laatste 5 honden die ik heb moeten inslapen is het bij geen van allen pijnloos en rustig gegaan. oh, jawel bij pien, die was idd onder narcose op de operatie tafel. ozzy kreeg een rolader, het bloed spoot eruit. bij hem kreeg ze de spuit ook niet leeg. bij cloris heeft de da 4 sputien moeten zetten, waarvan 2 recht in zijn hart.

Het kan ook anders, hoor ...... bij Beauty ging het allemaal heel rustig en ook nog heel snel. Geen teken van pijn of onrust ..... maar ze was ook al behoorlijk ver heen moet ik er eerlijkheidshalve bij schrijven.

Bij Dusty was de eerste ook erg pijnlijk... de 2e was recht in het hart.

Wat een horror-verhalen

Ik heb zelf 4 honden moeten laten gaan en dit ging zonder slag of stoot. Bij de laatste 3 infuus in de poot, slaapmiddel en uiteindelijk de definitieve spuit. De eerste kreeg in de (lege) wachtkamer een fors slaapmiddel toegediend.

arkaz,hh, hebben ze met zn drieen vast moeten houden voor de verdoving. daarna kreeg hij er een epileptisch insult van

Presto, was al flink op, maar pootje werd geschoren, en er werd een adertje gezocht, en nog voor de spuit leeg was, wat hij vertrokken, heel rustig,
gelukkig maar, die horror verhalen had ik niet getrokken hoor

nee , zo gaat het helemaal niet

ik heb van een vriendin gehoord, die het thuis heeft laten doen

eerst een slaapmiddel, een soort roesje, en àls de familie goed afscheid heeft genomen,
dàn pas de eigenlijke spuit en dan gaat het over van slapen naar sterven.

heel langzaam en zonder pijn

wat zielig , waarschijnlijk heeft hij verkeerd geprikt , nèt op een pijnlijke plek

Ow wat eng allemaal als ik dit zo lees.
Zal het er niet mee te maken hebben dat hoe slechter je hond eraan toe is hoe makkelijker het gaat?
Als ik dit zo lees krijg ik helemaal rillingen, het is al rot en als je hond dan ook nog zo moet lijden, brrrr

yvonne

dieren hebben veelal een natuurlijke weerstand tegen roesjes en narcoses. Al mijn dieren vechten zich letterlijk kapot om niet onder zeil te hoeven. BIj alle dieren die ik heb moeten laten gaan was naar gelang de toestand van hen op dat moment het gevecht langer of kort. Daarna kwam de defenitieve spuit, bij een van mijn bejaarde katten Noelle waren er zelfs twee nodig. Wat vechten dat meiske

Moos voelde alleen de eerste narcose spuit in de spier inderdaad. Een klein piepje gaf hij, maar toen hij bij mij op schoot lag daarna was hij alweer rustig.
Moos was heel snel, en rustig, weg. Na die narcose spuit kreeg hij er nog eentje (die hij niet meer voelde omdat hij al heel ver weg was). Of die tweede narcose spuit standaard is weet ik niet zo goed eerlijk gezegd. De da teste bij Moos of hij zijn achterpoten nog terug trok na een pijnprikkel en dat deed hij niet. Ik wist echter dat hij dat helemaal bij ook nog maar heel slecht deed door zijn ziekte, en heb haar toen hetzelfde bij zijn voorpoten laten doen. Daar werd hij de laatste maanden panisch van als je eraan zat, en na die eerste narcose prik trok hij zijn voorpoten nog wel weg toen de da eraan zat. Toen heeft hij dus nog een narcose prik gekregen.

Voor de laatste, roze, spuit heeft de dierenarts een adertje gezocht, die er rustig ingespoten en toen was hij binnen een halve minuut overleden, heel rustig....

Toen ik stage liep bij de dierenarts vertelde 1 van de artsen mij dat zelfs de prik in het hart nog pijnlijk is voor de honden Alleen kunnen de honden hier niet meer op reageren vanwege het 1e prikje.

Zij koos er dan ook voor om via infuus de hond in slaap te brengen en om vervolgens daarna een overdosis van iets te geven, ook via infuus. Kan me niet meer herinneren wat dit was want het is inmiddels 6/7 jaar geleden.

Maar als ik de verhalen hier hoor is het echt verschrikkelijk de laatste momenten Ik hoop toch zo dat mijn hondjes vredig in hun slaap gaan als hun tijd daar is

Toen we onze Ashley moesten laten inslapen deed de eerste ook heel erg zeer de DA had net op tijd zijn hand weggetrokken
Maar met de tweede spuit heeft ze niks gevoeld en is ze rustig heen gegaan

Met de hond van mijn moeder ging het totaal anders de eerste spuit voelde ze bijna niet maar toen kreeg ze de tweede spuit recht in het hart.
Wat heeft dat beessie gegilt zeg het heeft ook even geduurd voordat ze was overleden

maitestar schreef:Zij koos er dan ook voor om via infuus de hond in slaap te brengen en om vervolgens daarna een overdosis van iets te geven, ook via infuus. Kan me niet meer herinneren wat dit was want het is inmiddels 6/7 jaar geleden.

dit is waarschijnlijk de beste manier , waarom doen ze dat dan niet meer?

ik heb echter nooit van die enge verhalen gehoord, in mijn omgeving

kan je voor kiezen wat je wilt laten doen?

Is " onder narcose brengen" dan ook zo pijnlijk?
( dat is eigenlijk ook een slaapmiddel)

Pak-de-bal schreef:

maitestar schreef:Zij koos er dan ook voor om via infuus de hond in slaap te brengen en om vervolgens daarna een overdosis van iets te geven, ook via infuus. Kan me niet meer herinneren wat dit was want het is inmiddels 6/7 jaar geleden.

dit is waarschijnlijk de beste manier , waarom doen ze dat dan niet meer?

ik heb echter nooit van die enge verhalen gehoord, in mijn omgeving

kan je voor kiezen wat je wilt laten doen?

Is " onder narcose brengen" dan ook zo pijnlijk?
( dat is eigenlijk ook een slaapmiddel)

Ik kan alleen voor mezelf antwoorden met onze Ashley was het pijnlijk (de eerste spuit) omdat zij bijna geen spiermassa meer had

Pak-de-bal schreef:

maitestar schreef:Zij koos er dan ook voor om via infuus de hond in slaap te brengen en om vervolgens daarna een overdosis van iets te geven, ook via infuus. Kan me niet meer herinneren wat dit was want het is inmiddels 6/7 jaar geleden.

dit is waarschijnlijk de beste manier , waarom doen ze dat dan niet meer?

ik heb echter nooit van die enge verhalen gehoord, in mijn omgeving

kan je voor kiezen wat je wilt laten doen?

Is " onder narcose brengen" dan ook zo pijnlijk?
( dat is eigenlijk ook een slaapmiddel)

Dat doen ze niet altijd standaard omdat een infuus prikken net zo pijnlijk, zo mogelijk nog pijnlijker is dan een prikje in de spier.
In principe zou een prikje in de spier er zo in moeten zitten, sneller dan een infuusprik. Maar honden die ingeslapen moeten worden hebben vaak weinig spiermassa, zijn gevoelig voor pijn en zenuwachtig door de vreemde omgeving en de emoties van de eigenaar.
Onder narcose brengen is net zo pijnlijk of niet pijnlijk, daar ontbreekt alleen de laatste (dodelijke) spuit.

En als jij je hond thuis wilt laten inslapen is een infuus ook niet voorhanden en bovendien moet er dan ook geprikt worden.
Denk dat er veel aan de tegenstand van de hond ligt en m.s. ook wel de vaardigheid van de d.a.

amelie schreef:
Dat doen ze niet altijd standaard omdat een infuus prikken net zo pijnlijk, zo mogelijk nog pijnlijker is dan een prikje in de spier.
In principe zou een prikje in de spier er zo in moeten zitten, sneller dan een infuusprik. Maar honden die ingeslapen moeten worden hebben vaak weinig spiermassa, zijn gevoelig voor pijn en zenuwachtig door de vreemde omgeving en de emoties van de eigenaar.
Onder narcose brengen is net zo pijnlijk of niet pijnlijk, daar ontbreekt alleen de laatste (dodelijke) spuit.

Het prikje in de spier zat er hier ook heel snel in, dat deed de da heel erg snel, maar Moos piepte er dus wel van, en verstijfde en klom in me. Dat was alleen dus wel heel erg snel weer goed omdat hij op schoot lag en heel erg snel in slaap viel daarna.
Moos had door zijn ziekte ook heel erg aangetaste, weggeteerde, spieren, maar daardoor doet zo'n prikje in de spier dan (extra?) pijn dus, door weinig spiermassa?

Dat lijkt me verschrikkelijk om je hond op zo'n manier af te moeten geven....
Bij mijn honden is het ook allemaal heel rustig en vredig gegaan !
Mijn da komt altijd thuis, bij Gin en Little en luna ook, is het geheel pijnloos gegaan, beide lagen op de bank en kregen een slaapmiddeltje zodat ze suf werden, daarna kregen ze een soort infuus waar een middel werd ingespoten die bepaalde functies in het lichaam stop zette, en daarna kregen ze de "doodspuit". Zou me heel rot voelen moest het op een pijnlijke manier gegaan zijn, denk ook schuldig...
Ik ben "blij" (blij ben je nooit maar ff ter verwoording) dat het bij mijn honden tot nu toe altijd goed is gegaan en voor mij gevoel ze op een meest goede manier heen zijn gegaan, in hun eigen omgeving zonder stress en op een pijnloze manier !!

Moya heeft ook even gepiept van het eerste prikje. Daarna was ze wel rustig.
Ik kreeg de indruk dat he tmiddel zelf ook "prikt", dus dat dat ook zo zou zijn als het in de ader zou gaan. Waarbij een prik in een ader natuurlijk ook nog weer lastiger (meer stress) is dan in een spiertje.

Bij mijn honden ging het altijd rustig. Ze kregen de vloeistof in een ader gespoten. De eerste kat die ik moest laten inslapen kreeg een spuit in zijn rug. Hij gilde het uit en zetten zijn tanden in mijn hand. Ik was daar dus erg verbaasd en ook verdrietig over omdat het bij de honden altijd zo rustig ging.

Vorige week moest mijn tweede kat inslapen. Ik wilde het nu anders en vroeg de arts de spuit in het infuus te zetten. Maar voordat dat kon gebeuren sterf de kat al in mijn armen.

Ik denk wel dat er dus een pijnloze manier is.

mijn dinky is thuis in laten slapen..
ze lag bij mij op schoot en kreeg de narcose spuit in haar pootje..
het deed waarschijnlijk flink pijn want ze slaakte een gil en liet haar plas lopen
ze kalmeerde wel snel en viel al snel in slaap..
ze kreeg de 'roze spuit' ook in haar pootje en daar heeft ze niets meer van vernomen, ze gleed zo weg..

dit was de 1e keer dat ik een hond heb moeten in laten slapen die gilde en de urine liet lopen..hoop het, op die manier, nooit weer mee te hoeven maken..

Pak-de-bal schreef:nee , zo gaat het helemaal niet

nee joh ik verzin het ter plekke voor de lol... hou je smoel toch eens even met zulke dingen waar je totaal geen verstand van hebt... JIJ hebt het nog nooit meegemaakt, JIJ hebt het van horen zeggen... WIJ hebben het allemaal meegemaakt dus wie heeft er nu (HELAAS) ervaring mee.....

maitestar schreef:Toen ik stage liep bij de dierenarts vertelde 1 van de artsen mij dat zelfs de prik in het hart nog pijnlijk is voor de honden Alleen kunnen de honden hier niet meer op reageren vanwege het 1e prikje.

de adertjes van Dusty waren te dun om de vloeistof aan te kunnen, 3 x geprobeerd en 3 x knapte de ader... daarom hebben wij voor rechtstreeks in het hart gekozen.

malinois schreef:

Pak-de-bal schreef:nee , zo gaat het helemaal niet

nee joh ik verzin het ter plekke voor de lol... hou je smoel toch eens even met zulke dingen waar je totaal geen verstand van hebt... JIJ hebt het nog nooit meegemaakt, JIJ hebt het van horen zeggen... WIJ hebben het allemaal meegemaakt dus wie heeft er nu (HELAAS) ervaring mee.....

toevallig verzin ik het OOK NIET ter plekke ..

wanneer komt nou eens de tijd, dat ik ook eens serieus wordt genomen door oa jou?

ik heb het van 1 vriendin en 1 kennsi van het wandlen gehoord hoe het bij hun honden ging, allebei thuis

ik word er zo moe van

Pak-de-bal schreef:

malinois schreef:

Pak-de-bal schreef:nee , zo gaat het helemaal niet

nee joh ik verzin het ter plekke voor de lol... hou je smoel toch eens even met zulke dingen waar je totaal geen verstand van hebt... JIJ hebt het nog nooit meegemaakt, JIJ hebt het van horen zeggen... WIJ hebben het allemaal meegemaakt dus wie heeft er nu (HELAAS) ervaring mee.....

toevallig verzin ik het OOK NIET ter plekke ..

wanneer komt nou eens de tijd, dat ik ook eens serieus wordt genomen door oa jou?

ik heb het van 1 vriendin en 1 kennsi van het wandlen gehoord hoe het bij hu honden ging, allebei thuis

ja en lees nu even voor de gein hoeveel mensen hierboven schrijven dat het dus vaak WEL erg pijnlijk is.... en dit zijn helaas allemaal ervaringsdeskundigen ipv jou die het uit 2e hand hebben....

malinois schreef:

Pak-de-bal schreef:

malinois schreef:

Pak-de-bal schreef:nee , zo gaat het helemaal niet

nee joh ik verzin het ter plekke voor de lol... hou je smoel toch eens even met zulke dingen waar je totaal geen verstand van hebt... JIJ hebt het nog nooit meegemaakt, JIJ hebt het van horen zeggen... WIJ hebben het allemaal meegemaakt dus wie heeft er nu (HELAAS) ervaring mee.....

toevallig verzin ik het OOK NIET ter plekke ..

wanneer komt nou eens de tijd, dat ik ook eens serieus wordt genomen door oa jou?

ik heb het van 1 vriendin en 1 kennsi van het wandlen gehoord hoe het bij hu honden ging, allebei thuis

ja en lees nu even voor de gein hoeveel mensen hierboven schrijven dat het dus vaak WEL erg pijnlijk is.... en dit zijn helaas allemaal ervaringsdeskundigen ipv jou die het uit 2e hand hebben....

nee , want niet bij iedreen is het zo gegaan, en dat is allemaal door een reden, van geen spieren meer hebben of zo.
jij leest kennerlijk alleen maar wat jòu ook is overkomen en de rest niet

Pak-de-bal schreef:
nee , want niet bij iedreen is het zo gegaan, en dat is allemaal door een reden, van geen spieren meer hebben of zo.
jij leest kennerlijk alleen maar wat jòu ook is overkomen en de rest niet

Zeg eh, zou het iets respectvoller kunnen tegenover mensen die in dit topic neer hebben gezet hoe het inslapen bij hun hond verlopen is?
Soms gaat het rustig en pijnloos en soms, helaas..., niet.
Lijkt me niet dat daar over te discussieren valt.

Pak-de-bal schreef:

malinois schreef:

Pak-de-bal schreef:

malinois schreef: nee joh ik verzin het ter plekke voor de lol... hou je smoel toch eens even met zulke dingen waar je totaal geen verstand van hebt... JIJ hebt het nog nooit meegemaakt, JIJ hebt het van horen zeggen... WIJ hebben het allemaal meegemaakt dus wie heeft er nu (HELAAS) ervaring mee.....

toevallig verzin ik het OOK NIET ter plekke ..

wanneer komt nou eens de tijd, dat ik ook eens serieus wordt genomen door oa jou?

ik heb het van 1 vriendin en 1 kennsi van het wandlen gehoord hoe het bij hu honden ging, allebei thuis

ja en lees nu even voor de gein hoeveel mensen hierboven schrijven dat het dus vaak WEL erg pijnlijk is.... en dit zijn helaas allemaal ervaringsdeskundigen ipv jou die het uit 2e hand hebben....

nee , want niet bij iedreen is het zo gegaan, en dat is allemaal door een reden, van geen spieren meer hebben of zo.
jij leest kennerlijk alleen maar wat jòu ook is overkomen en de rest niet

hoe weet je in godsnaam of mijn hond geen spieren meer had, muts!!! als jij eens goed zou lezen zou je dus zien dat het vaker pijlijker verloopt dan niet pijnlijk... en geloof me ik zou maar wat graag willen dat ik hier ongelijk in heb en ik hoop het NOOIT meer mee te maken...
Jeetje zeg... jij hebt absoluut geen gevoel van respect of medeleven he... jij blaat echt maar raak...